DIH-152/2021

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 16 września 2021 r. DIH-2.707.44.2021.CS DECYZJA DIH-2 NR 152/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 133, z późn. zm.), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 30 lipca 2021 r. od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 14 lipca 2021 r. nr SPO 63/2021, wymierzającej przedsiębiorcom Panu Janowi Adamczewskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWE „ADLI” JAN ADAMCZEWSKI w Opalenicy i Panu Pawłowi Adamczewskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe „ANNA” Paweł Adamczewski w Opalenicy wspólnikom spółki cywilnej AG TRADE w Opalenicy karę pieniężną w wysokości 11 000 zł (słownie: jedenaście tysięcy złotych), z tytułu niewykonania obowiązków w zakresie wystawiania świadectwa jakości, tj. z uwagi na to, iż jako przedsiębiorcy wprowadzający do obrotu paliwo stałe, tj. węgiel kamienny „kostka”, wbrew obowiązkowi wystawili świadectwo jakości, w którym wartość parametru tego paliwa stałego, tj. „zawartość podziarna” była niezgodna ze stanem faktycznym  uchyla w całości zaskarżoną decyzję;  w y m i e r z a przedsiębiorcom Panu Janowi Adamczewskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWE „ADLI” JAN ADAMCZEWSKI w Opalenicy i Panu Pawłowi Adamczewskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe 2 „ANNA” Paweł Adamczewski w Opalenicy wspólnikom spółki cywilnej AG TRADE w Opalenicy karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), z tytułu wystawienia świadectwa jakości dla węgla kamiennego w sortymencie kostka, w którym wartość parametru – zawartość podziarna była niezgodna ze stanem faktycznym. UZASADNIENIE Przy piśmie z 10 sierpnia 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie – reprezentowanych przez pełnomocnika – przedsiębiorców (…) (dalej także: „Przedsiębiorcy” lub „Strony”) wraz z aktami sprawy. W trakcie kontroli przeprowadzonej 3 lutego 2021 r. w składzie opału w (…), należącym do Przedsiębiorców, upoważnieni pracownicy laboratorium akredytowanego SGS Polska Sp. z o.o. w obecności inspektorów reprezentujących Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań ze zwału o masie 5 ton węgla kamiennego kostka, 32 próbki pierwotne o masie 431,32 kg, które podzielono na próbkę nr 0054/21/8147 o masie 208,54 kg i próbkę kontrolną nr 9069/21/8147 o masie 222,78 kg, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw paliwa stałego nr 00003334. Dla pobranego do badań paliwa stałego kostka Przedsiębiorcy przedstawili świadectwo jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. Następnie inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę węgla kamiennego kostka nr 0054/21/8147 i próbkę kontrolną nr 9069/21/8147 do niezależnego akredytowanego laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie, według protokołu przyjęcia próbek paliw stałych do badania z 3 lutego 2021 r. nr 00003334 wraz ze świadectwem jakości paliwa stałego nr 35/21 3 lutego 2021 r. Przy piśmie z 4 lutego 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Stronom dokumenty kontroli w postaci upoważnienia do kontroli, protokołu kontroli z 3 lutego 2021 r. oraz protokołu pobrania próbek paliw paliwa stałego nr 00003334. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań Nr 20/MIN-018/119-003 z 11 lutego 2021 r.) wykazały, że próbka paliwa stałego pobranego 3 lutego 2021 r. nr 0054/21/8147 spełnia wymagania jakościowe zawarte w rozporządzeniu Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) 3 (dalej: „rozporządzenie”). Ponadto badania laboratoryjne wykazały, że próbka paliwa stałego pobranego 3 lutego 2021 r. nr 0054/21/8147 nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. wystawionym przez Przedsiębiorców, przy uwzględnieniu odchyleń o których mowa w § 2 rozporządzenia, z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 50,5%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących max. 10,00%. Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0054/21/8147 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorców, badanie próbki kontrolnej pobranej 3 lutego 2021 r., o nr 9069/21/8147 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przez akredytowane, niezależne laboratorium, tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie. Badanie próbki kontrolnej nr 9069/21/8147 potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. wystawionym przez Przedsiębiorców (protokół z badań Nr 20/MIN-018/119-003/K z 11 lutego 2021 r.) z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 61,4%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących max. 10,00%. W związku z powyższym uznano, że badany węgiel kamienny kostka jest niezgodny z wystawionym przez Stronę świadectwem jakości paliwa stałego nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. w zakresie parametru zawartość podziarna. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, pismem z 9 marca 2021 r. poinformował Przedsiębiorców o wynikach badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego kostka oraz przekazał Stronom egzemplarze protokołu z badań Nr 20/MIN-018/119-003 z 11 lutego 2021 r., dotyczącego próbki nr 0054/21/8147 i protokołu z badań Nr 20/MIN- 018/119-003/K z 11 lutego 2021 r., dotyczącego próbki kontrolnej nr 9069/21/8147. W piśmie z 6 maja 2021 r. Przedsiębiorcy wnieśli o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Pismem z 13 maja 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustosunkował się do wniosku Stron zawartego w piśmie z 6 maja 2021 r. Pismem z 14 maja 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorców o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 4 735), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” - mają prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Ponadto