DIH-36/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 10 czerwca 2020 r. DIH - 4.709.22.2020 .BP DECYZJA DIH - IV/36/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668, z późn. zm.), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z 18 marca 20 20 r. (sygnatura: K Ż - D - Cz .8361.75.2019/19DEC/20), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł (słownie: czterdzieści tysięcy złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidaczni aniu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 3 grudnia 2019 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Pr awo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, zwany dalej również „Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informow aniu o cenach” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 9 grudnia 2019 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 17 i 20 grudnia 2019 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie „Biedronka”, mieszczącym się w Częstochowie przy ul. Armii Kra jowej 54, należącym do Strony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 295 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając:  brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej w stosunku do 196 partii towarów, 2  bra k uwidocznienia ceny w stosunku do 35 partii towarów,  brak cen jednostkowych w stosunku do w stosunku do 31 partii towarów,  błędne wyliczenie ceny jednostkowej w stosunku do 8 partii towarów,  podanie cen wg. masy lub objętości brutto a nie netto (po odc ieku) w stosunku do 2 partii produktów, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 w/w ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3, § 4, § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121) dalej „rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen”. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 20 grudnia 2019 r. (nr akt kontroli: KŻ - D - Cz.8361.75.2019). W okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzon o naruszenie przepisów po raz pierwszy, organ ujawnił dwadzieścia cztery przypadki naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach. 1. 18 - 20 grudnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.91.2019) – decyzją z 19 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/40/2019 z 11 czerwca 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 2. 4 - 8 s tycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2019) – decyzją z 24 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 1/43/2019 z 12 czerwca 2019 r . zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 3. 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.12.2019) – decyzją z 25 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. 4. 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdz ono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.13.2019) – decyzją z 26 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 18.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - III/27/2019 z 5 sierpnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 5. 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019) – decyzją z 29 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 11.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - 4/22/2019 z 1 6 lipca 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 6. 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - B.8361.15.2019) – decyzją z 9 lipca 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł, 7. 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019) – decyzją z 2 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, 8. 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach je dnostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.108.2019) – decyzją z 20 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Decyzją Prezesa 3 UOKiK nr DIH - IV/15/2019 z 20 listopada 2019 r., zaskarżona decyzja została utrzym ana w mocy, 9. 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.27.2019) – decyzją z 23 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/20/2019 z 9 grudni a 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 10. 18 – 24 czerwca2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.8.2019) – decyzją z 2 października 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/26/2019 z 20 grudnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 11. 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.173.2019) – decyzją z 26 sierpnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 21 000 zł, 12. 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019) – decyzją z 29 listopada 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.600 zł. Decyzją DIH - IV/9/2020 z 6 lutego 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 13. 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.53.2019) – decyzją z 16 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł. 14. 17 września 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostk owych (sprawa KH.8361.195.2019) – decyzją z 9 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/18/2020 z 6 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 15. 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych i różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/ 22 /2020 z 9 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 16. 26 września – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.60.2019) – decyzją z 17 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 21.800 zł, 17. 20 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.204.2019) – decyzją z 18 grud nia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/31/2020 z 16 marca 2020 r. uchylono zaskarżoną decyzję i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, 18. 