DIH-84/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 17 grudnia 2021 r. DIH - 3.707.83.2021.AB DECYZJA DIH - III/ 84 /2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) oraz art. 93 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c ust awy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym spr zęcie elekt rycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1893) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Nr NR.D.9.2021.JK Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 16 września 2021 r. (nr akt: NR.8 361.235.3.2021.JK.IG(JK)), na mocy której przedsiębiorcy Panu Januszowi Onezorge, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa „ ELEKTRO - CZAS” Janusz Onezorge w Zblewie wymierzono karę pieniężną w wysokości 7 000 zł (słownie: siede m tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla zaskarżoną decyzję w całości i orze ka co do istoty sprawy w ten sposób, że przedsiębiorcy Januszowi Onezorge, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa „ ELEKTRO - CZAS” Janusz Onezorge w Zblewie, wymierza karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) w związku z nieuwidocznieniem w punkcie sprzedaży informacji określonych: 1) w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2019 r., poz. 1895 z późn. zm.)., tj.: − obowiązku dystrybutora do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; − obowiązku dystrybutora, dostarczającego nabywcy sprzęt przeznacz ony dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sp rzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; − obowiązku dystrybutora p rowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospoda rstw domowych, do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu 2 pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczon ego dla gospodarstw domowych; 2) w art. 39 pkt 2 ww. ustawy, tj. informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. Uzasadnienie W dniach 23.07 – 2.08.2021 r. inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej (zwanego dalej: „Pomorskim WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr NR.057.235.2021.BB z 23 lipca 2021 r., przeprowadzili kontrolę w sklepie ( … ) , należąc ym do przedsiębiorcy ( … ) , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r. poz. 162) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 28 czerwca 2021 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kon trolę przestrzegania przepisów zawartych w art. 37 i 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2020 r. poz. 1893) , (zwanej dalej: „ustawą o zużytym sprzęcie elektrycznym” lub „ustawą o zużytym sprzęcie”) . Wspomniane zawiadomienie doręczono stronie 30 czerwca 2021 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy ( … ) . W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Pomorskiego WIIH stwierdzili, że kontrolowany przedsiębio rca ( … ) jest dystrybutorem sprzętu elektrycznego i sprzętu elektronicznego, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w związku z powyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 oraz art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie. Po rozpoc zęciu kontroli ustalono, że ww. przedsiębiorca wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie, a mianowicie że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany, − dystry butor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił t e same funkcje co sprzęt dostarczony, − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęc onej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie prz ekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. 3 Dodatkowo inspektorzy w toku kontroli stwierdzili, że przedsiębiorca nie wywiesił informacji, o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Przedsiębiorca w oświadczeniu z 23 lipca 2021 r. potwierdził, że w prowadzonym sklepie nie uwidocznił informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto przedsiębiorca potwierdził nieuwidocznienie informac ji określonej w art. 39 pkt. 2 ww. ustawy. W oświadczeniu tym również w wskazał, że przyjmuje zużyty sprzęt przy sprzedaży sztuka za sztukę, dowożąc sprzęt o większych gabarytach, odbiera taki sam sprzęt zużyty z gospodarstw domowych, jak również, oświadc zył, że prowadzony sklep ma powierzchnię do 400 m 2 . Kontrolowany przedsiębiorca w oświadczeniu z 27 lipca 2021 r. wskazał, że mimo braku wywieszonej informacji o możliwości przekazywania sprzętu AGD do sklepu oraz o punktach odbioru, przedsiębiorca infor mował klientów o możliwości