0115-KDIT2.4011.28.2026.1.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2026 r. wpłynął wniosek Wnioskodawczyni o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2025 r. i lata następne.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą rozwiedzioną. Małżeństwo zawarte (...) 2010 r. zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Rejonowego z (...) 2025 r., bez orzekania o winie. Wyrok uprawomocnił się (...) 2025 r., wobec braku wniesienia apelacji przez którąkolwiek ze stron.

W wyroku rozwodowym Sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając miejsce zamieszkania córek przy każdorazowym miejscu zamieszkania matki. Małoletnie dzieci stron to córka urodzona w 2013 r. oraz córka urodzona w 2016 r.

Wnioskodawczyni jest rodzicem wiodącym i na co dzień sprawuje stałą, bieżącą opiekę nad dziećmi. Opieka nad dziećmi nie ma charakteru opieki naprzemiennej, w szczególności nie polega na porównywalnym podziale czasu ani obowiązków pomiędzy rodziców.

Kontakty ojca z dziećmi nie zostały uregulowane w orzeczeniu sądu, lecz zostały ustalone pomiędzy byłymi małżonkami w drodze uzgodnień mailowych i obejmują zasadniczo czas od wtorku po południu do środy wieczorem (z powrotem dzieci do miejsca zamieszkania matki w godzinach wieczornych) oraz co drugi weekend, od piątku wieczorem do niedzieli wieczorem. Miejscem stałego zamieszkania dzieci pozostaje miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni.

Czas przypadający na kontakty ojca z dziećmi obejmuje również okresy, w których dzieci przebywają w szkole, uczestniczą w zajęciach pozaszkolnych lub pozostają pod opieką babci (matki ojca), co oznacza, że faktyczny czas osobistej opieki sprawowanej przez ojca jest odpowiednio krótszy. Wnioskodawczyni nie posiada szczegółowych informacji dotyczących sposobu sprawowania opieki przez ojca ani konkretnych aktywności realizowanych w tym czasie.

Wakacje, ferie oraz święta są dzielone pomiędzy rodziców po połowie, co stanowi wyjątek od zasadniczego modelu sprawowania opieki w trakcie roku szkolnego i nie zmienia faktu, że na co dzień to Wnioskodawczyni ponosi główny ciężar opieki i wychowania dzieci.

Od (...) 2024 r. Wnioskodawczyni zamieszkuje oddzielnie od ojca dzieci i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, obejmujące ją oraz małoletnie córki. Od dnia rozwodu Wnioskodawczyni nie zawarła żadnego nowego związku małżeńskiego ani nie pozostaje w związku partnerskim.

Na co dzień Wnioskodawczyni faktycznie i samodzielnie sprawuje opiekę nad dziećmi oraz wykonuje zasadniczy ciężar władzy rodzicielskiej. W szczególności odpowiada za codzienne funkcjonowanie dzieci, w tym przygotowywanie posiłków, dbanie o higienę, organizację nauki i wypoczynku, zapewnienie opieki medycznej, umawianie i odbywanie wizyt lekarskich (w tym wizyt ortodontycznych oraz psychologicznych), zakup leków, wyżywienia, odzieży, obuwia i wyprawki szkolnej. Wnioskodawczyni ponosi koszty zajęć dodatkowych dzieci (m.in. zajęcia sportowe, nauka języków obcych), organizuje i finansuje kolonie, półkolonie oraz inne formy wypoczynku, a także opłaca bieżące wydatki szkolne, w tym obiady szkolne, składki na radę rodziców oraz inne koszty związane z edukacją dzieci.

Wnioskodawczyni samodzielnie podejmuje bieżące decyzje dotyczące zdrowia, edukacji i spraw wychowawczych dzieci oraz odpowiada za ich rozwój fizyczny, psychiczny i emocjonalny. Dzieci zamieszkują na stałe z Wnioskodawczynią, posiadają własne pokoje oraz zapewnione warunki bytowe odpowiadające ich potrzebom.

Ojciec dzieci realizuje kontakty w ustalonych terminach i w tym czasie wedle wiedzy Wnioskodawczyni zabezpiecza bieżące potrzeby dzieci m.in. wyżywienie. Poza obowiązkiem alimentacyjnym nie ponosi dodatkowych kosztów związanych z utrzymaniem dzieci. Alimenty zasądzone w wyroku rozwodowym na rzecz obu córek pokrywają jedynie część kosztów ich utrzymania i nie odpowiadają faktycznym wydatkom ponoszonym przez Wnioskodawczynię. Kontakty pomiędzy rodzicami ograniczają się do przekazywania niezbędnych informacji dotyczących zdrowia, edukacji oraz organizacji opieki nad dziećmi.

