0114-KDIP3-2.4011.1069.2025.2.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania – pismem z 24 grudnia 2025 r. (data wpływu 24 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 2 lutego 2026 r. (data wpływu 2 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Sprawa dotyczy odpowiedniego zaliczenia przychodu z tytułu rekompensaty kosztów życia we Francji podczas pobytu na stażu naukowym. W I połowie 2025 r. został Pan zaproszony przez uczelnię francuską (…) do odbycia 1-miesięcznego stażu naukowego w ich jednostce ((...) września 2025 r. – (...) października 2025 r.). Dokumentem regulującym Pana pobyt w ww. jednostce naukowej była Umowa o przyjęciu Profesora wizytującego (…). Została ona podpisana pomiędzy Panem, jako osobą fizyczną (naukowcem), uczelnią przyjmującą (…) oraz Polską Uczelnią, która jest Pana podstawowym miejscem pracy. We wskazanym porozumieniu znajdowały się zapisy dotyczące ogólnych warunków pobytu w jednostce przyjmującej, w tym także sposób otrzymania zwrotu za koszty życia, poniesione podczas realizacji stażu naukowego. Nadmienił Pan, że w ramach wyjazdu realizował Pan zadania badawcze, zgodnie z ustalonym tematem projektu. Szczegóły dotyczące rozliczenia dodatku finansowego, były przedstawione w załączniku 2 umowy (Dodano jako załącznik do wniosku o wydanie ORD-IN). Wskazano w nim następujący sposób otrzymania dodatku finansowego: [Tekst w języku Polskim – tłumaczenie]: Dodatek na utrzymanie: W celu zrekompensowania kosztów utrzymania (zakwaterowanie, transport publiczny, wyżywienie) Dział Badań naukowych wypłaci profesorowi wizytującemu ryczałtowy dodatek w wysokości uzależnionej od warunków zakwaterowania: - Jeśli pokrywa on koszty zakwaterowania: dodatek w wysokości 3000 EUR za każdy miesiąc pobytu. - Jeśli zakwaterowanie jest zapewnione bezpłatnie (koszty pokrywa osoba trzecia lub zaproszenie do bezpłatnego pobytu u osoby trzeciej): dodatek w wysokości 1500 EUR miesięcznie. Uwaga: Dodatek miesięczny przysługuje za co najmniej 20 dni pracy w laboratorium. [Tekst w języku angielskim – oryginał]: (…). Po spełnieniu odpowiednich wymagań formalnych od strony uczelni francuskiej, otrzymał Pan w dniu 27 października 2025 r. na swoje konto osobiste przelew w wysokości 3000 EUR. Należy zaznaczyć, że samodzielnie rezerwował Pan nocleg przez portal (...), a całkowita cena jaką Pan zapłacił za niego wynosiła 3366 EUR. Ponadto, poniósł Pan wydatki na bieżące funkcjonowanie we Francji w kwocie powyżej 1500 EUR (paliwo, zakupy, wyżywienie). Dodatkowo na czas pobytu otrzymał Pan urlop naukowy płatny zgodnie z przepisami wewnętrznymi Polskiej Uczelni (Regulamin Pracy (...)).

Uzupełnienie stanu faktycznego

W momencie wypłaty dodatku finansowego, posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W momencie wypłaty dodatku finansowego, posiadał Pan w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

Zgodnie z postanowieniami umowy, którą przesłał Pan w oryginalnym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, przebywał Pan na terenie Francji czasowo wyłącznie do realizacji zadań badawczych w dniach (...) września 2025 r. – (...) października 2025 r.

Dodatek finansowy otrzymał Pan od: (…), tj. regionu, w którym znajduje się uczelnia, na której Pan przebywał.

Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej pomiędzy Panem, Polską Uczelnią a (…), otrzymane świadczenie pieniężne jest traktowane jako ryczałtowy dodatek/ świadczenie na pokrycie kosztów podróży, mieszkania oraz wydatków bieżących (art. 3 umowy stanowi zapis: (…) oraz w załączniku 2: (…).

Należy podkreślić, że nie realizował Pan pracy dydaktycznej w uczelni Francuskiej, a na czas pobytu został Panu udzielony płatny urlop naukowy przez Dziekana Wydziału Polskiej Uczelni, zgodnie z przepisami art. 130 Ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym.

