DIH-75/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 30 maja 2022 r. DIH - 3.707.54.2022.MB DECYZJA DIH - III/75/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 z późn. zm.) oraz art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r . o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji P O. 25 .ZSE. 8.2022 . DB Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlow ej w Warszawie z 8 marca 2022 r. (nr akt sprawy: DO.8361.2 .202 2 ), na mocy której przedsiębiorcom będącym wspólnikami spółki cywilnej: Urszuli Nalewajk prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Firma „BRT” S.C. Urszula Nalewajk i Spółka oraz Tomaszowi N alewajk prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma „BRT” S.C. Tomasz Nalewajk i Spółka wymierzono karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, Prezes Urzę du Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 10 – 12 stycznia 2022 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckieg o Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie (zwanego dalej: „Mazowieckim WIIH” bądź „organem pierwszej instancji”), przeprowadzili kontrolę w sklepie … , należącym do przedsiębiorc ów będących wspólnikam i spółki cywilnej: … (zwanych dalej „wspó lnikami spółki”, „stronami ” lub „kontrolowanym i ”). Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162 z późn. zm.) zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, nie dokonano zawiadomienia przedsięb iorcy o zamiarze wszczęcia kontroli ponieważ kontrolę 2 przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W wyniku podjętych działań inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego WIIH stwierdzili, że kontrolowani przedsiębior cy , będący dystrybutorami sprzętu elektrycznego i elektronicznego, wbrew ciążącemu na nich obowiązkow i wynikającemu z art. 37 ust. 4 z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893 z późn. zm.) (zwan ej dalej: „ustawą o zużytym sprzęcie), nie umieścili w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji, o tym że: ▪ dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; ▪ dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; ▪ dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 200 3 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego s przętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Pona dto stwierdzono, że kontrolowani nie wywiesili informacji, o punktac h zbierania zużytego sprzętu, co naruszało art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 12 stycznia 2022 r. nr DO.8361.2.2022 , do którego kontrolowany nie wniósł uwag. W oparciu o zebrany ma teriał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), zwanej dalej: „Kpa”, Mazowiecki WIIH zawiadomieniem PO.25.ZSE.8.2022.DB z 9 lutego 2022 r., poinformował przedsiębiorc ów będących wspólnikami spółki cywilnej: … , o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 91 p kt 25 oraz art. 91 pkt 26 lit . c ustawy o zużytym sprzęcie. Jednocześnie, w piśmie tym organ pierwszej instancji poinfor mował strony o przysł ugującym im , na podstawie art. 10 §1 Kpa , przed wydaniem decyzji, prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strony nie skorzystały z tych uprawnień. W dniu 8 marca 2022 r. Mazowiecki WIIH, na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c, art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2 i ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 Kpa, wydał decyzję PO. 25 .ZSE. 8.2022 . DB , na mocy której przedsiębiorcom będącym wspólnikami 3 spółki cywilnej: … wymierzono karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy zło tych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. W dniu 1 kwietnia 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „or ganem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH odwołanie przedsiębiorcy … od ww. decyzji. Strona w odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji PO.25.ZSE.8.2022.DB. Pismem z 8 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK poinformował pr zedsiębiorc ów będących wspólnikami spółki cywilnej: … , o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od w w. decyzji Mazowieckiego WIIH z 8 marca 2022 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. S tron y nie skorzystał y z przysługujących im uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracy jnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzo ru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania . Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów zawartych w art. 37 i 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje p rzy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor sprzętu elektrycznego bądź elektronicznego jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w pun kcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa m. in. w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy, wskazujących że: – dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt je st tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; – dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 4 – dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o pl anowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu po chodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pienię żnej podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, sto sownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5.000 zł do 300.000 zł. Dodatkowo, należy mieć na uwadze przepisy zawarte w art. 39 ww. ustawy, zgodnie z którymi dystrybutor jest obowiązany do: 1) udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu: a) wprowadzonego do obro tu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru; b) oznakowanego zgodnie z art. 14 ust. 1; 2) umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informac ji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość – do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu; 3) udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. W myśl art. 91 pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie, kto wbrew p rzepisom art. 39 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość – nie przekazuje tych informacji w sposó b umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu, podlega karze pieniężnej w wymiarze od 5.000 zł do 500.000 zł. