DOP7.8101.91.2025.FMLM

Zmiana interpretacji indywidualnej

Szanowni Państwo,

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 19 września 2024 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.382.2024.1.KF, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej[1], Szef Krajowej Administracji Skarbowej[2] zmienia z urzędu[3] wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 czerwca 2014 r. (data wpływu 19 czerwca 20124 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług[4] w zakresie dokumentowania świadczonych usług jest:

– nieprawidłowe – w przypadku usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca poinformuje, że dokonał zakupu usługi jako podatnik i zażąda wystawienia faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

– nieprawidłowe – w przypadku usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca niebędący podatnikiem zażąda wystawienia faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

– nieprawidłowe - w zakresie uznania, że w przypadku gdy dla usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, na żądanie najemcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi najmu zostanie wystawiona faktura, dokument taki nie będzie uznany za wystawiony po terminie i jako taki wadliwy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

– prawidłowe - w zakresie uznania, że w przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w JPK_V7M na podstawie faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2024 r. wpłynął wniosek z 19 czerwca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku VAT w zakresie dokumentowania świadczonych usług najmu miejsc parkingowych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej również jako: Spółka) jest podmiotem, mającym w Polsce siedzibę i posiadającym status czynnego podatnika VAT. W ramach działalności gospodarczej Spółka świadczy m.in. usługi najmu miejsc parkingowych („wynajem”). Wynajem jest świadczony na zamkniętym, ogrodzonym obszarze parkingu płatnego niestrzeżonego, czynnego całą dobę, 7 dni w tygodniu, zarządzanym przez Spółkę.

Poprzez wjazd na parking klient korzystający z parkingu zawiera ze Spółką umowę najmu miejsca parkingowego na określonych w regulaminie warunkach. Umowa najmu miejsca postojowego ulega zakończeniu z chwilą wyjazdu pojazdu z parkingu.

Zgodnie z regulaminem, Spółka nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku kradzieży, zniszczenia lub uszkodzenia pojazdu użytkownika powstałe na terenie parkingu z winy użytkownika pojazdu, osób trzecich, w tym innych właścicieli pojazdów, zwierząt, bądź działania siły wyższej. Spółka nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w pojeździe użytkownika lub stanowiące wyposażenie pojazdu użytkownika.

Spółka nie zawiera z klientem korzystającym z parkingu umowy przechowania pojazdu, ani żadnej innej umowy, która zobowiązywałaby Spółkę do sprawowania pieczy nad pojazdem pozostawionym na parkingu. Wjazdy i wyjazdy pojazdów na teren parkingu rejestrowane są przez system automatyczny a w razie jego awarii przez pracowników ochrony.

W zamian za wynajem miejsca parkingowego Spółce przysługuje wynagrodzenie stanowiące należny czynsz. Czynsz jest płatny w formie miesięcznego abonamentu lub opłaty jednorazowej zależnej od czasu postoju na parkingu, uiszczanej w automatycznej kasie parkingowej. Opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi.

Automatyczna kasa parkingowa nie stanowi kasy rejestrującej w znaczeniu przepisów normujących podatek od towarów i usług oraz zasady stosowania kas rejestrujących.

W regulaminie świadczenia usługi najmu nie zostały zamieszczone żadne przepisy dotyczące fakturowania świadczonej usługi. Dokonując prezentacji sprzedaży w ewidencji podatkowej VAT (JPK_V7M), w zakresie w jakim usługi nie są fakturowane Spółka ujmuje je na podstawie zbiorczego dokumentu wewnętrznego oznaczonego jak WEW.

Pytania

1. Czy w przypadku usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka jest zobowiązana wystawić fakturę, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca poinformuje, że dokonał zakupu usługi jako podatnik i zażąda wystawienia faktury?

2. Czy w przypadku usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka jest zobowiązana wystawić fakturę, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca niebędący podatnikiem zażąda wystawienia faktury?

3. Czy w przypadku gdy dla usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka na żądanie najemcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi najmu wystawi fakturę, dokument ten nie będzie uznany za wystawiony po terminie i jako taki wadliwy?

4. Czy w przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w JPK_V7M na podstawie faktury?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

1. W przypadku najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka nie jest zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi najmu, jeżeli dopiero po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu świadczenia usługi najmu najemca poinformuje, że dokonał zakupu jako podatnik i zażąda wystawienia faktury.