3 – 9 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.61.2019) – decyzją z 23 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł, 19. 5 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne uwidocznienie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.232.2019) – decyzją z 7 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 6.000 zł, 20. 12 – 15 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.71.2019) – decyzją z 28 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 23.800 zł, 21. 12 – 14 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019) – decyzją z 2 marca 2020 r. nałożono karę w wysokości 40.000zł. Strona wniosła odw ołanie od przedmiotowej decyzji, 4 22. 18 – 20 listopada 2019 r. – stwierdzono brak ce n i cen jednostkowych oraz nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.14.2019) – decyzją z 3 marca nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł. Strona wniosła odw ołanie od przedmiotowej decyzji, 23. 22 listopada 2019 r. – stwierdzono bł ędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.246.2019) – decyzją z 11 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 6.500 zł. Strona wniosła odw ołanie od przedmiotowej decyzji, 24. 2 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błęd ne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.254.2019) – decyzją z 13 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 20.374 zł. Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 18 lutego 2 020 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego – dwudziestego piątego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), zwanej dalej „kpa”, Strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 18 marca 2020 r. (sygnatura: KŻ - D - Cz.8361.75.2019/19DEC/20), Śląski WIIH nałożył na w/w przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 40.000 zł (słownie: czterdzieści tysięcy złotych), na pod stawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu dwudziestego piątego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. D ecyzja została odebrana w dniu 23 marca 2020 r. Pismem z 30 marca 2020 r. (data stempla 3 kwietnia 2020 r.) , Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od w/w decyzji. Skarżonej de cyzji Strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 77 kpa poprzez nieustalanie istotnych okoliczności mających znaczenie przy wysokości wymierzanej przez Organ I instancji kary pieniężnej; 2) art. 81 kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, ustalaj ąc, że skarżąca dokonała istotnego obowiązków przedsiębiorcy wynikających z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług; 3) art. 6 ustawy o informowaniu o cenach poprzez wymierzenie przez Organ I instancji rażąco niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej; 4) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez przyjęcie, że niewykonanie przez JMP obowiązków, o których mowa w art. 4 wskazanej ustawy, uzasadnia nałożenie na JMP kary w wysokości 40.000 zł. Strona wniosła o: 1) uchylenie zask arżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie 5 2) wymierzenie kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Pismem z 16 kwietnia 2020 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebra nych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detali cznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miej scu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w pos taci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczony ch do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Ha ndlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono 6 nieprawidłowości w informowaniu o cenach w przypadku 272 partii produktów spośród 295 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, dwudziestym piątym w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 40.000 zł na w/w przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględni ł zarzuty zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Śląskiego WIIH kary pienięż nej. Prezes UOKiK dokonując analizy akt sprawy oraz treści skarżonej decyzji zwrócił uwagę na stwierdzenie Śląskiego WIIH, że kontrolowany przedsiębiorca – Jeronimo Martins Polska S.A. nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach po ra z dwudziesty piąty , w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Naruszenie obowiązków w zakresie uwidaczniania cen Śląski WIIH stwierdził dotychczas w toku uprzednio przeprowadzonych kontroli, tj. : 1. 18 - 20 grudnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.91.2019), 2. 4 - 8 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2019), 3. 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.12.2019), 4. 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.13.2019), 5. 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019), 6. 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produkt ów (sprawa KŻ - D - B.8361.15.2019), 7. 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019), 8. 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkow ych (sprawa KH.8361.108.2019), 9. 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.27.2019), 10. 18 – 24 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych or az błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.8.2019), 11. 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.173.2019), 7 12. 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019), 13. 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych, różnicę „półka – kasa” (sprawa KŻ - D - Cz.8361.53.2019), 14. 