DIH-32/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 10 stycznia 2022 r. DIH - 4.707.31.2021 .BP DECYZJA DIH - IV/32/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 7 35, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706, z późn. zm.), art. 93 ust. 2 w zw. z art. 91 pkt 25 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elekt ronicznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1893), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Makro Cash and Carry Polska S.A. z siedzibą w Warszawie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ka towicach z 5 października 2021 r. (sygnatura: KJ.8361.197.2021/1DEDC/21), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu nieumieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzeda ży informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym co narusza art. 37 ust. 4 tej ustawy, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 25 czerwca 2021 r., na podstawie art. 48 ust . 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, zwany dalej również „Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Makro Cash adn Carry Polska S.A. z siedzibą w Warszawie , zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1893), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 2 lipca 2021 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 29 lipca i 2 sierpnia 2021 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w Hali Makro nr 17, mieszcząc ej się w Katowicach przy ul. Pukowca 25, należącej do Strony, stwierdzono, że w kontrolowanym punkcie brak było informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie tj. że prowadzący jednostkę handlu detalicznego o pow. co najmn iej 400 m², poświęconej sprzedaży sprzętu dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu 2 pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów n ie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu, co stanowi naruszenie art. 37 ust. 4 w/w ustawy. Stwierdzono natomiast zamieszczenie informacji o możliwości nieodpłatnego przekazania na terenie hali małego sprzętu RTV/AGD bez konieczności zaku pu nowego sprzętu. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 2 sierpnia 202 1 r. (nr akt kontroli: KJ.8361.197.2021). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 3 września 2021 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Mak ro Cash and Carry Polska S.A. z siedzibą w Warszawie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 91 pkt 25 w zw. z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, kary pieniężnej za nieumieszczeni e w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 3 tej ustawy, co narusza obowiązek zawarty w art. 37 ust. 4 w/w ustawy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 5 października 2021 r. (sygnatura: KJ.8361.197.2021/1DEC/21), Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie art. 93 ust. 2 w zw. z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie . Decyzja została odebrana w dniu 8 października 202 1 r. Pismem z dnia 22 października 202 1 r. (data stempla 22 października 2021 r.) Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naru szenie: 1) art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie poprzez błędne uznanie, że Strona spełnia definicję dystrybutora o którym mowa w ust. 3, podczas gdy Ustawodawca nałożył obowiązek wynikający z ust. 3 wyłącznie na dystrybutora prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, której to de finicji Makro nie spełnia, a tym samym Makro nie mogło naruszyć obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie; 2) art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie poprzez uznanie, że Strona jest zobowiązana do umieszczenia informacji zawartych w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie, podczas gdy Makro nie jest dystrybutorem prowadzącym jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co naj mniej 400 m² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, a zatem nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie; 3) art. 91 pkt 25 w zw. z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie poprzez nałożenie na Stronę pieniężnej kary administracyjnej w sytuacji, gdy Strona nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, a w konsekwencji nie mogło dojść do naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 4 ustawy o zużyty m sprzęcie; 4) art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 kpa polegającego na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków 3 niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienia, pomimo przedstawienia stanowiska przez Stronę, że Makro nie jest dystrybutorem prowadzącym jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, zatem nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, a w k onse k we n c j i nie mogła narusz yć art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie; 5) a rt. 7a § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że Strona podlega obowiązkowi wskazanemu w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie pomimo powzięcia uzasadnionych wątpliwości na podstawie pisma Makro, ze norma prawna określona w art. 37 ust. 3 us tawy o zużytym sprzęcie nie ma zastosowania do Makro i nierozstrzygnięcia tych wątpliwości na korzyść Makro, co doprowadziło do bezpodstawnego nałożenia na Makro administracyjnej kary pieniężnej; Pismem z 24 sierpnia 202 1 r., Prezes UOKiK poinformował w/ w przedsiębiorcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. P rzed e w szystkim należy zau w a ż yć, iż art. 37 ustawy o z u ż y tym sprzęcie for mułuje obowi ą z e k dwo jakiego rodzaju , tj. obowiązek przyjmowania zużytego sprzętu (art. 37 ust. 1 – 3) oraz obowiązek informacyjny (art. 37 ust. 4). Zgodnie z art. 37 ust. 4 w/w ustawy dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkci e sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. 1. Dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same f unkcje co sprzęt sprzedawany. 2. Dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony. 3. Dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, któreg o żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. 4 Zgodnie z art. 91 pkt 25 w/w ustawy a dministracyjnej karze pieniężnej podle ga ten, kto wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, lub kto udostępniając na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoz nanie się z nimi, w szczególności na stronie inter netowej lub w formie komunikatu. Zarzuty odwołania zostały oparte przez Stronę na wspólnym dla nich stanowisku, że nie jest ona dystrybutorem prowadzącym jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzed aży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, a zatem nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w art. 37 ust. 3 u stawy o zużytym sprzęcie , a w konsekwencji nie mogła naruszyć art. 37 ust. 4 tej ustawy. Odnosząc się do stanowiska Strony zawartego w odwołaniu należy przede wszystkim wskazać, że art. 37 ust. 4 w/w ustawy nakłada obowiązek informacyjny , którego zakres jest s precyzowany w art. 37 ust. 1 – 3, tj.:  d ystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedaw any – art. 37 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie;  d ystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony. – art. 37 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie;  d ystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 2 7 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m ² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskośc i zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych – art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Z kolei literaln a wykładnia art. 37 ust. 4 w/w ustawy wskazuje, że adresatem obowiązku nałożonego przez ten przepis jest dystrybutor, a więc podmiot w rozumieniu art. 4 pkt 2 w/w ustawy tj. o soba fizyczna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba prawna w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Definicja udostępniania jest zawarta w art.4 pkt 17 w/w ustaw y zgodnie z którym przez udostępnianie na rynku należy rozumieć dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie . N ie ma więc racji Strona, twierd z ąc, że obowiązek wskazany w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie obcią ż a jej ponieważ nie jest ona dystrybutorem prowadzącym jednostkę hand l u detalicznego. Celem ustawodawcy stojącym za przedmiotową regulac j ą jest bowiem umożli w ienie użyt k ownikom sprzę tu 5 pozbycia się w prawidłowy spos ó b odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektr ycznego i e le ktronicznego przeznaczonego dla gospoda rs tw domowych obowiązany jest w wid o cznym miejscu , w punk ci e sprzedaży sprzętu elek t ryczne g o i elektronicznego , umieszczać wszystkie informacje o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od prowadzo nej przez e ń powierzchni sprzedaży. Tym samym, fakt, że dystrybutor nie p rowadzi jednostki hand l u detalicz n e g o , nie zwalnia go z obowiązku zamieszczenia informacji, że dystrybutor p rowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej c o najmniej 400 m² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zew nętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych . Taka wie d za niewątpli wi e przyczynia się do zwiększenia d ba ł ości o stan środowiska na tu ralne go , poprzez ogranic z enie pozostawiania zużyt ego, niepotr z e b nego już sprzętu w miejsc ach do tego nieprzeznaczony c h. Reasumując, k ażdy dystr y butor, niezależnie od zakresu jego działa l ności , tzn. czy prowadzi sprzedaż detaliczną czy hurtową powinien mieć uwidocznione wszystkie informacje wynikaj ąc e z art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużyt y m sprzęcie. Potwierdza to stanowisko Ministerstwa Środ o w i ska przedstawione w piśmie nr DGO - II.022.245.2016.BB z dnia 2 listopada 2016 r, z którego wynika, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego p rzeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego umieszczać wszystkie informacje o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. W świetle ustalonego stanu faktyc znego Strona dopuściła się naruszenia obowiązku wskazanego w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie poprzez niezamieszczenie informacji, o której mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie Skutkiem przedmiotowego naruszenia jest kara pieniężna. Zgod nie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie a dministracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, lub kto udostę pniając na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie inter netowej lub w formie komunikatu. Zgodnie z art. 92 pkt 6 w/w ustawy a dmin i stracyjna kara pieniężna wynosi w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 25 - od 5000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie p rzy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości nar uszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu . Z ustalonego stanu faktycznego, wynika iż Strona nie dop ełn iła obowiązku w zakresie zamieszczenia jednej z trzech wymaganych informacji nałożonych przez ustawę w z akresie informowaniu o odbiorze zużytego sprzętu. Dlatego tez stopień szkodliwości naruszenia został ustalony jako średni. 6 W przypadku przesłanki rodzaju, zakresie i okresu trwania uznano, że Strona nie dopełniła obowiązków ciążących na niej jako dystry butorze sprzętu elektrycznego w dniu kontroli. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności podmiotu uwzględniono, że Strona pierwszy raz naruszyła obowiązki wynikające z ustawy o zużytym sprzęcie. Organ odwoławczy uznał zatem, że organ pierwszej instancji właściwie uwzględnił przesłanki wynikające z art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie i na ich podstawie wymierzył karę proporcjonalną do naruszenia. Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie zgodnie z którym , j eżeli podmiot podlegając y ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia , a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Orga n odwoławczy nie dopatrzył się jednak okoliczności wskazanych w powołanym przepisie pozwalających na jego zastosowanie. Prezes Urzędu nie dopatrzył się również okoliczności uzasadniających odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa, zgodnie z którym o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zacho wanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jak już wskazano przy ustalaniu przesłanki wymiaru kary, stopień naruszenia uznano za średni, a tym samym n ależy potwierd zić stanowisko Śląskiego WIIH, iż: „W ocenie tyt. organu Inspekcji wagi naruszenia prawa przez Stronę nie można uznać za znikomą, gdyż brak uwidocznienia wskazanej informacji narusza prawo klientów Strony do uzyskania informacji o możliwości pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego drobnego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.” Nie zo stała również spełniona przesłanka zaprzestania naruszenia prawa. Uchybienia w zakresie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie z ostały ujawnione w toku pro wadzonej kontroli i nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej, czego potwierdzeniem są ustalenia kontroli zawarte w protokole kontroli z 2 sierpni a 20 21 r. (nr akt kontroli: KJ .8361. 197 .20 21 ) . Z protokołu wynika również, że kontrolowany nie podjął żadnych działań mających na celu usunięcie stwierdzonych naruszeń. Tym samym, nie zaistniała żadna z przesłanek warunkujących zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 kpa, 7 z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie na Stronę nie została uprzednio nałożona żadna z sankcji wskazanych w tym przepisie. Zasadnie zatem Organ nie zastosował w przedmiotowej sprawie instytucji odstąp ienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ dru giej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, P rezes U rzędu uznał, że decyzja Ślą skiego WIIH była prawidłowa. W konsekwencji organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wys. 5.000 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Ad ministracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobiera na jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zas karżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania l ub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczo nych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.). 8 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania w pisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. pełnomocnik Makro Cash and Carry Polska S.A. z siedzi bą w Warszawie , adres do doręczeń: Makro Cash and Carry Polska S.A. a l. Krakowska 61 , 02 - 183 Warszawa 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, 3. a/a