2. W przypadku najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka nie jest zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi najmu, jeżeli dopiero po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu świadczenia usługi najmu najemca niebędący podatnikiem VAT zażąda wystawienia faktury.

3. W przypadku gdy dla usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka na żądanie najemcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi najmu wystawi fakturę, dokument taki nie będzie uznany za wystawiony po terminie i jako taki wadliwy.

4. W przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w JPK_V7M na podstawie faktury.

Uzasadniając zaprezentowane przez Spółkę stanowiska w sprawie należy w pierwszej kolejności wskazać, iż zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku odpłatnego świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się w Polsce obowiązek fakturowania z mocy prawa powstaje jedynie wówczas, gdy nabywcą jest podatnik VAT, podatnik podatku od wartości dodanej albo podatku o podobnym charakterze, a także osoba prawna niebędąca podatnikiem.

Przy czym, w żadnym z przepisów ustawy o VAT prawodawca nie wprowadził ogólnego domniemania, iż usługi, lub chociaż niektóre z nich, są świadczone na rzecz wskazanych w poprzednim zdaniu podmiotów, co skutkowałoby obowiązkowym fakturowaniem usług.

W konsekwencji, należy przyjąć, iż obowiązek fakturowania powstanie dopiero wówczas gdy świadczący usługę ma wiedzę nt. tego, iż nabywca spełnia warunki określone w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Brak takiej informacji oznacza jednocześnie brak obowiązku fakturowania. Wyjątki zostały przewidziane w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

W regulacjach takich prawodawca zdefiniował okoliczności, w których obowiązek fakturowania występuje o ile żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W odniesieniu do zrealizowanych usług regulacja taka, a dokładnie art. 106b ust. 3 pkt ustawy o VAT, ma zastosowanie wówczas gdy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W praktyce zwykło się przyjmować, iż przepis taki ma zastosowanie w przypadku tzw. sprzedaży konsumenckiej (tj. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) czy zwolnionej od VAT. W istocie tak jest, dla takich transakcji jest właściwy, jednak ustawodawca nie zawęził jego zastosowania li tylko do takich okoliczności.

Biorąc pod uwagę treść i istotę przepisu należy stwierdzić, że jego ratio legis to nałożenie na podatnika obowiązku fakturowania we wszystkich tych przypadkach, w których biorąc pod uwagę przesłanki obiektywne realizacji świadczenia, w świetle posiadanych informacji nie był on zobligowany do wystawienia faktury.

Tym samym, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności świadczący usługę uzyska informację o tym, iż nabywca jest podatnikiem VAT, podatku od wartości dodanej, podatku o podobnym charakterze lub osobą prawną niebędącą podatnikiem dopiero po wykonaniu usługi, wówczas co do zasady jest obowiązany wystawić fakturę.

Przy czym właściwe jest tutaj odpowiednie zastosowanie art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, w konsekwencji czego obowiązek fakturowania występuje jedynie wówczas gdy informacja o statusie nabywcy, również poprzez żądanie wystawienia faktury została przekazana świadczącemu w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym usługa została wykonana.

Inna interpretacja przepisów art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, z pominięciem art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT prowadziłoby do nieakceptowalnej sytuacji, w której przekazanie przez nabywcę usługi informacji o jego statusie i skuteczne żądanie fakturowania istniałoby przez czas nieokreślony, co niejednokrotnie czyniłoby spełnienia żądania niemożliwym (a przecież racjonalny ustawodawca bierze pod uwagę, że: Ad impossibilia nemo obligatur).

Z drugiej strony, w przypadku usług, dla których jest to możliwe z uwagi na okoliczności ich świadczenia, generalne pozbawienie nabywcy prawa do przekazania już po wykonaniu usługi informacji o swoim statusie i zażądania wystawienia faktury również byłoby nieakceptowalne, a wobec braku możliwości uzyskania faktury mogłoby prowadzić do naruszenia zasady neutralności.

