Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VII SAB/Wa 110/21

Wyrok WSA w Warszawie z 3 września 2021 r., VII SAB/Wa 110/21

Wynik

Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie Oddalono skargę w części

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

3 września 2021

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 września 2021 r. sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. Delegatura w J. z \[...\] października 2020 r. nr \[...\] I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu do wydania aktu; II. stwierdza bezczynność Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w przedmiotowej sprawie; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. w pozostałym zakresie skargę oddala, V. zasądza od Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu na rzecz skarżącej M. L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSAB%252FWa%2B110%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B3%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%252C%2Bi%25C5%25BC%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bnie%2Bmia%25C5%2582a%2Bmiejsca%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa%2Bi%2Bw%2Bpozosta%25C5%2582ym%2Bzakresie%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSAB%252FWa%2B110%252F21)

## Uzasadnienie

I. Skargą z 10 maja 2021 r. M. Ł. (dalej jako Skarżąca), na podstawie art. 50 § 1, art. 53 § 2b, art. 54 § 1 oraz art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) zakwestionowała bezczynność Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w rozpatrzeniu jej odwołania (zarejestrowanego w sprawie \[...\]) wywiedzionego od decyzji \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. Delegatury w J. Skarżąca wniosła o: 1\. zobowiązanie Ministra do rozpatrzenia sprawy w terminie 14 dni od daty zwrotu akt, 2\. stwierdzenie, że Minister dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, 3\. przyznanie od Ministra na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 5.000 zł, 4\. zasądzenie od Ministra na rzecz Skarżącej kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że odwołanie Strony zostało przekazane do Ministra w listopadzie 2020 r. W grudniu 2020 r. Narodowy Instytut Dziedzictwa w innej sprawie prowadzonej przez organ II instancji wydał opinię, która stwierdza, że budynek stron nie ma indywidualnych wartości historycznych, artystycznych i naukowych. Opinia ta potwierdzała stanowisko Strony, że zamierzona rozbiórka oraz odbudowa połączona z likwidacją 2 nielegalnych współczesnych dobudówek służy ochronie zabytkowego układu urbanistycznego, gdyż w znacznej części przywróci dawną kompozycję przestrzenną oraz umożliwi użytkowanie nieruchomości, która od 2 lat jest nieużytkowana z uwagi na przekroczenie dopuszczalnego poziomu emisji radonu w budynkach mieszkalnych i użytkowych. Zupełność materiału dowodowego pozwalała na rozpoznanie sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. Bezczynność, która trwa od stycznia 2021 r. jest rażącym lekceważeniem obowiązków procesowych i interesu stron. Okoliczności te przemawiają za uwzględnieniem w całości złożonej skargi, w tym wniosku o przyznanie sumy pieniężnej, gdyż jest to realne narzędzie, które może prewencyjnie oddziaływać na osoby odpowiedzialne za sprawne prowadzenie postepowań i za nadzór nad pracą urzędu. Ewentualne dochodzenie na rzecz Skarbu Państwa odszkodowania od osoby odpowiedzialnej za zwłokę i wypłacenie zasadzonej sumy spełni także cele w zakresie indywidualnym, gdyż nie ma skuteczniejszego narzędzia jak osobista odpowiedzialność urzędnika za wyrządzoną szkodę. II. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że powyższe postępowanie zostało zakończone decyzją Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z \[...\] czerwca 2021 r. znak \[...\], którą organ załączył do odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: III. Skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy wskazać, że jak wynika z akt administracyjnych będących podstawą orzekania Sądu, Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie zgody na przeprowadzenie robót budowlanych na terenie nieruchomości nr ewid. \[...\],\[...\] i \[...\] przy ul. S. w S., położonej na terenie historycznego układu urbanistycznego miasta, wpisanego do rejestru zabytków pod numerem \[...\]. W sprawie wydawane już były uprzednio rozstrzygnięcia organów konserwatorskich. Na jej ostatnim etapie, po uchyleniu przez Ministra decyzją z \[...\] lipca 2020 r. znak \[...\] decyzji \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z \[...\] lutego 2020 r. nr \[...\], sprawa ponownie trafiła do organu I instancji, który rozstrzygnął ją decyzją z \[...