Ojciec dzieci nie pobiera świadczeń związanych z wychowywaniem dzieci.

Wnioskodawczyni pobiera świadczenie wychowawcze (800+) na obie córki oraz składa wnioski o świadczenia w ramach programu „Dobry Start”. Świadczenia te są wypłacane na jej rachunek bankowy.

Miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni oraz jej małoletnich dzieci jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Uzyskuje dochody wyłącznie z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadzi działalności gospodarczej, nie uzyskuje dochodów z zagranicy oraz nie stosuje w 2025 r. ani w latach kolejnych przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem ewentualnego najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Małoletnie dzieci Wnioskodawczyni nie pobierają ani nie pobierały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Wnioskodawczyni planuje rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za 2025 r. oraz za kolejne lata w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci, przy założeniu braku zmiany obowiązujących przepisów.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. i następne jako osoba samotnie wychowująca dziecko (art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f.)?

Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni spełnia ona przesłanki do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresach, w których dzieci pozostają pod jej opieką, a więc w zasadniczej części roku podatkowego, Wnioskodawczyni faktycznie i samodzielnie wykonuje wszystkie obowiązki rodzicielskie.

Obejmuje to zarówno prowadzenie gospodarstwa domowego, jak i podejmowanie bieżących decyzji wychowawczych, organizowanie procesu edukacji, leczenia oraz zajęć pozaszkolnych, a także ponoszenie zasadniczego ciężaru kosztów utrzymania dzieci. Wnioskodawczyni nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z byłym małżonkiem, a dzieci nie są objęte opieką naprzemienną. Nie zachodzi zatem sytuacja, o której mowa w art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f., tj. sprawowanie faktycznej opieki naprzemiennej nad dzieckiem, w związku z którą obojgu rodzicom zostało przyznane świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Świadczenie wychowawcze („800+”) przysługuje wyłącznie Wnioskodawczyni, co dodatkowo potwierdza, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z równorzędnym, wspólnym wychowywaniem dzieci przez oboje rodziców.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje pełne potwierdzenie w utrwalonej i konsekwentnej linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego. W szczególności w wyroku z dnia 10 lipca 2024 r. (II FSK 972/21) NSA jednoznacznie wskazał, że literalna wykładnia art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica wychowującego dziecko bez jakiegokolwiek udziału drugiego rodzica. Sąd podkreślił, że uchylenie w 2011 r. legalnej definicji „osoby samotnie wychowującej dzieci” było świadomym zabiegiem legislacyjnym, uwzględniającym zmieniające się realia społeczne oraz cele polityki prorodzinnej państwa.

Powyższe stanowisko zostało następnie jednoznacznie rozwinięte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2025 r. (II FSK 608/22), w którym NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, podtrzymując wykładnię korzystną dla podatnika. Sąd wprost wskazał, że pojęcie „samotnego wychowywania dzieci” należy rozumieć jako wykonywanie czynności wychowawczych samodzielnie, tj. bez jednoczesnego i równoległego współudziału drugiego rodzica w tym samym czasie i miejscu. NSA podkreślił, że kryterium „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”, a zatem nie można mówić o wspólnym wychowywaniu dzieci w sytuacji, gdy rodzice wykonują swoje obowiązki wychowawcze oddzielnie, w różnych okresach i w różnych miejscach. NSA jednoznacznie stwierdził również, że wykładnia art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie może prowadzić do wniosku, iż status osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje wyłącznie rodzicom całkowicie pozbawionym wsparcia drugiego rodzica. Taka interpretacja byłaby sprzeczna zarówno z literalnym brzmieniem przepisu, jak i z jego celem, a także z konstytucyjną zasadą ochrony rodziny wyrażoną w art. 71 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd wyraźnie zaznaczył, że celem preferencyjnego opodatkowania jest wsparcie rodziców, którzy w roku podatkowym faktycznie doświadczają samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem, nawet jeżeli drugi rodzic nie jest całkowicie wyeliminowany z procesu wychowania.

W podobnym tonie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 23 sierpnia 2024 r. (II FSK 182/24), wskazując, że pojęcie „samotnego wychowywania dzieci” odnosi się do rodzica niemającego małżonka, który przebywa z dziećmi w innym miejscu niż drugi rodzic. Sąd podkreślił, że pojęcie to nie wymaga całkowitego wyłączenia drugiego rodzica z procesu wychowawczego, a kluczowe znaczenie ma faktyczne, samodzielne sprawowanie opieki w określonym czasie i miejscu. Tym samym „samotne wychowywanie” nie jest tożsame ze „wspólnym wychowywaniem”, które zakłada równorzędny i porównywalny udział obojga rodziców.