W Polskiej Uczelni jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Pytanie

Czy otrzymanie dodatku finansowego w opisanej przez Pana sytuacji podlega opodatkowaniu od osób fizycznych oraz powinno zostać ujęte w rocznym rozliczeniu podatku PIT za 2026 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Nawiązując do indywidualnej interpretacji podatkowej sygn. 0112-KDWL.4011.88.2024.2.WS, według niej zwolnieniu z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23a) Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega „część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu: stypendiów – w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium”. Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 25 października 2022 r. (wraz z późn. zm.), dzienna kwota diety dla pobytu we Francji wynosi 55 EUR. Mając na uwadze termin przebywania na stażu ((...) września 2025 r.- (...) października 2025 r.), czyli 30 dni, to wówczas ekwiwalent diet powinien wynosić 1650 EUR. Oznaczałoby, że kwota podlegająca opodatkowaniu wynosi 1350 EUR i powinna być ona rozliczona zgodnie z 12% skalą podatkową. Niemniej jednak, podatek dochodowy od osób fizycznych płacony jest wówczas, co do zasady, jeśli wykazuje się dochód, w myśl przepisów art. 9 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 9 ust. 2 wskazanej ustawy, jeśli koszty uzyskania przychodu przewyższają przychód mowa jest o stracie. Stosując powszechną praktykę i logikę rozliczeń podatkowych, wysokość podatku dochodowego od straty powinna być równa 0. Należy mieć na uwadze, że koszty uzyskania przychodu (nocleg, wyżywienie oraz inne bieżące wydatki) przekroczyły wysokość przychodu (dodatku) otrzymanego od uczelni przyjmującej.

Zatem, mając na uwadze powyższe, uważa Pan, że w zaistniałej sytuacji powinien Pan wykazać w „innych źródłach przychodu” w dokumencie PIT-37 kwotę otrzymanego dodatku finansowego z uczelni francuskiej oraz stosowne koszty uzyskania przychodu (np. koszt noclegu), a kwota podatku dochodowego z tego źródła przychodu powinna być równa 0 PLN. Pana stanowisko wynika z wyższych kosztów bieżącego funkcjonowania niż wysokość świadczenia otrzymanego od uczelni przyjmującej (francuskiej).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z opisu zdarzenia wynika, że otrzymał Pan dodatek finansowy z francuskiej Uczelni. W uzupełnieniu wskazał Pan, że posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych oraz nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. We Francji przebywał Pan czasowo.

Zatem, skoro przebywał Pan we Francji czasowo i ma Pan stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, to uznać należy, że w myśl art. 3 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W przedstawionej sytuacji znajdą zastosowanie uregulowania Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. nr 1 poz. 5) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Stosownie do art. 20 ust. 1, 2, 3 i 4 tej Umowy:

1. Nauczyciel i pracownik badawczy, posiadający miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, który udaje się do drugiego Umawiającego się Państwa, aby prowadzić wykłady lub badania, jest zwolniony od opodatkowania w tym drugim Państwie z tytułu wynagrodzenia otrzymywanego za swą działalność przez okres nie przekraczający dwóch lat.

2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów pochodzących z prac badawczych, jeżeli prace te nie są podejmowane w interesie publicznym, ale głównie w celu osiągnięcia indywidualnej korzyści przez jedną lub więcej określonych osób.

3. Sumy, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje na pokrycie kosztów utrzymania lub wykształcenia, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że pochodzą one ze źródeł położonych poza tym Państwem.

4. Bez względu na postanowienia ustępu 3 wynagrodzenia, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje z tytułu usług świadczonych w tym drugim Państwie, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że usługi te pozostają w związku z jego kształceniem się lub że wynagrodzenie za te usługi jest niezbędne dla uzupełnienia środków, jakimi dysponuje na swoje utrzymanie.

Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD artykuł 20 ust. 3 Umowy obejmuje jedynie wypłaty otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub szkolenie. Aby powyższy przepis znalazł zastosowanie płatność otrzymana na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki musi być dokonywana ze źródeł położonych poza terytorium tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego rezydent drugiego Umawiającego się Państwa pobiera naukę lub odbywa praktykę.

