DIH-58/2020

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, dnia 28 października 2020 r. DIH-4.709.44.2020.TN DECYZJA DIH-IV-58/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm. ), zwanej dalej „KPA” , art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 12 sierpnia 2020 r. wniesionego przez Pełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) z dnia 27 lipca 2020 r., wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł (czterdzieści tysięcy złotych) w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dni a 26 czerwca 2019 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniu 17 sierpnia 2020 r. do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu, zwanego dalej „Małopolski m WII H” wpłynęło odwołanie z dnia 12 sierpnia 2020 r., które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo Martins Polska S.A., od decyzji Małopolskiego WIIH nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) z dnia 27 lipca 2020 r., wydanej w przedmioci e nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym st wierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Decyzja Małopolskiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 4 sierpnia 2020 r. natomiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 13 sierpnia 2020 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2020 r. Małopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. 2 W dniach 26 maja i 9 czerwca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Handlowej 1, w Jabł once , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskieg o WIIH sprawdzili prawid łowość informowania o cenach 280 oferowanych do sprzedaży towarów w opakowaniach spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 63 towarów. Wykazane niezgodności dotyczyły : dla 15 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 20 partii towarów nie uwidoczniono cen jednostkowych, dla 28 partii towarów opakowaniach podlegających takiemu obowiązkowi nie uwidoczniono cen oraz cen jednostkowych. Ponadto stwierdzono n iezgodności cen uwidocznionych na wywieszkach z zakodowanymi w kasie dla 3 partii towarów (2 na wywieszkach były niższe, a 1 na wywieszce była wyższa). Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen został uwzględniony w Protok ole Kontroli nr WN.8361.93.2020 i w załączniku nr 1 do Protokołu Kontroli. Pismem z dnia 26 czerwca 2020 r. Małopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się. Ponadto organ wezwał stronę do udzielenia informacji o wielkości obrotów i przychodu spółki. Strona nie zajęła stanowiska w odpowiedzi na wezwanie organu. Do akt sprawy organ załączył pismo strony z dnia 17 czerwca 2020 r. informujące o wielkości łącznych przychodów spółki, które zostało wniesione w odniesieniu do kontroli przeprowadzonych w innych sklepach. Decyzją z dnia 27 lipca 2020 r. nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) Małopolski WII H nałożył na przedsiębiorcę J eronimo Martins Polska S.A. karę pie niężną w wy sokości 40 000 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz p ierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy or az podniósł, co następuje: I. zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA, poprzez niewszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego, oparcie decyzji na nieaktualnym stanie faktycznym - z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego, a w szczególności wydanie decyzji po ponad 1 miesiącu od ustalenia stanu faktycznego, opierając się na stanie faktycznym nieaktualnym. II. zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez  uznanie , że doszło do znacznego stopnia naruszenia obowiązków z ustawy o informowaniu o cenach;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystk ie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stro nę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak kilkudziesięciu cen/cen 3 jednostkowych nie może być uznany za znaczny stopień naruszenia obowiązkó w, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu. III. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o:  o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości; względnie o:  uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA , ewentualnie o:  uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orz eczenie kary w niższej wysokości. Pismem z dnia 1 września 2020 r. Prezes Urzędu poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z zasadą wysłuchania strony określoną w art. 10 KPA. Strona nie zajęła stanowiska w sprawie Pre zes Urzędu zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. W trakcie kontroli inspektorzy sprawdzili prawidłowość uwidac zniania cen i cen jednostkowych. Poddano sprawdzeniu 280 rodzajów artykułów żywnościowych. W przypadku 63 towarów (23 % badanych artykułów) stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stwierdzone nieprawidłowości zostały udokumentowa ne w protokole kontroli nr WN.8361.93.2020 i w załączniku nr 1 do Protokołu Kontroli. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób je dnoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwid aczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyc zy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. 4 Cena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wym aganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako poważny, ponieważ zostały naruszone podstawowe obowiązki dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, brak informacji o cenie i o cenie jednostkowej towaru. Powyższe godzi w prawo konsum enta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Poważny stopień naruszenia odnosi się do uchybień, do których należą przede wszystkim brak in formacji o cenach towarów oraz brak informacji o cenach jednostkowych towarów w odniesieniu do znacznej części towarów. Nie uwidaczniając cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, co pozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Same uwidocznione przy towarach ceny - jakkolwiek w przedmiotowej sprawie przy części towarów stwierdzono ich całkowity brak - bez uwidocznienia cen jednostkowych tych towarów, nie zapewniają jednoznacznej oraz niebudzącej wątpliwości informacji o wysokoś ci tych cen. Konsumenci dla 23 % towarów (objętych kontrolą) nie otrzymywali informacji o cenach, o cenach jednostkowych, o cenach i o cenach jednostkowych, co uniemożliwiało im dokonanie świadomego wyboru produktu w oparciu o to kryterium oraz porówn anie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem regulacji w zakresie informowania o cenach jest poprawa ochrony interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorc ami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązk iem S trony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy t owarze lub w bliskości towaru, dla wszystkich wyrobów, a Strona w przypadku 63 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen oraz cen jednostkowych towarów w jakiejkolwiek formie dostępnej dla kupującego poważnie naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – jest to przesłanka, która wymaga dostosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczasowej 5 działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniejszej przesłanki Prezes Urzędu wziął pod uwagę wyniki dotychczas prz eprowadzonych kontroli Strony w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna wykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidło wego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Małopolski WIIH ustalił przeprowadzając kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy licząc od dnia 26 czerwca 2019 r., po raz trzynasty naruszył obowiązki w zakresie uwidaczniania cen. Przedmiotowa kont rola wykazała trzynaste naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku ustaleń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji przeprowadził dotychczasowo dwanaście wcześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. Następujące kontrole przeprowadzone przez inspektorów Małopolskiego WIIH stanowią wykaz naruszeń, które warunkują zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy w tym konkretnym przypadku art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniach 26 czerwca - 5 lipca 2019 r. w sklepie Biedronka w Krakowie przy ul. Juliana Ursyna Niemcewicza 4, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 9 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Małopolski WIIH w dniu 6 czerwca 2019 r. wydał decyzję nr 154/2019 (nr akt kontroli WD.8361.131.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 6 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie ustawy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dnia 31 sierpnia 2018 r., co warunk owało zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Na użytek niniejszego postępowania przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 30 maja - 10 lipca 2019 r. w sklepie Biedronka w Krakowie przy ul. Drukarskiej 4, w związku z nieuwidoczn ieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 25 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Małopolski WIIH w dniu 23 sierpnia 2019 r. wydał decyzję nr 158/2019 (nr akt kontroli WN.8361.204.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 12 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie ustawy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dnia 31 sierpnia 2018 r., co warunkowało zastosowanie w stosunku do przedsię biorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Przedsiębiorca wniósł odwołanie od decyzji I instancji. Prezes Urzędu decyzją nr DIH - IV/21/2019 z dnia 2 grudnia 2019 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja II instancji jest decyzją ostateczną. Na użytek niniejszego postępowania przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 25 czerwca - 18 lipca 2019 r. w sklepie Biedronka w Krakowie przy ul. Józefa Wybickiego 18, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 13 partii towarów. N a podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Małopolski WIIH w dniu 9 września 2019 r. wydał decyzję nr 170/2019 (nr akt kontroli WŻ.8361.129.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną 6 w wysokości 8 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako ósme naruszenie ustawy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dnia 31 sierpnia 2018 r., co warunkowało zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Na użytek niniejszego postępowania p rzedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 17-19 lipca 2019 r. w sklepie Biedronka w Nowym Sączu przy ul. Batalionów Chłopskich 18, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 20 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o i nformowaniu o cenach Małopolski WIIH w dniu 17 września 2019 r. wydał decyzję nr 176/2019 (nr akt kontroli WŻ.8361.173.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 12 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako dziewiąte naruszenie ust awy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dnia 31 sierpnia 2018 r., co warunkowało zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Na użytek niniejszego postępowania przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 31 lipca 2019 r. i 8 sierpnia w sklepie Biedronka w Krakowie przy ul. Mieczysława Medweckiego 21, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 10 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Ma łopolski WIIH w dniu 9 października 2019 r. wydał decyzję nr 185/2019 (nr akt kontroli WŻ.8361.155.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 9 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako dziesiąte naruszenie ustawy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dnia 31 sierpnia 2018 r., co warunkowało zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Na użytek niniejszego postępowania przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 1-8 sierpnia 2019 r. w sklepie Biedronka w Krakowie przy ul. Sołtysowskiej 23D, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 11 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Małopolski WIIH w dniu 9 października 2019 r. wydał decyzję nr 186/2019 (nr akt kontroli WŻ.8361.156.2019) i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 12 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako jedenaste naruszenie ustawy o informowaniu o cenach okresie 12 miesięcy licząc do dni a 31 sierpnia 2018 r., co warunkowało zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Na użytek niniejszego postępowania przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę a rt. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 20- 27 września 2019 r. w sklepie Biedronka przy ul. Małej Góry 97, w Krakowie, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 18 partii towarów. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Małopolski WIIH wydał decyzję z dnia 29 listopada 2019 r. nr 234/2019 (sygn. akt W Ż.8361.177.2019 ) i nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 15 000 zł. Przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu 7 o cenach w dwunasto-m iesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Strona odwołala się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH -IV-14/2020 z dnia 21 lutego 2020 r. W dniach 2- 18 października 2019 r w sklepie Biedronka przy ul. Prądnickiej 67, w Krakowie, inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 221 rodzajów artykułów spożywczych spośród wszystkich towarów znajdujący ch się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku partii środków spożywczych, tj. dla 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, w t ym dla 8 partii towarów dla których nie uwidoczniono cen, nie uwidoczniono również w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru. Ponadto Strona zamieściła na wywieszce przy jednym towarze cenę niższą niż cena zakodowana w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 17 grudnia 2019 r. nr 241/2019 (sygn. akt WŻ.8361.182.2019 ) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Marti ns Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w związku z dwunasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 22 stycznia 2019 r. Strona odwołala się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH -IV- 16/2020 z dnia 4 marca 2020 r. Przedmiotowe naruszenie zostało zakwalifikowane jako ósme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 11- 30 października 2019 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6019 przy ul. Krakowskiej 18A, w Kalwarii Zebrzydowskiej. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskieg o WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 240 rodzajów artykułów spożywczych i niespożywczych spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku partii środków spożywczych i niespożywczych, tj. dla 32 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, w tym dla 29 partii towarów dla których nie uwidoczniono cen, nie uwidoczniono również w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 23 grudnia 2019 r. nr 253/2019 (sygn. akt WN.8361.315.2019) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 22 stycznia 2019 r. Strona odw ołala się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH -IV-17/2020 z dnia 27 marca 2020 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako dziewiąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 8, 16, 21 stycznia 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka prz y os. Kolorowe 16A, w Krakowie , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskieg o WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 135 oferowanych do sprzedaży towarów w opakowaniach spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 38 towarów. Wykazane niezgodności dotyczyły 23 partii 8 towarów dla których nie uwidoczniono w jakiejkolwie k formie informacji o cenie towaru, gdzie wśród tych 23 partii dla 21 partii towarów nie uwidoczniono cen jednostkowych, dla 13 partii towarów niewłaściwie wyliczono cenę jednostkową, dla 2 partii towarów niewłaściwie wyliczono ceny jednostkowe z odniesien iem do nieprawidłowej jednostki miary (uwidoczniono informację o cenie jednostkowej w kilogramach zamiast podania ceny jednostkowej za sztukę). Decyzją z dnia 10 kwietnia 2020 r. nr 60/2020 (sygn. akt WN.8361.4.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 35 000 zł w związku z czternastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 22 stycznia 2019 r. Strona odwołala się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH -IV-42/2020 z dnia 30 lipca 2020 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako dziesią te naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 22 stycznia 2020 r. i 18 lutego 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Drukarskiej 2, w Krakowie. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskieg o WIIH sprawdzili prawid łowość informowania o cenach 310 oferowanych do sprzedaży towarów w opakowan iach spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przep isami ustawy o informowaniu o cenach w przypadku 38 towarów. Wykazane niezgodności dotyczyły 38 pa rtii towarów dla których nie uwidoczniono cen jednostkowych. Decyzją z dnia 26 czerwca 2020 r. nr 85/2020 (sygn. akt WN.8361.33.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 zł w związku z czternastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 7 lutego 2019 r. Strona odwołala się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH-IV-54/2020 z dnia 9 października 2020 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako jedenaste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w d wunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W dniach 25 lutego i 6 marca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Krakowie, ul. Wybickiego 18. W jej toku stwierdzono nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen dla 22 partii oraz cen jednostkowych dla 19 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi na ogółem 200 zbadanych towarów. Decyzją z dnia 2 lipca 2020 r. nr 88/2020 (sygn. akt WN.8361.36.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z piętnas tokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 7 lutego 2019 r. Strona nie odwołala się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako dwunaste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyzji zostało zakwalifikowane jako trzynaste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto- miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. 