DIH-195/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 4 stycznia 2021 r. DIH - 2.709.68.2020 .PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 195 /20 20 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 20 r. poz. 2 5 6 , z późn. zm. ) , zwanego dalej: Kpa , art. 35a pkt 9 lit. a, art. 35c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemi e monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm. ) w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 20 00 r. o Inspekcji Handlowej ( j. t. Dz. U. z 20 20 r., poz. 1 706 ) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 26 października 20 20 r., złożonego przez Pełnomocnika Przedsiębiorstwa Produkcyjn o - Handlowo - Usługowego „Agromlecz” Spółka z ograniczon ą odpowiedzialnością z siedzibą w miejscowości Lipno (dalej zwanego: Stroną, Przedsiębiorcą ), od decyzji Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 7 października 20 20 r. nr PHU – 27/20 , wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000 ,0 0 zł z tytułu nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemi e monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm. ), zwanej dalej ustawą o systemie monitorowania i kont rolowania jakości paliw, za to, że w momencie wprowad zania do obrotu paliw stałych , o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b ww. ustawy, nie wystawi a ł dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1890), zwa nego dalej świadectwem jakości , p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z dnia 30 października 20 20 r. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie złożone przez Pełnomo cnika Strony. Inspektorzy reprezentujący Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniu 10 sierpnia 2020 r. działając na podstawie i w zakresie upoważnienia 2 z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr PHU.8361.4.22.2020 , przeprowadzili kontrolę w należącym do Strony składzie węgla przy ul. Skępskiej 29 , 87 - 600 Lipno. Czynności zostały przeprowadzone w obecności pracownika kontrolowanego Przedsiębiorcy, osoby czynnej w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 , z późn. zm.) dalej zwanego: KC, któremu okazano legitymacje służbowe, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr PHU.8361.4.22.2020 oraz zapoznano z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsi ębiorcy. Powyższe dokumenty zostały przesłane na adres siedziby Strony. Przeprowadzona kontrola dotyczyła paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, o których mowa w a rt. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i obejmowała swoim zakresem kontrolę jakości paliw stałych, przestrzeganie obowiązku, o którym mowa w art. 6c tj. wystawiania , przekazywania kopii i przechowywania świadec tw jakości paliw stał ych oraz przestrzeganie z akazu wprowadzania do obrotu niektórych rodzajów paliw stałych wynikającego z art. 7 ust. 7a . W toku kontroli ustalono, że Przedsiębiorca prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu paliw stałych pr zeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W momencie rozpoczęcia kontroli w ko ntrolowanej placówce wprowadzano do obrotu paliwa stałe w postaci następujących sortymentów węgla kamiennego: 1) Kostka w cenie 900,00 zł/t, w ilości 10 ton, 2) Orzech w cenie 880,00 zł/t, w ilości 9 ton, 3) Groszek w cenie 790,00 zł/t, w ilości 22 tony, 4) Ekogro szek w cenie 700,00 zł/t, w ilości 3 ton, 5) Ekogroszek (ekobran) w opakowaniach jednostkowych 25 kg, w cenie 840,00 zł/t, w ilości 21 ton, 6) Ekogroszek (ekobran) w opakowaniach jednostkowych 25 kg, w cenie 890,00 zł/t, w ilości 17 ton, 7) Ekogroszek ( spark pre mium ) w opakowaniach jednostkowych 25 kg, w cenie 9 9 9 ,00 zł/t, w ilości 3 ton . W toku kontroli za protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr PHU.8361.4.22.2020 pobrano do badań laboratoryjnych próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań i próbkę kontroln ą paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie orzech. Pobrane do badań próbki o numerach 0334/20/4860 i 4911/20/4860 zostały w dniu 10 sierpnia 2020 r. przekazane do niezależnego akredytowanego laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. z siedzi bą w Szczecinie na podstawie protokołu przyjęcia próbki i próbki kontrolnej paliwa stałego do badań nr 332/6/2020. Zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zażądano udostępnienia dokumentów dotyczących pochodz enia i jakości paliwa stałego, które zostało pobrane do badań. Uczestniczący w czynnościach pracownika kontrolowanego Przedsiębiorcy przedłożył: 1) Fakturę VAT nr WĘG/24/11/2019 z dnia 18 listopada 2019 r. wystawioną przez Coal Trade Sp. z o.o., ul. Dzwonkowa 4, 71 - 804 Szczecin, 3 2) Certyfikat jakości węgla nr CJ/55/O/1018374 z dnia 18 listopada 2019 r. otrzymany od dostawcy węgla Coal Trade Sp. z o. o. wydany przez Polską Grupę Górniczą S.A. ul. Powstańców 30, 40 - 039 Katowice, Oddział KWK Piast - Ziemowit Ruch Pias t, 43 - 155 Bieruń, ul. Granitowa 16. Kserokopie powyższych dokumentów załączono do akt kontroli. Zgodnie z oświadczeniem pracownika Kontrolowanego będącego osobą czynną w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 KC, Strona nie wystawia świadectw jakości i w konsekwencji nie przekazuje ich i nie przechowuje. W momencie wprowadzenia do obrotu paliw stałych nabywcy wydawany jest certyfikat jakości otrzymany od dostawcy węgla. Niewystawienie świadectwa