Za tym, iż nabywca może skutecznie poinformować świadczącego o swoim statusie już po wykonaniu usługi przemawiają takie regulacje ustawy o VAT jak chociażby wskazujące na termin do fakturowania (standardowo jest to 15. dzień miesiąca po miesiącu wykonania usługi) czy chociażby przepisy wykonawcze nakładające na podatników obowiązek ujmowania w składanej administracji podatkowej ewidencji (JPK_V7) nawet tych faktur, które zostały wystawione do sprzedaży zafiskalizowanej uprzednio w kasie rejestrującej.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że w przypadku gdy dopiero po wykonaniu usługi świadczący dowie się, iż nabywca jest podmiotem wskazanym w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, wówczas jest on zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi. Jednocześnie, ratio legis przepisu art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT przemawia za tym, iż obowiązek fakturowania powstaje, jedynie wówczas, gdy żądanie fakturowania, a jednocześnie informacja o statusie nabywcy zostanie otrzymana przez świadczącego w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym usługa została wykonana.

Konstytuując obowiązek fakturowania na podstawie art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT prawodawca zastrzegł m.in., że pomimo otrzymanego po wykonaniu usługi żądania świadczący nie ma obowiązku wystawienia faktury jeżeli dotyczy ono usług wymienionych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT. Pośród takich, w literze b) tiret trzecia prawodawca wskazał na usługi najmu, dzierżawy, leasingu oraz usługi i o podobnym charakterze.

Wobec tego, w przypadku świadczonych usług najmu, podatnik wykonujący je nie ma obowiązku wystawienia faktury nawet wówczas gdy po wykonaniu usługi otrzyma żądanie jej fakturowania. Przy czym, w przypadku gdy najemcą (tj. korzystającym) jest podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT obowiązek fakturowania nie powstaje, o ile obiektywnie świadczący nie miał przed wykonaniem usługi lub w trakcie jej realizacji wiedzy o statusie nabywcy.

Stąd, w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku, biorąc pod uwagę przedmiot i okoliczności świadczonej usługi należy stwierdzić, że jeżeli po jej wykonaniu najemca (klient) zażąda faktury, w tym poinformuje o tym, iż jest podatnikiem VAT, Spółka nie jest zobowiązana do wystawienia faktury.

Przy czym, fakt że Spółka nie ma takiego obowiązku nie stoi na przeszkodzie temu, by działając w interesie klientów, Spółka postanowiła, iż będzie wystawiała faktury, jeżeli stosowne żądanie, w tym oświadczenie o statusie nabywcy otrzyma w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu wykonania usługi. Skoro bowiem zastrzeżenie zawarte w lit. a) art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT decyduje o tym, iż podatnik nie ma obowiązku wystawienia na skutek otrzymania żądania, to w ramach wnioskowania a maiori ad minus może wystawiać faktury na podstawie wniosku (informacji) uzyskanego w określonym przez siebie terminie umożliwiającym mu rzetelne rozliczanie podatku od towarów i usług.

Takie ograniczenie terminu dokonane przez Spółkę pozwoli jej na rzetelne, terminowe i przejrzyste prezentowanie sprzedaży w prowadzonej ewidencji, przekazywanej następnie administracji skarbowej w strukturze JPK_V7M.

W przypadku usług najmu ustawodawca wiąże termin fakturowania z terminem płatności. Zgodnie bowiem z dyspozycją przepisu art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT fakturę dotyczącą m.in. usług najmu wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności. Skoro w analizowanej sytuacji umowny termin płatności określony został na moment zakończenia parkowania i korzystania z usługi, to w zasadzie najpóźniej w tym terminie winna być wystawiona faktura (gdyby istniał taki obowiązek).

Zważywszy jednak na to, że w analizowanym przypadku faktury wystawione na podstawie żądania lub informacji klienta złożonych po wykonaniu usługi i upływie terminu płatności są dokumentami wystawianymi na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, tutaj również na podstawie decyzji podatnika, pomimo braku obowiązku, należy stwierdzić, iż są one wystawione z zachowaniem prawa podatkowego i jako takie nie są wadliwe.

Pomimo bowiem, że nie zostało to expresiss verbis wskazane w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, poprzez takie regulacje prawodawca w istocie godzi się na to, by faktury wystawione na podstawie takiej regulacji były przez podatnika wystawione bez zachowania terminów określonych w art. 106i ustawy o VAT, tutaj mającego charakter regulacji ogólnej wyłączonej ze stosowania poprzez działanie na podstawie przepisu szczególnego art. 106b ust. 3 ustawy o VAT (niezależnie od umiejscowienia takich przepisów w ustawie).