17 września 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.195.2019) , 15. 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych i różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019), 16. 26 września – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.60. 2019), 17. 20 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.204.2019) , 18. 3 – 9 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.61.2019), 19. 5 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne uwidocznienie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.232.2019), 20. 12 – 15 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.71.2019), 21. 12 – 14 listopada 2019 r. – stwierdz ono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019), 22. 18 – 20 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.14.2019). 23. 22 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczeni e cen jednostkowych (sprawa KH.8361.246.2019) 24. 2 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.254.2019). W powyższych przypadkach na kontrolowanego przedsiębiorcę zostały nałożone kary p ieniężne, w drodze decyzji administracyjnej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o cenach. Zgodnie z art. 6 ust. 2 w/w ustawy, warunkiem wymierzenia kary w wysokości do 40 000 zł jest fakt niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie informowania o cenach, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że, zgodnie z powołanym przepisem okres 12 miesięcy jest liczony od dnia, w którym po r az pierwszy stwierdzono naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach. Prezes UOKiK stoi przy tym na stanowisku, że w przypadku daty tego naruszenia należy mieć na względzie art. 53 Prawa przedsiębiorców, zgodnie z którym ustalenia kontroli zamie szcza się w protokole kontroli , niemniej fakt naruszenia jest stwierdzany w postępowaniu administracyjnym . T ym samym, w przedmiotowej sprawie ulega zmianie liczba naruszeń jakie miały miejsce w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cen ach, z uwagi na fakt, że : 1) decyzją Prezesa UOKiK DIH - IV/31/2020 z dnia 16 marca 2019 r. (sygn. akt DIH - 4.709.15.2020.BP) uchylono zaskarżoną decyzję Śląskiego WIIH nr KH.8361.204.2019/75DEC/19 z dnia 18 grudnia 2019 r. i sprawę przekazano do ponownego roz poznania, co oznacza, że przy ustalaniu liczby naruszeń wskazanych 8 w przedmiotowym postępowaniu nie można brać pod uwagę w/w decyzji Śląskiego WIIH , 2) organ I instancji ustalając wymiar kary błędnie wziął pod uwagę naruszenia, co do których postępowania nie zostały zakończone i z tego względu należy pominąć naruszenia stwierdzon e decyzjami Śląskiego WIIH:  z dnia 2 marca 2020 r. (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019) nakładającą karę pieniężną w wysokości 40.000 zł,  z dnia 3 marca 2020 r. (sprawa K H - D - Cz.8361.14.2019) nakładającą karę pieniężną w wysokości 32.000 zł,  z dnia 11 marca 2020 r. (spra wa KH.8361.246.2019) nakładającą karę pieniężną w wysokości 6.500 zł,  z dnia 13 marca 2020 r. (spra wa KH.8361.254.2019) nakładającą karę pieniężną w wyso kości 20.374 zł. Należy jednak zauważyć, że w toku przedmiotowego postępowania odwoławczego, postępowanie wszczęte wskutek wniesienia odwołania od decyzji Śląskiego WIIH nr KH.8361.246.2019/17DEC/20 z dnia 11 marca 2020 r. zostało zakończone decyzją Preze sa UOKiK nr DIH - IV/35/2020 z dnia 10 czerwca 2020 r. utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy . 3) organ I instancji ustalając wymiar kary pominął kontrolę przeprowadzoną w dniach 21 – 25 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH - D - C z.8361.16.2019). D ecyzją z 4 marca 2020 r. nałożono karę w wysokości 40.000 zł. Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji . Rozpatrując przedmiotową kwestię należy uznać, że organ pierwszej instancji badając przesłankę dotychczasowego postępowania w ramach wymiaru kary, błędnie ustalił liczbę naruszeń jakie miały miejsce w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, zarówno biorąc pod uwagę te naruszenia, które były przedmiotem niezakończonego postępowania pierwszoinstancyjnego , postępowania odwoławczego, jak i pomijając takie naruszenie. Z drugiej jednak strony, należy mieć na uwadze regulację zawartą w art. 15 kpa, zgodnie z którym postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. D wuinstancyjność postępowania oznacza, że sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy, przy czym sprawa powinna być tożsama pod względem przedmiotowym i podmiotowym w obu instancjach. Z powyższego wynika więc, że organ pie rwszej instancji, co prawda naruszył przepisy postępowania błędnie ustalając liczbę dotychczasowych naruszeń w ciągu 12 miesięcy licząc od pierwszego naruszenia, niemniej jednak uchybienie to zostało konwalidowane przez organ drugiej instancji. Z tego też względu, kierując się ekonomiką postępowania nie jest zasadnym przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania, ponieważ organ pierwszej instancji musiałby wydać rozstrzygnięcie w oparciu o przesłanki, które zostały już prawidłowo ustalone przez organ odwoła wczy. Powyższe potwierdza fakt, że pomimo zmiany liczby naruszeń wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach nadal zachodzą podstawy do wymierzenia kary w oparciu o powołany przepis. Z tego też względu, podniesiony zarzut należy uznać za bezz asadny. 