\] października 2020 r., doręczoną pełnomocnikowi Strony w dniu 27 października 2020 r. (k. 341). Odwołaniem z 7 listopada 2020 r. (które wpłynęło do organu I instancji 12 listopada 2020 r.) m.in. Skarżąca zakwestionował to rozstrzygnięcie. Organ I instancji przekazał odwołanie Ministrowi w dniu 27 listopada 2020 r., wskazując jednocześnie na brak załącznika nr 7\. Pismem z 8 grudnia 2020 r. (wpływ 11 grudnia 2020 r.) Skarżąca uzupełniła odwołanie o brakujący załącznik (pismo przesłano do Ministra). Pismem z 5 stycznia 2021 r. skierowanym do \[...\]WKZ Minister wystąpił o uzupełnienie akt poprzez nadesłanie koperty z odwołaniem, celem oceny terminowości jego wniesienia. Skarżąca pismem z 20 stycznia 2021 r. (wpływ 25 stycznia 2021 r.) wskazała Ministrowi datę wniesienia przesyłki (załączając dowód śledzenia przesyłki i jej nadania). \[...\]WKZ pismem z 27 stycznia 2021 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie Ministra ws. terminowości nadesłania odwołania (pismo wpłynęło 4 lutego 2021 r.). Pismem z 5 lutego 2021 r. Strona przedstawia swoje końcowe stanowisko w sprawie (wpływ 8 lutego 2021 r.). Następnie pismem z 27 kwietnia 2021 r. (błędnie wskazano w nim rok 2020) Skarżąca złożyła ponaglenie, które wpłynęło do organu w dniu 5 maja 2021 r. Skargą z 10 maja 2021 r. (18 maja 2021 r. - data wpływu) Strona zakwestionowała przez tutejszym Sądem bezczynność Ministra (skargę wniesiono za pośrednictwem organu). Minister w dniu \[...\] czerwca 2021 r. wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie (znak \[...\]). IV. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd wyjaśnia co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być brak działań administracji publicznej w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie. Z treści przywołanych przepisów p.p.s.a. wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji publicznej w procedowaniu może przybrać dwie postacie - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga dotyczy w istocie bezczynności organu określonej w pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) i jest dopuszczalna bowiem przed jej wniesieniem Skarżąca skierowała do organu ponaglenie z 27 kwietnia 2021 r. a sprawa podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Skarga jest również dopuszczalna w myśl uchwały składu 7 sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 albowiem decyzję kończącą postępowanie wydano \[...\] czerwca 2021 r. a więc już po wniesieniu skargi do Sądu. Skoro tak, to wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest zobligowanie organu administracji publicznej do podjęcia działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Stosownie do § 1b art. 149 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 cytowanego przepisu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W kontekście powyższego podkreślić należy, że zgodnie z ustanowioną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1 tego przepisu). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny zostać załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W niniejszej sprawie Strona skorzystała z prawa wniesienia ponaglenia i skargi do Sądu. Jak już wskazano, akta sprawy wraz z odwołaniem Skarżącej Minister otrzymał 27 listopada 2020 r. To zatem od momentu otrzymania akt rozpoczął się Ministrowi bieg terminu na załatwienie sprawy. Z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wynika prawna i praktyczna definicja bezczynności. Najogólniej rzecz ujmując mamy z nią do czynienia wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1, a organ zaniedbuje obowiązki informacyjne (nie informuje o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy). Sąd zauważa, że po otrzymaniu akt organowi otworzył się miesięczny termin na załatwienie sprawy - art. 35 § 3 k.p.a. Do terminu załatwienia sprawy nie wlicza się przy tym terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). Pierwszą czynnością organu w sprawie było pismo z 5 stycznia 2021 r. wzywające organ niższej instancji do nadesłania koperty, w której Strona przesłała odwołanie, celem ustalenia terminowości wniesienia tego środka prawnego. Już w tym momencie w sprawie doszło do przekroczenia miesięcznego terminu na jej załatwienie. Jakkolwiek powyższe działanie musi być widziane jako uzasadnione (w nadesłanych aktach rzeczywiście brak było koperty w której wniesiono odwołanie), to jednak było to działanie spóźnione, choć konieczne. Zgromadzone dokumenty tj. ZPO doręczenia decyzji Stronie (wskazującego datę 27 października 2020 r. - k. 341) oraz prezentata organu I instancji umieszczona na odwołaniu (wskazująca datę 12 listopada 2020 r. jako datę wpływu - k. 340) świadczą o tym, że na ich podstawie organ musiałby przyjąć, że termin wniesienia odwołania nie został zachowany. Skoro doręczenie decyzji I instancji nastąpiło 27 października 2020 r. to termin 14 dni na wniesienie odwołania upływał Stronie 10 listopada 2020 r. (dzień powszedni). Konieczne zatem dla wyjaśnienia sprawy było zażądanie wskazania przez I instancję kiedy wniesiono odwołanie. W przedziale czasu od 5 stycznia 2021 r. do 4 lutego 2021 r. tj. do dnia udzielenia przez \[...