Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VIII SA/Wa 640/22

Wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2022 r., VIII SA/Wa 640/22

Wynik

Stwierdzono nieważność uchwały w części

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

27 października 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w \[...\] na uchwałę Rady Gminy \[...\] z dnia \[...\]marca 2020 r. nr \[...\] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy \[...\] 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej następujących zapisów załącznika Nr 1 tejże uchwały: - § 2 ust.4; - § 3 ust. 1 i 3; - § 9 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 1; - § 14; - § 17 ust. 1, ust. 2, ust. 3 lit c i d; 2) oddala skargę w pozostałym zakresie.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVIII%2BSA%252FWa%2B640%252F22.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Buchwa%25C5%2582y%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVIII%2BSA%252FWa%2B640%252F22)

## Uzasadnienie

W dniu 9 marca 2020 r. Rada Gminy G. (dalej: Rada Gminy, organ), działając na podstawie art. 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 ze zm., dalej: u.c.p.g.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 ze zm., dalej: u.s.g.), podjęła uchwałę Nr \[...\]w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy G. (dalej: regulamin, uchwała). Pismem z 30 czerwca 2022 r. Prokurator Rejonowy w Z. (dalej: Prokurator, skarżący) wniósł skargę na powołaną uchwałę, której zarzucił istotne naruszenie art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w związku art. 4 ust. 1 u.c.p.g. oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. przez przekroczenie delegacji ustawowe, jak i powtórzenie przepisów innych aktów normatywnych w szczególności w: 1) § 2 ust. 4 uchwały poprzez określenie, z przekroczeniem upoważnienia ustawowego zakazu umieszczania w pojemnikach i workach na odpady komunalne odpadów pochodzących z działalności gospodarczej, w tym odpadów niebezpiecznych; 2) § 3 ust. 1 uchwały poprzez uregulowanie zagadnienia kompostowania bioodpadów bez podstawy prawnej, podczas gdy problematyka ta została uregulowana w ustawie z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U.2019.701 t.j. z dnia 2019.04.16), a nadto poprzez nieuprawnioną modyfikację przepisów ustawy o odpadach (aktu wyższego rzędu); 3) § 3 ust. 3 uchwały poprzez nieuprawnione sformułowanie definicji pojęcia "kompostowanie", podczas gdy w ramach delegacji ustawowej zawartej w art. 4 u.c.p.g. brak jest upoważnienia rady gminy do formułowania w regulaminie jakichkolwiek definicji określonych pojęć; 4) § 9 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 1 uchwały poprzez określenie częstotliwości mycia i dezynfekowania pojemników do gromadzenia odpadów komunalnych oraz miejsc gromadzenia odpadów nie rzadziej niż raz do roku, ponieważ określenie częstotliwości wykonywania tych obowiązków nie została przewidziana w obowiązkach uregulowanych w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 2a u.c.p.g.; 5) poprzez brak wskazania w regulaminie częstotliwości pozbywania się nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości; 6) § 17 ust. 1 uchwały poprzez stwierdzenie, że na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej dopuszcza się utrzymywanie zwierząt gospodarskich pod warunkiem posiadania pomieszczeń inwentarskich przeznaczonych dla zwierząt spełniających wymogi przepisów odrębnych oraz poprzez wprowadzenia obowiązku ograniczenia wszelkich uciążliwości hodowli zwierząt gospodarskich dla środowiska, do obszaru nieruchomości na której jest prowadzona; 7) § 17 ust. 2 uchwały poprzez wprowadzenie zakazu powodowania uciążliwości dla sąsiadów i otoczenia przez osoby utrzymujące zwierzęta gospodarskie na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej; 8) § 17 ust. 3 lit. c i d uchwały poprzez wprowadzenie nakazu przestrzegania przez osoby utrzymujące zwierzęta gospodarskie przepisów sanitarno -epidemiologicznych, weterynaryjnych oraz nakazu usuwania i unieszkodliwiania padliny zgodnie z odrębnymi przepisami weterynaryjnymi. Wskazując na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Zauważył, iż zaskarżony regulamin był pozytywnie zaopiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R., dlatego też brak było podstaw do jego nieprzyjęcia w proponowanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Do aktów takiego rodzaju należy zaliczyć zaskarżoną w niniejszej sprawie przez Prokuratora uchwałę. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przepis art. 91 ust. 1 u.s.g. stanowi, że nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. Wprowadzając sankcję nieważności, jako następstwa naruszenia prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania tej sankcji. Zasadnym jest zatem odwołanie się do przepisów u.s.g., w której przewidziano dwa rodzaje naruszeń prawa, które mogą być wywołane przez ustanowienie aktów uchwalanych przez organy gminy. Mogą to być naruszenia istotne lub nieistotne (art. 91 u.s.g.). Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do nich zalicza się między innymi naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. W judykaturze za istotne naruszenie prawa uznaje się: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenia procedury podjęcia uchwały. Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym (por. wyroki NSA: z 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, publ. Lex nr 33805; z 8 lutego 1996 r., SA/Gd 327/95, publ. Lex nr 25639). Do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały nie jest zaś konieczne rażące naruszenie prawa. W przedmiotowej sprawie nie było sporu co do tego, że uchwała Rady Gminy stanowi akt prawa miejscowego (por. wyrok NSA z 12 października 2016 r., II OSK 3245/16, publ. LEX nr 2199460), a jej zaskarżenie przez Prokuratora nie było ograniczone żadnym terminem (art. 53 § 3 w związku z § 2a p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawę zaskarżonej uchwały stanowił art. 4 ust. 1 u.c.p.g., który upoważnia radę gminy do uchwalenia, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 u.c.p.g. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały, tj. 9 marca 2020 r., regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie: a) selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych obejmującego co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady, b) selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonego przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób umożliwiający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych: wymienionych w lit. a, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon, odpadów budowlanych i rozbiórkowych oraz odpadów tekstyliów i odzieży, c) uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, d) mycia i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi; 2) rodzaju i minimalnej pojemności pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, w tym na terenach przeznaczonych do użytku publicznego oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i worków oraz utrzymania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych pojemników lub worków; 2a) utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów; 3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego; 4) (uchylony); 5) innych wymagań wynikających z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami; 6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku; 7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach; 8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania. Przyznane radzie gminy kompetencje do uchwalenia przedmiotowego regulaminu ograniczone zostały do ustalenia w nim jedynie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie gminy i w zakresie ściśle określonym w ustawie. Jeżeli katalog spraw, w zakresie których ustawodawca upoważnił radę gminy do określenia szczegółowych zasad postępowania, jest zamknięty, to organ ten może dokonywać regulacji prawnych tylko w takim zakresie, w jakim został do tego upoważniony. Elementy wskazane w art. 4 ust. 2 u.c.p.g. mają charakter obligatoryjny i wyczerpujący; nie jest zatem dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zastosowania tego przepisu w odniesieniu do innych kwestii, które nie zostały w nim wymienione (por. wyrok NSA z 8 listopada 2012 r., II OSK 2012/12; wyrok WSA we Wrocławiu z 30 listopada 2006 r., II SA/Wr 527/06; wyrok WSA w Rzeszowie z 23 października 2007 r., II SA/Rz 59/07; wyrok WSA w Olsztynie z 17 sierpnia 2017 r., II SA/Ol 513/17, wszystkie wyroki publ. CBOSA). Postanowienia regulaminu, jako aktu prawa miejscowego, nie mogą wykraczać poza zakres ustawowego upoważnienia unormowanego w art. 4 ust. 2 u.c.p.g., być niezgodne z innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz powtarzać regulacji zawartych w tych przepisach, ani też formułować ustanawianych w nim nakazów lub zakazów w sposób niejasny lub niejednoznaczny. Naruszenie któregokolwiek z tych wymogów będzie, co do zasady, skutkować nieważnością wadliwego przepisu. Takie wady legislacyjne są traktowane jako przypadki istotnego naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 30 września 2009 r., II OSK 1077/09, publ. CBOSA). Przechodząc na grunt zaskarżonej uchwały Sąd podziela zarzuty Prokuratora. W § 2 ust. 4 regulaminu Rada Gminy określiła, z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, zakaz umieszczania w pojemnikach i workach na odpady komunalne odpadów pochodzących z działalności gospodarczej, w tym odpadów