W związku z tym, że sprzedaż Spółki, której dotyczy niniejszy wniosek nie podlega fiskalizacji w kasie rejestrującej, brak jest podstaw do stosowania przy ewidencjonowaniu sprzedaży oznaczenia „FP” dla wystawionych faktur.

Jednocześnie biorąc pod uwagę to, że faktury takie mogą stanowić źródło podatku naliczonego dla najemców miejsc parkingowych, winny one być ujęte w ewidencji Spółki jako źródło informacji o sprzedaży. Prezentacja taka, tj. na podstawie faktury (§ 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), jest możliwa dzięki wprowadzonemu przez Spółkę ograniczeniu terminu skutecznego wnioskowania o fakturę, idzie w parze z pomniejszeniem o jej wartość sprzedaży wykazywanej na podstawie zbiorczego dokumentu wewnętrznego WEW.

Dzięki takiej prezentacji organ ma możliwość nie tylko weryfikacji prawidłowości rozliczeń Spółki, ale również jej klienta, który dokonał odliczenia VAT z otrzymanej od Spółki faktury.

Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 19 września 2024 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.382.2024.1.KF uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku za:

– nieprawidłowe – w zakresie dokumentowania usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca poinformuje, że dokonał zakupu usługi jako podatnik i zażąda wystawienia faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

– nieprawidłowe – w zakresie dokumentowania usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, jeżeli dopiero po zakończeniu świadczenia usługi, w terminie po 15 dniu następnego miesiąca najemca niebędący podatnikiem zażąda wystawienia faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

– nieprawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku gdy dla usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, na żądanie najemcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi najmu zostanie wystawiona faktura, dokument taki nie będzie uznany za wystawiony po terminie i jako taki wadliwy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

– prawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w JPK_V7M na podstawie faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna z 19 września 2024 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.382.2024.1.KF wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług[5] określają przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług[6].

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; (…).

W myśl art. 2 pkt 22 ww. ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej przepisu wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Zauważyć jednak należy, że w art. 19a ust. 5 ustawy o VAT, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Na mocy art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:

b) świadczenia usług:

– telekomunikacyjnych,

– wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,

– najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

– ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

– stałej obsługi prawnej i biurowej,

– dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

– z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w ramach działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy m.in. usługi najmu miejsc parkingowych („wynajem”).

Charakter tego rodzaju usługi, polegającej na udostępnieniu miejsca parkingowego, pozostaje zbieżny z charakterem usług najmu czy usług o podobnym charakterze.

Dyrektywa VAT[7]wprost posługuje się pojęciem „wynajmu miejsc parkingowych dla pojazdów”.

W art. 135 ust. 2 lit. b Dyrektywy VAT wskazano:

Zwolnienie przewidziane w ust. 1 lit. I) nie obejmuje:

(…) b) wynajmu miejsc parkingowych dla pojazdów;

Powyższe potwierdza zatem, że świadczoną przez Wnioskodawcę usługę - najmu miejsc parkingowych - należy traktować jako usługę najmu lub usługę o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

W świetle art. 19a ust. 8 ustawy o VAT:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1. dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2. dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów dla dostaw towarów i usług wymienionych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu tych świadczeń. Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

Upływ terminu płatności powinien zostać przy tym określony zgodnie z przyjętymi przez podatnika zasadami dostępnymi dla nabywcy usługi.

Podsumowując, obowiązek podatkowy z tytułu świadczonych usług najmu miejsc parkingowych należy rozpoznać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret trzecie w zw. z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy o VAT:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ww. ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

2. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

3. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

4. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

5. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Powyższy przepis nakłada na podatnika VAT obowiązek wystawienia faktury dokumentującej czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 – a więc m.in. świadczenie usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze.

Zatem, stwierdzić należy, że Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury VAT w sytuacji gdy opłata za najem miejsca parkingowego została naliczona dla podmiotu będącego podatnikiem podatku VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, że:

– w przypadku najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka nie jest zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi najmu, jeżeli dopiero po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu świadczenia usługi najmu najemca poinformuje, że dokonał zakupu jako podatnik i zażąda wystawienia faktury (dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 1) – należy uznać za nieprawidłowe.