Jednocześnie artykuł ten wprowadza zwolnienie z podatku świadczeń otrzymanych na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki w państwie, w którym student, stypendysta, uczeń lub praktykant przebywa wyłącznie w celu kształcenia, odbywania praktyki lub szkolenia. Oznacza to, że świadczenia te są zwolnione z podatku w państwie odbywania nauki lub praktyki, pobierania kształcenia (państwo goszczące).

Wobec powyższego, należy uznać, że świadczenie, które otrzymał Pan z Francji (tj. dodatek finansowy z francuskiej Uczelni) może podlegać opodatkowaniu również w Polsce.

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 lit. a ww. Umowy:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody lub posiada majątek, które stosownie do postanowień niniejszej umowy podlegają opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska - z zastrzeżeniem postanowień punktu b), wyłączy te przychody albo ten majątek spod opodatkowania; może jednak przy ustalaniu podatku od pozostałego dochodu albo pozostałego majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która zostałaby zastosowana, gdyby te przychody albo ten majątek nie zostały wyłączone spod opodatkowania.

W konsekwencji do opodatkowania ww. świadczenia w Polsce zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl generalnej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 cyt. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 11a ust. 1 i 2 ustawy stanowi, że:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Źródłem przychodu są inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12–14 i art. 17.

W konsekwencji, otrzymane przez Pana świadczenie, stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana wątpliwości budzi kwestia, czy otrzymany przez Pana dodatek finansowy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli koszty noclegu oraz wydatki na bieżące funkcjonowanie poniesione przez Pana przewyższyły wartość tego dodatku, a tym samym Pana zdaniem powstała strata podatkowa.

Na mocy art. 9 ust. 2a ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24–24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Warunkiem zatem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodu jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj. taki wydatek:

• musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie może znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• musi być właściwie udokumentowany.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanym przychodem. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodu z danego źródła. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego:

Pojęcie „w celu” jest równoznaczne z tym, do czego się dąży, co się chce osiągnąć, czy też z przedmiotem zamierzonych działań (Słownik Języka Polskiego Tom I A-K, opracowany pod red. Mieczysława Szymczaka, Warszawa 1978, s. 235).

Z „celem” zawsze jest związany jakiś „środek” do osiągnięcia tego celu służący. W art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie używa się pojęcia „środek”, ale z kontekstu wynika w sposób jednoznaczny, że funkcję środka pełnią tu wszelkie koszty (...) z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Funkcję zaś celu pełni przychód, do osiągnięcia którego podatnik zmierza albo też źródło przychodów, do zachowania lub zabezpieczenia którego zmierza podatnik. Ustawodawca uznał w ten sposób ww. „środek” jako w pełni nadający się do uzyskania określonego wyżej efektu.

Z kolei zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów jest jego utrzymanie w sprawności, jego uchowanie i uchronienie, tak, aby mogło funkcjonować i dawać przychody w przyszłości, a także podtrzymanie istnienia źródła przychodów, skutecznej realizacji przedsięwzięcia, uczynienie źródła przychodów mocnym i trwałym, odpornym na działanie czynników obniżających jego sprawność (M. Pawlik, Nowe pojęcie kosztów uzyskania przychodów, Monitor Podatkowy 2007, Nr 2).

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie należy podkreślić, że koszt musi mieć związek z uzyskanym przychodem w tym sensie, że musi wpływać na jego powstanie lub zwiększenie. Określony wydatek w celu osiągnięcia przychodów, jak również w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów powinien być, zatem niezbędny, a przynajmniej pożyteczny w sensie możliwości (wpływu) na wygenerowanie przychodów.

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Należy wskazać, że następstwem poniesienia przedmiotowych wydatków nie jest otrzymanie przez Pana omawianego dodatku finansowego tylko realizacja stażu naukowego. Jak wynika ze stanu faktycznego dodatek finansowy otrzymał Pan na podstawie Umowy o przyjęciu Profesora wizytującego zawartej między Panem, Polską Uczelnią a Uczelnią Przyjmującą.

