Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VII SA/Wa 958/20

Wyrok WSA w Warszawie z 27 listopada 2020 r., VII SA/Wa 958/20 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

27 listopada 2020

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. K., M.K. i P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] marca 2020 r. nr \[...\] w przedmiocie nałożenie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSA%252FWa%2B958%252F20.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Blistopada%2B2020.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSA%252FWa%2B958%252F20)

## Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) postanowieniem z \[...\] marca 2020r. \[...\], po rozpatrzeniu zażalenia J., M. i P. K. – utrzymał w mocy postanowienie \[...\] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z \[...\] grudnia 2019r. \[...\] nakładające na ww. prowadzących działalność gospodarczą pn. \[...\] \[...\]Wodne S.C. J., M., P. K. przy ul. \[...\] w \[...\] obowiązek złożenia ekspertyzy technicznej palisady prawego brzegu i ściany wylotu dolnego stanowiska (przypory) \[...\]\[...\]\[...\] "\[...\] przy \[...\]" (MWE) na dz. \[...\] obr. \[...\] w km 116,400\. Organ wskazał, że postanowieniem z \[...\] października 2015r. WINB nakazał Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w \[...\] dostarczenie ekspertyzy technicznej. GINB postanowieniem z \[...\] lutego 2016 r. uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wobec konieczności ustalenia, kto jest właścicielem \[...\]WE oraz budynku przy stacji dolnej elektrowni i sprecyzowania, które elementy należy objąć nadzorem. WSA wyrokiem z 15 marca 2017r., sygn. VII SA/Wa 900/16 oddalił skargę na ww. postanowienie a NSA wyrokiem z 22 listopada 2018 r. sygn. II OSK 1379/17 oddalił skargę kasacyjną. Przeprowadzona \[...\] lipca 2019r. kontrola elektrowni, palisady i przypory potwierdziła m.in. znaczne zniszczenie drewnianych pali w górnej nawodnionej części, ich biologiczną korozję, która doprowadziła do rozszczepienia i ubytków drewna, a w niektórych miejscach do całkowitego zniszczenia. Stwierdzono też spękania, deformacje i zniszczenia (szczególnie dolne części) betonowej przypory przy prawnym brzegu, co potwierdza postępującą degradację ww. elementów. GINB podzielił zatem stanowisko co do stanu technicznego opisanych elementów. Stwierdził, że przypora i palisada pełnią funkcję umocnienia ww. brzegu dolnego stanowiska elektrowni i są jej integralną częścią - elementami służącymi do wytracania energii kinetycznej wody. Przytoczył art. 81 c ust. 2 cyt. ustawy i wyjaśnił, że celem ekspertyzy jest ocena stanu faktycznego i stanowisko, czy sytuacja wymaga interwencji, aby uniknąć, bądź usunąć zagrożenie, czy przywrócić zgodność z prawem. GINB zaznaczył, że stan techniczny ww. elementów jest oczywisty, jednak wskazanie robót koniecznych do doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego i sposób ich wykonania wykracza poza kompetencje organu nadzoru budowlanego, a więc wymaga stanowiska eksperta. Organ wskazał, że pp. \[...\] nabyli \[...\] września 1999 r. (akt not. rep. A \[...\]) lokal użytkowy nr \[...\] na parterze młyna (turbinownię i korytarz o powierzchni użytkowej 196,6 m2), a z pkt 3 protokołu z 30 września 1999r. dot. przekazania części nieruchomości, gruntów i środków trwałych młyna wynika, że weszli w posiadanie środków trwałych takich jak turbiny wodne, generator prądu, jaz ulgowy prawy, jaz roboczy lewy, magazyn mąki na parterze i możliwość m.in. "korzystania i dostępu do terenu, jazów i nadbrzeży w celu ich remontu i konserwacji". Za palisadę wspomagającą pracę MWE odpowiadają zatem właściciele na mocy dostępu do nadbrzeży za remont i konserwację elementów wchodzących w skład elektrowni. Prawidłowo więc ustalono adresata obowiązku. Organ dodał, że Skarb Państwa jest właścicielem gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste, a właścicielami położonego na nim obiektu (lokalu, urządzeń i instalacji technicznych) są pp. K.. Są oni zatem adresatami obowiązków związanych z utrzymaniem obiektu w sprawności technicznej i funkcjonalnej. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli J. K., M.K. i P. K. i wnosząc o uchylenie obu decyzji zarzucili naruszenie: 1\. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 81c ust. 2 Prawo budowlane w zw. z art. 16 pkt 65e, art. 188 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2017r Prawo wodne (Dz.U. z 2018r. poz. 2268 – dalej Prawo wodne) oraz § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z 20 kwietnia 2007r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U Nr 86, poz. 579 – dalej rozporządzenie), 2\. art. 7 kpa, art. 77 kpa poprzez pobieżne przeprowadzenie postępowania i zebranie materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Skarżący wskazali, że cyt. rozporządzenie nie definiuje pojęcia elektrowni wodnej a jedynie budowli hydrotechnicznej, z którego nie można wywieść, że palisada stanowi integralną część elektrowni. Dowolnie więc przyjęto, że pełni rolę urządzenia wodnego związanego z MWE. Protokół przekazania-przyjęcia z \[...\] września 1999r części nieruchomości, gruntów i środków trwałych \[...\] w \[...