Z kolei przepis art. 106b ust. 1 nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. W określonych sytuacjach jednak taki obowiązek powstaje.

W myśl art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

b) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a powstanie obowiązku podatkowego ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a stosowanie przepisów dotyczących faktur pkt 3 i 4,

c) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 zwolnienia rolnika ryczałtowego z niektórych obowiązków pkt 1 i art. 118 usługi rolnicze rolnika ryczałtowego

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zgodnie z powyższymi przepisami, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż. Przy czym obowiązek wystawienia faktury na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem) nie dotyczy m.in. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT - usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze.

Brak obowiązku wystawienia faktury na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem VAT) nie oznacza zakazu wystawienia takiej faktury. Zatem, w sytuacji gdy z żądaniem wystawienia faktury dokumentującej świadczenie usługi najmu miejsca parkingowego wystąpi podmiot niebędący podatnikiem VAT – Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury aczkolwiek może to zrobić. Pamiętać jednak należy o terminach dotyczących wystawiania faktur wynikających z ustawy o VAT.

W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT:

Fakturę wystawia się nie później niż: z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Obowiązek wystawienia faktury na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem) nie dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT – m.in. usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, że:

– w przypadku najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka nie jest zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi najmu, jeżeli dopiero po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu świadczenia usługi najmu najemca niebędący podatnikiem VAT zażąda wystawienia faktury (dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 2) – należy uznać za nieprawidłowe.

Jak już wskazano powyżej, termin wystawienia faktury dokumentującej m.in. usługi najmu – w omawianej sprawie – usługa najmu miejsc parkingowych – został wskazany w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT:

Fakturę wystawia się nie później niż: z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

W przypadku świadczenia usług najmu miejsc parkingowych, obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

Wystawienie faktury dokumentującej świadczenie usług najmu po terminie płatności nie powoduje „ponownego” powstania obowiązku podatkowego.

Zauważyć jednak należy, że wystawienie faktury dokumentującej świadczenie usług najmu po terminie płatności nie oznacza, że opisany sposób dokumentowania jest prawidłowy i zgodny z przepisami ustawy o VAT.

Art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT jasno bowiem określa termin wystawienia faktur dokumentujących świadczenie usług najmu. Zatem, w przypadku wystawienia faktury niezgodnie z przepisami prawa dotyczącymi fakturowania – w tym przypadku po upływie terminu płatności - mamy do czynienia z wadliwością takiej faktury.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy,

– że w przypadku usług najmu miejsc parkingowych, za które opłata jest uiszczana za pomocą automatycznej kasy parkingowej bezpośrednio przed zakończeniem korzystania z usługi, Spółka na żądanie najemcy złożone po upływie terminu płatności i zakończeniu korzystania z usługi najmu wystawi fakturę, dokument taki nie będzie uznany za wystawiony po terminie i jako taki wadliwy (dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 3) – należy uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii, czy w przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w pliku JPK_V7M z deklaracją na podstawie faktury.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT:

podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Stosownie do treści art. 99 ust. 11b ww. ustawy:

deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:

deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy o VAT:

podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1. rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2. kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3. kontrahentów;

4. dowodów sprzedaży i zakupów.

Stosownie do art. 109 ust. 3b ww. ustawy:

podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Ponadto, od 1 października 2020 r., na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług[8], został wprowadzony obowiązek wykazywania w ewidencji m.in. odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową. Plik JPK VAT z deklaracją dla potrzeb VAT powinien zawierać m.in. informacje o dostawach niektórych wyrobów i świadczonych usługach wraz z odpowiednim ich oznaczeniem oraz oznaczenia dowodów sprzedaży i zakupów.

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2019 r.:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego:

1. wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z następujących czynności podlegających opodatkowaniu, w odniesieniu do których istnieje obowiązek wystawienia przez podatnika faktury na podstawie przepisów ustawy, z wyjątkiem faktur dokumentujących czynności ujęte w ewidencji, o której mowa w pkt 8 i 9:

a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od podatku,

b) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy,

c) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy,

d) eksportu towarów.

W myśl § 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z dnia 15 października 2019 r.:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego: wartość sprzedaży bez podatku (netto) oraz wysokość podatku należnego, w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku, wynikające ze zbiorczych informacji z ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.

