DIH-49/2020

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 24 września 2020 r. DIH - 4.709.36.2020 .BP DECYZJA DIH - IV/49/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668, z późn. zm.), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z 22 czerwca 2020 r. (sygnatura: KH.8361.204.2019/30DEC/20), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 20.200 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy dwieście złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwi dacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 16 września 2019 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 20 18 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, zwany dalej również „Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Po lska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustaw ą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 19 września 2019 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 30 września 2019 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie „Biedronka”, mieszczącym się w Gliwicach przy ul. K olberga 41, należącym do Strony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 797 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 10 partii produktów, co s tanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sp rawie uwidaczniania cen” . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 30 września 2019 r. (nr akt kontroli: KH.8361.204.2019). W okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy organ ujawnił dw adzieścia dwa przypadki naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach: 1. 4 października 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.211.2018) – decyzją z 2 stycznia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł, 2. 17 października 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.220.2018) – decyzją z 2 stycznia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wys okości 25.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/15/2019 z 26 lutego 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 3. 18 - 19 października 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.221.2018) – decyz ją z 14 lutego 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 30.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/22/2019 z 15 kwietnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 4. 6 - 7 listopada 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednost kowych produktów (sprawa KH.8361.231.2018) – decyzją z 15 lutego 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 21.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/24/2019 z 17 kwietnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 5. 15 - 16 listopada 2018 r. – s twierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.240.2018) – decyzją z 15 lutego 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 20.000 zł, 6. 10 - 11 grudnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.259. 2018) – decyzją z 7 marca 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 36.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/29/2019 z 8 maja 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 7. 18 - 20 grudnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach je dnostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.91.2019) – decyzją z 19 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/40/2019 z 11 czerwca 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 8. 4 - 8 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2019) – decyzją z 24 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/43/2019 z 12 czerwca 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 9. 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.12.2019) – decyzją z 25 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. 10. 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak inf ormacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.13.2019) – decyzją z 26 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 18.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - III/27/2019 z 5 sierpnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 11. 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019) – decyzją z 29 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 11.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 4/22/2019 z 16 lipca 201 9 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 12. 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - B.8361.15.2019) – decyzją z 9 lipca 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł, 13. 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019) – decyzją z 2 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, 14. 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.108.2019) – decyzją z 20 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/15/2019 z 20 listopada 2019 r., zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 15. 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.27.2019) – decyzją z 23 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/20/2019 z 9 grudnia 2019 r. za skarżona decyzja została utrzymana w mocy. 16. 18 – 24 czerwca2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.8.2019) – decyzją z 2 października 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. D ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/26/2019 z 20 grudnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 17. 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.173.2019) – decyzją z 26 sierpnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 21 000 zł, 18. 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019) – decyzją z 29 listopada 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.600 zł. Decyzją DIH - IV/9/2020 z 6 lutego 2020 r. zaskarżona decyzja została utr zymana w mocy, 19. 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.53.2019) – decyzją z 16 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł. 20. 17 września 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (spra wa KH.8361.195.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/22/2020 z 9 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 21. 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/18/2020 z 6 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy 22. 26 września – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jed nostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.60.2019) – decyzją z 17 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 21.800 zł. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 20 listopada 2019 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego – dwudziestego trzeciego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 18 grudnia 201 9 r. (sygnatura: KH.8361.204.2019), Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 20 200 zł (słownie: dwadzieś cia tysięcy dwieście złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu dwudziestego trzeciego n aruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana w dniu 24 grudnia 2019 r. Pismem z dnia 6 stycznia 2020 r. ( data stempla 7 stycznia 2019 r.) , Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji. Pismem z 20 stycznia 2020 r., Prezes UOKiK poinformował w/w przedsiębiorcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materi ałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Prezes UOKiK decyzją nr DIH - IV/31/2020 z dnia 16 marca 2020 r. (sygnatura: DIH - 4.709.15.2020.BP), uchylił zaskarżoną decyz ję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, iż organ I instancji błędnie ustalił stan faktyczny i nałożył karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach polegające na nieuwidocznieniu cen jednostkowych, podczas gdy ze zgromadzonego materiału wynika, że przedsiębiorca dopuścił się naruszenia polegającego na braku uwidocznienia cen i cen jednostkowych . Śląski WIIH pismem z dnia 19 maja 2020 r. poinformował w/w przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjne go w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego – dwudziestego trzeciego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Śląski WIIH decyzją z dnia 22 czerwca 20 20 r. (sygnatura: KH.8361.204.2019 /30DEC/20 ), nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 20.200 zł (słow nie: dwadzieścia tysi ę c y dwieście złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu dwudziestego trzeciego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwie rdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana w dniu 2 5 czerwca 20 20 r. Strona pismem z dnia 6 lipca 2020 r. (data stempla 8 lipca 2020 r.) Strona złożyła do Prezesa UOKiK , odwołanie od ww. decyzji zarzucając: a) naruszenie praw a materialnego tj. art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez:  nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej znikomego stopnia naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę,  nieuwzględnienie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym , tj. ominięcie tych czynności, które przedsiębiorca podejmuje po kontrolach, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie występowaniu ich w przyszłości,  niewłaściwe zastosowanie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kryterium dotychczasowej działalności tj. zastosowanie go w zakresie szerszym, nieadekwatnym do zakresu kontroli,  zaniechanie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej – oddzielnego uwzględniania kryteriów wskazanych w art. 6 ust.3 i zamiast tego dokonanie przez Organ oceny stopnia naruszenia obowiązków w sposób zdeterminowany okolicznościami dwudziestokrotnego naruszenia obowiązków pomimo, że z art. 6 ust. 3 wynika, ze każda z tych okoliczności powinna być brana pod uwagę osobno i żadna z nich nie powinna mieć wpływu na ustalenie innej lecz wszystkie trzy powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, b) naruszenie przepisów postępowania , tj. art. 80 kpa przez błędną ocenę dowodu tj. protokołu z kontroli polegającą na błędny m, niezgodnym z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego myślenia przypisaniu przedsiębiorcy znacznego naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, mimo, iż 1,25% naruszenia w stosunku do zakresu kontroli świadczy o nieznacznym stopniu narus zeń; c) naruszenie art. 189f § 1 kpa poprzez nieodstąpienie w drodze decyzji od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i niepoprzestanie na pouczeniu, mimo iż przesłanki obligujące Organ do jego zastosowania spełniły się, bowiem waga naruszenia jest zniko ma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jed nostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym s tanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla t owarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen c ena jednostkowa pa kowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu t ego środka spożywczego Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w ar t. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także w ielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono nieprawidłowości w informowaniu o cenach w przypad ku 10 partii produktów spośród 797 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, dwudziestym trzecim w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowośc iami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 20 200 zł na w/w przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie m a wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Śląskiego WIIH kary pieniężnej. Strona zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 80 kpa poprzez błędną ocenę mat eriału d owodowego w postaci protokołu kontroli skutkiem czego było naruszenie art. 6 ustawy poprzez błędne ustalenie przesłanek wymiaru kary i w efekcie wymierzenie kary niewspółmiernie wysokiej w stosunku do stwierdzonego naruszenia. Podnosząc powyższe zarzuty S trona stoi na stanowisku, iż organ zaskarżoną decyzją wymierzył karę nie biorąc pod uwagę swoich rozstrzygnięć zapadłych w innych postępowaniach, błędnie ustalając zarówno stopień naruszenia jak i przesłankę dotychczasowego postępowania, biorąc przy tym po d uwagę naruszenia ustawy o informowaniu o cenach stwierdzone w innych sklepach. Wg. Strony Organ nie wziął również pod uwagę, iż w toku kontroli stwierdzone uchybienia zostały usunięte. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Organ zwraca uwagę, iż Strona nie neguje faktu naruszenia obowiązku w zakresie uwidacznia cen, kwestionując wymiar kary nałożonej za przedmiotowe uchybienie. Jak już wskazano powyżej, przesłanki wymiaru kary określa art. 6 ust. 3 w/w ustawy stanowiąc, że przy wymiarze kary bierze s ię pod uwagę stopień naruszenia, dotychczasowe postępowanie oraz wielkość jego obrotów i przychodu. W przypadku stopnia przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 w/w ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalic znej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę . Cena należy więc do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cena jednostkowa to cena ustaloną za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o m iarach. Cena jednostkowa jest więc z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczen ia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uni emożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru ( por. w yrok WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/W a 1400/19 „Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacj i jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, a więc umożliwieniu klientom porównywania cen konkurencyjnych towarów.” ) . Zasadnie więc organ I Instancji stwierdził, iż stopień naruszenia obowiązku w zakresie uwidaczniana cen jest wyżs zy niż znikomy. Kolejną przesłanką wymiaru kary jest dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku. Strona odnośnie tej przesłanki podnosi argument, iż Organ błędnie utożsamia przedmiotową przesłankę z naruszeniami stwierdzonymi w ciągu 12 m iesięcy poprzedzających naruszenie będące przedmiotem zaskarżonej decyzji, podczas gdy jej zdaniem, chodzi tu o te działania i czynności, które przedsiębiorca podejmuje w toku kontroli, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie ic h występowaniu w przyszłości. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy podkreślić, iż usunięcie stwierdzonych naruszeń nie jest tożsame z przesłanką dotychczasowego działania, stąd też nie będzie miało ono znaczenia przy analizie tej przesłanki, ale dop iero przy wymiarze kary za ewentualne późniejsze naruszenia. Organ zwraca przy tym uwagę, że nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach nie zostały usunięte po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz dopiero w czasie jej trwa nia, co potwierdza protokół kontroli. Natomiast analizując przesłankę dotychczasowe j działalności Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy kontrolę, której ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia przedmiotowego postępowania, po raz dwudziesty trzeci naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich w/w przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Strona m iała więc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli, tym bardziej, że działalność gospodarczą prowadzi od grudnia 2004 roku, a więc należy założyć, że Stronie znany jest obowiązek uwidaczniania cen wynikający obecnie z ustawy o informowaniu o c enach. Tymczasem fakt, iż w okresie 12 miesięcy poprzedzających przedmiotowe naruszenie, stwierdzono dwadzieścia dwa naruszenia w zakresie informowania o cenach, jednoznacznie wskazuje, że Strona nie przywiązuje należytej wagi do wykonywania obowiązków n ałożonych na nią przedmiotową ustawą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2020 r. Sygn. akt VI SA/Wa 2744/19: „Organ prawidłowo wziął również pod uwagę dotychczasową działalność strony – skarżącej spółki, tj. funkcjonowanie na rynku od 2004 r., wyn iki dotychczasowych kontroli w zakresie przestrzegania obowiązków nakładanych przez ustawę o informowaniu o cenach, i zasadnie przyjął, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów oraz nie wyeliminowała nieprawidłowości naruszających te prawa. Zaskarżona decyzji dotyczy naruszenia art. 4 ustawy o cenach po raz ósmy w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie o bjętych tym przepisem obowiązków po raz pierwszy. Oznacza to, że skarżąca nie tylko spełniła swoim zachowaniem warunek do nałożenia kary za to naruszenie, ale też kary w podwyższonej wysokości.” ). Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach pr zy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się także wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ I instancji w toku postępowania – przedmiotowa przesłanka została ustalona przez organ I instancji na podstawie oświa dczenia pełnomocnika. Organ zwraca ponadto uwagę, że przy wymiarze kary kierował się celami kary określonymi w dyrektywie art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen pr oduktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, w myśl której kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ustalony stan faktyczny wskazuje, iż przedmiotowe naruszenie jest dwudziestym trzecim, jakie zostało popełnione przez Stronę w okresie 12 poprzedzających miesięcy. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż kary jakie były wymierzane wcześniejszy mi decyzjami nie osiągnęły zamierzonego skutku w postaci zaniechania dalszych naruszeń. Co za tym idzie, kara wymierzana kolejną decyzją powinna być na tyle dotkliwa, aby cele określone przedmiotową dyrektywą w końcu zostały osiągnięte. Prezes UOKiK, st oi również na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kar y pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny upr awniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona admin istracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Z kolei ewentualne usunięcie naruszenia prawa nie spełni celów kary, mającej nie tylko funkcję dyscyplinująco – represyjną, ale też i prewencyjną. Organ I instancji słusznie przy tym zauważył, że brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliw ość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Należy ponadto wskazać, że fakt wielokrotnego wystąpienia nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, oznacza, że funkcja prewencyjna kary nie została spełniona. Zatem organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 kpa, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach in nych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna . Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzo na stronie kara w wysokości 20 200 zł jest proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkow ych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, sta nowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwo ławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. P owstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10. 000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jed nak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwoś ć ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U . z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 232 5 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 m aja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dy rektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a