0112-KDIL3.4012.782.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu należy potraktować jako sprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą podatkowi od towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 15 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2009 r. nabył Pan do Swojego majątku osobistego prawo wieczystego użytkowania gruntu, obejmujące m.in. trzy niezabudowane działki. Nabycie nastąpiło aktem notarialnym, od osób fizycznych i było opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Nadmienia Pan, że od 1998 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), opodatkowaną na zasadach ogólnych i jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Przeważającą Pana działalnością jest sprzedaż szerokiego asortymentu materiałów budowlanych, począwszy od materiałów podstawowych na wykończeniowych kończąc (PKD 46.73.Z Sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego).

Przedmiotowe prawo nie zostało ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Pana działalności gospodarczej oraz nie dokonywał Pan na tym gruncie żadnych nakładów inwestycyjnych, ani prywatnie, ani w ramach działalności gospodarczej.

Nie oferował Pan również tej nieruchomości do sprzedaży, nie ogłaszał się Pan oraz nie podejmował żadnych działań zmierzających do zbycia tego gruntu.

W bieżącym roku zgłosiła się do Pana Spółka akcyjna z propozycją nabycia prawa wieczystego użytkowania powyższego gruntu. W trakcie negocjacji warunków sprzedaży, przedstawiciele Spółki zasugerowali, aby teren ten posiadał warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pod planowaną inwestycję budowlaną Spółki. Zgodził się Pan z tą propozycją dla podniesienia atrakcyjności gruntu i wystąpił o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu do właściwego urzędu. Urząd wydał pozytywną decyzję w tym zakresie. Transakcja sprzedaży doszła więc do skutku. Zawarto stosowny akt notarialny (umowę sprzedaży), a nabywca zapłacił podatek od czynności cywilnoprawnych. Ma Pan jednak ze swej strony wątpliwości dotyczące ewentualnego opodatkowania przez Pana powyższej umowy sprzedaży podatkiem od towarów i usług.

Uzupełniając wniosek udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jakie konkretnie prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) były przedmiotem przez Pana sprzedaży? Proszę podać numery tych działek?

Odpowiedź: Przedmiotem sprzedaży było jedno prawo użytkowania wieczystego trzech działek o nr 1, 2 i 3, objętego jedną księgą wieczystą nr (...). W związku z powyższym, w odpowiedziach występuje jedno prawo wieczystego użytkowania.

2. W jakim celu/z jakim zamiarem nabył Pan prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek), będące przedmiotem wniosku (jako inwestycję – jaką), do prowadzenia działalności gospodarczej (jakiej?), inne – jakie?)? Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Prawa wieczystego użytkowania gruntu, będącego przedmiotem wniosku, nie nabył Pan z żadnym konkretnym zamiarem, ani pod inwestycję, ani do prowadzenia działalności gospodarczej. Był to okazjonalny zakup prywatny w dobrej lokalizacji.

3. W jaki konkretnie sposób prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek) było wykorzystywane przez Pana od chwili wejścia w jego posiadanie do chwili sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)? Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Nabyte prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było wykorzystywane do żadnych konkretnych czynności, nie służyło czynnościom zwolnionym, opodatkowanym, czy też niepodlegającym opodatkowaniu VAT.

4. W jaki sposób wykorzystywał Pan przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek) przez cały okres jego posiadania, tj. od momentu jego nabycia do momentu sprzedaży? W szczególności:

a) czy prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek) było wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z niego korzystał?

b) czy korzystał Pan z prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) dla swoich celów prywatnych (osobistych)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały, w jaki sposób i w jakim okresie.

c) czy oddawał Pan prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek), będące przedmiotem sprzedaży, w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać: w jakim okresie udostępniał Pan ww. prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek) osobom trzecim? Czy udostępniał je Pan odpłatnie, czy bezpłatnie? Jakie pożytki Pan czerpał z tego tytułu?

d) czy prowadził Pan na gruncie (działkach), objętych prawem użytkowania wieczystego, gospodarstwo rolne? Jeśli tak, to w jakim to było okresie, co Pan produkował i kiedy?

Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Przez cały okres posiadania przez Pana przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego gruntu, na objętych nim działkach nic się nie działo:

a) prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej,

b) nie wykorzystywał Pan również prawa wieczystego użytkowania gruntu dla swoich celów prywatnych,

c) nie oddawał Pan przedmiotowego prawa w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych tytułów,

d) na gruncie objętym prawem wieczystego użytkowania nie prowadził Pan gospodarstwa rolnego.

5. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?

Odpowiedź: Nie prowadzi Pan działalności w zakresie usług deweloperskich. W latach 2017-2021 wybudował Pan jeden budynek mieszkalny wielorodzinny z lokalami przeznaczonymi do sprzedaży na wolnym rynku – jednak nie była to działalność w charakterze dewelopera.

6. Czy był/jest Pan rolnikiem ryczałtowym, w myśl art. 2 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Odpowiedź: Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym.

7. Czy prawo użytkowania wieczystego gruntu (działek) było wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Prawo użytkowania wieczystego gruntu nie było wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej.

8. Czy z ww. prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) były dokonywane przez Pana zbiory i dostawa (sprzedaż) produktów rolnych opodatkowana podatkiem VAT? Jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce? Czy też produkty rolne były wykorzystywane przez Pana na własne potrzeby? Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Z prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) nie były dokonywane przez Pana żadne zbiory ani dostawa produktów rolnych.

9. Czy w okresie posiadania prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) poczynił Pan jakiekolwiek nakłady – poza wskazanymi we wniosku – na zwiększenie wartości/uatrakcyjnienie tego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) (np.: wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, uzbrojenie w przyłącza sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; zawnioskowanie o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności nieruchomości)? Jeśli tak, proszę wskazać jakie, w odniesieniu do którego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek), kiedy i w jakim celu? Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Poza wskazanymi we wniosku nakładami, w okresie posiadania prawa użytkowania wieczystego gruntu, nie poczynił Pan żadnych innych nakładów, które zwiększałyby wartość lub atrakcyjność tego prawa.

10. Czy udzielił Pan podmiotowi trzeciemu (innej osobie niż nabywca prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu i na Pana rzecz w związku z przygotowaniem prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) do jego sprzedaży? Jeżeli tak, proszę wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w tym do jakich konkretnie czynności upoważniony był podmiot działający jako pełnomocnik w związku z transakcją sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) (np. wystąpienia o warunki zabudowy, pozwolenie na budowę). Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do każdego prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek).

Odpowiedź: Nie udzielił Pan żadnemu podmiotowi trzeciemu, czy to osobie fizycznej czy prawnej, jakiegokolwiek pełnomocnictwa lub innego umocowania do działania w Pana imieniu na rzecz sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu.

11. Czy wcześniej dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, proszę podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:

a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?

b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte?

c) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

d) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe)?

f) czy odprowadził Pan podatek VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości (działki)?

g) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek nieruchomości (wskazać jakiej) był Pan zobowiązany wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?

Odpowiedź: Dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości:

1. lokal mieszkalny

a) lokal w budynku przez Pana wybudowanym;

b) w celu sprzedaży na wolnym rynku;

c) lokal był w ofercie sprzedaży;

d) sprzedaż w 02/2022 r. – zgłosił się nabywca;

e) jeden lokal mieszkalny;

f) + g) naliczył Pan i odprowadził należny podatek VAT w stawce 8%.

2. lokal mieszkalny

a) lokal w budynku przez Pana wybudowanym;

b) w celu sprzedaży na wolnym rynku;

c) lokal był w ofercie sprzedaży;

d) sprzedaż w 03/2022 r. – zgłosił się nabywca;

e) jeden lokal mieszkalny;

f) i g) naliczył Pan i odprowadził należny podatek VAT w stawce 8%.

