DIH-19/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW D IH - 709 - 4 /1 6 / JG Warszawa, dnia 1 sierpnia 2016 r. DECYZJA DIH - IV/ 19 /2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie nr WPN.8361.62.2016 z dnia 26 kwietnia 2016 r., na mocy której, zg odnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 888 z późn. zm. ), wymierzono przedsiębiorcy Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku, karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z uwagi na to, że w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. sklepie Flügger farby przy ul. Struga 27 w Szczecinie, nieuwidoczniono informacji dla użytkowników o opakowaniach i odpadach opakowaniowych, wymaganych na podstawie art. 42 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 3 i 4 marca 2016 r., inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie prz eprowadzili czynności kontrolne w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. sklepie Flü gger farby przy ul. Struga 27 w Szczecinie, należąc ym do Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku . Uprzednio, zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z póź n. zm.) , zwanej dalej: „ustawą o sdg ”, skierowano do przedsiębiorcy zawiad omienie o zamiarze wszczęcia kontroli nr WPN/Z-36/2016 z dnia 15 lutego 2016 r. W ramach postępowania kontrolnego inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie , zwanego dalej: „ Zachodniopomorskim WIIH ” albo „organem pierwszej instancji” , sprawdzili m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce str. 2 opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 888 z póź n. zm.) , zwanej dalej: „ustawą o gospodarce opakowaniami ”. K ontrolą objęto m.in. zagadnienia dotyczące prawidłowości wprowadzenia do obrotu i oznakowania wyrobów w odniesieniu do wymagań powyższej ustawy. W toku kontroli ustalono , że przedsiębiorca prowadził jednostk ę handlu detalicznego i sprzeda wał produkty w opakowaniach tj. m.in. farb do malowania wnętrz i innych produktów związanych z malowaniem (np. środków do czyszczenia powierzchni, środków do drewna, pędzli etc.). Mając na uwadze powyższe, przedsiębiorca Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku , zwany dalej: „stroną postępowania” albo „stroną” , był obowiązany przestrzegać m.in. wymagania art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami . Przepis ten stanowi, że przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opak owaniach jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:  dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych;  właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi;  znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach produktów co najmniej przez ich wywieszenie w miejscu sprzedaży. Wzory oznaczeń stosowanych na opakowaniach , o których mowa w art. 42 pkt 3 cytowanej ustawy określono w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 września 2014 r. w sprawie wzorów oznakowania opakowań (Dz. U. z 2014 r. poz. 1298). W toku kontroli stwierdzono, że w miejscu sprzedaży produktów w opakowaniach przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku przekazania, użytkownikom tych produktów, informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie: dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych, właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi, znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowan iach, co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży. Powyższe niezgodne było z wymaganiami przepisu art. 42 ww. ustawy. Przebieg i ustalenia poczynione w toku kontroli zosta ły opisane w protokole kontroli. Strona postępowania nie zgłosiła uwag do jego treści . Uwa gi takie nie wpłynęły również w przewidzianym w treści art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r., poz. 148 z późn. zm.), zwaną dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej ” terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do po dpisu. Na potwierdzenie stwierdzonych nieprawidłowości inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego WIIH przesłuchali świadka tj. kierownika sklepu potraktowan ą jako osobę czynną w lokalu (zgodnie z art. 79a ust. 9 ustawy o sdg ). Pismem z dnia 4 marca 2016 r. Zachodniopomorski WIIH poinformował stronę postępowania o przeprowadzonej kontroli, a także przekazał upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr WPN/U- 47/2016 wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego p rzedsiębiorcy, protokół kontroli wraz z załącznikiem, protokół przesłuchania świadka, adnotację do książki kontroli. str. 3 W związku z ustaleniami kontroli w dniu 16 marca 2016 r. Zachodniopomorski WIIH do Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku wystąpienie po kontrolne wystosował na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej , wzywając ją do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości . W odpowiedzi na ww. pismem z dnia 23 marca 2016 r. strona postępowania poinformował a organ pierwszej instancji , iż zastosował a się do zaleceń organu poprzez m.in. zamieszczenie wymaganych informacji zarówno w miejscu sprzedaży produktów w opakowaniach, jak i w Ogólnych Warunkach Sprzedaży. Pismem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Zachodniopomorski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Fl ügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego celem wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 w wymiarze określonym w art. 57 pkt 1 