Strony zostały wezwane do przekazania informacji o wielkości obrotów dotyczących paliw stałych lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. W piśmie z 9 czerwca 2021 r. (e-mail) Strony przekazały informacje dotyczące wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli, jedynie w składzie opału w Połczynie Zdroju. Pismem z 11 czerwca 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ponownie wezwał Strony do przekazania informacji o wielkości obrotów dotyczących paliw stałych lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. W dniu 11 czerwca 2021 r. do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wpłynęło pismo datowane 2 czerwca 2021 r. o treści tożsamej z treścią e-mail z 9 czerwca 2021 r. W tej samej dacie wpłynęło pismo Stron datowane 10 czerwca 2021 r. zawierające wyjaśnienia odnośnie przebiegu kontroli. W piśmie z 21 czerwca 2021 r. Przedsiębiorcy udzielili informacje odnośnie wielkości obrotów dotyczących paliw stałych lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Decyzją Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 14 lipca 2021 r. nr SPO 63/2021, wymierzono - przedsiębiorcom (…) - karę pieniężną w wysokości 11 000 zł (słownie: jedenaście tysięcy złotych), z tytułu niewykonania obowiązków w zakresie wystawiania świadectwa jakości, tj. z uwagi na to, iż jako przedsiębiorcy wprowadzający do obrotu paliwo stałe, tj. węgiel kamienny „kostka”, wbrew obowiązkowi wystawili świadectwo jakości, w którym wartość parametru tego paliwa stałego, tj. „zawartość podziarna” była niezgodna ze stanem faktycznym. Pismem z 30 lipca 2021 r. Przedsiębiorcy, reprezentowani przez pełnomocnika, odwołali się od ww. decyzji i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Zaskarżonej decyzji zarzucono błędy w ustaleniach faktycznych polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że waga naruszenia prawa jest wyższa niż znikoma oraz że węgiel oferowany przez Przedsiębiorców jest gorszej jakości niż wynika ze świadectwa jakości. Ponadto Strony podniosły zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania 5 i kontrolowania jakości paliw. Pismem z 18 sierpnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwa stałe ma obowiązek 6 wskazania wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu i wskazania w nim wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W niniejszym postępowaniu, badanie laboratoryjne wykonane przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań Nr 20/MIN- 018/119-003 z 11 lutego 2021 r.) wykazały, że próbka pobranego 3 lutego 2021 r. paliwa stałego nr 0054/21/8147 spełnia wymagania jakościowe zawarte w rozporządzeniu Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) (dalej: „rozporządzenie”). Ponadto badania laboratoryjne wykazały, że próbka pobranego 3 lutego 2021 r. paliwa stałego nr 0054/21/8147 nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. wystawionym przez Przedsiębiorców, przy uwzględnieniu odchyleń o których mowa w § 2 rozporządzenia, z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 50,5%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących max. 10,00%. Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0054/21/8147 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorców, badanie próbki kontrolnej pobranej 3 lutego 2021 r., o nr 9069/21/8147 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przez akredytowane, niezależne laboratorium, tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie. Badanie próbki kontrolnej nr 9069/21/8147 potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. wystawionym przez Przedsiębiorców (protokół z badań Nr 20/MIN-018/119-003/K z 11 lutego 2021 r.) z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 61,4%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących max. 10,00%. W związku z powyższym Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie stwierdził, że parametr wartość opałowa badanego paliwa stałego jest niezgodny 7 z wymaganiami określonymi w świadectwie jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. wystawionym przez Przedsiębiorców. Z treści art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Dlatego też ustawodawca w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw na przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwa stałe nałożył obowiązek wystawiania w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany został w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2., czyli te zgodne ze stanem faktycznym. Istota zatem omawianych tu regulacji ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw sprowadza się do ochrony konsumenta, przed zakupem paliwa stałego, którego parametry jakościowe są gorsze, niźli deklarowane przez sprzedawcę w świadectwie jakości, a zatem odbiegające w sposób niekorzystny dla tego konsumenta od parametrów wskazanych przez sprzedawcę w świadectwie jakości. Celem Ustawodawcy jest doprowadzenie do stanu, w którym przedsiębiorcy wprowadzający do obrotu paliwa węglowe będą wprowadzali do sektora komunalno-bytowego produkty o jak najwyższej jakości. Jedną z najważniejszych części systemu monitorowania i kontroli jakości paliw jest rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, ponieważ określa wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, czyli przez podmioty tworzące sektor komunalno- bytowy. Świadectwa jakości paliw stałych są dodatkowym – obok rozporządzenia - elementem systemu monitorowania i kontrolowania, który ma na celu zwiększenie świadomości zarówno klientów jak i podmiotów wprowadzających do obrotu paliwa stałe w 8 kwestii jakości tych paliw. Świadectwo jakości paliw stałych obrazuje stosunek jakości do ceny, dzięki czemu nabywca może dokonać wyboru pomiędzy paliwem stałym