Stosownie do przepisu § 10 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2019 r.:

Ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:

1. „RO” – dokument zbiorczy wewnętrzny zawierający sprzedaż z kas rejestrujących;

2. „WEW” – dokument wewnętrzny;

3. „FP” – faktura, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy.

Na podstawie art. 106h ust. 1 ustawy o VAT:

W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Zgodnie z art. 106h ust. 2 ww. ustawy:

Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

W myśl art. 109 ust. 3d ustawy o VAT:

Faktury, o których mowa w art. 106h ust. 1-3, ujmuje się w ewidencji, o której mowa w ust. 3, w okresie rozliczeniowym, w którym zostały wystawione. Faktury te nie zwiększają wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostały ujęte w tej ewidencji.

Z powyższego wynika, że w prowadzonej ewidencji dla celów prawidłowego rozliczenia podatku należnego, symbolem „FP” powinny być oznaczone faktury dotyczące sprzedaży udokumentowanej paragonem fiskalnym, jak i faktury wystawiane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, gdzie wartość sprzedaży i kwota podatku zostały ujęte w raporcie fiskalnym dobowym z kasy rejestrującej.

Natomiast oznaczenie „WEW” dotyczy między innymi czynności, które nie są udokumentowane oryginalnymi dokumentami zakupu/sprzedaży tj. fakturą i dotyczy między innymi sprzedaży bezrachunkowej (sprzedaży na rzecz osób fizycznych, która jest zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej).

Zatem, sprzedaż nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej i dla której nie jest wystawiona jednocześnie faktura należy wykazać na podstawie zapisu zbiorczego oznaczanego „WEW”.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prezentując sprzedaż w ewidencji podatkowej VAT (JPK_V7M), w zakresie w jakim usługi nie są fakturowane Spółka ujmuje na podstawie zbiorczego dokumentu wewnętrznego oznaczonego jako WEW.

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli dokonywana przez podatnika sprzedaż na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych nie podlega fiskalizacji za pomocą kasy rejestrującej, a podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, to transakcja taka powinna zostać ujęta w ewidencji na podstawie dokumentu wewnętrznego. W JPK_VAT z deklaracją do takiego dokumentu ma zastosowanie oznaczenie „WEW”.

Natomiast w przypadku obowiązku wystawienia faktury (na rzecz podatników) podatek należny w ewidencji powinien być wykazany z tej faktury.

Tym samym, **w sytuacji, gdy Spółka będzie zobowiązana do wystawienia faktury (tj. na rzecz podatników)**z tytułu realizacji świadczonych usług, bez względu na termin jej wystawienia, będzie musiała swoją sprzedaż wykazać w pliku JPK_V7M z deklaracją na podstawie faktury.

Natomiast **sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej,**należy wykazać na podstawie zapisu zbiorczego oznaczanego „WEW”. Nie ma przy tym znaczenia, czy transakcja została udokumentowana fakturą oraz kiedy faktura została wystawiona.

Zatem, Wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywania w ewidencji, sporządzanej na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, danych z faktur dokumentujących sprzedaż (nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, ponieważ faktury te nie są objęte zakresem art. 109 ust. 3d ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy,

– że w przypadku fakturowania sprzedaży na żądanie nabywcy złożone po upływie terminu i zakończeniu korzystania z usługi sprzedaż musi być prezentowana w JPK_V7M na podstawie faktury (dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 4) – należy uznać za prawidłowe.

W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 19 września 2024 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.382.2024.1.KF wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej nieprawidłowość.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Zmieniona interpretacja dotyczy:

– stanu faktycznego, który został przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

• Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

• Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

• Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

• Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:

zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.

• Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

• Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).

• Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.

• Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).

• Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw[9]wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi[10]).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

• w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)

lub

• w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP**:** /bx1qpt265q/SkrytkaESP(art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

---

[1] Dalej: Dyrektor KIS

[2] Dalej: Szef KAS

[3] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), dalej: „Ordynacja podatkowa”.

[4] Dalej: podatek VAT

[5] Dalej: „podatek VAT”

[6] t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 - w brzmieniu obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym; dalej: „ustawa o VAT”

[7] Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1)

[8] t. j. Dz. U. z 2024 poz. 13 ze zm.; dalej: rozporządzenie z dnia 15 października 2019 r.

[9] Dz. U. poz. 2193.

[10] Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.