9 Anali zując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości nie były jednorazowym , incydentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzone były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadzenia kontroli. W związku z powyższym, przedsiębiorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Strona nie wykonała obowiązków wynikającyc h z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach trzynastokrotnie licząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawidłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 26 czerwca 2019 r. Strona nie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że Strona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacji o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrze gania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. Wielkość obrotu i przychodu – b iorąc pod uwagę trzecią dyrektywę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, Małopolski WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292 i poz. 1495), tj. mikro- przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawo dawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary p rzejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww . dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne jest nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. W swoim odwołaniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz podniósł, co nast ępuje: 10 I. zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA, poprzez niewszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego, oparcie decyzji na nieaktualnym stanie faktycznym - z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywa teli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego, a w szczególności wydanie decyzji po ponad 1 miesiącu od ustalenia stanu faktycznego, opierając się na stanie faktycznym nieaktualnym. II. zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez  uznanie , że doszło do znacznego stopnia naruszenia obowiązków z ustawy o informowaniu o cenach;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia został y usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesię cy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilk u tysięcy sklepów, zatem brak kilkudziesięciu cen /cen jednostkowych nie może być uznany za znaczny stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu. III. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o:  o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości; względnie o:  uchylenie decyzji w całości i orzeczeni e co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA , ewentualnie o:  uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższ ej wysokości . Odnośnie powyższych zarzutów i wniosków Pre zes Urzędu, zważył co następuje. Ad. I Zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA Strona wniosła zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA, poprzez niew szechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego, oparcie decyzji na nieaktualnym stanie faktycznym - z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego, poprzez:  wydanie decyzji po ponad miesią cu od ustalenia stanu faktycznego, opierając się na stanie faktycznym nieaktualnym;  pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie , tj. jeszcze w dniu przeprowadzenia kontroli usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość:  niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu; 11  niewzięcie pod uwagę okoliczności, ze strona prowadzi sieć sklepów; Powyższe, w ocenie Strony, doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego t j. uznania iż doszło do znacznego stopnia naruszenia obowiązkó w informacyjnych wynikających z ustawy o informowaniu o cenach oraz uznania, że dotychczasowa działalność strony stanowi okoliczność zaostrzającą wymiar kary. Odnosząc się do powyższych zarzut ów, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ materiał dowodowy przez Organ pierwszej instancji został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla załatwienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Organ I instancji działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszelk ie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Również dokonanej ocenie stanu faktycznego sprawy nie można zarzucić dowolności, organ merytorycznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierając ją lo gicznymi wnioskami. Ponadto decyzja zawiera odniesienie się do podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów. W rezultacie wywody zawarte w odwołaniu, zdaniem Prezesa Urzędu, stanowią polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Za rzut naruszenia art. 80 KPA nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zawarta w tym przepisie istota swobodnej oceny dowodów sprowadza się do zapewnienia Organowi prowadzącemu postępowanie możliwości badania sprawy (stanu faktycznego) i do swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zasada ta nie oznacza, że Organ jest uprawniony do oceny dowodów według dowolnych kryteriów. Swoją ocenę Organ obowiązany jest oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Rozumowanie, w wyniku którego Organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt GSK198/18). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut Strony, iż Organ I instancji pominął okoliczności, iż Strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości. Podniesiona przez stronę okoliczność, iż strona podjęła działania w trakcie kontroli zmierzające do umieszczenia cen przy towarach jest dzia łaniem opiniowanym pozytywnie przez Prezesa Urzędu. Niemniej jednak, wskazać należy, że argument, iż okoliczność, iż strona tego samego dnia w trakcie trwającej kontroli uzupełniła brakujące ceny nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia od wymierzenia kar y. Strona notoryjnie narusza przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Argument tego rodzaju, że pojawienie się inspektorów Inspekcji Handlowej, którzy wskażą stronie gdzie znajdują się towary z nieprawidłowym oznaczeniem cen, a następnie odstąpią od wymierzenia kary, bo pracownicy przedsiębiorcy uzupełnią braki, jest nie do przyjęcia przez organy Inspekcji Handlowej. Celem kontroli nie jest wskazywanie gdzie leżą towary z nieprawidłowo oznaczonymi cenami, które podczas kontroli powinny być uzupełnione. Celem kontroli jest