niebezpiecznych. Wskazany przepis Regulaminu pozostaje w oczywistej sprzeczności z art. 5 ust. 1 pkt 3 "b" u.c.p.g., z którego wynika wprost ustawowy obowiązek właścicieli nieruchomości pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Zagadnienia te zostały przede wszystkim uregulowane w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r., poz. 797), która w art. 23 ust. 1 wprowadziła generalną zasadę zbierania odpadów w sposób selektywny oraz uregulowała sposób postępowania z poszczególnymi rodzajami odpadów. Ustawa o odpadach reguluje zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów Natomiast rada gminy jest adresatem obowiązków wymienionych w art. 3 ust. 1 i 2 u.c.p.g. Gmina w ramach zadań własnych w zakresie utrzymania czystości i porządku tworzy na własnym terenie warunki niezbędne do utrzymania czystości i porządku, w szczególności poprzez tworzenie punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w przepisie art. 1a odsyła do stosowania przepisów ustawy o odpadach w sprawach dotyczących postępowania z odpadami komunalnymi w zakresie nieuregulowanym. Wprowadzanie w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminach dodatkowych zakazów w zakresie selektywnego zbierania odpadów ponad zakazy (nakazy) wynikające wprost z ustaw jest więc nieuprawnione (vide np. wyroki w sprawach II SA/Bd 1484/10 oraz II SA/Bk 196/20). Kwestionowany przez Prokuratora § 3 ust. 1 regulaminu stanowi, że na terenie gminy G. w zabudowie jednorodzinnej za wskazane uznaje się kompostowanie bioodpadów (takich jak bioodpady pochodzące z pielęgnacji ogrodu, trawa, liście, gałęzie odpady kuchenne, resztki jedzenia pochodzenia roślinnego) w przydomowych kompostownikach w sposób niepowodujący uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości i ich mieszkańców, zanieczyszczania terenu oraz wód powierzchniowych i podziemnych. Natomiast ust. 3 ww. § 3 wskazuje, że przez kompostowanie rozumie się, przetwarzanie odpadów organicznych przy wykorzystaniu drobnoustrojów na naturalnej zasadzie zamkniętego obiegu matem w środowisku, przy zachowaniu odpowiedniego stopnia wilgotności i dostępu powietrza oraz przy obecności mikroorganizmów (głównie bakterii), grzybów i niektórych bezkręgowców (dżdżownic). Sąd zgadza się ze skarżącym, powyższe uregulowanie zagadnienia kompostowania bioodpadów zostało uregulowane bez podstawy prawnej. Należy zauważyć, że materia ta została bowiem uregulowana (i to odmiennie) we wskazanej już powyżej ustawie z 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Przepis art. 30 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, w brzmieniu aktualnym na dzień podjęcia uchwały, stanowi, że dopuszcza się odzysk odpadów poza instalacjami lub urządzeniami w przypadku osób fizycznych prowadzących kompostowanie na własne potrzeby. Odzysk ten może być prowadzony, jeżeli nie stwarza zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi oraz jest prowadzony zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie ust. 4 lub 5 (art. 30 ust. 3 ustawy o odpadach). Cytowany wyżej § 3 ust. 1 regulaminu dopuszcza poddawanie kompostowania bioodpadów pod warunkiem, że nie będzie to powodować uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości i ich mieszkańców, zanieczyszczenia ternu oraz wód powierzchniowych i podziemnych. Tym samym regulamin zawiera w tym zakresie nieuprawnioną modyfikację przepisów ustawy o odpadach (aktu wyższego rzędu), a ponadto wkracza w przepisy prawa sąsiedzkiego, regulowanego w art. 144 k.c. Również w przytoczonym wyżej § 3 ust. 3 regulaminu w sposób nieuprawniony dokonano zdefiniowania pojęcia kompostowanie, podczas gdy w ramach delegacji ustawowej zawartej w art. 4 u.c.p.g. brak jest upoważnienia rady gminy do formułowania w regulaminie jakichkolwiek definicji określonych pojęć. Narusza w sposób istotny upoważnienie ustawowe regulacja § 9 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 1 regulaminu, zgodnie z którą: pojemniki do gromadzenia odpadów komunalnych należy utrzymywać we właściwym stanie porządkowym, sanitarnym i technicznym. W tym celu należy myć i dezynfekować pojemniki w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż 1 raz w roku. Z kolei miejsca gromadzenia odpadów należy utrzymywać we właściwym stanie porządkowym i sanitarnym. W tym celu należy myć i dezynfekować miejsca gromadzenia odpadów w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż 1 raz w roku. W ocenie Sądu przytoczona regulacja powtarza obowiązki już sformułowane w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych, utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz utrzymanie w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów, chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te w całości lub w części przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wprowadzenie z kolei obowiązku mycia i dezynfekowania pojemników / miejsc gromadzenia odpadów w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż 1 raz w roku stanowi regulację, której nie przewidziano w obowiązkach wynikających z art. 4 ust. 2 pkt 2 i 2a u.c.p.g. Również, zdaniem sądu, jeśli niezbędne jest dezynfekowanie pojemników, to powinno to wynikać z umowy na odbiór odpadów, a nie z Regulaminu. Sprzeczne z prawem są również postanowienia § 14 Regulaminu, zgodnie z którym – "Opróżnianie zbiorników bezodpływowych odbywa się na podstawie zamówienia właściciela nieruchomości złożonego do podmiotu uprawnionego, z którym podpisała umowę z częstotliwością zapewniającą niedopuszczenie do ich przepełnienia (ust. 1). Częstotliwość opróżniania z osadów ściekowych zbiorników oczyszczalni przydomowych wynika z instrukcji ich eksploatacji (ust. 2)". Tymczasem, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy - regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego. Tym samym, przyjęcie przez Gminę, że częstotliwość opróżniania tych zbiorników określa instrukcja ich eksploatacji jest niewystarczające i niezgodne z cytowanym przepisem. W § 17 ust. 1 zawarto stwierdzenie, że na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej dopuszcza się utrzymywanie zwierząt gospodarskich na własny użytek pod warunkiem posiadania pomieszczeń inwentarskich przeznaczonych dla zwierząt spełniających wymogi przepisów odrębnych oraz poprzez wprowadzenie obowiązku ograniczenia wszelkich uciążliwości hodowli zwierząt gospodarskich dla środowiska, do obszaru nieruchomości na której jest prowadzona. Rada gminy nie może ustanawiać warunków, czy wymagań, jeżeli kwestie te są regulowane w odrębnych obowiązujących przepisach wyższej rangi np. ustawy, czy rozporządzenia. Przepis § 17 ust. 1 narusza ponadto art. 4 ust. 2 pkt 7 u.c.p.g. Rada nie może zakazywać wszelkiej uciążliwości bez sprecyzowania tego pojęcia poprzez określenie choćby minimalnych wymagań w tym zakresie. Zatem słusznie w tym zakresie podniósł zarzuty Prokurator. Rada gminy nie może także wprowadzać zakazu powodowania uciążliwości dla sąsiadów i otoczenia przez osoby utrzymujące zwierzęta gospodarskie na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej (§ 17 ust. 2). Zapis ten jest nieprecyzyjny i może być interpretowany na wiele sposobów. W tym zakresie mogą mieć jedynie zastosowanie przepisy ustaw w tym m.in. przepisy k.c. dotyczące immisji (art. 144 k.c.), czy przepisy kodeksu wykroczeń dotyczące zakłócania spokoju publicznego (art. 51 k.w.). Ustawa o odpadach określa zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 lutego 2011 roku, sygn. akt II SA/Bd 1484/10). W § 17 ust. 3 regulaminu rada gminy zobowiązała osoby utrzymujące zwierzęta gospodarskie do zapewnienia: przestrzeganie przepisów sanitarno – epidemiologicznych i weterynaryjnych (pkt 3) oraz usuwania i unieszkodliwienia padliny zgodnie z odrębnymi przepisami weterynaryjnymi (pkt 4). Prawidłowo wskazał Prokurator, że rada gminy nie może ustanawiać warunków czy wymagań, jeżeli kwestie te są uregulowane w odrębnych obowiązujących przepisach wyższej rangi, np. ustawa lub rozporządzenie (wyrok WSA w Warszawie z 4 października 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 214/17). Wprowadzenie obowiązku przestrzegania przepisów sanitarno – epidemiologicznych i weterynaryjnych przekracza upoważnienie ustawowe i wkracza w materię regulowaną przez akty prawne wyższego rzędu. Takie unormowanie ma charakter czysto informacyjny i zarazem odsyłający do systemu prawa, co nie jest przedmiotem regulacji prawnych i tym samym jako regulacja nie przewidziana prawem wychodzi poza granice upoważnienia ustawowego. Zaznaczyć przy tym należy, że zarzuty skarżącego nie uzasadniały rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności uchwały w całości, a jedynie w części dotyczącej zakwestionowanych ww. przepisów. Wadliwy akt prawa miejscowego należy bowiem unieważnić tylko w takim zakresie, w jakim jest on nieważny, o ile pozostawienie w obrocie prawnym pozostałej części tego aktu nie spowoduje jego niewykonalności z powodu niekompletności regulacji (Woś T., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, wyd. Wolters Kluver 2016). W rozpatrywanym przypadku niewykonalność taka nie zachodziła. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 4, § 3 ust. 1 i 3, § 9 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 1, § 14 i § 17 ust. 1, ust. 2, ust. 3 lit c i d jej załącznika. Jednocześnie w pozostałej części zaskarżona uchwała nie narusza prawa w stopniu istotnym, dlatego na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skarga w tej części została oddalona, o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