\] dał właścicielom tylko prawo korzystania i dostępu do jazów i nabrzeży w celu remontu i konserwacji - nie wymienia jednak palisady. Nie ujęto jej w ewidencji urządzeń wodnych czy środków trwałych elektrowni, także poprzednika prawnego, od którego skarżący nabyli udział w budynku młyna. W oparciu o możliwość dostępu nie można dowodzić, że skarżący użytkowali palisadę w związku z funkcjonowaniem elektrowni. Dodali, że od 2015r nie użytkują obiektu, nie pełni on funkcji elektrowni. Wprawdzie wystąpili o pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód rzeki \[...\], jednak dotąd prawomocnego pozwolenia nie otrzymali. Następnie podnieśli, że co prawda własność wody nie przekłada się automatycznie na własność urządzeń wodnych, a Prawo wodne nie stoi na przeszkodzie, żeby kto inny był właścicielem wody, a kto inny właścicielem urządzeń wodnych, ale pod warunkiem: niezbędności urządzenia wodnego do kształtowania stosunków wodnych i własności tego, kto je na podstawie pozwolenia wodnoprawnego wybudował. Ani skarżący, ani ich poprzednicy prawni nie wybudowali palisady i nigdy z niej nie korzystali. Do 1999r obiekt pełnił rolę młyna. Funkcjonowanie MEW w młynie rozpoczęto w 2009r., a skończono z wygaśnięciem pozwolenia wodnoprawnego \[...\] czerwca 2015r. Organy sprzecznie zatem z materiałem dowodowym przyjęły, że skarżący są właścicielami palisady. Palisada leży na nieruchomości Skarbu Państwa (dz. nr 472 KW nr \[...\] - BZ tereny rekreacyjno-wypoczynkowe), co wskazuje na błędne powoływanie judykatów dot. wyjątku od zasady superficies solo cedit. Nie można też uznać, że skarżący byli zarządcami obiektu, bądź czerpali z niego korzyści, skoro od 5 lat nie korzystają z rzeki \[...\]. Nie mogą być zatem adresatami obowiązku nałożonego w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał przedstawione stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 – dalej p.p.s.a.) uwzględnienie skargi przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W tej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z \[...\] marca 2020r. utrzymujące w mocy postanowienie \[...\] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z \[...\] grudnia 2019r. nakładające na skarżących– w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego - obowiązek złożenia ekspertyzy technicznej palisady prawego brzegu oraz ściany wylotu dolnego stanowiska (przypory) MEW "\[...\]" na dz. \[...\] obr. \[...\] Przede wszystkim zaznaczyć należy, że niniejsza sprawa była już oceniana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w powołanym wyżej wyroku z \[...\] marca 2017r. podzielił stanowisko organu odwoławczego, że \[...\]WINB powinien wyjaśnić, kto jest właścicielem \[...\] "\[...\]" wraz z urządzeniami i instalacjami technicznymi z nią związanymi oraz budynku przy stacji dolnej elektrowni, a nadto sprecyzować jakie elementy elektrowni i budynku winny być objęte działaniami organu nadzoru budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z ww. argumentacją (wyrok z 22 listopada 2018 r. sygn. II OSK 1379/17). Wobec powyższego, zgodnie z art. 153 i 170 p.p.s.a. obowiązkiem Sądu było zbadanie, czy zalecenia określone w ww. orzeczeniach zostały wykonane. Na wstępie wskazać trzeba, że stosownie do art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego – stanowiącego podstawę prawną badanych postanowień - organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie przyjmuje się jednolicie, że postanowienie wydawane na mocy powołanego przepisu ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie w którym jest wydawane stanowi część innego toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowlanym, bądź jest elementem wyjaśnienia organu okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. Przepis ten nie zawiera zatem żadnych ograniczeń co do rodzaju postępowań, w których może być stosowany (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r., sygn. II OSK 353/11, LEX nr 1219138). Skarżący zakwestionowali fakt skierowania do nich ww. postanowienia wydanego w związku ze stwierdzeniem bardzo złego stanu technicznego przypory i palisady prawego brzegu rzeki \[...\]. Zauważyć należy, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywała już nowa ustawa Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.), w której prawodawca zrezygnował z generalnej regulacji w zakresie relacji między tym prawem a prawem budowlanym (art. 62 zgodnie z którym przepisy dotyczące budownictwa wodnego miały "nie naruszać" przepisów ustawy Prawo budowlane). Natomiast zgodnie z nadal obowiązującym art. 2 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów prawa wodnego - w odniesieniu do urządzeń wodnych. Powyższa konstrukcja prawna wskazuje na pierwszeństwo Prawa wodnego jako regulacji szczególnej, w której Prawo budowlane znajduje zastosowanie tylko w przypadkach wymienionych w tej ustawie. Wskazać zatem trzeba, że stosownie do art. 211 ust. 1 i 2 Prawo wodne wody stanowią własność Skarbu Państwa, innych osób prawnych albo osób fizycznych. Zgodnie zaś z ust. 2 ww. przepisu wody morza terytorialnego, morskie wody wewnętrzne, śródlądowe wody płynące oraz wody podziemne stanowią własność Skarbu Państwa. Natomiast z ust. 3 wynika, że wody stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są wodami publicznymi. Własność wody przekłada się na własność gruntu pod wodą płynącą, wodą morza terytorialnego oraz morskimi wodami wewnętrznymi