jakości dla paliwa stałego stanowi naruszenie obowiązku określonego w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zgodnie z którym p rzedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego, przeznaczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o n ominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwany dalej „ś wiadectw em jakości” . Ponadto w toku kontroli ustalono, że Przedsiębiorca nie wprowadza do obrotu paliw stałych objętych zakazem, o którym mowa w art. 7 ust. 7a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Powyższe ustalenia , zosta ły zawarte w pr otokole kontroli z dnia 10 sierpnia 2020 r. nr akt kontroli PHU.8361.4.22.2020. Protokół kontroli zawierający pouczenie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. (t. j. Dz. U. z 20 20 r., poz. 1 70 6) zgodnie, z którym kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu bądź wnieść je na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu, został wysłany do Strony za pismem z dnia 11 sierpnia 2020 r. Protokół został doręczony w dniu 12 sierpnia 2020 r. Przedsiębiorca nie skorzystał z możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli na piśmie. Za pismem z dnia 28 sierpnia 2020 r. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przesłał Przedsiębiorcy sprawozdania z badań nr FM /332/6/2020 dotyczące próbki przeznaczonej do badań 0334/20/4860 oraz nr FM/332/6A/2020 dotyczące próbki kontrolnej 4911/20/4860. Pismem z dnia 7 września 20 20 r. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomi ł Stronę o wszczęciu post ępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewystawi ania świadectw jakości dla paliw stał ych , co narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowani a jakości paliw oraz pouczył Stronę o pra wie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporząd zania z nich notatek i odpisów. W odrębnym piśmie przesłanym wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania Przedsiębiorcę wezwano do przedstawienia informacji o wielkości obrotów dotyczącej paliw stałych lub o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok kontroli. Powyższe pisma zostały doręczone w dniu 9 września 2020 r. 4 Pismem z dnia 16 września 20 20 r. Pełnomocnik Strony zakwestionował, że na Przedsiębiorcy spoczywał obowiązek wystawienia świadectwa jakości oraz podniósł, że przedkładanie nabywcy stosownego świadectwa jakości wystawionego przez dostawcę danego paliwa stałego wraz z dowodem sprzedaży powodowało wypełnienie wszelkich obowiązków w tym zakresie. Zdaniem Pełnomocnika obowiązek wskazany w art. 6c ust. 1 nie dotyczył Strony ponieważ nie była ona pierwszym podmiotem, który wprowadzał do obrotu paliwo stałe. P onadto wskazano, że Przedsiębiorca był przeświadczony, iż przy sprzedaży węgla wystarczające będzie wydawanie nabywcy kserokopii certyfikatu jakości węgla, który otrzymała od dostawcy, a zatem w jego ocenie nie został naruszony przepis art. 6c ustawy o sys temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Ponadto do pisma dołączono wydruk z komputerowego programu magazynowego zatytułowany „Historia rozchodów towarów” sporządzony w dniu 11 września 2020 r., z którego wynika ła wartość węgla kamiennego wprowad zonego do obrotu w 2019 r. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w dniu 7 października 20 20 r. wydał decyzję n r PHU - 27/20 wymierzającą Stronie karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł z tytułu niewykonania obowiązków , o którym mowa w a rt. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw z uwagi na to, że przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego , nie wystawiał dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych okreś lonych w przepisach prawa i przekazywał kupującemu jedynie poświadczone za zgodność z oryginałem świadectwo jakości węgla otrzymane od dostawcy. Decyzja ta została doręczona Stronie w dniu 12 października 20 20 r. Strona pismem z dnia 26 października 20 20 r . odwołała się od decyzji Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 7 października 20 20 r., n r PHU - 27/20 i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Ewentualnie Strona wniosła o uchylenie zas karżonej decyzji i wydanie decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p. a . Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego w post aci art. 6c ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z późn. zm.), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wprowadzenie do ob rotu wiążące się z obowiązkiem wystawienia świadectwa jakości dotyczy każdego wprowadzenia towaru do obrotu, natomiast prawidłowa wykładnia ww. normy powinna polegać na przyjęciu, że wprowadzenia towaru do obrotu dokonuje się jednokrotnie tj. podczas pierw otnego wprowadzenia towaru do obrotu, z którym to wiąże się obowiązek wystawiania świadectwa jakości, natomiast każda kolejna sprzedaż towaru, uprzednio wprowadzonego już do obrotu, nie nakłada na sprzedającego takiego obowiązku, co skutkowało nieprawidłow ym zastosowaniem art. 35a pkt 9 lit a ww. ustawy i nałożeniem na Skarżąc ą Spółkę kary pieniężnej. Ponadto zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: 1) art. 7a § 1 Kpa poprzez jego błędne niezastosowanie w sprawie i nierozstrzygnięcie na korzyść Strony istniejących wątpliwości interpretacyjnych co do normy prawnej 5 tj. sformułowania „wprowadzenia do obrotu” znajdującego się w art. 6c ust. 1 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 14 ustawy o sy stemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, które są nieprecyzyjne i nie definiują czy dotyczy to tylko pierwszej czynności czy też każdego zbycia towaru, a zatem Strona nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji z tym związanych, zaś wątpliwości te winny być rozstrzygnięte właśnie na korzyść Strony. 