odbioru sprzętu przez jego sklep i możliwości oddania go do zakładu utylizacji, dołączając do oświadczenia skan przekazania sprzętu do utylizacji. W trakcie kontroli przedsiębiorca dobrowolnie umieścił brakujące informacje, o k tórych mowa w art. 37 ust. 1 – 3, oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 2 sierpnia 2021 r. nr NR.8361.235.2021.JK.IG, do którego kontrolowany nie wniósł uwag. W dniu 6 sierpnia 2 021 r. Pan ( … ) pocztą elektroniczną przekazał wyjaśnienie wskazując, że prowadząc działalność gospodarczą o profilu handlowym w branży RTV - AGD od 1998 r., zawsze starał się rzetelnie wypełniać przepisy dotyczące działalności handlowej oraz spe łniać oczekiwania klientów. Jednak prowadząc działalność jednoosobową, w natłoku obowiązków mogły się zdarzyć niechciane uchybienia. Przedsiębiorca wyjaśnił, że informacje dotyczące odbioru i możliwości przekazywania nieodpłatnie sprzętu RTV i AGD były wcz eśniej umieszczone na stoliku i prawdopodobnie zostały usunięte przez klientów. Jednocześnie w trakcie kontroli informacje te zostały uwidocznione przez kontrolowanego. Ponadto kont rolowany zwrócił się z prośba o wyrozumiałość i uwzględnienie ww. wyjaśnie ń w ocenie kontroli. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. ) (zwanej dalej: „Kpa”), Pomorski WIIH zawiadomieniem z dnia 1 8 sierpnia 2021 r., poinformował przedsiębiorcę ( … ) , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w trybie art. 91 pkt 25 i 26 lit. c, art. 92 pkt 5 i 6, art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie, z tytułu niedopełnienia obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz 39 pkt. 2 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano, że stronie przysług uje prawo do czynnego udziału w każd ym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. do wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów, zgodnie z wymaganiami art. 9, art. 10 § 1, art. 73 § 1 i art. 78 § 1 Kpa. W toku prowadzonego post ę powania, w związku z oświadczeniem przedsiębi orcy, że brakujące informacje były wcześniej przed kontrolą umieszczone w sklepie, z wrócono się do przedsiębiorcy o przedstawienie dowodów na powyższe twierdzenie (notatka służbowa z dnia 24 sierpnia 2021 r.) . Odpowiadając przedsiębiorca przekazał „archiwa lne zdjęcie” opatrzone datą 15.12.2015 r. oraz protokół przekazania sprzętu do zakładu recyklingu. Po analizie przedstawionych dowodów Pomorski WIIH stwierdził, że w związku z niemożnością ustalenia daty wykonania zdjęcia, nie może być ono uznane za dowód wcześniejszego umieszczenia wymaganych informacji w placówce. Organ stwierdził również, że przesłane skany dokumentu przekazującego zużyty sprzęt do zakładu recyklingu, również 4 nie świadczą o umieszczeniu informacji wymaganych przepisami art. 37 ust. 4 i a rt. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. W dniu 16 września 2021 r. Pomorski WIIH, na podstawie art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c, art. 92 pkt 5 i 6, art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 § 1 i 2 Kpa, wydał decyzję, na mocy której przed siębiorcy Panu ( … ) , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) wymierz ył karę pieniężną w wysokości 7 000 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowi ązków dystrybutora, określonych w: − art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nieumi eszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ww. ustawy, − art. 39 pkt 2 ww. ustawy, tj. nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. W dniu 19 października 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwe m Pomorskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona zaskarżyła decyzję w całości, zarzu cając iż narusza ona powołane w uzasadnieniu decyzji i jej sentencji przepisy prawa, wnosząc o: 1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do odwołania dokumen tów, 2) uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 16 września 2021 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę ( … ) , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) , o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Nr NR.D.9.2021.JK Pomorskiego WIIH z dnia 16 wrz eśnia 2021 r. (nr akt: NR.8361.235.3.2021.JK.IG(JK)) oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes UOKiK ustalił i st wierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoław czy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 13 8 § 1 pkt 2 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Zgodnie z w yrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2016 r. (II SA/Rz 190/16) 5 w ramach kontroli instancyjnej organ odwoławczy rozpoznaje sprawę niejako „od nowa” i może oczywiście oprzeć swoje ustalenia na ustaleniach poczynionych przez organ pierwszej instancji i przywołać je jedynie w swoim uzasadnieniu (LEX nr 2162495). Podkreślenia wymaga, że istota postępowania odwoławczego w procesie administracyjnym polega także na usuwaniu przez organ drugiej instancji nieprawidłowości dokon anych przez organ pierwszoinstancyjny w drodze m.in. uchylenia zaskarżonej decyzji w całości albo w części i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy (patrz: art. 138 § 1 pkt 2 Kpa). W omawianym przypadku nie jest konieczne zebranie nowych dowodów, gd yż stan faktyczny jest znany, tym samym Prezes UOKiK postanowił, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty. Do zadań Inspekcji Handlowej zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przes trzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiąz any do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa m.in. w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowyc h w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sp rzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu po chodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sp rzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiąza ny do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpo średniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużyty m sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężne j w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na przepisy art. 39 ww. ustawy, zgodnie z którym dystrybutor jest obowiązany do: 1) udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu: a) wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru, b) oznakowanego zgodnie z art. 14 ust. 1; 6 2) umieszczenia w widocz nym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu; 3) udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 26 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 39. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, stosownie do art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sprzęcie, wynosi od 5 000 zł do 500 000 zł. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z art. 93 ust. 5 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dan e naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodow ych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Pomorskiego WIIH da ły podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca Pan ( … ) , prowadzący działalność gosp odarczą pod nazwą ( … ) , nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w: − art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakres ie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 oraz − art. 39 pkt 2 o zużytym sprzęcie, tj. nie wywiesił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie. Tym samym działania Pomorski ego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł o wymierzeniu przedsiębiorcy ( … ) , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) , kary pieniężnej w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) w związku z nieuwidocznieniem w punkcie sprzedaży informacji okre ślonych w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało stwierdzone w toku kontroli przez inspektorów Pomorskiego WIIH i potwierdzone protokołem kontroli NR.8361.235.2021.JK.IG. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej Prezes UOK iK uwzględnił, zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Analizując stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj oraz jego zakres, Pre zes UOKiK jednoznacznie stwierdza, że strona postępowania będąca dystrybutorem sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, nie uwidoczniła w pełni informacji wymaganych art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, pozbawił a tym samym użytkowników zużytego sprzętu 7 elektrycznego i elektronicznego istotnych informacji, których znajomość jest nieodzowna dla właściwego postępowania z tego rodzaju produktami w przypadku ich zużycia, co ma ogromne znaczenie w kontekście upowszechn iania wiedzy i świadomości służących ochronie środowiska. Tym samym zostały wypełnione znamiona naruszeń określonych w art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ww. ustawy. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy było umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i ele ktronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego umieszczać wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od prowadzonej przezeń powierzchni sprzedaży. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświad omi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Przekazanie informacji o punkta ch zbierania zużytego sprzętu również jest bardzo istotna. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzę tu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Tym samym każdy dystrybutor, niezależnie od zakresu jego działalności, powinien mieć uwidocznione informacje wynikające z art. 37 ust. 1 - 3, jak również wynikające z art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Analiz ując kryterium dotyczące okresu trwania naruszenia, Prezes UOKiK wskazuje, że uwzględnił jako dowód, oświadczenia konsumentów dołączone do odwołania, uznając, że przedsiębiorca posiadał wcześniej uwidocznione informacje zgodnie z art. 37 ust. 4 i 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a jako okres trwania naruszenia przyjął dzień rozpoczęcia kontroli, tj. 23 lipca 2021 r. - dzień w którym stwierdzono brak wymaganych ww. przepisami informacji do momentu ich uwidocznienia przez kontrolowanego w trakcie kontroli. Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że w toku kontroli strona podjęła działania naprawcze. Ponadto wzięto również pod uwagę dotychczasową działalność przedsiębiorcy, jako czynnik na korzyść strony, gdyż dotychczas nie wnoszono uwag do jej działalności w przedm iotowym zakresie. Prezes UOKiK zgodnie z art. 93 ust. 5 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia, tj. 500 000 zł, zaś najniższa możliwa kara to 5 000 zł. Prezes UOKiK po ponownym przeanalizowaniu kryteriów wymiaru kary określonych w art. 93 ust. 3, uwzględniając dowody załączone do odwołania tj. oświadczenia klientów sklepu, stwierdził, że kara w wysokości 7 000 zł jest karą zbyt wysoką, w związku z powyżs zym uchylił zaskarżoną decyzję wymierzając przedsiębiorcy ( … ) , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) , karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotyc h) w związku z nieuwidocznieniem w punkcie sprzedaży informacji określonych w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie , tj. najniższą z możliwych. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji admi nistracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu 8 obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Sa mo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) da nego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kon troli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Organ drugiej instancji nie ma wątpliwości, co do stwierdzonego w toku kontroli stanu faktycz nego, nie kwestionuje jego również sam przedsiębiorca, potwierdzając brak poszczególnych informacji w oświadczeniach z 23 lipca 2021 r., 27 lipca 2021 r., oraz z 5 sierpnia 2021 r. w którym przedsiębiorca z ubolewaniem stwierdził brak tych informacji podc zas kontroli, wskazując jednocześnie, że wcześniej były umieszczone i kontrolowany nie zauważył, że prawdopodobnie klienci lub dzieci usunęły te informacje. Ustalenia kontroli wprost wskazują, na czym polegało naruszenie prawa przez kontrolowanego, dlatego Prezes UOKiK nie widzi podstaw do uchylenia decyzji i umorzenia kary pieniężnej. Skarżący w odwołaniu podnosi , że wymagane informacje przez cały okres prowadzenia przez niego działalności gospodarczej znajdowały się w sklepie i były dostępne dla klientów , a z nieznanych mu przyczyn zostały usunięte z miejsca ich udostępniania w sklepie, tj. na stanowisku sprzedaży towaru, w miejscu przyjęcia i wydawania towaru, skąd najprawdopodobniej zostały usunięte przez klienta odbierającego towar, bądź dostawcę dosta rczającego sprzęt, co zdaniem skarżącego uzasadniało zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Przedsiębiorca dodał również, że należało w tym miejscu wziąć pod uwagę, że nie stwierdzono aby skarżący kiedykolwiek dop uścił się naruszenia przepisów przedmiotowej ustawy, nigdy dotychczas nie był przez organ pierwszej instancji karany, co zdaniem strony w niniejszej sprawie jest najważniejsze, oraz nie było żadnych skarg ani interwencji ze strony konsumentów na działalnoś ć prowadzonej przez niego placówki handlowej. Dodatkowo przedsiębiorca dołączył do odwołania Karty przekazania odpadów oraz oświadczenia konsumentów klientów sklepu, którzy poświadczyli, że widzieli w latach ubiegłych , jak ró wnież w 2021 r. umieszczone w w idocznym miejscu, na stanowisku sprzedawcy, informacje dotyczące możliwości odbioru przez sklep zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jak również informacje dotyczące firmy, która odbiera zużyty sprzęt. Jednocześnie strona stwierdziła, iż nie w iedziała, że może wnosić o uwzględnienie dowodów w czasie prowadzonego postępowania. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po przeanalizowaniu odwołania z załączonymi do nich dokumentami postanowił, dopuścić jako dowody w sprawie oświadczenia kli entów sklepu, którzy poświadczyli, że wymagane informacje dotyczące możliwości odbioru zużytego sprzętu jak również dot. firmy – punktu zbierania zużytego sprzętu znajdowały się wcześniej u kontrolowanego w widocznym miejscu na stanowisku sprzedawcy , co ma odzwierciedlenie w niniejszej decyzji . Organ drugiej instancji postanowił nie dopuścić dowodów w postaci dokumentów potwierdzających przekazanie zużytego sprzętu do zakładu recyklingu, gdyż w jego opinii nie stanowią one poświadczenia spełniania wymagań i nformacyjnych, o których mowa w art. 39 ust. 4 oraz art. 39 pkt. 2 ustawy o zużytym sprzęcie. 9 Jednocześnie organ drugiej instancji wskazuje, że znaczenie drugorzędne dla sprawy, ma czy informacja była, jak wskazuje przedsiębiorca wcześniej umieszczona, bo podstawą do wymierzenia kary było stwierdzenie braku informacji w pierwszym dniu kontroli, tj. naruszenia przepisów ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe zostało udokumentowane w Protokole kontroli z 2 sierpnia 2021 r. (nr akt kontroli: NR.8361.235.2021.JK. IG). Ponadto Prezes UOKiK zgadza się twierdzeniem organu pierwszej instancji, że w niniejszym przypadku należy przyjąć, że kontrolowany przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiw ać, aby do naruszenia nie doszło. Należy tutaj podkreślić, że kontrolowany przed podjęciem kontroli, tj. w dniu 30 czerwca 2021 r. odebrał zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, w którym szczegółowo podano zakres przedmiotowy kontroli wskazując „ kont rolę przestrzegania przepisów zawartych w art. 37 i 39 ustawy o zużytym sprzęcie ” . Także w złożonym w toku kontroli oświadczeniu przedsiębiorca przyznał, że takich wymaganych informacji nie ma uwidocznionych, jednak informuje ustnie klientów, o możliwości odbioru sprzętu przez sklep oraz możliwości oddania do zakładu utylizacji. Prezes UOKiK podkreśla, że kontrola rozpoczęła się 23 lipca 2021 r . (tj. 23 dni od otrzymania ww. zawiadomienia), natomiast strona pomimo, wiedzy o zbliżającej się kontroli oraz peł nym jej przedmiotowym zakresie nie dokonał żadnych czynności zmierzających do usunięcia braków. Strona również twierdzi , że miała wcześniej uwidocznione wymagan e ww. przepisami informacje (na potwierdzenie czego przedstawiła oświadczenia klientów), a w ośw iadczeniu z 27 lipca 2021 r. złożonym w toku kontroli poinformowała o ustnym przekazywaniu tych informacji , powyższe zdaniem organu może stanowić o tym, że strona doskonale znała swoje obowiązki wynikające z art. 37 oraz 39 ustawy o zużytym sprzęcie , jedn ak nie podjęła żadnego wysiłku, aby prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie, a tym samym uniknąć kary za brak wymaganych informacji. Powyższe działanie przedsiębiorcy świadczy o braku zachowania należytej staranności. Organ pierwszej instancji podważa prawdziwość twierdzenia strony, że nie przedłożył dokumentów załączonych do odwołania (oświadczeń klientów sklepu oraz duplika tów kart przekazania odpadów) w toku postępowania, gdyż jak twierdzi przedsiębiorca nie wiedział, że może prosić o przeprowadzenie takich dowodów w sprawie. Prezes UOKiK wskazuje, że w dniu 24 sierpnia 2021 r. inspektor reprezentujący Pomorskiego WIIH skontaktował się tel efonicznie z przedsiębiorcą i w nawiązaniu do wszczętego postępowan ia administracyjnego i treści oświadczenia przedsiębiorcy z 5 sierpnia 2021 r. w którym przedsiębiorca wskazał, że brakujące informacje stwierdzone podczas rozpoczętej kontroli były wcześniej uwidoc znione w sklepie, zwrócił się o przekazanie jakichkolwiek dowodów potwierdzających prawdziwość tego oświadczenia oraz dokumentów potwierdzających przyjmowanie przez przedsiębiorcę zużytego sprzętu. Notatka z dnia 24 sierpnia 2021 r. z powyższej rozmowy znajduje się w aktach sprawy. W odpowiedzi na powyższe przeds iębiorca przedstawił dokumentację fotograficzną z treścią brakującej informacji opatrzonej datą 2015 - 12 - 15, jednak z uwagi na niemożliwość ustalenia daty wykonania zdjęcia, nie zostało to zdjęcie uznane jako