Również w wyroku z dnia 21 stycznia 2025 r. (II FSK 633/24) NSA jednoznacznie wskazał, że nowelizacja ustawy o PIT z dnia 9 czerwca 2022 r., wprowadzająca art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f., dotyczy wyłącznie sytuacji faktycznej opieki naprzemiennej, w której obojgu rodzicom przyznano świadczenie wychowawcze. Przepis ten nie zmienia natomiast zasad rozumienia pojęcia „samotnego wychowywania dziecka” i nie może być interpretowany rozszerzająco w sposób prowadzący do pozbawienia preferencji podatkowej rodziców faktycznie sprawujących samodzielną pieczę nad dziećmi.

Dodatkowo należy wskazać, że w odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską nr 3569 z dnia 4 lipca 2024 r. wprost potwierdzono, iż w sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego z rodziców, a drugi rodzic realizuje jedynie ograniczone kontakty, status osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje wyłącznie temu pierwszemu rodzicowi. Ministerstwo Finansów wskazało również, że organy podatkowe nie prowadziły postępowań, w których odmawiano preferencyjnego rozliczenia rodzicom faktycznie samotnie wychowującym dzieci, natomiast w przypadku rzeczywistej opieki naprzemiennej preferencja nie przysługuje żadnemu z rodziców.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawczyni spełnia ona przesłanki do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresach, w których dzieci pozostają pod jej opieką, Wnioskodawczyni faktycznie i samodzielnie wykonuje wszystkie obowiązki rodzicielskie, ponosząc zasadniczy ciężar zarówno opieki, jak i utrzymania dzieci, bez równoczesnego i równorzędnego udziału drugiego rodzica.

Nie zachodzi w niniejszej sprawie sytuacja opieki naprzemiennej ani wspólnego, równorzędnego wychowywania dzieci, w związku z czym art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. nie znajduje zastosowania.

Zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej organ stosuje zasady ogólne prowadzenia postępowania, w tym stosuje zasadę ochronę zaufania podatnika (art. 121 Ordynacji podatkowej), z której wynika obowiązek uwzględnienia obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych. W świetle jednolitego i utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie „samotnego wychowywania dziecka” odnosi się do faktycznego, samodzielnego wykonywania obowiązków rodzicielskich i ponoszenia głównego ciężaru opieki, niezależnie od ograniczonego udziału drugiego rodzica.

W konsekwencji Wnioskodawczyni jest uprawniona do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci, a organ podatkowy, stosując art. 14h Ordynacji podatkowej, powinien uwzględnić zarówno literalne brzmienie przepisów, jak i jednolitą linię orzeczniczą NSA oraz zasadę zaufania podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1. małoletnie,

2. pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3. pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1. dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2. przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1. stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2. podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przenosząc cytowane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzić należy, że za 2025 r. Wnioskodawczyni ma prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełniła wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka.

Wyrok rozwodowy między Wnioskodawczynią a byłym mężem, w którym Sąd nie orzekł opieki naprzemiennej i ustalił miejsce zamieszkania córek przy matce, uprawomocnił się (...) 2025 r. Ponadto, Wnioskodawczyni jest rodzicem wiodącym i na co dzień faktycznie i samodzielnie sprawuje stałą, bieżącą opiekę nad dziećmi oraz wykonuje zasadniczy ciężar władzy rodzicielskiej. Opieka nad dziećmi nie polega na porównywalnym podziale czasu ani obowiązków pomiędzy rodziców. Kontakty ojca z dziećmi obejmują czas od wtorku popołudniu do środy wieczorem, co drugi weekend, od piątku wieczorem do niedzieli wieczorem. Faktyczny czas osobistej opieki sprawowanej przez ojca jest odpowiednio krótszy. Wakacje, ferie oraz święta są dzielone pomiędzy rodziców po połowie.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie uzyskuje dochodów z zagranicy oraz nie stosuje w 2025 r. przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem ewentualnego najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uprawnienie do omawianego preferencyjnego rozliczania się będzie przysługiwać Wnioskodawczyni także za lata następne, jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Wnioskodawczyni przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawczynię wyroków sądów administracyjnych informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: sytuacja Wnioskodawczyni będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i Wnioskodawczyni zastosuje się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Wnioskodawczyni ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.