dopuszczonym do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, tj. spełniającym podstawowe wymagania określone w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, a paliwem lepszym jakościowo, co przeważnie wiąże się z wyższą ceną. Innymi słowy Przedsiębiorcy, wystawiając świadectwo jakości mogą posługiwać się parametrami wskazanymi w rozporządzeniu. Jeżeli jednak ze względów komercyjnych decydują się na wpisanie - w wystawianym przez siebie świadectwie – parametrów wskazujących na wyższą jakość oferowanego paliwa stałego, zaś badania wykażą, że paliwo nie spełnia wskazanych przez nich wymagań jakościowych, muszą liczyć się z konsekwencjami wynikającymi z przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, szczególnie gdy Przedsiębiorca zadeklarował inny wymiar ziarna, niż wynika to z rozporządzenia. W niniejszym postępowaniu ponad wszelką wątpliwość ustalono, że pobrany 3 lutego 2021 r. węgiel kamienny kostka (nr próbki 0054/21/8147 i nr próbki kontrolnej 9069/21/8147), jest niezgodny z zadeklarowanymi przez Stronę parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Strony nr 35/21 z 3 lutego 2021 r., z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 50,5% dla próbki nr 0054/21/8147 i 61,4% dla próbki kontrolnej nr 9069/21/8147, przy wymaganiach jakościowych określonych w świadectwie jakości, wynoszących max. 10,00%. Odnosząc się do stanowiska Stron dotyczącego rzekomej pomyłki pracownika składu opału przy wypełnianiu świadectwa jakości w zakresie parametru wymiar ziarna, należy zauważyć, iż organ I instancji szczegółowo odniósł się do tej kwestii w treści zaskarżonej decyzji. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podziela w tym zakresie stanowisko Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Zgromadzone w sprawie dowody wskazują, że świadectwo jakości nr 35/21 z 3 lutego 2021 r. zostało wystawione w oparciu o świadectwo jakości otrzymane od dostawcy węgla nr MAG2/116/10/2020 z 28 października 2020 r. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, że w tej sprawie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b znajduje potwierdzenie w ustalonym stanie faktycznym. Kwestią odrębną pozostaje natomiast wysokość nałożonej kary. Zgodnie z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wysokość kary pieniężnej 9 wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200.000 zł, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej mógł wymierzyć Przedsiębiorcom karę w wysokości od 10 000 zł do 25 000 zł. Decydując się jednak na wymierzenie kary wyższej niż minimalna, organ I instancji winien uzasadnić swoją decyzję w tym zakresie, czego jednak nie uczynił. Słusznie zatem Strony zauważają w odwołaniu, iż zaskarżona decyzja nie spełnia w tym zakresie wymogów stawianych przez art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając zatem na względzie dotychczasową działalność Przedsiębiorców, tj. uprzednie niekwestionowanie zgodności parametrów z zadeklarowanymi w świadectwie jakości Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, iż wystarczająca sankcją dla Stron będzie kara pieniężna w minimalnej wysokości. Z powyższych względów Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zdecydował o uchyleniu zaskarżonej decyzji i wymierzeniu Przedsiębiorcom kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że konsekwencją faktu działania na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, czyli w ramach decyzji związanej jest obowiązek zastosowania reguły kolizyjnej. Reguła ta została ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, który stanowi, że w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku 10 do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy zauważa, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów w sytuacji gdy wymagane prawem świadectwo jakości paliw stałych nie było zgodne ze stanem faktycznym nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Jak już podniesiono powyżej w niniejszym postępowaniu ponad wszelką wątpliwość ustalono bowiem, że pobrany 3 lutego 2021 r. węgiel kamienny kostka (nr próbki 0054/21/8147 i nr próbki kontrolnej 9069/21/8147), jest niezgodny z zadeklarowanymi przez Stronę parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Strony nr 35/21 z 3 lutego 2021 r., z uwagi na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 50,5% dla próbki nr 0054/21/8147 i 61,4% dla próbki kontrolnej nr 9069/21/8147, przy wymaganiach jakościowych określonych w świadectwie jakości, wynoszących max. 10,00%. W tym miejscu wypada także dodać, że rzeczywista wartość parametru zawartość podziarna dla badanego węgla w sortymencie kostka, różniła się od zadeklarowanej przez Przedsiębiorców w świadectwie jakości, w znacznym stopniu, gdyż różnica wynosiła według ostatecznych wyników badań próbki kontrolnej 51,4 jednostek pomiarowych (rzeczywista wartość 61,4% w stosunku do wartości deklarowanej max. 10%). Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Nie można też stwierdzić, że Strona zaprzestała naruszenia prawa, ponieważ czynności w tym celu zostały podjęte w 11 następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartość parametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189 f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zaprzestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Strona była zobowiązana do wystawienia i przekazania kopii świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego parametry paliwa stałego zgodne z rzeczywistymi w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie nr konta: 02 1010 1599 0028 5722 3100 0000, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. 12 Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: 13 art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/