dowód w sprawie. Dodatkowo przedsiębiorca prze słał skan protokołu przekazania zużytego sprzętu do zakładu recyklingu i przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jednak ten dokument również nie może być dowodem na spełnienie obowiązków wynikających z art. 37 i 39 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto należy wskazać, że w pouczeniu zawiadomieni a o wszczęciu postępowania administracyjnego z 18 sierpnia 2021 r. Pomorski WIIH bezpośrednio wskazał na 10 uprawnienia wynikające z art. 9, 10 § 1 i art. 78 § 1 Kpa w tym. m.in. na składanie wniosk ów dowodowych. Prezes UOKiK podkreśla ponadto, że to przedsiębiorca odpowiada za nieprawidłowości dotyczące obowiązków , jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować działalność swojej placówki, aby nie dochodziło w niej do naruszeń obowiązujących przepisów, jak w niniejszym przypadku. Odnosząc się do twierdzenia strony, że za zastosowaniem art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie przemawiało również, że nie stwierdzono , aby skarżący kiedykolwiek dopuścił się naruszenia przepisów przedmiotowej ustawy, nigdy dotychczas nie był przez organ pierwszej instancji karany, co zdaniem strony w niniejszej sprawie jest najważniejsze, oraz nie było żadnych skarg ani interwencji ze strony konsumentów na działalność prowadzonej przez niego placówki handlowej, Prezes UOKiK wskazuje, że art. 93 ust. 4 wprost określa jakie przesłanki są brane pod uwagę przy analizie zasadności zastosowania niniejszego przepisu. Należy równ ież tutaj wskazać, że aby organ mógł podjąć decyzję o niewszczynaniu postępowania w sprawie nałożenia kary, przedsiębiorca musi przedstawić organowi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od nieg o rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W niniejszej sprawie przedstawione argumenty i dowod y w sprawie nie pozwalają na zastosowanie niniejszego przepisu. Ponadto Prezes UOKiK wskazuje, że kwestie dotyczące np. braku wcześniejszego karania przedsiębiorcy za naruszenie przepisów ww. ustawy, czy skarg na działalność, zostały uwzględnione w skarżo nej decyzji, przy analizie kryteriów wymiaru kary wynikających z art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, w kwestii dotyczącej dotychczasowej działalności przedsiębiorcy. Pozostałe kryteria wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 ww. ustawy również zostały ocenione przez Pomorskiego WIIH , jak również powyżej w niniejszej decyzji . Jednocześnie p o przeanalizowaniu sprawy, organ drugiej instancji nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Okoliczności i wa ga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy, w związku z czym nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona jeszcze w troku kontroli podjęła dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. Ponadto organ drugiej instancji wskazuje, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzone w chwili kontroli. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo z achowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 11 W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Jednocześnie Prezes UOKiK, informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie po tym, jak decyzja w niniejszej sprawi e stanie się ostateczna. Stosownie do art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w G dańsku w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. W niniej szej sprawie Prezes UOKiK uchylił w całości zaskarżoną decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 16 września 2021 r. (nr akt: NR.8361.235.3.2021.JK.IG(JK) i orzekł co do istoty w ten sposób, że wymierzył przedsiębiorcy Panu ( … ) , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą ( … ) karę pieniężną w wysokości 7 000 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 3 7 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. , uznając tę wysokość sankcji administracyjnej za adekwatną i spełniającą ustawowe kryteria. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsument ów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyj nego w Warszawie. Skargę należy 12 wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłat a, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wnie sienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postęp owania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie st osuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). 5. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /pod pisano elektronicznie/ ( … )