DIH-108/2022

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 17 sierpnia 2022 r. DIH - 3.707.99.2022 .JS DECYZJA DIH - III/ 108 /2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz . 735, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178) , po p rzeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. z 5 lipca 2022 r. (nr akt kontroli: BP.8361.52.2022.NJ), na mocy której przedsiębiorcy Zofii Bąkowsk iej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą PRIDE Zofia Bąkowska w Gorzowie Wlkp., wymierzono karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), w wysokości 5 00 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, tj. nieuwidocznienia w miejscu sprzedaży cen jednostkowych towarów oraz nieprawidłowym wyliczeniu cen jednostkowych, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 10 i 18 maja 2022 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp . (zwanego dalej: „Lubuskim WIIH” bądź „organem pierwszej in stancji” ), działając na podstawie upoważnienia nr BP - 46/2022 z 10 maja 2022 r., przeprowadzili kontrolę w sklepie Lewiatan zlokalizowanym przy ul. Wyczółkowskiego nr 14 lok. 20 w Gorzowie Wlkp., należącym do przedsiębiorcy Zofii Bąkowskiej prowadzącej dz iałalność gospodarczą pod nazwą PRIDE Zofia Bąkowska w Gorzowie Wlkp . (zwanego dalej również „stroną” , lub „przedsiębiorcą” ). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162, z późn. zm. ) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców” ), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 28 kwietnia 2022 r. (sygnatura: BP.8361.52.2022), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli 2 obejmującego prawidłowość przekazywania p rzez przedsiębiorców informacji o cenach towarów i usług. Ww. pismo doręczono stronie w dniu 2 maja 2022 r. W toku kontroli sprawdzono m. in. przestrzeganie przez przedsiębiorcę obowiązku uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych, w oparciu o przepisy ustaw y z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 178) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach” ) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121) (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” ). Kontrolę przeprowadzono w obecności pełnomocnika kontrolowanego p rzedsiebiorcy , na podstawie udzielonego pełnomocnictwa dołączonego do akt sprawy. W dniu 10 maja 2022 r . inspektorzy reprezentujący Lubuskiego WIIH sprawdzeniu poddali łącznie 100 różnego artykułów żywnościowych wybranych z oferty handlowej, stwierdzając nieprawidłowości przy 35 z nich, tzn.: − brak informacji cenie jednostkowej w przypadku 3 produktów; − niew łaściwie wyliczone ceny jednostkowe w odniesieniu do 32 produktów. Stwierdzone nieprawidłowości stanowiły naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2, § 4 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegóło we ustalenia jak i dokładny wykaz produktów z nieprawidłowościami udokumentowano w Protokole kontroli (nr akt kontroli: BP.8361.52.2022), znajdującym się w aktach sprawy oraz dokumentacji towarzyszącej (w tym dokumentacji fotograficznej). Do niniejszego Pr otokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag w przewidzianym ustawowym terminie. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Lubuski WIIH decyzją z 5 lipca 2022 r. (sygnatura: BP.8361.52.2022.NJ), nałożył na przedsiębiorcę Zofi ę Bąkowsk ą prow adząc ą działalność gospodarczą pod nazwą PRIDE Zofia Bąkowska w Gorzowie Wlkp., karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niewypełnienia obowiązku wskazanego w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, tj. za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży cen jednostkowych oraz nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych w sklepie należącym do ww. przedsiębiorcy. Niniejszą decyzję strona otrzymała w dniu 7 lipca 2022 r. W dn iu 21 lipca 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „organem drugiej instancji” ) otrzymał za pośrednictwem Lubu skiego WIIH odwołanie od nałożonej kary pieniężnej w wysokości 500 zł w decyzji z dnia 5 lip ca 2022 r. wskazujące, że decyzją organu pierwszej instancji z dnia 27 czerwca 2022 r. postępowanie o nr BP.8361.52.2022.NJ w całości zostało umorzone . W załączeniu strona przesłała kopie dwóch decyzji. Pismem z 26 lipca 2022 r. Prezes UOKiK zawiadomił pr zedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował, 3 że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na mocy ar t. 10 § 1 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważy ł i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) zwanej dalej „us tawą o Inspekcji Handlowej”. , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Artykuł 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wskazuje, że w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usł ugi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, pojęcie ceny jednostkowej towaru (bądź usługi) oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość l ub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpoś rednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Natomiast, w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy; 3) metr lu b metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni; 4) sztukę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Jak wskazuje § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwy czajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu 4 cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Z kolei, w przypadku towaru paczkowanego oznaczonego lic zbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen). Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia cena jednostkowa pakowanego środka spoży wczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego skła du tego środka spożywczego, w przypadku, gdy pakowany środek spożywczy był glazurowany, cena jednostkowa jest podawana w odniesieniu do masy netto z wyłączeniem glazury. Odstępstwa od uwidaczniania cen jednostkowych przewidziane są w § 7 rozporządzenia o cenach, który stanowi, że wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2021 r. poz . 1977 ze zm.). W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę p ieniężną do wysokości 20.000 zł. Przepis ten, w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, cho ćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 3 ww. ustawy przy ustalaniu kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsię biorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w sklepie należącym do strony, organ pierwszej instancji bezsprzecznie wykazał, że: w przypadku 3 produktów nie uwidoczniono informacji o cenie jednos tkowej oraz w odniesieniu do 32 rodzajów produktów nieprawidłowo wyliczono cenę jednostkową . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Lubuski WIIH nałożył, w drodze decyzji administracyjnej, karę 5 pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złoty ch) na ww. przedsiębiorcę, który nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym w szczególności Protokołu kontroli (nr akt kontroli: BP.8361.52.20 22) oraz dokumentacji fotograficznej zebranej w trakcie kontroli, organ drugiej instancji nie miał wątpliwości co do naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Lubuski WIIH słusznie uznał, że nieuwidocznienie konsumentom rzetelnych i nie budzącyc h wątpliwości informacji o cenach jednostkowych, w kontrolowanej placówce, utrudniało (uniemożliwiało) przeciętnemu konsumentowi porównanie cen oraz dokonanie wyboru najbardziej korzystnej ilościowo i cenowo oferty, co w oczywisty sposób godziło w prawa k onsumentów. Jak wynika z treści skarżonej decyzji, Lubu ski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kierował się kryteriami wynikającymi z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, dokonując prawidłowej, zdaniem Prezesa UOKiK, oceny stopnia narus zenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy oraz wielkości jego obrotów i przychodu. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu sprawy, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierz ona stronie przez Lubuskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, co znajdowało potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane bezspornie w toku kontroli uchybienia strony w zakresie oznakowania towarów informacjami o cenach jednostkowych nie może się odbywać ze szkodą dla konsumentów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zak resie informowania konsumentów o cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej . Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł w decyzji z dnia 5 lipca 2022 r. podczas gdy decyz ją organu pierwszej instancji z dnia 27 czerwca 2022 r. postępowanie o nr BP.8361.52.2022.NJ w całości zostało umorzone, Prezes UOKiK wyjaśnia co następuje. W niniejszej sprawie kluczowe jest odróżnienie oraz zrozumienie zapadłych rozstrzygnięć. W pierwsz ej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja Lubuskiego WIIH z 5 lipca 2022 r. została wydana na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach i jest decyzją wymierzająca karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) w zwią zku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Z kolei podstawą wydania przywołanej przez stronę decyzj i z 27 czerwca 2022 r. ( decyzja umarzająca postępowanie administracyjne) był art. 105 §1 Kpa i art. 32 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Ins pekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) . Zgodnie z treścią art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej jeśli jest to niezbędne dla usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, 6 wojewódzki inspektor wyda, w drodze decyzji, zarządzenie pokontrolne. W przedmiotowe j sprawie pismem 10 czerwca 2022 r. (BP.8361.52.2022.NJ) Lubuski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej zarządzenia pokontrolnego w drodze decyzji w cel u usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli. Pismo to strona odebrała 14 czerwca 2022 r i w odpowiedzi na nie pismem z 20 czerwca 2022 r. poinformowała o usunięciu wszelkich nieprawidłowości. W związku z powyższym organ pierwszej instancji w ydał decyzję umarzającą w całości postępowanie administracyjne ze względu na jego bezprzedmiotowość. Z arządzenie pokontrolne ma na celu wyłącznie usunięci e nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli, natomiast nie rozstrzyga o konsekwencjach naruszenia obowiązku w zakresie informowania o cenach, tj. o karze pieniężnej i jej wysokości. Prezes UOKiK wskazuje, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określon ych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegan ia przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada kar ę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których strona dopuściła się nieprawidłowości, czy działania naprawcze podjęte w efekcie ustaleń kontroli, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Rozpatrując odwołanie Prezes UOKiK zbadał także kwestię odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189 f § 1 pkt 1 Kpa. Powyższy przepis wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki mu szą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, gdy: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. W toku kontroli stwierdzono, że przy 35 towarach na 1 00 sprawdzonych (co stanowi 35 % ) nie było cen jednostkowych lub cena jednostkowa była nieprawidłwo wyliczona . Trudno zatem uznać, iż waga naruszenia jest znikoma. Strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości a zatem zaprzestała naruszania prawa. Aby mó wić o spełnieniu tej przesłanki muszą wystąpić jej obydwa elementy łącznie, tj. naruszenie jest znikome a strona 7 zaprzestała jego naruszenia. Zatem, mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1Kpa. Ni e została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również stron a nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowan iu materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uza sadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej . Konkludując, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów o informowaniu o cenach i ich uwidacznianiu skutkujące naruszeniem interesów konsumentów, Prezes UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za zmianą decyzji organu pierwszej instancji na korzyść str ony. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Lubuskiego WIIH, Prezes UOKiK miał na uwadze całokształt okoliczności sprawy, przeanalizował i uwzględnił wszystkie możliwe kryteria wymiaru kary określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, jak równie ż rozważył przesłanki określone w art. 189 f Kpa. Podsumowując przeprowadzone rozważania, Prezes UOKiK stwierdził, że złożone przez stronę odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżoną decyzję należy utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 K pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Stosownie do art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić na rachun ek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostatecz na w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę 8 należy wnieść za pośrednictwem Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: • do 10.000 zł - 4 % wartości prz edmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; • ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; • ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; • ponad 100 .000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnieni e od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomoc y należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z póź n. zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informo waniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2019 poz. 178). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departam entu Inspekcji Handlowej