\]WKZ odpowiedzi na pismo Ministra (k. 361) zwłoka w załatwieniu sprawy była niezawiniona, choć fakt ten nie ma wpływu na dochowanie terminu a jedynie na ocenę stopnia stwierdzonego naruszenia obowiązków organu odwoławczego. Następną z kolei czynnością Ministra było wydanie decyzji z \[...\] czerwca 2020 r., która zakończyła postępowanie odwoławcze. Mając to na uwadze Sąd podkreśla, że organ bez uzasadnionych przyczyn i w sposób niezrozumiały nie zakończył postępowania w terminie, ani też nie dopełnił aktów staranności wymaganych art. 36 k.p.a. Minister w ogóle nie informował Skarżącej o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy ani też o nowym terminie jej zakończenia. W istocie postępowanie powinno nominalnie zostać zakończone do 27 grudnia 2020 r., a ściślej do 28 grudnia 2020 r. bowiem 27 grudnia ub.r. to niedziela. Już zatem od dnia 29 grudnia 2020 r. organ pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy, co należy kwalifikować jako bezczynność (brak decyzji pomimo przekroczonych terminów). Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. rażące naruszenie prawa odnosi się do wadliwości o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, mającej miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. akt Il OSK 1557/18; wyrok NSA z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt Il OSK \[pic\]272/18; wyrok NSA z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt Il OSK 381/18). Stwierdzenie przez sąd rażącego naruszenia prawa i odniesienie tego stanu do zaistniałej bezczynności prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego wymaga jednak zaistnienia szczególnych okoliczności, które z punktu widzenia celów ochrony zapewnianej stronie, powinny być powszechnie uznawane za niemożliwe do \[pic\]zaakceptowania z punktu widzenia zasady praworządności (por. wyrok NSA z 4 kwietnia 2019 r. sygn. I OSK 1831/17), zaś uchybienie terminu musi być widziane jako niezwykłe i znaczące. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, taka sytuacja nie zaistniała, z uwagi na przedmiot postępowania i skomplikowany charakter sprawy, wymagający przede wszystkim oceny kwalifikowania się obiektu jako wpisanego w chroniony prawem układ urbanistyczny S., jak i opinie zebrane w sprawie. Niewątpliwie organ nie informował strony o jej prawach i przyczynie zwłoki ani też nie ustosunkował się do ponaglenia, co w świetle art. 37 § 5 w zw. z art. 37 § 8 k.p.a. nie stanowiło wyłącznie jego uprawnienia, ale pozostawało obowiązkiem prawnym. To jednak nie przesądza o rażącym charakterze naruszenia praw. Uwzględniając całokształt sprawy Sąd uznał, że wystąpiła w niej podstawa do stwierdzenia, że Minister dopuścił się bezczynności, jednakże niemającej charakteru rażącego naruszenia prawa. W sprawie Sąd uznał, że niecelowe jest zarówno ewentualne karanie organu grzywną jak również przyznanie jakiejkolwiek sumy pieniężnej na rzecz Skarżącej. Wskazane środki są fakultatywne i uzależnione od okoliczności sprawy, które zdaniem Sądu nie uzasadniają skorzystania z nich w tym momencie. W orzecznictwie NSA wskazuje się, że wymierzenie przez sąd administracyjny grzywny lub przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. pozostawione jest do uznania sądu i stanowi jego uprawnienie w sytuacji uwzględnienia skargi na bezczynność, czy też przewlekłość (zob. wyrok NSA z 4 września 2019 r. sygn. akt I OSK 950/18). Wybór środka (grzywna lub suma pieniężna) należy do sądu orzekającego i powinien być w pierwszym rzędzie uwarunkowany celem skargi na bezczynność/przewlekłość, którym jest zwalczenie bezczynności i doprowadzenie do zakończenia postępowania, a także zapobieganie bezczynności lub przewlekłemu prowadzeniu postępowania. W tym kontekście istotne jest też dyscyplinowanie organu (por. wyrok NSA z 14 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 111/19). Wprawdzie wymierzenie grzywny organowi nie jest uzależnione od stwierdzenia, że bezczynność czy przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. wyrok NSA z 26 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2430/14), to jednak z uwagi na występujące w sprawie zagadnienie, Sąd uznał że nie ma tu mowy o rażącym naruszeniu prawa. W okolicznościach sprawy niezasadny (choć wyłącznie z uwagi na datę orzekania przez Sąd) okazał się wniosek Skarżącej o zobowiązanie Ministra do załatwienia sprawy, bowiem po złożeniu skargi została wydana decyzja kończąca postępowanie odwoławcze. Skutkowało to zatem potrzebą umorzenia postępowania gdyż sprawę zakończono decyzją a Skarżąca może ją zaskarżyć i w istocie zaskarżyła (vide sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 1561/21). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., orzekł, jak w pkt I-III sentencji wyroku, natomiast w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił (pkt IV wyroku). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. ustalając je na kwotę 100 zł (uiszczony wpis od skargi).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

