Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VI SA/Wa 3165/13

Wyrok WSA w Warszawie z 8 sierpnia 2014 r., VI SA/Wa 3165/13 – zajęcie pasa drogowego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

8 sierpnia 2014

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi S. S. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] września 2013 r. nr \[...\] w przedmiocie nakazu przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVI%2BSA%252FWa%2B3165%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bsierpnia%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVI%2BSA%252FWa%2B3165%252F13)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia \[...\] września 2013 r. nr \[...\] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. nr \[...\] z dnia \[...\] marca 2013 r. wydaną w przedmiocie nakazania S. S. przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi gminnej nr \[...\] relacji W. nad \[...\] – S. (działka drogowa nr ew. \[...\]), w miejscowości S., poprzez cofnięcie ogrodzenia poza pas drogowy, usytuowanego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi. Decyzję wydano w następujących ustaleniach: Decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2010 r. Wójt Gminy S. orzekł w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnego naruszenia pasa drogowego drogi gminnej nr \[...\] relacji W. nad \[...\] – S., bez zgody zarządcy drogi, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Po rozpoznaniu odwołania K. S. i B. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2010 r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia celem uzupełnienia postępowania dowodowego poprzez: przeprowadzenie wizji lokalnej w terenie z zachowaniem wymogów z art. 79 kpa (czynność wykonano prawidłowo w dniu \[...\] maja 2012 r.) oraz dołączenie mapy geodezyjnej terenu o odpowiednio dużej rozdzielczości, tak aby możliwe było oznaczenie granic działek stron, granic działki drogowej oraz przebiegu spornego płotu. Decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2012 r. Wójt Gminy S. orzekł w przedmiocie nakazania S. S. przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi gminnej nr \[...\] relacji W. nad \[...\] – S. (działka drogowa nr ew. \[...\]), w miejscowości S., poprzez cofnięcie ogrodzenia poza pas drogowy, usytuowanego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi. Po rozpoznaniu odwołania S. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją \[...\] z dnia \[...\] listopada 2012 r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium poleciło organowi I instancji zbadanie za pomocą wszystkich dostępnych obecnie dowodów, czy nie zaszedł przypadek przewidziany art. 38 ustawy o drogach publicznych. W wykonaniu wytycznych organ I instancji przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe i decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] marca 2013 r. Wójt Gminy S. orzekł w przedmiocie nakazania S. S. przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi gminnej nr \[...\] relacji W. nad \[...\] – S. (działka drogowa nr ew. \[...\]), w miejscowości S., poprzez cofnięcie ogrodzenia poza pas drogowy, usytuowanego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S. S. i S. S., w którym zakwestionowali prawidłowość ustaleń, iż płot ich posesji znajduje się w pasie drogi publicznej, toteż nie mogą przywrócić drogi do stanu poprzedniego (który nigdy nie istniał). Podali, iż płot posesji w niezmienionym miejscu znajduje się już od około 100 lat, a bezpośrednio za ogrodzeniem rosną przez wiele lat śliwki węgierki. W miejscu gdzie istnieje płot od wielu lat był zakręt drogi, lecz poprzedni geodeta, dokonujący rozgraniczenia w 1989 r. pominął ten zakręt i na mapie narysował linię prostą. Gmina nie posiada żadnego planu zagospodarowania przestrzennego, toteż nie jest możliwe wyznaczenie linii rozgraniczających drogi. Mapa terenu z 1960 r. nie jest dla stron wiarygodna. Droga była i jest polna i nadal nie jest urządzona. Ponieważ gmina nie jest właścicielem drogi nie powinna podejmować działań prawnych w zakresie tej działki. Nie podważono skutecznie twierdzeń strony, że działka skarżących jest niezmiennie w tym samym miejscu ogrodzona od 100 lat, co winno skutkować zastosowaniem art. 38 ustawy o drogach publicznych. Rozpoznając niniejsze odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał na brzmienie art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. Nr 260) oraz na ustalony stan faktyczny sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że z mocy uchwały Zarządu Województwa \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 2009 r., droga nr \[...\] relacji W. nad \[...\] – S. stanowi drogę gminną w zarządzie gminy S. Ponadto z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr \[...\] z obrębu \[...\], o pow. \[...\] ha, pozostaje za zasadach posiadania samoistnego we władaniu Urzędu Gminy S. Z załączników do pisma Starostwa \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2012 r. wynika, iż działka nr ew. \[...\] o pow. \[...\] ha istniała w rejestrze gruntów wsi S. gromady S. sporządzonym \[...\] maja 1964 r. i w 1967 r. W odpowiedzi na pismo organu Gminy z dnia \[...\] lutego 2013 r. o nadesłanie kopii mapy ewidencyjnej z lat 60-tych działki nr \[...\] z obrębu S., Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej przekazał wykonaną w dniu \[...