ustalenie, czy przedsiębiorca narusza art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. I takie ustalenie faktyczne zostało stwierdzone. Prezes Urzędu informuje, że protokół kontroli nie zawiera informacji, że ceny zostały natychmiast uzupełnione. Informację o uzupełnieniu cen można jedynie uzyskać z oświadczenia Kierownika Sprzedaży Produktów Świeżych z dnia 9 czerwca 2020 r., złożonym po prawie dwóch tygodniach od daty rozpoczęcia kontroli (26 maja 2020 r.). Ponadto Kierownik w swoim oświadczeniu podniósł, że „braki etykiet cenowych, które zostały wykazane na kontroli wynikają prawdopodobnie ze względu na zabieranie cen przez naszych klientów”. Ponadto, Kierownik podniósł, że w przeddzień kontroli wystąpiła awaria 12 systemu i pracownicy nie zdążyli uzupełnić wskazanych w trakcie kontroli etykiet cenowych. Ponadto Kierownik dodał, że obowiązującymi cenami są ceny zakodowane w czytniku i w kasie. Ceny jednost kowe na etykietach są wprowadzane do systemu w centrali spółki. Jednocześnie Prezes U rzędu wskazuje, iż z przepisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia o uwidacznianiu cen można wywieść, iż uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnienia danego towaru do sprzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, które nie jest ogólnodostępne lub nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższe oznacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży konsumentów cena towaru powinna być uwidoczniona. Tym samym, każde otwarcie punktu sprzedaży oznacza złożenie oferty konsumentowi i jest terminem wykonania obowiązku uwidaczniani a cen. Niewykonanie tego obowiązku przed udostępnieniem towaru do sprzedaży skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej. Dyrektywy wymiaru kary zostały określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednostkowy charakt er naruszenia jak i działanie przedsiębiorcy polegające na wyeliminowaniu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie wpisują się w dyrektywy wymiaru kary, do których należą stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu . Przywoływane przez pełnomocnika Strony okoliczności, polegające na niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie są uwzględnione przez ustawodawcę w dyrektywach wymiaru kary za to naruszenie. W swoim w yroku z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 634/18 , Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie orzekł: „Norma sankcyjna ma w tym wypadku charakter związany. Przepis ten nakazuje bowiem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawi dłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast, iż przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu”. Z uwag i na dyrektywę wymiaru kary, którą jest dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, należy zwrócić uwagę na uprzednie naruszenia przez Stronę przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Z powyższego wynika, że zakres naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach ulega rozszerzeniu nie tylko pod względem ilościowym – wzrost ogólnej ilości partii towarów wykazujących nieprawidłowości, ale również pod względem jakościowym. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są naruszane w całej swoje j szer okości i dochodzi do naruszeń w postaci identyfikacji towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie jednostkowej towaru, towarów charakteryzujących się brak iem informacji o cenie towaru. Powyższe oznacza, że dotychczasowe sankcje administracyjne nie spełniają swojej funkcji prewencyjnej, ponieważ przedsiębiorca nie podejmuje żadnych działań samodyscyplinujących, pomimo, że w toku kontroli uzupełnił ceny. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w stosunku do przedsiębiorcy Małopolski WIIH zastoso wał już instytucję odstąpienia od wymierzenia kary z art. 189f § 1 pkt 1 KPA i poprzestał na pouczeniu przedsiębiorcy, wydając na tej podstawie decyzję z dnia 7 sierpnia 2019 r. nr 152/2019 (nr akt kontroli WD.8361.139.2019). Instytucja odstąpienia od wymierzenia kary stosowana jest wobec przedsiębiorców, którzy dają gwarancję, że nie będą naruszali przepisów prawa w przyszłości. Jak widać 13 z okoliczności sprawy, przedsiębiorca domaga się stosowania wobec niego instytucji odstąpienia od wymierzenia kary lub wymierzenia kary niższej jednocześnie ignorując przepisy prawa w całej rozciągłości. Przedsiębiorca nie stosuje się również do pouczeń organu. Z uwagi na zastosowanie w stosunku do tego przedsiębiorcy instytucji odstąpienia od wymierzenia kary i popr zestaniu na pouczeniu, które okazało się nieskuteczne, ponieważ przedsiębiorca wciąż narusza przepisy prawa, wszelkie ulgi w postaci czy to odstąpienia od wymierzenia kary czy zmniejszenia wymiaru kary, w ocenie Prezesa Urzędu, nie powinny być w stosunku do tego przedsiębiorcy stosowane do czasu zaprzestania przez tego przedsiębiorcę naruszania prawa w ogóle. Odnośnie zarzutu strony, że decyzja została wydana po miesiącu od ustalenia stanu faktycznego i opiera się na stanie faktycznym nieaktualnym, należy zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o cenach, zgodnie z którym nie wydaje się decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie art. 4 ustawy o cenach, jeżeli od dnia stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej niewykonania obowiązku upłynęły 3 lata, przy czym termin 3 lat liczy się od końca roku, w którym stwierdzono to naruszenie. Odnosząc się do przedmiotowego przypadku, naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach zostało stwierdzone w d niach 26 maja i 9 czerwca 2020 r. Odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie tego przepisu przeda wnia się z dniem 1 stycznia 2024 r. Decyzja I instancji jak również niniejsza decyzja, która jest decyzją ostateczną, zostały wydane w terminie otwartym, kt óry został określony w art. 7 ust. 2 ustawy o cenach. Odnosząc się natomiast do naruszenia zasady zaufania obywateli do organu i zasady przestrzegania interesu społecznego, Prezes Urzędu informuje, że zasady te nie zostały naruszone. W ocenie Prezesa Urz ędu, strona błędnie wykłada pojęcie zasady przestrzegania interesu społecznego, określonej w art. 7 KPA. Jak sama nazwa wskazuje, interes