Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VII SA/Wa 2564/12

Wyrok WSA w Warszawie z 8 maja 2013 r., VII SA/Wa 2564/12 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

8 maja 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi \[...\] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję \[...\] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] sierpnia 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSA%252FWa%2B2564%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bmaja%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSA%252FWa%2B2564%252F12)

## Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla \[...\] decyzją z dnia \[...\] maja 2012 r. nr \[...\] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt.1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej trzech nośników reklamowych usytuowanych na działce nr ew. \[...\] z obrębu 7-05-14 oraz jednego nośnika reklamowego, usytuowanego na działce nr ew. \[...\] z obrębu 7-05-14 przy ul. Ż. róg S. w W., nakazał inwestorowi - \[...\] Sp. z o. o. dokonanie całkowitej rozbiórki nośnika reklamowego, usytuowanego w północnej części działki nr ew. \[...\] z obrębu 7-05-14 przy ul. Ż. róg S. w W.. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła spółka \[...\] Sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego P. G., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. \[...\] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia \[...\] sierpnia 2012 r. nr \[...\] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 7 ustawy Prawo budowlane o nakazaniu \[...\] Sp. z o.o. dokonania rozbiórki trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego znajdującego się w północnej części działki nr ew. \[...\] z obrębu 7-05-14, położonej przy ul. Ż. róg ul. S. w W., składającego się z podświetlanej jednostronnej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 6 x 3 m, zamocowanej do stalowego słupa o średnicy 30 cm i wysokości ok. 7 m (licząc od stopy fundamentowej do szczytu), zakotwionego w stopie fundamentowej o wymiarach ok. 2,30 x 3,80 m, opisanego jako nośnik reklamowy nr 4 w protokole PINB dla \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] maja 2012 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent \[...\] decyzjami nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\] z dnia \[...\].11.2009 r. oraz decyzjami nr \[...\] i nr \[...\] z dnia \[...\].11.2009 r. wniósł sprzeciw do wykonania robót ujętych w zgłoszeniu, polegających na budowie pięciu urządzeń reklamowych o wymiarach tablic 6 x 3 m. Od ww. decyzji nr \[...\], nr \[...\] i nr \[...\] inwestor wniósł odwołania. W ramach postępowania drugoinstancyjnego Wojewoda \[...\] decyzjami z dnia \[...\].01.2010 r. o nr \[...\],\[...\] uchylił zaskarżone decyzje Prezydenta \[...\] nr \[...\] i nr \[...\] i umorzył postępowanie organu administracji architektoniczno-budowlanej I instancji w przedmiocie wniesionego sprzeciwu. Ponadto Wojewoda \[...\] decyzją nr \[...\] z dnia \[...\].02.2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\].11.2009 r. i umorzył postępowanie organu administracji architektoniczno-budowlanej I instancji w zakresie wniesionego sprzeciwu. Organ wskazał, że niniejsza sprawa winna był rozpatrzona i rozstrzygnięta w trybie art. 51 ust. 1 w związku z ust. 7 ustawy Prawo budowlane, jako że inwestor zrealizował przedmiotowe przedsięwzięcie inwestycyjne na podstawie zgłoszenia w sytuacji, gdy przepisy ustawy Prawo budowlane obligowały go do uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wolno stojącego trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego, stanowiącego "budowlę" w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. W ocenie \[...\] WINB stan faktyczny niniejszej sprawy wypełnia przesłankę określoną w art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, która odnosi się do robót budowlanych innego rodzaju niż samowolna budowa obiektu budowlanego, wykonywanych (będących w toku) lub wykonanych (zakończonych) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Z tego też względu przyjął, iż brak jest podstaw do umorzenia niniejszego postępowania administracyjnego, o co wnosił pełnomocnik strony skarżącej. W niniejszym przypadku w żadnym razie nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, wyjaśnił, iż w omawianej sprawie nie było potrzeby ani postaw do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, gdyż wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy roboty te są wykonywane w dacie wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. Natomiast kiedy roboty te zostały wykonane (w rozumieniu ich zakończenia lub ewentualnie przerwania na pewnym etapie, co nie oznacza, że budowa została zakończona) i aktualnie nie są prowadzone, powinien mieć zastosowanie przepis art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji wstrzymanie robót budowlanych byłoby bezprzedmiotowe. Ponadto w ocenie organu odwoławczego bez znaczenia są wyroki sądowoadministracyjne przywołane przez pełnomocnika strony skarżącej w odwołaniu, bowiem należy mieć przede wszystkim na względzie, iż zapadły one w innych sprawach administracyjnych i nie są wiążące dla organu orzekającego w przedmiotowej sprawie administracyjnej. Mając na względzie powyższe, stwierdził, iż decyzja organu powiatowego nr \[...