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: stopień szkodliwości naruszenia , rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie art. 93 ust. 5 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia – w czasie jednego postępowania – kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń ok reślonych w art. 91 5 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że us talenia kontroli przeprowadzonej przez Mazowieckiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorc y będący wspólnikami spółki cywilnej: … , nie wykonali ciążących na nich obowiązków wskazanych w: − art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaż y informacji w zakresie, o których mowa w art. 37 ust. 1 − 3 oraz − art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c. , art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2 i ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 Kpa. Tym samym działania Mazowieckiego WIIH były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. S trona w odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji. Przyznała , że podczas kontroli nie było w sklepie informacji, o której mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 ust. 2 , jednakże wskazała, że ich brak nie miał wielkiego wpływu na decyzję klientów, którzy byli info rmowani o możliwościach pozostawienia zużytego sprzętu w sklepie. Tym samym strona stwierdziła, że artykuły ustawy były w dużym stopniu realizowane. Zaznaczyła również, że już w czasie kontroli wszystkie uchybienia zostały uzupełnione. Poinformowała równie ż, że sprzęt elektryczny lub elektroniczny sprzedaje w bardzo małych ilościach, jego wystawy (regały) zajmują 3 - 4 m 2 z 250 m 2 całej powierzchni sklepu. Strona podkreśliła dodatkowo, że zysk, który czerpie ze sprzedaży takiego typu urządzeń jest bardzo mały . Dlatego, w ocenie strony, wymierzona kara jest nieadekwatna do przewinienia, które popełniła, a które wynikało tylko z jej niewiedzy i nie było zamierzone. Odpowiadając na powyższe argumenty, Prezes UOKiK wskazuje, że nie zasługują one na uwzględnienie. Podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Należy mieć na względzie, że czynność umieszczania (wywieszania) wymaganych inform acji jest bowiem okolicznością całkowicie zależną od strony. Organ drugiej instancji podkreśla, że strony jako profesjonaliści działający w branży od 2003 r. oraz o d 2011 r. (wg CEIDG) są zobowiązane wiedzieć jakie obowiązki i na podstawie jakich przepisów są na nich nakładane. Ustawa o zużytym sprzęcie w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umieścić w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informacje, o których mowa: w art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 ust. 2 ww. ustawy. Obowiązek ten w żaden spo sób nie jest uzależniony od wielkości zysku uzyskiwanego w wyniku sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego czy też stosunku wielkości powierzchni jaką zajmuje tego typu sprzęt w ofercie przedsiębiorcy do całkowitej powierzchni placówki handlowej. Przekazywanie tych informacji w innej formie, jak w tym przypadku twierdzi 6 strona - ustnie, nie wypełnia również tego obowiązku. Każdy podmiot gospodarczy zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich. Konsekwen cją nieprzestrzegania obowiązującego porządku prawnego w przypadku ujawnienia nieprawidłowości jest zastosowanie przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie sankcji. Prezes UOKiK przypomina, że stronom wymierzono karę pieniężną z tytułu niewykonania dwóch obowiązków informacyjnych określonych w ustawie o zużytym sprzęcie tj. braku informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 oraz braku informacji, określonej w art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Tym samym przedsiębiorcy w żadnej mierze nie zrealizowali ciążących na nich obowiązków i naruszyli prawo w stopniu wysokim. Dlatego też organ drugiej instancji nie podziela poglądu strony jakoby artykuły ustawy były w dużym stopniu realizowane . Należy podkreślić, że nawet spełnienie obowiązków nałożonych w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie, dotyc zących odbioru zużytego sprzętu, czy też informowanie o nich ustnie klientów, nie będzie spełnieniem wymagań informacyjnych, o których mowa w art. 37 ust. 4 ww. ustawy. Nie można również mówić w tym wypadku, aby naruszen ie przez stronę przepisów ustawy o zużytym sprzęcie miało charakter mało znaczący . O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku przepisów ustawy o zużytym sprzęcie można byłoby mówić w przypadku gdyby wymagane prawem informacje przedstawiono w sposób nie pełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Natomiast, z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której brak było jakichkolwiek informacji wymaganych przepisami prawa. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że strony nie zamieściły żadnych informacji, o których mowa w art. 37 ust. 4 (w związku z art. 37 ust. 1 - 3) oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. W konsekwencji powyższego, konsumenci zostali pozbawieni całkowicie dostępu do istotnych dla nich inf ormacji. W opinii organu drugiej instancji w niniejszej sprawie nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa, ponieważ przedsiębiorcy całkowicie nie zrealizowali nałożonych na nich obowiązków wynikających z art. 37 ust. 4 oraz 39 pkt 2 ustawy o zużyty m sprzęcie. Prezes UOKiK podkreśla, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o zużytym sprzęcie, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną o dpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Zatem, stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego, co w niniejszym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia inform acji w