ustawy o gospodarce opakowaniami z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 42 ww. ustawy. Stronę pouczono, iż zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwan ą dalej: „ Kpa” , ma prawo brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji ma prawo wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także przeglądać akta sprawy oraz sporządzać z nich notatki i odpisy. Decyzją WPN.8361.62.2016 z dnia 26 kwietnia 2016 r. Zachodniopomorski WIIH wymierzył , na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 58 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami , ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z uwagi na to, że w miejscu sprzedaży d etalicznej należącym do ww. przedsiębiorcy tj. w punkcie sprzedaży detalicznej – sklepie Flügger farby przy ul. Struga 27 w Szczecinie, nieuwidocznion o informacji dla użytkowników o opakowaniach i odpadach opakowaniowych wymaganych na podstawie art. 42 ww. ustawy. Decyzję doręczono stronie w dniu 29 kwietnia 2016 r. W dniu 16 maja 2016 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” oraz „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Zachodniopomorskiego WIIH, odwo łanie przedsiębiorcy Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku , od ww. decyzji. Prezes UOKiK stwierdził, iż odwołanie nie jest podpisane przez osobę uprawnion ą do reprezentacji spółki, a także iż nie uiszczono opłaty za pełnomocnictwo. W związku z czym p isme m z dnia 23 maja 2016 r. z dnia wezwał przedsiębiorcę do uzupełnienia ww. braków. W dniu 6 czerwca do Prezesa UOKiK wpłynęło prawidłowe pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową. W odwołaniu strona postępowania wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej in stancji oraz podkreśliła, iż stwierdzone podczas przeprowadzonej kontroli nieprawidłowości wynikały z niedopełnienia obowiązków przez kierownika sklepu i niezastosowanie się do obowiązujących w sklepach Flügger farby od listopada 2012 r. Ogólnych Warunków Sprzedaży. Strona postępowania podkreśliła ponadto, iż po otrzymaniu wystąpienia pokontrolnego zastosowała się do żądań Zachodniopomorskiego WIIH. Pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami str. 4 i prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego jest p onowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępow ania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handl owej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 54 ustawy o gospodarce opakowaniami , do zadań Inspek cji Handlowej należy nadzór nad przestrzeganiem przez przedsiębiorców przepisów art. 41 i art. 42 ww. ustawy. Art. 41 zawiera zakaz dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru. Natomiast art. 42 do tyczy uwidaczniania informacji przez podmiot prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opakowaniach i nie przekazuje użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:  dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych;  właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi;  znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach produktów co najmniej przez ich wywieszenie w miejscu sprzedaży. Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy o gospodarce opakowaniami , kto naruszył ww. obowiązek podlega administracyjnej karze pieniężnej, której wysokość, stosownie do art. 57 pkt 1 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 500 000 zł. Przepis art. 58 ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia przepisów ustawy oraz dotychczasową działalność gospodarczą przedsiębiorcy. Przeprowadzona w dniach w dniach 3 i 4 marca 2016 r. kontrola dała podstawę do stwierdzenia , że przedsiębiorca Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami , co z kolei spowodowało wydanie skarżonej decyzji i wymierzenie przez organ pierwszej instancji kary p ieniężnej określonej w art. 56 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy. str. 5 Strona postępowania przedłożyła w odwołaniu, że decyzja Zachodniopomorskiego WIIH jest bezprzedmiotowa w związku z wykonaniem przez nią żądań organu wskazanych w wystąpieniu pokontrolnym z dnia 16 marca 2016 r. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK zauważa, nie ma to znaczenia dla sprawy. Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przedsiębiorca Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku nie uwidocznił wyma ganej prawem informacji. Nie ma w tym przypadku znaczenia, iż obecnie oraz w chwili wydawania skarżonej decyzji informacja była już zamieszczona. Istotny jest wyłącznie fakt, iż w toku kontroli stwierdzono, że nie była ona dostępna dla konsumentów. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy o gospodarce opakowaniami administracyjnej karze pieniężnej podlega każdy, kto wbrew przepisowi art. 42 prowadzi jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego i sprzedaje produkty w opakowaniach, nie przek azując użytkownikom tych produktów wymaganych prawem informacji. Art. 57 ww. ustawy wskazuje, iż kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania ww. przepisów wynoszą w takim przypadku od 5 000 zł do 500 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje właściwym organom wymierzyć karę podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało jednostkowy charakter, a także nastąpiło niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości. Wykazanie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku, powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Należy również zauważyć, że ustalając jej wysokość, zgodnie z art. 58 ust. 3 ww. ustawy, uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasow ą działalność przedsiębiorcy. Z analizy akt wynika jednoznacznie, że Zachodniopomorski WIIH przy ustalaniu wysokości kary wziął pod uwagę wszystkie ww. okoliczności. Nałożona na przedsiębiorcę sankcja jest kwotą najniższą przewidzianą prze z prawo. Na marginesie Prezes UOKiK zauważa, że postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej j est odrębne od postępowania pokontrolnego, w rezultacie którego wydano wystąpienie pokontrolne z dnia 16 marca 2016 r. W odwołaniu s trona podnosi pon adto, iż za nieprawidłowości odpowiada kierownik sklepu, który nie dostosował się do wytycznych obowiązujących w spółce. Organ drugiej instancji zauważa, że ww. ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości , czy te ż jego pracowników . Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Tym samym ww. argument strony nie zasługuje na uwzględnienie i fakt ewentualnej odpowiedzialności kierownika sklepu pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania . Podkreślić należy, że przepisy ustawy o gospodarce opakowaniami w art. 42 wskazują wprost, jakie informacje powinny znajdować się w jednostce handlu detalicznego lub hurtowego, w których prowadzona jest sprzedaż produktów w opakowaniach. Nie ma w tym przypadku wątpliwości, że strona postepowania prowadził a jednostkę handlu detalicznego str. 6 i dokonywała w niej sprzedaży produktów w opakowaniach. Należy ponadto zaznaczy ć, iż przedmiotowa kontrola została przeprowadzona po uprzednim doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Przepis art. 42 ww. ustawy stanowi jednoznacznie, iż w przypadku spełnienia łącznie dwóch przesłanek tj. prowadzenia jednostki handlu detalicznego (lub hurtowego) oraz sprzedawania produktów w opakowaniach – istnieje obowiązek przekazywania użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:  dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych;  właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi;  znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach produktów co najmniej przez ich wywieszenie w miejscu sprzedaży. Art. 56 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy jest przepisem zawierającym sankcję i wskazuje wprost, iż kto nie wypełnia wskazanych wyżej obowiązków podlega karze pieniężnej. Natomiast art. 58 ust. 2 wskazuje organ właściwy w tym zakresie, którym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. W ocenie Prezesa UOKiK d owody zebrane w toku postępowania kontrolnego dały podstawę do stwierdzenia, że strona nie wykonała ciążących na niej obowiązków wskazanych w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami , co z kolei spowodowało konieczność wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 56 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy. Tym samym działania Zachodniopomorskiego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy, a argumenty strony nie zasługują na uwzględnienie. Należy podkreślić, że ustawodawca zamyka treść w art. 42 ww. ustawy stwierdzeniem, iż wymagana informacja powinna być przekazana przez przedsiębiorcę użytkownikom co najmniej przez wywieszanie informacji (podkreślenie organu). Definicja słownikowa określenia „co najmniej” oznacza „nie mniej niż”, „przynajmniej”, a więc w praktyce oznacza to, że informacja wymagana na gruncie art. 42 ww. ustawy stanowi minimum, jakie przedsiębiorca musi spełnić. Ze zgrom adzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przedsiębiorca Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku nie uwidocznił wymaganej prawem informacji. Nie ma w tym przypadku znaczenia, iż obecnie oraz w chwili wydawania decyzji info rmacja była już zamieszczona. Istotny jest wyłącznie fakt, iż w toku kontroli stwierdzono, że nie była ona dostępna dla konsumentów. Z analizy akt wynika jednoznacznie, że Zachodniopomorski WIIH przy ustalaniu wysokości kary wziął pod uwagę wszystkie ww. o koliczności. Nałożona na przedsiębiorcę sankcja jest kwotą najniższą przewidzianą przez prawo. Wykonując dyspozycje art. 58 ust. 3 ww. ustawy, oceniając zakres naruszenia przepisów ustawy Zachodniopomorski WIIH prawidłowo stwierdził, iż strona w całości ni e wypełniła swojego obowiązku, o którym mowa w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami . Umieszczenie informacji, o których mowa w art. 42, jest obligatoryjne dla wszystkich przedsiębiorców, których działalność gospodarcza hurtowa lub detaliczna obejmuje s przedaż produktów w opakowaniach bez względu np. na rozmiar prowadzonej str. 7 działalności. Brak zamieszczenia przez przedsiębiorcę wymaganych prawem informacji w sposób oczywisty narusza prawo użytkownika, w szczególności konsumenta, do informacji i stanowi nar uszenie ww. przepisów. Podsumowując, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez że Zachodniopomorski WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębiorcy Flügger Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku , karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Tym samym decyzja Zachodniopomorskie go Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie nr WPN.8361.62.2016 z dnia 26 kwietnia 2016 r ., powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Pouczenie: Zgodnie z art. 52 § 1, 53 § 1 oraz 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręc zenia decyzji, a pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.