3. nieruchomość gruntowa (teren budowlany)

a) zakup nieruchomości we 09/2021 r.

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie była wykorzystywana w żaden sposób;

d) sprzedaż w 12/2024 r. – zgłosił się nabywca;

e) jedna nieruchomość gruntowa;

f) i g) naliczył Pan i odprowadził należny podatek VAT w stawce 23%.

12. Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to ile i jakie, oraz:

a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?

b) w jakim celu nabył Pan te nieruchomości?

c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie?

d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?

Odpowiedź: Posiada Pan inne nieruchomości przeznaczone do sprzedaży:

1. nieruchomości gruntowe niezabudowane – 4 działki;

a) zakup działek w 11/2017 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż, nie są wykorzystywane czy użytkowane przez Pana;

c) teren budowlany niezabudowany.

2. lokal niemieszkalny

a) zakup lokalu w 11/2017 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie jest wykorzystywany czy użytkowany przez Pana;

d) lokal niemieszkalny.

3. nieruchomość gruntowa zabudowana

a) zakup działki w 01/2020 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie jest wykorzystywana czy użytkowana przez Pana;

d) działka zabudowana.

4. nieruchomości gruntowe niezabudowane – 2 działki po 1/2 udziału

a) zakup działek w 2020 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie są wykorzystywane czy użytkowane przez Pana;

d) teren budowlany niezabudowany.

5. nieruchomości gruntowe niezabudowane – 2 działki

a) zakup działek w 2020 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie są wykorzystywane czy użytkowane przez Pana;

d) teren budowlany niezabudowany.

6. nieruchomości gruntowe niezabudowane – 3 działki

a) zakup działek w 2021 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie są wykorzystywane czy użytkowane przez Pana;

d) teren budowlany niezabudowany.

7. nieruchomość gruntowa niezabudowana – 1/5 udziału

a) zakup działki w 2022 r.;

b) lokata środków finansowych, dalsza sprzedaż;

c) nie są wykorzystywane czy użytkowane przez Pana;

d) teren budowlany niezabudowany.

13. Czy zamierza Pan nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?

Odpowiedź: W przypadku okazjonalnej ceny oraz dobrej lokalizacji – tak zamierza Pan.

Pytanie

Czy sprzedaż wyżej omówionego prawa wieczystego użytkowania gruntu (działek) należy potraktować jako sprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą podatkowi od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu (działek), będących przedmiotem pytania, jako sprzedaż majątku prywatnego nie podlega podatkowi od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu VAT. Aby bowiem dana czynność była opodatkowana VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem tego podatku.

Podatnikami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje zaś wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Obejmuje ona w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Prawidłowe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują one sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Należy dodać, że sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu traktowana jest jak dostawa towaru, czyli gruntu.

W Pana sytuacji bardzo istotne jest określenie, w jakim celu działki zostały nabyte. Czy w celu wykorzystywania ich w działalności gospodarczej, czy też wyłącznie do celów prywatnych. Gdy działki zostały nabyte w celach prywatnych, to ich sprzedaż mieści się w ramach zarządu majątkiem osobistym, a to oznacza, że ich dostawa, nie podlega opodatkowaniu VAT.

Posiłkując się, zdaniem organów podatkowych, przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika, prowadzącego działalność, wymaga ustalenia, czy jego działalność, w tym zakresie, przybiera formę zawodową, profesjonalną. Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być przykładowo nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych czy działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy oferty lub wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanej nieruchomości, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich.

W Pana przypadku nie były podjęte żadne działania, mające na celu zarówno bieżącą, jak i w przyszłości sprzedaż działek będących przedmiotem pytania. Potencjalny nabywca zgłosił się do Pana sam, jako do prywatnego właściciela, oferując zakup gruntu za godziwą cenę.

Potwierdzeniem Pana stanowiska wobec omawianego zagadnienia jest orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE, jak i również polskich sądów administracyjnych.