11 sierpnia 2022

Symbol z opisem

[6139 Inne o symbolu podstawowym 613 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6139-inne-o-symbolu-podstawowym-613)

Hasła tematyczne

Czystość i porządek

Skarżony organ

Rada Gminy

Sędziowie

Justyna Mazur /przewodniczący/ Leszek Kobylski /sprawozdawca/ Renata Nawrot

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190002010)  
art. 4 · Dz.U. 2019 poz. 2010
* [Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190000506)  
art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art 41 ust. 1 · Dz.U. 2019 poz. 506
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 147 par. 1 oraz art. 151 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: VIII SA/Wa 641/22 · 27 października 2022Wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2022 r., VIII SA/Wa 641/22](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-641-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-641-22)
* [Sygnatura: VIII SA/Wa 630/22 · 27 października 2022Wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2022 r., VIII SA/Wa 630/22](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-630-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-630-22)
* [Sygnatura: VIII SA/Wa 426/22 · 3 sierpnia 2022Wyrok WSA w Warszawie z 3 sierpnia 2022 r., VIII SA/Wa 426/22](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-426-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-08-03--viii-sa-wa-426-22)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/E847D37D8D)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-640-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--viii-sa-wa-640-22#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVIII%2BSA%252FWa%2B640%252F22.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Buchwa%25C5%2582y%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVIII%2BSA%252FWa%2B640%252F22)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