określony sposób nastąpiło w winy umyślnej czy nieumyślnej kontrolowanego czy też nie. Dodatkowo, wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u któr ego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że 7 określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Bez znaczenia w tym p rzypadku pozostaje fakt, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia zostały usunięte w trybie bezzwłocznym, jeszcze przed zakończeniem kontroli. Z punktu zastosowania przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kluczowe znaczenie ma bowiem fakt, że w dniu kontroli, wszystkie wymagane informacje, w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 4 (w związku z art. 37 ust. 1 - 3) oraz art. 39 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Celem ustaw odawcy, przy tworzeniu niniejszych przepisów, było bowiem ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a więc umożliwienia im dostępu do informacji o tym gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Przekazywanie informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu jest również bardzo istotna. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska natur alnego, poprzez ograniczanie pozostawienia zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Zatem, każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych, skoro podjął się prowadzenia (w ykonywania) tego rodzaju działalności, w widocznym miejscu, w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego (elektronicznego) który prowadzi, powinien um ieszczać wszystkie wymagane informacje wymienione w art. 37 ust. 1 - 3 oraz 39 pkt 2 ww. ustawy. Zauważyć należ y, że w niniejszej sprawie przedsiębiorca wprawdzie uzupełnił brakujące informacje (jak wynika z protokołu kontroli DO.8361.2.2022 z 12 stycznia 2022 r.), jednakże nastąpiło to dopiero w następstwie przeprowadzonej kontroli. Jednocześnie, podkreślić należy , że podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków s twierdzonych w chwili kontroli. Przechodząc na grunt podniesionych przez stronę oczekiwań w kwestii uchylenia k ary pieniężnej, Prezes UOKiK, po wnikliwej analizie materiału dowodowego, stwierdza, że brak jest podstaw do przychylenia się do wniosku strony, gdyż stan faktyczny wprost wskazuje na istotne naruszenie obowiązków informacyjnych jakich dopuściły się strony . Prezes UOKiK, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1pkt 1 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strony n ie dopełniły obowiązków nałożonych na nie w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy, w związku z czym nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast pr zesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strony dopiero w toku kontroli podjęły dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. 8 Ponadto organ drugiej instancji wskaz uje, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia stron z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzone w chwili kontroli. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na strony za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strony nie zostały prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazane za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby b yć nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Prezes UOKiK wskazuje również, że art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wprost określa jakie przesłanki są brane pod uwagę przy analizie zasadności zastosowania niniejszego przepisu. Aby organ mógł podjąć decyzję o niewszczynaniu postępowania w sprawie nałożenia kary, przedsiębiorca musi przedstawić organowi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczy nił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W niniejszej sprawi e przedsiębiorca nie przedstawił, żadnych dowodów i okoliczności pozwalających na zastosowanie niniejszego przepisu. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że Mazowiecki WIIH, miał podstawy do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt. 25 i 26 lit. c, art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie. Organ pierwszej instancji właściwie wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, jak również uwzględnił kryteria wymiaru kary zawarte w a rt. 93 ust. 3 ww. ustawy, wymierzając karę w dolnej granicy przedziału wskazanego w art. 92 pkt 5 i 6 ww. ustawy, tj. 5 000 zł. Należy również uznać, że organ pierwszej instancji właściwie zastosował zasadę określoną w art. 93 ust. 5 ww. ustawy, orzekając jedną karę za wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. Organ dodatkowo podkreśla, że kara została wymierzona w dolnej granicy możliwej do nałożenia kary określonej w art. 92 pkt 5 (od 5 000 zł – 500 000 zł) i 6 (od 5 000 zł – 300 000 zł) tej ustawy. Kara pieniężna ustalona przez Mazowieckiego WIIH na poziomie 5 000 zł, zdaniem organu drugiej instancji została ustalona na poziomie stosunkowo niskim, biorąc pod uwagę, ustalony przez ustawodawcę szeroki przedział wysokości kary oraz, że przedsiębiorca nie wyp ełnił obowiązków wynikających z dwóch przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt. 2 ww. ustawy. Mając powyższe na względzie, w ocenie organu drugiej instancji brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej d ecyzji i umorzenia postępo wania. 9 Stosownie do art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji je st konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, ja k w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warsza wie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: • do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; • ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; • ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskar żenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; • ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od o płat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 10 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 199 7 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/