TSUE w wyroku z dnia 15 września 2011 r., w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Zdaniem TSUE, okoliczność, że przed sprzedażą dokonano podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, nie ma w tej kwestii charakteru decydującego.

Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym sprzedającego. Natomiast TSUE podkreślił, że w sytuacji gdy sprzedający podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców, np. działania polegające na uzbrojeniu terenu albo marketingowe, to działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Natomiast WSA w Bydgoszczy, w wyroku z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 425/25, wyjaśnił, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów o VAT, ale istotnych wytycznych w kwestii wykładni tego pojęcia dostarcza orzecznictwo TSUE.

Następnie TSUE w wyroku z dnia 4 października 1995 r., w sprawie C-291/92, wskazał, że majątek prywatny, to ta część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności. Z orzeczenia tego wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego. Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też nie był wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością. Ponadto, WSA uznał, że nie wykracza poza zarząd majątkiem prywatnym uzyskanie warunków zabudowy, gdyż przeznaczenie działki, określające możliwy sposób jej wykorzystania, wpływa na jej wartość, a uzyskanie informacji o tym przeznaczeniu, istotnej z punktu widzenia ceny sprzedaży, jest uzasadnione przy każdej transakcji sprzedaży i nie może być uznane za charakterystyczne tylko dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Podobne stanowisko przedstawił też WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 119/25. Także NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 1589/18, stwierdził, że nie można przyjąć, iż jakakolwiek aktywność osoby sprzedającej nieruchomość, np. złożenie wniosku o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy, powoduje, że można ją kwalifikować jako podatnika VAT, jeżeli te czynności mają na celu jedynie umożliwienie w ogóle sprzedaży danej nieruchomości, czy też zwiększenie jej atrakcyjności.

Biorąc powyższe pod uwagę uważa Pan, iż w Pana przypadku, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu (działek), których Pan dokonał, stanowi sprzedaż majątku prywatnego i nie podlega podatkowi od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przy czym, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Co istotne, przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego.

W celu przedstawienia właściwego rozumienia pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy zaznaczyć, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nią jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Ponadto, czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie towaru.

Uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, ustawodawca uznał, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, wymieniając tę czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