W przedmiotowym przypadku nie został zatem spełniony warunek pozostawania ww. kosztów w związku przyczynowym z przychodem z tytułu otrzymanego dodatku finansowego.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że wydatków poniesionych przez Pana na nocleg oraz na bieżące funkcjonowanie nie można uznać jako koszt uzyskania przychodu z przedmiotowego dodatku finansowanego w rozumieniu cyt. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie są one wydatkami poniesionymi w celu uzyskania tegoż dodatku. Nie ma bowiem żadnych podstaw prawnych, aby wydatki związane z realizacją stażu naukowego można było zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, jakim jest dodatek finansowy stanowiący w istocie zwrot poniesionych przez Pana kosztów zakwaterowania. Fakt, że wydatki były poniesione na nocleg i bieżące funkcjonowanie we Francji w celu realizacji stażu naukowego na Uczelni francuskiej, nie jest przesłanką, aby wydatki te zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu otrzymanego dodatku finansowego.

Jednakże należy zaznaczyć, że według art. 21 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego jest część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu:

a) stypendiów – w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium,

b) ryczałtów na koszty utrzymania i zakwaterowania wypłacanych z budżetu państwa w związku ze skierowaniem do pracy dydaktycznej w szkołach i ośrodkach akademickich za granicą, przyznanych na podstawie odrębnych przepisów.

Wysokość stanowiącą równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190), za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

Podkreślam, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

W Pana sprawie zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miało zastosowania.

Z opisu sprawy nie wynika, aby otrzymany przez Pana dodatek finansowy stanowił stypendium umożliwiające odbywanie Panu badań naukowych we Francji. Zatem nie może Pan zastosować lit. a) ww. przepisu.

Wyjaśnił Pan, że otrzymane świadczenie pieniężne jest traktowane jako ryczałtowy dodatek/świadczenie na pokrycie kosztów podróży, mieszkania oraz wydatków bieżących. Świadczenie to jednak zostało wypłacone przez podmiot francuski, a nie przez budżet państwa w związku ze skierowaniem do pracy dydaktycznej w szkołach i ośrodkach akademickich za granicą, przyznanych na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślił Pan, że nie realizował Pan pracy dydaktycznej w uczelni francuskiej, a na czas pobytu został Panu udzielony płatny urlop naukowy, zgodnie z przepisami art. 130 Ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym. Nie można zatem zastosować również lit. b) ww. art. 21 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stwierdzam, że otrzymane przez Pana świadczenie pieniężne stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód ten nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 23a tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od kwoty otrzymanego dodatku finansowego nie może Pan odliczyć w ramach kosztów uzyskania przychodów poniesionej przez Pana opłaty za nocleg oraz kosztów na bieżące utrzymanie w Francji, gdyż nie są one wydatkami poniesionymi w celu uzyskania tegoż świadczenia. W związku z tym, że nie może Pan odliczyć poniesionych przez Pana kosztów, to nie powstanie strata podatkowa, o której mowa w art. 9 ust. 2a ustawy.

Skoro uzyskane przez Pana świadczenie – stosownie do art. 20 ust. 3 umowy polsko – francuskiej podlega opodatkowaniu we Francji i w Polsce, to w Polsce w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować przepis art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1. do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2. ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3. ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Metodę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (metodę wyłączenia z progresją) stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik – oprócz dochodów zwolnionych (wyłączonych) z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego.

Metoda wyłączenia z progresją polega na tym, że w Polsce wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód osiągnięty za granicą, jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu – osiągniętego w Polsce – stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tzn. łącznie z dochodem osiągniętym za granicą. W przypadku tej metody nie odlicza się podatku zapłaconego za granicą.

Wobec powyższego, otrzymany w październiku 2025 r. przez Pana jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce dodatek finansowy winien Pan wykazać w składanym za 2025 r. zeznaniu podatkowym PIT-36 w części I poz. 293-296 celem obliczenia podatku z zastosowaniem stopy procentowej od pozostałego dochodu.

Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Jednocześnie informuję, że dołączone do wniosku dokumenty nie podlegały analizie i weryfikacji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma uprawnień do prowadzenia czynności postępowania dowodowego, ani podatkowego, nie mógł przeanalizować załączonych przez Pana dokumentów.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.