\] nie narusza przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W omawianym przypadku przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało, że roboty budowane związane z realizacją przedmiotowego nośnika reklamowego nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem z uwagi na pozostawanie w sprzeczności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślenia wymaga, iż teren ww. działki znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu \[...\] I - część III, uchwalonym w drodze uchwały nr \[...\] Rady \[...\] z dnia \[...\].04.2004 r., w którym w § 9 ust. 1 ujęto zapis: "Wprowadza się zakaz ustawiania reklam w formie wolnostojącej". A zatem nie ulega wątpliwości, iż realizacja przedmiotowego nośnika reklamowego na tym terenie jest sprzeczna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że nakaz rozbiórki przedmiotowego nośnika reklamowego został orzeczony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Na marginesie organ zauważył, że rozstrzygniecie zawarte w sentencji decyzji jest jednym z najistotniejszych jej elementów. Musi więc ono być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób jednoznaczny, jaki obowiązek zostaje nałożony na stronę. Obowiązek ten powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji, ażeby możliwe było następnie wykonanie decyzji dobrowolne lub z zastosowaniem środków egzekucji administracyjnej. Zwłaszcza decyzje nakazujące rozbiórkę powinny zawierać szczegółowy opis obiektu podlegającego takiemu obowiązkowi. Tymczasem sentencja zaskarżonej decyzji została sformułowana zbyt ogólnikowo i nieprecyzyjnie w zakresie określenia cech charakterystycznych przedmiotu postępowania. W tym stanie rzeczy należało wydać rozstrzygnięcie w trybie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa w celu skorygowania rozstrzygnięcia organu I instancji zawartego w decyzji nr \[...\] z dnia \[...\].05.2012 r. poprzez dokładne określenie obiektu podlegającego rozbiórce. Skargę do sądu administracyjnego wniosła spółka \[...\] Sp. z o.o. w W.. Wniosła o uchylenie decyzji \[...\] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr \[...\]. W uzasadnieniu wskazała, że zdaniem \[...\] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego inwestor w przedmiotowej sprawie powinien uzyskać pozwolenie na budowę na budowo wolnostojącego trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego. Z tym poglądem skarżąca się nie zgadza. Organ w ogóle nie uzasadnił na jakich przesłankach oparł swoje przeświadczenie, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wolnostojącym urządzeniem reklamowym trwale związanym z gruntem. Jedyne uzasadnienie odnoszące się do tego ustalenia mieści się w stwierdzeniu: Składający się z podświetlanej jednostronnej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 6 x 3 zamocowanej do stalowego słupa o średnicy 30 cm i wysokości ok. 7 m, (licząc od stopy fundamentowej do szczytu) zakotwionego w stopie fundamentowej o wymiarach 2,3 x 3,8 m, co świadczy o trwałym związaniu tego nośnika reklamowego. Skarżący wskazał, że zakotwienie słupa stalowego w podstawie fundamentowej nie świadczy o trwałym związaniem urządzenia reklamowego z gruntem. Zwrócił uwagę, że skarżący dokonując zgłoszenia zamiaru instalacji urządzenia reklamowego kierował się interpretacją przepisów zgodną z powołanymi w odwołaniu od decyzji I instancji orzeczeniami i które to poglądy dominowały w orzecznictwie administracyjnym i sądowoadministracyjnym. Biorąc powyższe pod uwagę, nie można twierdzić, że zgłoszenie Skarżącego było prawnie nieskuteczne, gdyż w niniejszej sprawie wymagana była decyzja administracyjna, skoro przez szereg lat przeważał w orzecznictwie sądów administracyjnym i organów administracji, że w przedmiotowej sprawie wymagane jest wyłącznie zgłoszenie zamiaru wykonania robót. W tym kontekście nie dopuszczalne jest orzeczenie nakazu rozbiórki, skoro Skarżący działał zgodnie z prawem potwierdzonym wieloletnia praktyka orzeczniczą. Skarżący nie podziela również poglądu, że w przedmiotowej sprawie istnieje prawna możliwość zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, gdyż w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, ze względów o których powyżej. Organ drugiej instancji uchylił decyzję pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy, twierdząc, że organ pierwszej instancji jest zobowiązany do precyzyjnego określenia przedmiotu rozbiórki. Należy zauważyć, że nakaz rozbiórki zawarty w decyzji organu drugiej instancji jest również nie precyzyjny gdyż nakazuje rozbiórkę urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem, a przecież takiego urządzenia w tym miejscu nie ma, przedmiotowe urządzenie nie jest trwale związane z gruntem. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Skarga nie jest zasadna. | |W niniejszej sprawie podstawowym zagadnieniem była kwalifikacja objętego zgłoszeniem urządzenia reklamowego, które w ocenie organów | |architektoniczno-budowlanych, stanowiło ze względu na cechy konstrukcyjne i parametry – budowlę, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy | |Prawo budowlane, wymagającą pozwolenia na budowę, a który to pogląd został zakwestionowany przez skarżącą Spółkę. | |Na wstępie wskazać należy, iż zasadą jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na | |budowę (art. 28 ust. 1 ustawy). Wyjątki od tej zasady, wymienione w art. 29-31 Prawa budowlanego, powinny być w związku z tym | |interpretowane ściśle. Jednym z tych wyjątków jest wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń | |reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad| |zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu | |drogowym (art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego), które wymaga jedynie zgłoszenia. Natomiast pozwolenia na budowę – na zasadach ogólnych| |– wymaga budowa wolno stojącego trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego, które w myśl art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane | |jest budowlą. | |Zatem jedynie budowa urządzeń reklamowych wolnostojących trwale związanych z gruntem wymaga pozwolenia na budowę bowiem nie korzysta ze | |zwolnienia wskazanego w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. O tym zaś czy urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem czy też| |nie, nie decyduje sposób i metoda związania z gruntem, nie decyduje również technologia wykonania fundamentu i możliwości techniczne | |przeniesienia nośnika reklamowego w inne miejsce, ale to czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy | |bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania. Dokonując kwalifikacji prawnej tego czy dane urządzenie reklamowe wymaga pozwolenia | |na budowę czy jedynie zgłoszenia powinno się więc brać pod uwagę także art. 5 Prawa budowlanego, w świetle którego nie jest obojętna jego| |wielkość i cechy konstrukcyjne. | |Jak wynika z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, na który powołują się także organy, inwestor zrealizował trwale | |związany z gruntem nośnik reklamowy znajdujący się w północnej części działki nr ew. \[...\] z obrębu 7-05-14, położonej przy ul. Ż. róg ul. | |S. w W., składający się z podświetlanej jednostronnej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 6 x 3 m, zamocowanej do stalowego słupa o | |średnicy 30 cm i wysokości ok. 7 m (licząc od stopy fundamentowej do szczytu), zakotwionego w stopie fundamentowej o wymiarach ok. 2,30 x| |3,80 m, opisanego jako nośnik reklamowy nr 4 w protokole PINB dla \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] maja 2012 r. | |Powyższe stanowi o tym, iż zamierzona inwestycja stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane w postaci | |wolnostojącego urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem. Jest to konstrukcja przestrzenna, stanowiąca budowlaną i techniczno | |użytkową całość. Parametry techniczne tego obiektu, a zwłaszcza wielkość tego urządzenia, jego masa i sposób związania z gruntem za | |pomocą fundamentu nie pozwala na odmienną jego kwalifikację i uznanie, że postawienie tej tablicy stanowić będzie roboty budowlane w | |postaci instalacji, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. | |Sąd uznał zatem, iż organy prawidłowo przyjęły że planowane roboty budowlane nie będą instalacją tablicy ( urządzenia reklamowego), lecz | |budowlą w postaci wolnostojącego urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem, która wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na | |budowę zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego. Rozumienia przepisów Prawa budowlanego, nie można uzależniać od tego, czy fundament (stopa) | |urządzenia reklamowego będzie z betonu lanego na miejscu budowy, czy też urządzenie reklamowe będzie przymocowane do bloku betonowego | |gotowego, przywiezionego na miejsce usytuowania urządzenia i czy będzie on zagłębiony w gruncie, czy też nie (por. wyroki NSA: z 23 | |czerwca 2006 r., II OSK 923/05; z 29 kwietnia 2011 r. II OSK 770/10 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle aktualnego jednolitego | |orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale,| |by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy | |przemieszczenie na inne miejsce. Ponadto o tym, czy urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem decyduje to czy wielkość | |konkretnego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania z gruntem (por. | |m.in. wyroki NSA: z dnia 23 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 923/05; z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 1509/06; z dnia 11 | |września 2008 r., sygn. akt II OSK 982/07; z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 680/07; z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OSK | |186/07; z dnia 3 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1331/08; z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt II OSK 1461/08; z dnia 28 | |października 2010 r. sygn. akt II OSK 1686/09; z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 25/10; z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II | |OSK 514/10; z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 770/10; z dnia 7 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 920/10, publ. | |www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić trzeba, że sygnalizowane w skardze rozbieżności w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego | |dotyczące urządzeń reklamowych mają już znaczenie historyczne, obecnie jednolicie prezentowany jest pogląd zbieżny z przyjętym w | |niniejszej sprawie. Z przedstawionych względów należało podzielić wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, że przedmiotowe urządzenie | |budowlane jest wolnostojącym, trwale związanym z gruntem urządzeniem reklamowym, a więc obiektem budowlanym, o którym mowa w art. 3 pkt 3| |Prawa budowlanego, na budowę którego wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. | |Prawidłowo też organy wskazały, że sprawa legalności wybudowania przedmiotowego budynku, winna być rozpatrzona w trybie przepisów art. 50| |i 51 ustawy. Wprawdzie zarówno przepis art. 48, jak i przepisy art. 50 i 51 ustawy dotyczą samowoli budowlanej, lecz o zróżnicowanym | |charakterze. | |W przypadku art. 48 ustawy chodzi o całkowite zignorowanie przez inwestora władczych uprawnień organów budowlanych do oceny w zakresie | |zgodności z prawem zamierzenia inwestycyjnego oraz udzielenia formalnej zgody na jego realizację. Natomiast w innych przypadkach | |zastosowanie znajdują przepisy art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ustawy. | |Rozstrzygające sprawę organy prawidłowo zatem w okolicznościach niniejszej sprawy zastosowały tryb przewidziany w art. 51 Prawa | |budowlanego. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, stanowiącego materialnoprawną podstawę rozstrzygnięta przed | |upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje | |zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu | |poprzedniego. W sytuacji zakończenia robót budowlanych (jak w niniejszym przypadku) zgodnie z art. 51 ust. 7 przepisy art. 51 ust. 1 pkt | |1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do robót już wykonanych objętych przepisem art. 50 ust. 1, przy czym nie | |jest wówczas konieczne wydawanie postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Pogląd ten jest prezentowany jest w | |orzecznictwie sądów administracyjnych ( II OSK 1524/11 "Wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1| |prawa budowlanego może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy roboty te są faktycznie wykonywane w dacie wydania postanowienia.", II SA/Kr | |682/10 "1\. Jeżeli organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki z art. 50 ust. 1 p.b., ale roboty budowlane zostały zakończone, nie wydaje | |decyzji o wstrzymaniu robót budowlanych (postanowienie takie byłoby fikcyjne) ale bezpośrednio stosuje normy wynikające z art. 51 ust. 1 | |p.b. 2\. Dokonanie zgłoszenia i brak sprzeciwu właściwego organu ma takie znaczenie, że inwestorowi, który wykonał roboty objęte | |zgłoszeniem, nie można postawić zarzutu samowoli budowlanej, w rozumieniu art. 49b p.b." ) | |Wracając na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że powodem uchylenia przez organ odwoławczy wniesionego przez Prezydenta m. st. | |Warszawy sprzeciwu były jedynie względy proceduralne. Niemniej wyeliminowanie sprzeciwu nie oznaczało legalności prowadzonych przez | |inwestora robót budowlanych. | |Zauważyć trzeba, że rozbiórka obiektu budowlanego lub jego części w postępowaniu prowadzonym w przedmiotowym trybie nie ma charakteru | |bezwzględnego, w pierwszej kolejności organy nadzoru budowlanego powinny bowiem wyczerpać możliwości zmierzające do legalizacji | |wykonanych robót budowlanych. Nakazy wymienione w art. 51 ust. 1 pkt i Prawa budowlanego mogą być zastosowane w sytuacji, gdy nastąpiło | |niedające się usunąć naruszenie prawa i wykonane roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem. Tak więc nakaz | |rozbiórki czy doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego może nastąpić wówczas gdy z ustaleń dokonanych w postępowaniu prowadzonym w | |trybie art. 51 Prawa budowlanego wynika, że doprowadzanie robót do stanu zgodnego z prawem nie jest możliwe w inny sposób, jak tylko | |poprzez rozebranie samowolnie wykonanego obiektu lub jego części. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. | |Wskazać należy, że reklama sprzeczna jest z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego uchwałą nr \[...\] Rady| |\[...\] z dnia \[...\].04.2004 r., w którym w § 9 ust. 1 ujęto zapis: "Wprowadza się zakaz ustawiania reklam w formie wolnostojącej". | |Zasadne jest zatem stanowisko organów orzekających w sprawie, że z uwagi na sprzeczność inwestycji z treścią obowiązującego miejscowego | |planu zagospodarowania przestrzennego brak jest możliwości legalizacji wykonanych robót budowlanych i doprowadzenia do stanu zgodnego z | |prawem w inny sposób, aniżeli poprzez demontaż reklamy | |Art. 52 Prawa budowlanego stanowi, że inwestor, właściciel zarządca obiektu budowlanego są obowiązani na swój koszt dokonać czynności | |nakazanych w decyzji wydanej na podstawie art. 48., art. 49b, art. 50 i art. 51\. Wskazana kolejność podmiotów zobowiązanych do wykonania | |obowiązków związanych z popełnioną samowolą w ramach postępowania legalizacyjnego nie jest przypadkowa. Ten aspekt rozumienia przepisu | |był wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi orzecznictwa, które konsekwentnie stoi na stanowisku, że w pierwszej kolejności nakaz rozbiórki | |powinien być skierowany do inwestora, który jest sprawcą samowoli budowlanej (zob: wyrok NSA z dnia 23 lipca 2009 r" sygn. akt II OSK | |1234/08 LEX 552842\. wyrok wsa w Gdańsku z dnia 24 lipca 2008, sygn. akt II SA/Gd 425/08, LEX 509878). Równocześnie należy mieć na uwadze | |fakt, że nakaz rozbiórki może być kierowany do tych osób (inwestorów), którzy w chwili orzekania mają tytuł prawny dc nieruchomości, bo | |tylko, wówczas można będzie wykonać decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności naprawczych. | |Ta okoliczność musiała skutkować wskazaniem jako zobowiązanej do wykonania obowiązku. Poza tym skarżący nie kwestionował swego władztwa| |w zakresie dysponowania spornym nośnikiem reklamowym, potwierdza to również treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. | | | |Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku | | | | |

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 października 2012

Symbol z opisem

[6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6014-rozbiorka-budowli-lub-innego-obiektu-budowlanego-dokonanie-oceny-stanu-technicznego-obiektu-doprowadzenie-obiektu-do-s)

Hasła tematyczne

Budowlane prawo

Skarżony organ

Inspektor Nadzoru Budowlanego

Sędziowie

Bogusław Cieśla Mirosława Kowalska Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20102431623)  
art. 51 · Dz.U. 2010 nr 243 poz. 1623

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II OZ 70/13 - Postanowienie NSA z 2013-02-08](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-70-13-postanowienie-nsa-z-2013-02-08--ii-oz-70-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Łd 969/12 · 7 maja 2013Wyrok WSA w Łodzi z 7 maja 2013 r., II SA/Łd 969/12 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-969-12-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2013-05-07--ii-sa-ld-969-12)
* [Sygnatura: II SA/Gd 238/13 · 2 maja 2013Postanowienie WSA w Gdańsku z 2 maja 2013 r., II SA/Gd 238/13 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-238-13-postanowienie-wsa-w-gdansku-z-2013-05-02--ii-sa-gd-238-13)
* [Sygnatura: II SA/Gd 179/13 · 2 maja 2013Postanowienie WSA w Gdańsku z 2 maja 2013 r., II SA/Gd 179/13 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-179-13-postanowienie-wsa-w-gdansku-z-2013-05-02--ii-sa-gd-179-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A70BBAEFB7)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-2564-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-08--vii-sa-wa-2564-12#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVII%2BSA%252FWa%2B2564%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bmaja%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVII%2BSA%252FWa%2B2564%252F12)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