9 Tym samym, należy stwierdzić, że Strona obowiązek informowania o cenach, w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach naruszyła dwudziestokrotnie . Ustalenia poczynione przez Prezesa UOKiK, nie zmieniają jednak faktu, że w prz edmiotowej sprawie zachodzą podstawy do wymierzenia kary zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Odnoszą c się z kolei do zarzutu, i ż stwi e rd zone uchybie nia w z akresie cen dotyczyły zaledwie jedn ego skle pu, a nie całej sieci pl a c ówek ha ndlo wych , Organ zwraca uwagę, że a rtykuł 6 ustawy o informowaniu o cenach wyraźnie odnosi się do naruszenia, którego dopuszcza się przedsiębiorca. Jest to więc jedyne kryterium podmiotowe zawarte w tym przepisie. Kontrolowany sklep nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, a tym samym, nie jest możliwe zawężenie odpowiedzialności przedsiębiorców za naruszenie przepisów ustawy tylko do konkretnej placówki handlowej. Strona zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 i 81 kpa poprzez nieustalenie ist otnych okoliczności mających znaczenie przy ustaleniu wysokości kary pieniężnej oraz dowolną ocenę materiału dowodowego skutkiem czego było naruszenie art. 6 ustawy poprzez przyjęcie, że niewykonanie obowiązków wskazanych w art. 4 w/w ustawy uzasadnia nało żenie kary pieniężnej rażąco niewspółmiernie wysokiej. Podnosząc powyższe zarzuty Strona stoi na stanowisku, iż organ zaskarżoną decyzją wymierzył karę nie biorąc pod uwagę swoich rozstrzygnięć zapadłych w innych postępowaniach, jak również pomijając zasa dę proporcjonalności wymierzonych kar. Strona podnosi również niewielką skalę uchybienia twierdząc, iż braki w zakresie uwidaczniania cen wynoszą 9% towarów znajdujących się w sprzedaży (224/2500). Ponadto wg. Strony organ nie uwzględnił, iż produkty znajd ujące się w sprzedaży (a więc i te dotknięte uchybieniem) były zaopatrzone w kod kreskowy. Organ nie wziął również pod uwagę, iż w toku kontroli stwierdzone uchybienia zostały usunięte. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Organ zwraca uwagę, iż Strona n ie neguje faktu naruszenia obowiązku w zakresie uwidacznia cen, kwestionując wymiar kary nałożonej za przedmiotowe uchybienie. Jak już wskazano powyżej, przesłanki wymiaru kary określa art. 6 ust. 3 w/w ustawy stanowiąc, że przy wymiarze kary bierze się pod uwagę stopień naruszenia, dotychczasowe postępowanie oraz wielkość jego obrotów i przychodu. W przypadku stopnia przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 w/w ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detaliczne j i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach cena to wartość wyrażona w jed nostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę . Cena należy więc do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu ko nkretnej umowy. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cena 10 jednostkowa to cena ustaloną za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miar ach. Cena jednostkowa jest więc z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. Z tego też względu, zgodnie z § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen c ena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego s ię w środku płynnym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego środka spożywczego. W świetle powyższego, błędna info rmacja co do ceny jednostkowej lub jej brak, nie daje konsumentom należytej wiedzy jeśli chodzi o porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich t owaru i może wywołać w nich błędne przekonanie, iż dany produkt jest atrakcyjny właśnie ze względu na oferowaną cenę. ( por. w yrok WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/19 „Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dzi ale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenac h, a więc umożliwieniu klientom porównywania cen konkurencyjnych towarów.” ) . Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy, należy zauważyć, iż z ustalonego stanu faktycznego wynika cały katalog uchybień w zakresie obowiązku uwidaczniania cen tj. zarówno brak cen i cen jednostkowych, brak cen, brak cen jednostkowych, jak również ustalenie ich w sposób sprzeczny z § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen Zasadnie więc organ I Instancji stwierdził, iż stopień naruszenia obowiązku w zakresie uwidaczniania c en jest wyższy niż znikomy. Prezes UOKiK nie neguje przy tym faktu, iż skala stwierdzonych naruszeń jest niewielka w skali towarów oferowanych do sprzedaży (wg. Strony wynosi ona 9% - 224/2500). Należy jednak zwrócić uwagę, że kontrolą objęto 295 partii towarów znajdujących się w sprzedaży, co stanowi reprezentatywną próbkę towarów, tym bardziej, iż są to produkty różnych asortymentów . Natomiast liczba towarów dotkniętych uchybianiami w zakresie uwidaczniania cen wynosi 92,20% (272/295) skontrolowanych t owarów. Tym samym, przedmiotowy argument o niewielkiej skali naruszenia jest bezzasadny. Kolejną przesłanką wymiaru kary jest dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku. Strona odnośnie tej przesłanki podnosi argument, iż Organ nie uwzględn ił dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym polegającym na pominięciu tych działań i czynności, które przedsiębiorca podejmuje w toku kontroli, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie ich występowaniu w przyszłości. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy jednak zwrócić uwagę, iż usunięcie stwierdzonych naruszeń nie jest tożsame z przesłanką dotychczasowego działania, stąd też nie będzie miało ono znaczenia przy analizie tej przesłanki, ale dopiero przy wymiarze kary 11 za ewentualne późniejsze naruszenia. Organ zwraca przy tym uwagę, że nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach nie zostały usunięte po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz dopiero w czasie jej trwania, co potwierdza protokół kontroli. Analizując przesłankę dotychczasowego postępowania Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy kontrolę, której ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia prz edmiotowego postępowania, po raz dwudziesty pierwszy naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich w/w przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Strona miała więc moż liwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli, tym bardziej, że działalność gospodarczą prowadzi od grudnia 2004 roku, a więc należy założyć, że Stronie znany jest obowiązek uwidaczniania cen wynikający obecnie z ustawy o informowaniu o cenach. Tymcza sem fakt, iż w okresie 12 miesięcy poprzedzających przedmiotowe naruszenie, stwierdzono dwadzieścia naruszeń w zakresie informowania o cenach, jednoznacznie wskazuje, że Strona nie przywiązuje należytej wagi do wykonywania obowiązków nałożonych na nią pr zedmiotową ustawą. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się także wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ I instancji w toku postępowania – prze dmiotowa przesłanka została ustalona przez organ I instancji w drodze oszacowania . Nie sposób również uznać za zasadny zarzut Strony o naruszeniu proporcjonalności wymierzonej kary. Zgodnie ze stosowaną pomocniczo dyrektywą art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlam entu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowani a konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ustalony stan faktyczny wskazuje, iż przedmiotowe naruszenie jest dwudziestym, jakie zostało popełnione przez Stronę w okresie 12 poprzedzających mies ięcy. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż kary jakie były wymierzane wcześniejszymi decyzjami nie osiągnęły zamierzonego skutku w postaci zaniechania dalszych naruszeń. Co za tym idzie, kara wymierzana kolejną decyzją powinna być na tyle dotkliwa, aby cele określone przedmiotową dyrektywą w końcu zostały osiągnięte. W ocenie organu odwoławczego, bezzasadnym jest również argument Strony, iż produkty w stosunku do których stwierdzono uchybienia w zakresie uwidaczniania cen były zaopatrzone w kody kreskowe, co w domyśle miałoby konwalidować brak uwidocznienia cen. Należy tu przywołać § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, z którego wynika, że cena ma być uwidoczniona w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym, na towarze lub w jego bezpośred niej bliskości. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, iż taką rolę spełnia czytnik cen, na co wskazuje również orzecznictwo sądowe (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 05.12.2018 r. VI SA/Wa 12 634/18: „Umieszczenie czytnika cen umożliwiającego sprawdzenie ceny oferowanych do sprzedaży wyrobów, nie będzie wypełnieniem § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, który wskazuje, że cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Ponadto, zgodnie z dyspozycją § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie czy w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Umożliwienie zapoznania się z cenami produktów poprzez umożliwienie konsumentom skontrolowania ceny na tzw. czytniku cen nie stanowi zadośćuczynienia powyższemu przepisowi rozporządzenia, w świetle jego literalnego brzmienia np. n a czytniku. Jak słusznie zauważył organ, możliwość skorzystania z czytników nie jest realizacją ustawowych obowiązków przedsiębiorcy, ponieważ "w interesie każdego kupującego leży bowiem natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie nabywanego towaru, bez uc iekania się do takich sposobów jak używanie umieszczonych w różnych punktach sklepu czytników (...)", co zresztą znajduje potwierdzenie w wyroku NSA w Warszawie z 7 grudnia 2001 r., sygn. III SA 2159/01. ) Prezes UOKiK, stoi również na stanowisku, że w pr zedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pou czeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publi cznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zeb ranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Z kolei ewentualne usunięcie naruszenia prawa nie spełni celów kary, mającej nie tylko funkcję dyscyp linująco – represyjną, ale też i prewencyjną. Organ I instancji słusznie przy tym zauważył, że istotną okolicznością, której nie można pominąć, jest fakt wielokrotnego wystąpienia nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, co oznacza tylko ż e funkcja prewencyjna kary nie została spełniona. Należy więc stwierdzić, że organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 kpa, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu oce nach nie pozwalają na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym p rzeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK 13 wymierzona stronie kara w wysokości 40.000 zł jest proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostę pne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z ar t. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, ja k w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w War szawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. w pis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 14 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuj e się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dni a 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu p rzed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen tów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, adres do doręczeń: Centrum Dystrybucyjne, ul. Innowacyjna 6 , 41 - 218 Sosn owiec 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach a/a