społeczny odnosi się do społeczeństwa, konkretnej i zidentyfikowanej grupy społecznej. Interesem społecznym w tym ko nkretnym przypadku są działania podejmowane przez organy Inspekcji Handlowej na rzecz ochrony konsumentów w zakresie uwidaczniania cen w sklepach prowadzących sprzedaż detaliczną. Interesem społecznym nie jest w tym przypadku ochrona przedsiębiorcy, który notoryjnie narusza prawa konsumentów. Pojęcie interesu społecznego, w ocenie Prezesa Urzędu, należy odnosić do grupy społecznej konsumentów, którą chronią organy Inspekcji Handlowej. Należy zwrócić uwagę, że postępowania kontrolne są wszczynane na skutek informacji o nieprawidłowościach zidentyfikowanych przez konsumentów, które były przekazywane do organów Inspekcji Handlowej. Pojęcie ochrony interesu społecznego, o którym mowa w art. 7 KPA odnosi się do ochrony praw konsumentów. Prezes Urzędu nie zg adza się z zarzutem naruszenia zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 KPA, zasady zaufania obywateli do Organu, określonej w art. 8 § 1 KPA, zasady przestrzegania interesu społecznego. W ocenie Prezesa Urzędu, przedsiębiorca formułując w/w zarzuty, nie zauważa, że to on narusza interes społeczny poprzez naruszanie praw konsumenta do rzetelnej informacji o cenach. Prezes Urzędu zgadza się ze stanowiskiem Strony, że stan faktyczny sprawy jest uwzględniany na dzień wydania decyzji. Stan faktyczny spraw y odnosi się do ustaleń i stwierdzonych naruszeń w protokole kontroli. Zgodnie z orzecznictwem NSA, dla postępowania o wymierzenie kary protokół z kontroli ma szczególne znaczenie, bowiem potwierdza fakty z przeszłości, które w ograniczony sposób mogą być weryfikowane w chwili orzekania. Zatem z tego faktu wynika szczególna rola protokołu jako dokumentu potwierdzającego ustalenia faktyczne, co oznacza, że wykazane w nim fakty nie mogą być zakwestionowane tylko samym zarzutem, że są niewiarygodne lub nieprawdziwe, skoro nie zostaje zakwestionowana poprawność 14 sporządzenia protokołu. (patrz: wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt II GSK 5612/16). Należy zwrócić uwagę, że z uwagi na brzmienie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach gdzie ustawod awca uzależnia wymiar kary od wielokrotności poprzednich naruszeń (trzykrotności), stan faktyczny sprawy obejmuje również ustalenie poprzednich naruszeń, które wpływają na zastosowanie podstawy wymiaru kary. Zastosowanie normy z art. 6 ust. 2 ustawy o cena ch wprowadza do stanu faktycznego sprawy również uprzednie naruszenia przywołane w niniejszej decyzji, co jest podstawą do przyjęcia skomplikowanego charakteru sprawy. W żadnym wypadku, nie istnieją podstawy do umorzenia postępowania. Kolejne kontrole prze dsiębiorcy i stwierdzone podczas tych kontroli naruszenia ustawy o informowaniu cenach będą stanowiły przedmiot odrębnego postępowania. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę wymiaru kary. Dlatego też, w ocenie Prezesa Urzędu nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Odnośnie argumentu, że Organ I instancji nie wziął pod uwagę okoliczności, że Strona prowadzi sieć sklepów, Prezes Urzędu informuje, iż przy ocenie stanu faktycznego w sprawie Organ kontroli nie może wypowiadać się co do działalności Strony w innych placówkach niż placówka kontrolowana. Przy ocenie przesłanki stopnia naruszenia obowiązków Organ odnosi się jedynie do asortymentu skontrolowanego w danej placówce. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie uwzględniają rozróżnienia na pojedyncze sklepy lub na sklepy działające w sieci. Obowiązek uwidocznienia t owaru dotyczy każdego sklepu prowadzącego sprzedaż detaliczną. Obowiązek uwidocznienia ceny nałożony jest na przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym zgodnie z art. 6 ustawy o informowaniu o cenach jest przedsiębiorca, w tym przypadku jest to Jeronimo Ma rtins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie. Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Przepisy ustawy o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawierają też w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sklepów. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nakładają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Odnosząc się do zarzutu Strony, iż organ nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu, Prezes Urzędu informuje, że inspektorzy w toku kontroli nie poddali ocenie niewielkiej części produktów, znajdującej się wyłącznie w jednym miejscu w sklepie. Jak wynika z protokołu kontroli sprawdzeniem objęto artykuły rolno - spożywcze, takie jak: wafle, woda mineralna, napoje energetyczne, soki i nektary, w kładki higieniczne i podpaski, mydło i żele antybakteryjne, szczoteczki do zębów, kubki do napojów, herbatki ziołowe, słodycze, czekolady, dżemy, ćwikły i chrzany, musztardy, gąbki, zapalarki do gazu, herbaty, chusteczki odświeżające, patyczki higieniczne, płatki kosmetyczne, maszynki do golenia. Prezes Urzędu zwraca uwagę, że naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie mają charakteru jednostkowego i incydentalnego w przypadku tego przedsiębiorcy. Powtarzające się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach mogą wynikać zarówno z błędów zarządczych w zakresie organizacji, ale mogą też mieć zamierzony charakter i mogą mieć charakter systemowy. Przede wszystkim odnoszą się do wywołania przeświadczenia u konsumenta, iż cały asortyment jest tańszy. Argument, że strona prowadzi sieć sklepów i ma w swojej ofercie duży asortyment towarów i tym samym powinna korzystać z przywileju nieoznaczania cen i cen jednostkowych nie ma uzasadnienia prawnego ani faktycznego. Wręcz przeciwnie, z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliw ości Unii 15 Europejskiej wynika, iż w sektorze wielkich detalistów, w którym konsument zwykle dokonuje większych zakupów, które mają zaspokoić jego bieżące potrzeby konsumpcyjne wykorzystuje się zabiegi aby wywołać wrażenie u konsumenta, iż cały asort yment towarów jest tańszy niż u konkurencji (patrz: wyrok TSUE z dnia 19 września 2006 r. W sprawie C-356/04, Lidl Belgium GmbH & Co KG). Ponadto orzecznictwo TSUE wskazuje, że informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne (zobacz