- po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

- po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży prawa użytkowania wieczystego trzech działek o nr 1, 2 i 3 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w 2009 r. nabył Pan do Swojego majątku osobistego prawo wieczystego użytkowania gruntu, obejmujące trzy niezabudowane działki o nr: 1, 2 i 3. Nabycie nastąpiło aktem notarialnym, od osób fizycznych i było opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Od 1998 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną na zasadach ogólnych i jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Przeważającą Pana działalnością jest sprzedaż szerokiego asortymentu materiałów budowlanych, począwszy od materiałów podstawowych na wykończeniowych kończąc (PKD 46.73.Z Sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego). Przedmiotowe prawo nie zostało ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Pańskiej działalności gospodarczej oraz nie dokonywał Pan na tym gruncie żadnych nakładów inwestycyjnych, ani prywatnie, ani w ramach działalności gospodarczej. Nie oferował Pan również tej nieruchomości do sprzedaży, nie ogłaszał się Pan oraz nie podejmował żadnych działań zmierzających do zbycia tego gruntu. W bieżącym roku zgłosiła się do Pana Spółka akcyjna z propozycją nabycia prawa wieczystego użytkowania powyższego gruntu. W trakcie negocjacji warunków sprzedaży, przedstawiciele Spółki zasugerowali, aby teren ten posiadał warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pod planowaną inwestycję budowlaną Spółki. Zgodził się Pan z tą propozycją dla podniesienia atrakcyjności gruntu i wystąpił o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu do właściwego urzędu. Urząd wydał pozytywną decyzję w tym zakresie. Transakcja sprzedaży doszła więc do skutku. Zawarto stosowny akt notarialny (umowę sprzedaży), a nabywca zapłacił podatek od czynności cywilnoprawnych. Prawa wieczystego użytkowania gruntu, będącego przedmiotem wniosku, nie nabył Pan z żadnym konkretnym zamiarem, ani pod inwestycję, ani do prowadzenia działalności gospodarczej. Był to okazjonalny zakup prywatny w dobrej lokalizacji. Nabyte prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było wykorzystywane do żadnych konkretnych czynności, nie służyło czynnościom zwolnionym, opodatkowanym, czy też niepodlegającym opodatkowaniu VAT. Przez cały okres posiadania przez Pana przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego gruntu, na objętych nim działkach nic się nie działo. Prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej. Nie wykorzystywał Pan również prawa wieczystego użytkowania gruntu dla swoich celów prywatnych. Nie oddawał Pan przedmiotowego prawa w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych tytułów. Na gruncie objętym prawem wieczystego użytkowania nie prowadził Pan gospodarstwa rolnego. Nie prowadzi Pan działalności w zakresie usług deweloperskich. W latach 2017-2021 wybudował Pan jeden budynek mieszkalny wielorodzinny z lokalami przeznaczonymi do sprzedaży na wolnym rynku – jednak nie była to działalność w charakterze dewelopera. Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Prawo użytkowania wieczystego gruntu nie było wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej. Z prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) nie były dokonywane przeze Pana żadne zbiory ani dostawa produktów rolnych. Poza wskazanymi we wniosku nakładami, w okresie posiadania prawa użytkowania wieczystego gruntu, nie poczynił Pan żadnych innych nakładów, które zwiększałyby wartość lub atrakcyjność tego prawa. Nie udzielił Pan żadnemu podmiotowi trzeciemu, czy to osobie fizycznej czy prawnej, jakiegokolwiek pełnomocnictwa lub innego umocowania do działania w Pana imieniu na rzecz sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu. Dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości. Posiada Pan inne nieruchomości przeznaczone do sprzedaży. W przypadku okazjonalnej ceny oraz dobrej lokalizacji zamierza Pan nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do dokonanej przez Pana sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu, obejmującego trzy niezabudowane działki o nr: 1, 2 i 3, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu, obejmującego trzy działki o nr: 1, 2 i 3, korzystał Pan z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży nieruchomości, będących przedmiotem wniosku, korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznaczała działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, obejmującego działki o nr: 1, 2 i 3, nie była czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pan nie działał, w tym przypadku, w charakterze podatnika podatku VAT z tytułu ww. transakcji. Tym samym, sprzedaż ww. prawa wieczystego użytkowania gruntu nie była opodatkowana podatkiem VAT.

Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Wydając niniejszą interpretację oparliśmy się w szczególności na informacjach, że: „Przedmiotowe prawo nie zostało ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Pańskiej działalności gospodarczej oraz nie dokonywał Pan na tym gruncie żadnych nakładów inwestycyjnych, ani prywatnie, ani w ramach działalności gospodarczej. Nie oferował Pan również tej nieruchomości do sprzedaży, nie ogłaszał się Pan oraz nie podejmował żadnych działań zmierzających do zbycia tego gruntu. (…) Przez cały okres posiadania przez Pana przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego gruntu, na objętych nim działkach nic się nie działo. Prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej. Nie wykorzystywał Pan również prawa wieczystego użytkowania gruntu dla swoich celów prywatnych. Nie oddawał Pan przedmiotowego prawa w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych tytułów. Na gruncie objętym prawem wieczystego użytkowania nie Prawo użytkowania wieczystego gruntu nie było wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej. Z prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek) nie były dokonywane przeze Pana żadne zbiory ani dostawa produktów rolnych. Poza wskazanymi we wniosku nakładami, w okresie posiadania prawa użytkowania wieczystego gruntu, nie poczynił Pan żadnych innych nakładów, które zwiększałyby wartość lub atrakcyjność tego prawa”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.