w granicach linii brzegowych, jak stanowi art. 216 ust. 1 Prawo wodne. Stosownie do ust. 2 art. 216 ww. grunty nie podlegają obrotowi cywilnoprawnemu, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie. Art. 216 ust. 5 Prawa wodnego zaś stanowi, że urządzenia wodne lub ich części oraz budowle i ich części, znajdujące się na gruntach, o których mowa w ust. 1, stanowią odrębny od tych gruntów przedmiot własności. Przepis ten znosi zatem określoną w art. 48, art. 191 K.c. zasadę superficies solo cedit. Z przepisów powyższych wynika, że kto inny może być właścicielem wody, a kto inny właścicielem urządzenia wodnego. Należy również zaznaczyć, że w art. 186 i art. 187a ust. 1 ustawy Prawo wodne określono, że budownictwo wodne polega na projektowaniu, wykonywaniu oraz utrzymywaniu urządzeń wodnych a stronami postępowania o wydanie decyzji są inwestor projektujący lub wykonujący urządzenia wodne oraz podmiot zamierzający odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych. Podano również, że utrzymywanie urządzeń wodnych należy do ich właścicieli i polega na eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji, a właściciel urządzenia wodnego znajdującego się na śródlądowych wodach powierzchniowych jest obowiązany do zapewnienia obsługi, bezpieczeństwa oraz właściwego funkcjonowania tego urządzenia, z uwzględnieniem wymagań wynikających z warunków utrzymywania wód (art. 188 ust. 1 i 6 P.w.). Przepisy te regulują zatem obowiązki właścicieli urządzeń wodnych, w tym również związane z utrzymaniem ich w odpowiednim stanie technicznym i konserwacją. Analiza przytoczonych wyżej regulacji ustawy Prawo wodne stanowi zatem podstawę do przyjęcia, że w niniejszej sprawie skarżący winni być adresatami obowiązku wynikającego z art. 81 c ust 2 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika bowiem, że aktem notarialnym z dnia \[...\] września 1999r. rep. \[...\] skarżący nabyli lokal użytkowy nr \[...\] na parterze budynku młyna, w skład którego weszła turbinownia oraz korytarz o wskazanej powierzchni. Z punktu 3 protokołu z dnia \[...\] września 1999r. przekazania/przejęcia części nieruchomości, gruntów i środków trwałych \[...\] w \[...\] wynika, że skarżący weszli w posiadanie również środków trwałych takich jak turbiny wodne (2), generator prądu GAA28B, jaz ulgowy prawy, jaz roboczy lewy, magazyn mąki oraz m.in. możliwość "korzystania i dostępu do terenu, jazów i nadbrzeży w celu ich remontu i konserwacji". Tym samym prawidłowa jest argumentacja organu, że przypora stanowiąca umocnienie prawego brzegu dolnego stanowiska ww. elektrowni i budynku rówkarni, - czego zresztą nie kwestionowali sami skarżący – jak również palisada, która poprzez jej umiejscowienie – w dwóch odcinkach wzdłuż prostopadłych ścian budynku rówkarni - pełni funkcję umocnienia prawego brzegu dolnego stanowiska tego obiektu, znajdujące się w strefie oddziaływania wody dolnej \[...\] \[...\] \[...\] we \[...\]" są jej integralną częścią – elementami służącymi do wytrącania energii kinetycznej wody po jej przepływie przez budowlę elektrowni. Zapewne z podanych wyżej przyczyn w protokole z \[...\] września 1999r. - niezależnie od przekazania części nieruchomości, gruntów i środków trwałych młyna skarżącym - przyznano im również możliwość "korzystania i dostępu do terenu, jazów i nadbrzeży w celu ich remontu i konserwacji", a w konsekwencji powinność dbania o zgodny z prawem stan techniczny wyżej wymienionych elementów MEW "Kujawianka przy Młynie", a więc ich sprawność techniczną i funkcjonalną. Wbrew zatem zarzutom skargi prawidłowo ustalono adresata obowiązku. Z tych przyczyn nie można było przyjąć - jak podnoszono w skardze - że elektrownia ogranicza się tylko do elementów bezpośrednio z nią związanych, do których skarżący posiadają tytuł prawny. Zauważyć należy, że z materiału dowodowego wynika, że \[...\] "\[...\] przy \[...\]" wytwarzała energię elektryczną na podstawie decyzji Starosty \[...\] o pozwoleniu wodnoprawnym na szczególne korzystanie z wód \[...\] na stopniu wodnym w \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2000r. udzielonej zakładowi głównemu tj. Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w \[...\]. Co istotne użytkownikiem przedmiotowej elektrowni była spółka \[...\] S.C J., M., P. K.. Ustalenia te zostały potwierdzone podczas rozpraw administracyjnych w dniu \[...\] września 2019r. oraz w dniu \[...\] października 2019r., podczas których wspólnik spółki \[...\] S.C. J., M., P. K. potwierdził korzystanie z przedmiotowego obiektu. Powyższego, nie zmienia okoliczność, że od 2015r. "\[...\] S.C." nie posiadają pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wody w związku z odwołaniem wniesionym przez \[...\] Pomimo zatem, że Skarb Państwa jest właścicielem gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste, na którym zlokalizowana jest \[...\] "\[...\] we \[...\]", nie było przeszkód prawnych, żeby wykonanie opisanego obowiązku skierować do skarżących jako właścicieli części budynku młyna stanowiącego elektrownię wraz z urządzeniami instalacjami technicznymi umożliwiającymi kształtowanie i korzystanie z zasobów wodnych na jej potrzeby. Nie doszło zatem do naruszeń, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 3 p.p.s.a.), na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