25 czerwca 2021

Symbol z opisem

[6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków 658](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6365-inne-zezwolenia-zgody-i-nakazy-z-zakresu-ochrony-zabytkow)

Hasła tematyczne

Zabytki

Skarżony organ

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Sędziowie

Bogusław Cieśla Joanna Gierak-Podsiadły /przewodniczący/ Wojciech Sawczuk /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190002325)  
art. 149 par. 1 pkt 3, par. 1a · Dz.U. 2019 poz. 2325

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: VII SAB/Wa 349/20 · 8 czerwca 2021Postanowienie WSA w Warszawie z 8 czerwca 2021 r., VII SAB/Wa 349/20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-349-20-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2021-06-08--vii-sab-wa-349-20)
* [Sygnatura: II SAB/Gd 1/21 · 10 marca 2021Wyrok WSA w Gdańsku z 10 marca 2021 r., II SAB/Gd 1/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-gd-1-21-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2021-03-10--ii-sab-gd-1-21)
* [Sygnatura: II SAB/Kr 204/20 · 2 marca 2021Wyrok WSA w Krakowie z 2 marca 2021 r., II SAB/Kr 204/20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-kr-204-20-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2021-03-02--ii-sab-kr-204-20)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5B805C0102)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-110-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-09-03--vii-sab-wa-110-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSAB%252FWa%2B110%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B3%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%252C%2Bi%25C5%25BC%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bnie%2Bmia%25C5%2582a%2Bmiejsca%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa%2Bi%2Bw%2Bpozosta%25C5%2582ym%2Bzakresie%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSAB%252FWa%2B110%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
