DIH-95/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-74-89( 9 )/13/CS Warszawa, dnia 9 grudnia 2013 r. DECYZJA DIH-2 NR 95/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust. 1, art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. nr 169, poz. 1200 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zobowiązania przedsiębiorcy Urszuli Baran prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Urszula Baran „UL-TRANS II” z siedzibą w Zawierciu, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 0746/13/8470, niespełniającego wymagań jakościowych, zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 64/2013 z dnia 11 września 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 października 2013 r., przedsiębiorca Urszula Baran prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Urszula Baran „UL-TRANS II” z siedzibą w Zawierciu (dalej: „Przedsiębiorca” lub „Strona”), złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 64/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącą zobowiązania Przedsiębiorcy, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 0746/13/8470, niespełniającego wymagań jakościowych. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 25 czerwca 2013 r. na stacji paliw w Zawierciu, przy ul. Polskiej 21, należącej do Przedsiębiorcy, inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii liczącej 2754 litrów próbki oleju napędowego, tj. próbkę numer 0746/13/8470 i próbkę kontrolną numer 7793/13/8470 w ilości 4 litrów każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 001813. Następnie inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniu 25 czerwca 2013 r. przekazali próbkę oleju napędowego do akredytowanego, 2 niezależnego laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie (Pracownia Analiz Paliw w Chorzowie) według protokołu przyjęcia do badania numer 155/2013. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie (sprawozdanie z badań nr 9C-3353-13) wykazały, że oferowany w dniu kontroli tj. 25 czerwca 2013 r. olej napędowy (o numerze próbki 0746/13/8470), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1058), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych”, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania 16,6 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. W trakcie czynności kontrolnych w dniu 5 lipca 2013 r., inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, poinformowali Stronę o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego w dniu 25 czerwca 2013 r. o numerze 0746/13/8470, przekazali egzemplarz sprawozdania z badań o numerze 9C-3353-13 oraz poinformowali o możliwości złożenia wniosku o badanie próbki kontrolnej. Kontrolowany nie złożył wniosku o zbadanie próbki kontrolnej o numerze 7793/13/8470. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mając na uwadze wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie na podstawie art. 61 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r. powiadomił Przedsiębiorcę, jako stronę postępowania, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego oraz zobowiązania przedsiębiorcy do jej uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Przedsiębiorca został także poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Decyzją nr DIH-2 Nr 64/2013 z dnia 11 września 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązał Przedsiębiorcę do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 0746/13/8470, niespełniającego wymagań jakościowych. Pismem z dnia 11 października 2013 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, Przedsiębiorca ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, iż: „wyniki badań przeczą wynikom jakie dokonała sama strona.” Pismem z dnia 21 października 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił Przedsiębiorcę, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako 3 stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r., Prezes UOKIK wezwał Stronę do uzupełnienia braków formalnych, dotyczących braku podpisu na wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 11 października 2013 r. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r., Prezes UOKIK przedłużył czas trwania niniejszego postępowania do dnia 13 grudnia 2013 r. Pismem nadanym w dniu 29 listopada 2013 r., Strona uzupełniła braki formalne, dotyczące braku podpisu na wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 11 października 2013 r. Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, na wstępie należy podkreślić, iż stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” – paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach. Odnosząc się do treści uzasadnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, należy na wstępie wyjaśnić, iż Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zarządza systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Celem jaki legł u podstaw wydania ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jest ograniczenie negatywnych skutków oddziaływania paliw na środowisko oraz zdrowie ludzi (art. 1). Dla realizacji tego celu został stworzony system monitorowania i kontrolowania jakości paliw (art. 11) mający za cel przeciwdziałanie transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych określonych w odrębnych przepisach. Do zadań systemu należy m.in. kontrolowanie jakości paliw u przedsiębiorców. Systemem, jak to już wskazano powyżej, zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (art. 12), zaś czyni to przy pomocy Inspekcji Handlowej. W toku postępowania inspektorzy Inspekcji Handlowej pobierają dwie próbki paliwa (art. 17), a następnie sporządzają protokół pobrania próbki (art. 20 ust. 1). Próbki przekazywane są do akredytowanego laboratorium (art. 20). Przepis art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, w sytuacji gdy badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, obliguje zarządzającego systemem 4 do zobowiązania kontrolowanego w drodze decyzji do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Biorąc powyższe pod uwagę, należy wyjaśnić, iż Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania przedsiębiorcy do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań, wydaje w oparciu o zebrany materiał dowodowy, którego kluczowymi elementami są udokumentowane protokołami czynności kontrolne i wyniki badań laboratoryjnych. W niniejszej sprawie, co należy wyraźnie podkreślić, Strona na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, jak również w toku kontroli, nie kwestionowała wyników badań, a tym samym wadliwej jakości paliwa, jak również nie skorzystała z możliwości zbadania próbki kontrolnej paliwa. Podkreślenia wymaga, że w sytuacji gdy przeprowadzone badania wykazują, że paliwo spełnia wymagania jakościowe, koszt tych badań ponosi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jako zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, na podstawie umowy zawartej z akredytowanym laboratorium. Jeżeli natomiast przeprowadzone badania wykazują, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, koszty tych badań ponosi kontrolowany przedsiębiorca, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Opierając się na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że pobrana w dniu 25 czerwca 2013 r. próbka oleju napędowego (nr 0746/13/8470) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania 16,6 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Dlatego też, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji, do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Jak już podniesiono powyżej, stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zarządzającym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a mianowicie stwierdzenia, iż „wyniki badań przeczą wynikom jakie dokonała sama strona”, należy zauważyć, że w stwierdzeniu tym, zawarta jest sugestia dotycząca poddaniu badaniu kolejnej próbki oleju napędowego, poza dwiema pobranymi w dniu 25 czerwca 2013 r. w toku kontroli przez inspektorów reprezentujących Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Strona nie informuje jednak z jakiej partii paliwa, gdzie, kiedy i w jaki sposób została ona pobrana, gdzie była badana i nie przedstawia wyników tego badania. Wypada zatem wyjaśnić, iż tryb i zasady pobierania próbek w toku postępowania kontrolnego, a także badania pobranych próbek, regulują przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy w toku postępowania kontrolnego inspektor pobiera dwie próbki. Cytowany przepis nie pozostawia zatem 5 wątpliwości, iż do badań pobierane są dwie próbki, próbka i próbka kontrolna, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 22 omawianej ustawy, inspektor niezwłocznie przekazuje pobrane próbki do akredytowanego laboratorium, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości paliwa i jego cech charakterystycznych. Badaniu podlega próbka, zaś próbka kontrolna badana jest jedynie na wniosek kontrolowanego przedsiębiorcy, z której to możliwości Strona nie skorzystała. Przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewidują pobrania kolejnej próbki paliwa do badania, a zatem wyniki badań innych próbek paliwa, przeprowadzonych przez Stronę lub na jej zlecenie, nie mają znaczenia w niniejszym postępowaniu. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż próbka, oleju napędowego, pobrana w dniu 25 czerwca 2013 r., nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, z uwagi na zaniżony parametr – odporność na utlenianie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych, jeżeli nie spełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż wprowadzenie do obrotu oleju napędowego, niespełniającego wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, stanowi naruszenie dyspozycji cytowanych powyżej przepisów art. 3 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez Stronę w toku postępowania odwoławczego, że decyzja nr DIH-2 Nr 64/2013 z dnia 11 września 2013 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dr Małgorzata Krasnodębska - Tomkiel 6 Otrzymuje: Urszula Baran „UL-TRANS II”, ul Polska 21, 42-400 Zawiercie.