21 maja 2020

Symbol z opisem

[6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6014-rozbiorka-budowli-lub-innego-obiektu-budowlanego-dokonanie-oceny-stanu-technicznego-obiektu-doprowadzenie-obiektu-do-s)

Skarżony organ

Inspektor Nadzoru Budowlanego

Sędziowie

Izabela Ostrowska Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /sprawozdawca/ Paweł Groński /przewodniczący/

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II OSK 1595/21 - Wyrok NSA z 2024-03-20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1595-21-wyrok-nsa-z-2024-03-20--ii-osk-1595-21)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Go 485/20 · 27 listopada 2020Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 27 listopada 2020 r., II SA/Go 485/20 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-485-20-postanowienie-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2020-11-27--ii-sa-go-485-20)
* [Sygnatura: II OSK 2308/18 · 27 listopada 2020Wyrok NSA z 27 listopada 2020 r., II OSK 2308/18 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2308-18-wyrok-nsa-z-2020-11-27--ii-osk-2308-18)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 763/20 · 27 listopada 2020Wyrok WSA w Warszawie z 27 listopada 2020 r., VII SA/Wa 763/20 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-763-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-763-20)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/BB4788A6D8)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#informacje)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-958-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2020-11-27--vii-sa-wa-958-20#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSA%252FWa%2B958%252F20.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Blistopada%2B2020.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSA%252FWa%2B958%252F20)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