podobnie wyrok z dnia 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C-428/11, EU:C:2012:651, pkt 53), informacje dostarczone przed zawarciem umowy dotyczące warunków umowy oraz skutków jej zawarcia mają dla konsumenta fundamentalne zn aczenie (wyrok z dnia 7 września 2016 r., Deroo-Blanquart, C-310/15, EU:C:2016:633, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto ponieważ cena stanowi co do zasady decydujący element z punktu widzenia konsumenta przy podejmowaniu przez niego decyzji handlowej, powinna ona zostać uznana za informację konieczną dla umożliwienia konsumentowi podjęcia takiej świadomej decyzji (wyrok z dnia 26 października 2016 r., Canal Digital Danmark, C-611/14, EU:C:2016:800, pkt 55). Z jednej strony przy miarkowaniu kary uwzględnia się notoryjność działań przedsiębiorcy, czyli wielokrotność naruszeń art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Z drugiej zaś strony, uwzględnia się również wagę tych naruszeń. Najwyżej sankcjonowane są braki cen, lub braki cen i cen jednostkowych . W tym ostatnim przypadku brak cen i cen jednostkowych oznacza, że przedsiębiorca poprzez brak informacji uniemożliwia konsumentowi podjęcie świadomej decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Przedsiębiorca nie oznaczając w ogóle cen i cen jednostkowych może stosować świadomą technikę marketingową polegającą na wykorzystywaniu przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment jest tańszy niż u konkurencji. W związku z tym, jakiekolwiek odniesienie do asortymentu jest błędem, ponieważ przedsiębiorca, w ocenie Prezesa Urzędu, zmierza do zwolnienia się z obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych, poprzez wykorzystywanie przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment towarów jest tańszy niż u konkurencji. Konsument dopiero przy kasie, lub po od ejściu od kasy zapoznając się z rachunkiem uzyskuje informację, czy dany zakupiony towar jest tańszy niż u konkurencji. Strona podkreśliła, iż przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków należało wziąć pod uwagę liczbę całego asortymentu dostępnego w sklepie i dopiero te wartość należy porównać z ilością stwierdzonych naruszeń, zaś poważne naruszenia mają miejsce wtedy, gdy dotyczą przeważającej ilości asortymentu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania. Próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonuje selekcji materiału pobieranego do próbek. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Dane w zakresie wielkości asortymentu podawane przez przedsiębiorcę nie zostały zweryfikowane przez inspektorów. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a inspektorzy nie mają obowiązku weryfikowania czy podawana przez przedsiębiorcę wielkość asortymentu jest zgodna z prawdą, ponieważ przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Z uwagi na trzynaste naruszenie przepisó w ustawy o informowaniu o cenach w 12- miesięcznym przedziale czasowym, w ocenie Prezesa Urzędu , nie można mówić o niewspółmierności kary do wagi naruszenia. Kara nawet w najwyższej wysokości jest możliwa, ponieważ poprzednie kary nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. W swoim wyroku z dnia 15 lipca 2020 r. odnoszącym się do tego samego przedsiębiorcy i w stanie faktycznym, gdzie za ósme naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach została wymierzona kara w wysokości 28 888 zł. Wojewódzki Sąd Adm inistracyjny w Warszawie orzekł: 16 Kara „ n ie może natomiast zostać uznana za rażąco niewspółmierną do wagi popełnionego naruszenia, jak podnosi to w skardze skarżąca. Skoro skarżąca spółka – jak wskazano wyżej - w ciągu 12 miesięcy naruszyła po raz ósmy prz episy dotyczące obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów, to oznacza, że wcześniejsze kontrole i nakładane kary pieniężne nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. ” Organ uznał, że brak uwidocznienia informacji o cenach i cenach jednostkowych stanowi poważne naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w znacznym zakresie naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Dlatego też, w ocenie Prezesa Urzędu nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA jest oczywiście be zzasadny. Ad. II Zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach Pełnomocnik Strony podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez:  uznanie , że doszło do znaczn ego stopnia naruszenia obowiązków z ustawy o informowaniu o cenach;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziom u przestrzegania przepisów ustawy;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominię cie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilk u tysięcy sklepów, zatem brak kilkudziesięciu cen /cen jednostkowych nie może być uznany za znaczny stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklep ów oraz ilość asortymentu. Wysoki stopień naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach został zakwalifikowany w tym konkretnym przypadku jako poważny i stopień naruszenia został oceniony na 23 % w stosunku do skontrolowanych parti i towarów. Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz ilość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczności: działanie w sieci sklepów, wielkość asortymentu, nie stanowią przesłanek ustawowych do mi arkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prowadzącego indywidualnie działalność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć sklepów. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie wskaz uje jako okoliczności łagodzącej w postaci dużej ilości asortymentu. Przywoływana przez Stronę okoliczność, że Strona prowadzi sieć sklepów, i że wskazane w zaskarż onej decyzji 17 naruszenia ustawy o informowaniu o cenach dotyczyły innych sklepów pozostaje bez związku z brzmieniem art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach odnoszącym się do przedsiębiorcy. W tym konkretnym przypadku przedsiębiorcą jest Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospod arczej przez przedsiębiorcę. Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary ma charakter maksymalny 40 000 zł i stanowi 100 % górnego wymiaru kary . W tym konkretnym przypadku, ma miejsce sytuacja, że obrót przedsiębiorcy jest bardzo wysoki i kary nie spełniają swojej funkcji prewencyjnej, ponieważ przy bardzo wysokim obrocie, ich dotkliwość dla przedsiębiorcy jest znikoma. Dlatego też, dochodzi do zaburzenia poszczególnych funkcji kary, które mają charakter kumulatywny. W sytuacji, w której kara pieniężna za na ruszenie obowiązku nie jest faktycznie proporcjonalna do obrotu, może dojść do zaburzenia poszczególnych funkcji kary na korzyść funkcji prewencyjnej. Ustawa o informowaniu o cenach nie rozróżnia przedsiębiorców na tych prowadzących działalność gospodarczą indywidualnie i na tych działających w sieci, gdzie obroty są bardzo wysokie i nawet najwyższy wymiar kary nie odstrasza przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa. Wątpliwości Prezesa Urzędu budzi również argumentacja pracownika sklepu, który składając oświadczenie wskazał, że braki etykiet cenowych, wynikają prawdopodobnie z zabierania etykiet cen owych przez klientów . Taka argumentacja pracownika strony jest nieracjonalna, ponieważ nie można sobie wyobrazić czemu takie działania klientów miałyby służyć. W tym miejscu wskazać należy, że sprzedaż detaliczna jest formą usługi i nawet jeżeli etykieta ceny zostanie „zabrana” przez jednego klienta, to pracownicy sklepu powinni to natychmiast zauważyć i uzupełnić braki. Z okoliczności sprawy wynika, że pracown icy faktycznie z jakichś powodów tego nie czynią, tylko zrzucają winę na klientów. Prezes Urzędu ponownie zwraca uwagę, że cykliczność, notoryjność naruszania obowiązku informowania o cenach skutkuje przełożeniem funkcji kary na prewencję poprzez wymier zanie kary zbliżonej do górnego wymiaru kary. Z taką sankcją musi liczyć przedsiębiorca, chyba że podejmie działania polegające na odstąpieniu od cyklicznych i powtarzających się naruszeń prawa. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jest oczywiście bezzasadny. Ad. III Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie post ę powania w całości, względnie o uchylenie decyzj i w całości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu , ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokośc i. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości, ponieważ nałożona kara ma charakter proporcjonalny. Prezes Urzędu nie znajduje również podstaw do umorzenia postępowania w całości. Każde kolejne naruszenia, które zostały zidentyfikowane przez inspektorów Małopolski ego WIIH w dokładnie określonym 12 – miesięcznym przedziale cza sowym od dnia zidentyfikowania naruszenia po raz pierwszy, czyli od dnia 26 czerwca 2019 r. mają wpływ 18 na procentowe zwiększenie wymiaru kary przy każdym stwierdzonym naruszeniu. Należy zwrócić uwagę, że działanie przedsiębiorcy polegające na ignorowaniu obowiązku informowania o cenach skutkuje nakładaniem kolejnych kar na przedsiębiorcę. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyższaniem wymiaru kary. Każde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypadku kary pieniężnej nakładanej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprzednio przedsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm ustaw y, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotkać się z karą bardziej dotkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Prezes Urzędu ocenił również przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzeni a kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znajdują one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez St ronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jednej przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zastosowana uprzednio instytucja odstąpienia od wymierzenia kary była bezskuteczna i nie powstrzymała przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa. Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał podstaw do uznania powstałego naruszenia za znikom e a zawinienie Strony było ewidentne. Konsumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego rozeznania i podjęcia obiektywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocen ie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno-prawny jest niekorzystna dla Strony. W trakcie kontroli Strona uzupełniła brakujące c eny i ceny jednostkowe w tym konkretnym sklepie. Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posiadanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Małopolskie go WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie spełniają celów, dla których miałaby być nałożona a dministracyjna kara pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakł adane na przedsiębiorcę dotychczasowo przez Małopolskiego WIIH i wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a nie łagodzącą . 19 Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Małopolski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Kostrzynie, karę pieniężną w wysokości 40 000 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w a rt. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Tym samym, decyzja Małopolskiego WIIH 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) z dnia 27 lipca 2020 r. powinna pozost ać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia Stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 -950 Warszawa. 2. Od skarg wszczy nających postępowanie przed sądem administracyjnym od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 1) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 2) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 3) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomoc y może być przyznane Stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo -administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjn ego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 20 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325). Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postę powaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.); § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed są dami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( Dz. U. z 2019 r. poz. 178). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. P ełnomiocnik, Jeronimo Martins Polska S.A. 2. a/a Do wiadomości: Małopolski Inspektor Inspekcji Handlowej w Krakowie