2) a rt. 189f § 1 Kpa poprzez jego błędne niezastosowanie i nieodstąpienie przez organ od wymierzenia kary pieniężnej, w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłank i przemawiające za odstąpieniem od wymierzenia kary bowiem waga naruszenia prawa przez Skar ż ącą Spółkę była znikoma, no co wskazuje: a) marginalność działalności Skarżącej Spółki w zakresie sprzedaży paliw (Skarżąca Spółka jest producentem mleka i przetworów mlecznych, b) niewielk i obrót uzyskany ze sprzedaży paliw w stosunku do obrotu spółki, c) pozostawanie przez Skarżącą Spółkę w uzasadnionym – wobec odmiennej interpretacji normy prawnej – przekonaniu o prawidłowości działania, d) braku złej woli co do wprowadzania w błąd konsumentów i przekazywania im kserokopii certyfikatu jakości. Ponadto Skarżąca Spółka natychmiastowo odstąpiła od przyjętej, nieprawidłowej praktyki co przemawia za tym, iż organ winien był odstąpić od nałożenia kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, co w niniejs zej sprawie spełniłoby działania prewencyjne i byłoby zgodne z zasadą proporcjonalności. W dalszej części odwołania Skarżąca Spółka uzasadniła podniesione zarzuty i zgłoszone wnioski. Pismem z dnia 6 listopada 20 20 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i K onsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami spra wy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone w dniu 9 listopada 20 20 r. Strona nie skorzystała z przysługując ych jej praw. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 20 20 r. organ zmi e ni ł termin rozpatrzenia sprawy i wskazał, ż e na stąpi ono do dnia 3 stycznia 2021 r. Pismo zostało doręczone w dniu 7 grudnia 2020 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie t ożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana dec yzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. 6 Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 14a użyte w ustawie o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw określenie wprowadzanie do o brotu paliw stałych, oznacza sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2. Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontr olowania jakości paliw (Dz. U. z 2019 r. poz. 660 , z poźn. zm. ) , dalej zwanej: ustawą o systemie monitorowani a i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do s palania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Kopię świadectwa jak ości Przedsiębiorca poświadcza za zgodność z oryginałem i przekazuje każdemu podmioto wi, który nabywa paliwo stałe, świadectwo jakości , o którym mowa w ust. 1 , przechowuje przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wystawienia. Jak stanowi art. 6c ust. 2 ww. ustawy kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębi orcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. Świadectwo jakości w myśl art. 6c ust. 3 jest przechowywane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wy stawienia. Ponadto w a rt. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uregulowano zakres przedmiotowy świadectwa jakości wskazując jego obligatoryjne elementy, którymi są: 1) oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, je go siedziby i adresu; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 3) indywidualny numer świadectwa jakości; 4) określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości; 5) wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określ ony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ; 6) wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakośc i, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ; 7) informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ; 7 8) oświadczenie przedsię biorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ; 9) oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości; 10) podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego reprezentowania. Należy także wskazać, że ustawodawca uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności wystawianych świadectw jakości w art. 6e u stawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw upoważnił Ministra właściwego do spraw energii, do określenia w drodze rozporządzenia wzoru świadectwa jakości. Na podstawie powyższego upoważnienia ustawowego Minister Energii w dniu 27 września 2018 r. wydał rozporządzenie w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Załącznik do rozporządzenia zawiera wzór świadectwa jakości, którego zakres przedmiotowy odpowiada ustawowym wymogom określonym w art. 6d. Dodatkowo wzór ten zawiera wskazówki dotyczące sposobu wypełniania świadectw jakości. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku postępowania. Dowodami w tej sprawie są : akta kontroli udokumentowanej protokołem kontroli nr akt kon troli PHU.8361.4.22.2020 z dnia 10 sierpnia 2020 r., sprawozdania z badań próbek paliwa stałego pobranego w toku kontroli o numerach FM/332/6/2020 i FM/332/6A/2020 oraz akta postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji nr PHU - 27/20 z dnia 7 października 2020 r. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ odwoławczy stwierdził, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że Strona w okresie od dnia 5 listopada 2018 r. do dnia kontroli , tj. 10 sierpnia 2020 r. w prowadzając do obrotu paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, nie wystawiała świadectw jakości. Niewątpliwym jest również, zgodnie z ustaleniami kontroli, że w okresie od dnia 5 listopada 2018 r. do dnia 10 sierpnia 2020 r. każdy nabywca paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW otrzymywał kopię certyfikatu jakości wystawionego prze z producenta lub dostawcę danego paliwa stałego. Poza sporem pozostaje także fakt, że pobrane w trakcie kontroli paliwo stałe tj. węgiel kamienny w sortymencie orzech p o uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra En ergii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) spełniało wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa stałego w tabeli nr 2 załącznika do ww. rozporządzenia. W świetle powyższego Pr ezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że słuszne i zgodne ze stanem faktycznym było ustalenie organu I instancji , że Przedsiębiorca wprowadzając do obrotu paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach sp alania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nie wystawiał świadectw jakości paliw stałych , czym naruszył obowiązek wynikający z art. 6c ust. 1 ww. u stawy. Z treści art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jako ści paliw wynika, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu 8 paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi, nie wystawia świadectwa jakości. W związku z powyższym słuszna i zgodna z prawem była decyzja organu I instancji o nałożeniu na Stronę kary pieniężnej. Organ odwoławczy , po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 ,00 zł do 25.000 ,00 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do o brotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 ,00 zł, 2) od 25.001 ,00 zł do 100.000 ,00 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 ,00 zł. Z materiału dowodowego wynika, że w momencie wszczęcia kontroli warto ść wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalno ść przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji H andlowej uwzględniając powyższe uznał, że zasadnym było nałożenie na S tronę kary pieniężnej w wysokości 10.000 ,00 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Strona niewątpliwie wprowadzała do obrotu paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW w związku z czym , w myśl art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zobowiązana był a do wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie przez to paliwo wymagań jakościowych zwanego świadectwem jakości. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że Strona uchybiła obowiązkowi z art. 6c ust. 1, zatem spełniła się przesłanka z art . 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który w momencie wprowadzania go do obrotu nie wystawia świadectwa jakości . Odno sząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszeni a przepisów prawa materialnego w postaci art. 6c ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w pierwsz ej kolejności wyjaśnia, że pojęcie wprowadzania do obrotu paliw stałych zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 14 a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, a nie jak błędnie wskazano w odwołaniu, że w art. 2 ust. 1 pkt 14 . Strona p odnosi, że naruszenie ww. przepisów nastąpiło poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wprowadzenie do obrotu wiążące się z obowiązkiem wystawienia świadectwa jakości dotyczy każdego wprowadzenia towaru do obrotu, natomiast prawidłowa wykła dnia ww. normy powinna polegać na przyjęciu, że wprowadzenia towaru do obrotu 9 dokonuje się jednokrotnie tj. podczas pierwotnego wprowadzenia towaru do obrotu, z którym to wiąże się obowiązek wystawiania świadectwa jakości, natomiast każda kolejna sprzedaż towaru, uprzednio wprowadzonego już do obrotu, nie nakłada na sprzedającego takiego obowiązku, co skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem art. 35a pkt 9 lit a ww. ustawy i nałożeniem na Skarżącego kary pieniężnej. W uzasadnieniu Strona na poparcie podniesi onego zarzutu przytacza uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego – Izby Karnej z dnia 21 września 2005 r. sygn. I KZP 29/05 wyjaśniającą pojęcie „wprowadzenie do obrotu handlowego” w rozumieniu art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochro nie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w brzmieniu określonym w Dz. U. z 1996 r. Nr 10, poz. 55 ze zm. (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2182 z późn. zm.). Ponadto Strona przytacza również orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 10 styc znia 2007 r. odnoszące się do pojęcia „wprowadzanie do obrotu” wydane na podstawie przepisów Kodeksu Karnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 z późn. zm.), Kodeksu Postępowania Karnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 30 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 30 czerw ca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 286 z późn. zm.) sygn. IV KK 426/06. Należy zauważyć, że przytoczone powyżej orzecznictwo odnosi się do rozumienia pojęcia „wprowadzanie do obrotu” ustalonego definicją legalną w danej us tawie szczególnej. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy o ile ustawodawca nie nadał pojęciu „wprowadzenie do obrotu” zasadniczo odmiennego znaczenia w ustawie szczególnej (…) poprzez przyjęcie odpowiedniej wykładni ustawowej, musi być ono rozumiane jako czyn ność jednokrotna, rozpoczynająca obrót danym towarem. W sytuacjach bowiem, gdy wolą ustawodawcy jest rozciągnięcie tego pojęcia na dalsze, poza pierwszą, transakcje, to czyni to wyraźnie w treści danego aktu prawnego, odwołując się do odpowiednio sformułow anej definicji legalnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 r. sygn. IV KK 426/06) . Pojęcie wprowadzania do obrotu paliw stałych zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 14 a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, kt óry stanowi że wprowadzanie do obrotu paliw stałych, oznacza sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ww. ustawy. Z treści powyższego przepisu wynika, że w ustawie o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw opowiedziano się za szeroką definicją tego pojęcia obejmującą nie tylko pierwszą czynność przekazania towaru przez jego wytwórcę lub importera , ale każde zbycie tego towaru (por. wyrok WSA z dnia 17 w rześnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 304/20). Zgodnie z powyższą szeroką definicją „wprowadzania do obrotu” , w art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , w który m w ust. 1 ustanowiono , że przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW , wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wyda nych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Jak stanowi art. 6c ust. 2 ww. ustawy kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana ka żdemu podmiotowi, który 10 nabywa paliwo stałe. Świadectwo jakości w myśl art. 6c ust. 3 jest przechowywane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wystawienia. Z szeroką definicją pojęcia „wprowadzanie do obrotu” koresponduje również obowiązek przekazania potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii świadectwa jakości każdemu nabywcy paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW. „Każdy nabywca” oznacza zarówno pierwszego jak i kolejnego nabywcę, aż do końcowego użytkownika niezależnie od liczby podmiotów w łańcuchu dostaw. „Każdy nabywca” oznacza również, że obowiązek wystawienia świadectwa jakości i przekazania nabywcy jego potwi erdzonej za zgodność z oryginałem kopii nie jest uzależniony od wartości transakcji ani masy zbywanych paliw stałych. Należy również wskazać, iż zakres przedmiotowy świadectwa jakości oraz jego wzór zostały uregulowane w ustawie, oznacza to, że świadectwa jakości wystawiane przez przedsiębiorców po winny być zgodne z tymi wymogami. Przedsiębiorcy wprowadz ający pali wa stał e do obrotu są również z obowiązani do przechowywania świadectw jakości przez okres 2 lat od momentu ich wystawienia . Niedopełnienie obowiąz ku wynikającego z art. 6c ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw tj. wystawienia i przekazania kupującemu świadectwa jakości wprowadzanych do obrotu paliw stałych, w myśl art. 35a pkt 9 lit. a i c ww. ustawy , podlega ka rze pieniężnej. W świetle powyższego zarzut Strony jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Odno sząc się do zarzutu naruszenia art. 7a § 1 Kpa poprzez jego błędne niezastosowanie w sprawie i nierozstrzygnięcie na korzyść Strony istniejących wą tpliwości interpretacyjnych co do normy prawnej tj. sformułowania „wprowadzenia do obrotu” znajdującego się w art. 6c ust. 1 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 14 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, które są nieprecyzyjne i nie definiują c zy dotyczy to tylko pierwszej czynności czy też każdego zbycia towaru, a zatem Strona nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji z tym związanych, zaś wątpliwości te winny być rozstrzygnięte właśnie na korzyść Strony , Prezes UOKiK wyjaśnia, co następuje. Jak uprzednio wykazano na gruncie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie występują wątpliwości interpretacyjne dotyczące pojęcia „wprowadzenie do obrotu”. Z treści definicji legalnej zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 14a ustawy o sys temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że przyjęto szeroką definicję obejmującą pierwszy i kolejne momenty wprowadzania paliw stałych do obrotu. Definicja ta znajduje rozwinięcie w przepisie art. 6c ww. ustawy regulującym kwestie wystawi ania i dalszego postępowania ze świadectwami jakości. Ustawodawca w sposób niebudzący wątpliwości postanowił również, że niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 6c ust. 1 i 2 sankcjonowane jest karą pieniężną. W związku z powyższym norma z art. 7a § 1 Kpa nie znajdowała zastosowania w tej sprawie. Zatem Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że zarzut Strony jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Odno sząc się do zarzutu naruszenia a rt. 189f § 1 Kpa poprzez jego bł ędne niezastosowanie i nieodstąpienie przez organ od wymierzenia kary pieniężnej, w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłank i przemawiające za odstąpieniem 11 od wymierzenia kary bowiem waga naruszenia prawa była znikoma, a Skarżąca za przestała naruszania prawa , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że powyższy zarzut jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazuje, iż odpowiedzialność, o której mowa w art. 35a pkt 9 ma charakter obiektywny, nie jest zależna od zawinienia Strony, jej warunków osobistych czy ewentualnych korzyści, jest ona wynikiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, tzw. deliktu administracyjnego. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów rozpatrując odwołanie Strony przeprowadził ponownie postępowani e i przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby orga n mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Zastosowanie przepisu art. 189f § 1 pkt 1 Kpa wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek, którymi są: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała narusza nia prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy stwierdził , że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadec tw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stosowana przez Stronę praktyka przekazywania certyfikatu jakości otrzymanego przez dostawcę nie może być uznana za wypełnienie obowiązku, o którym mowa w art . 6c ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Powyższe stanowisko organu zostało potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który stwierdził, że zgodnie z art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontro lowania jakości paliw świadectwo jakości zawiera: 1) oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajow ym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 3) indywidualny numer świadectwa jakości; 4) określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane św iadectwo jakości; 5) wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podst awie art. 3a ust. 2; 6) wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 7) informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wys tawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie 12 art. 3a ust. 2; 8) oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w p rzepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 9) oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości; 10) podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego reprezentowania. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że us tawodawca w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw posłużył się sformułowaniem: „świadectwo jakości zawiera”, a zatem są to elementy obligatoryjne, jakie musi posiadać każde wystawiane świadectwo jakości. Po drugie […] z treś ci art. 6c ust. 1 ww. ustawy wynika, że wystawienie świadectwa jakości paliw , składającego się z elementów wyszczególnionych w art. 6d tej ustawy , jest obowiązkiem przedsiębiorcy. Przepis ustawy posługuje się tu sformułowaniem „przedsiębiorca (…) wystawia” , zatem jest to kategoryczny i bezwzględny nakaz każdorazowego wystawienia świadectwa jakości zawierającego 10 obligatoryjnych elementów wymienionych w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Sąd podzielił stanowisko [...], ż e karta produktu otrzymywana od producenta paliwa stałego, nie spełnia wymagań formalnych co do zakwalifikowania tego dokumentu jako świadectwa jakości wymaganego przepisami prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt. VI S A/Wa 1405/19). Z powyższych względów w sytuacji , gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były w ogóle wystawiane n ie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znik omej wagi naruszenia prawa. Strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, jednakże zastosowanie przepisu art. 189f § 1 pkt 1 Kpa wymaga łącznego spełnienia wskazanych w nim przesłanek. Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie Strony przeanalizował zgromadzo ny materiał dowodowy pod kątem zaistnienia przesłanki do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 Kpa. A naliza materiału dowodowego sprawy wykazała, że na Stronę za to samo zacho wanie tj. nie wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że zos tała ona prawomocnie ukarana za wyk roczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekc ji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wn iesionego odwołania. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy nr NBP O/O Bydgoszcz: 25 1010 1078 0072 6922 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzj a o 13 wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza j est ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośred nictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencjii Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, t zw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości nal eżności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100. 000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzk iego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten j est wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyzna nie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecz nika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 20 r. poz. 2 5 6 , z późn. zm. ). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 14 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej k ary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 2 44 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 20 19 r. poz. 2325 , z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobieran ia wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 , z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [ … ] , 2) Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a.a.