\] lutego 2013 r. kopię mapy zgodną z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W toku wykonanego w dniu \[...\] października 2011 r. protokołu wznowienia znaków granicznych, uprawniony geodeta ustalił m. in, iż na wysokości punktów granicznych nr \[...\], pomiędzy działką nr \[...\] a dz. nr \[...\] wybudowane jest ogrodzenie w pasie drogowym. Ze szkicu granicznego wynika, że w najwęższym miejscu owo ogrodzenie zajmuje 28 cm pasa drogowego, zaś w najszerszym punkcie - 80 cm. Powyższe zostało także uwidocznione na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w \[...\] w dniu \[...\] kwietnia 2012 r. Poza tym z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] stycznia 2007 r. wynikało, że podczas wizji lokalnej w dniu \[...\] kwietnia 2005 r. stwierdzono istnienia takiego ogrodzenia (str. 61-62). Mając na uwadze ustalony stan faktyczny organ II instancji stwierdził, że działka geodezyjna nr \[...\] o pow. \[...\] ha, stanowiąca jak wynika z map drogę, istnieje co najmniej od \[...\] maja 1964 r. S, i S. małż. S. dowodzą, że ogrodzenie ich działki nr \[...\] istnieje w tym samym miejscu od ok. 100 lat a jedynie wskutek zawinionego błędu geodety, który wykonywał prace geodezyjne w 1989 r. i wbrew stanowi faktycznemu "rozszerzył" granice działki drogowej nr \[...\], likwidując istniejący na wysokości posesji skarżących zakręt, nastąpiło błędne określenie granic działki drogowej. Zdaniem Kolegium, te twierdzenia strony nie zostały poparte żadnym dowodem. Natomiast z całego materiału dowodowego przeprowadzonego przez organ z urzędu potwierdziły istnienie działki drogowej o tej samej powierzchni (\[...\] ha) od lat 60-tych ubiegłego wieku do chwili obecnej. W ocenie organu II instancji brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 38 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Wprawdzie nie zdołano bezspornie ustalić od kiedy istnieje w obecnym miejscu ogrodzenie posesji – działki nr ew. \[...\], jednakże nawet gdyby zostało poczynione ustalenie, że istniało ono przed dniem 1 października 1985 r., to nie zachodzi druga przesłanka umożliwiająca pozostawienie obiektu w tym miejscu – przesłanka niepowodowania zagrożeń i utrudnień w ruchu drogowym z uwagi na niemożliwość przejazdu drogą np. pojazdom ciężarowym. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia \[...\] września 2013 r., znak \[...\] S. i S. małż. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domagali się jej uchylenia. Skarżący ponowili zarzuty stawiane w toku postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej jako: p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jak również utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie bądź stwierdzenie ich nieważności. Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone bez obrazy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. z zagwarantowaniem praw strony wynikających z art. 10 k.p.a. Do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w sprawie organy zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego tj. art. 36 i 38 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r., nr 19, poz. 115 z późn. zm.). Sąd w całości zgadza się z ustaleniami i argumentacją prawną zawartą w zaskarżonej decyzji, przyjmując ją za własną. Należy w tym miejscu podkreślić, że skarga sprowadza się do zanegowania prawidłowości zaskarżonej decyzji bez sformułowania w niej zarzutów natury prawnej tj. wskazania jakie przepisy prawa zostały w danym przypadku naruszone. Organy orzekające w sprawie, ustalając, że część ogrodzenia działki skarżących znajduje się w pasie drogowym drogi gminnej (działka nr \[...\]) oparły się na dokumentach urzędowych tj. mapach, danych z ewidencji gruntów, uprzednio wydawanych orzeczeniach administracyjnych. Również uprawniony geodeta sporządzając protokół wznowienia znaków granicznych korzystał z tego rodzaju dowodów. Zgodnie z § 1 art. 76 k.p.a. "dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone". Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, że "§ 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez organy jednostek organizacyjnych lub podmioty w zakresie poruczonych im z mocy prawa lub porozumienia sprawy wymienionych w art. 1 pkt 1 i 4". W świetle powyższych uregulowań dokumenty urzędowe korzystają ze zwiększonej mocy dowodowej i służy im domniemanie prawdziwości. Może być ono obalone poprzez przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentów, o czym stanowi art. 76 § 3 k.p.a. Takiego dowodu strona skarżąca nie zgłosiła. Ograniczyła się tylko do zanegowania poczynionych przez organy ustaleń podając przy tym własny pozaprawny komentarz, który nie mógł być przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie uwzględniony. Sporna droga ma status drogi publicznej i istniała według dokumentów geodezyjnych i kartograficznych już w latach 60-tych ubiegłego wieku. Zajęcie pasa drogowego drogi publicznej może nastąpić poprzez umieszczenie w nim obiektów budowlanych, urządzeń infrastruktury technicznej, prowadzenia robót w pasie drogowym itp. do których wymagane jest zezwolenie, o którym mowa w art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Może również mieć miejsce sytuacja, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy o drogach publicznych tzn. poprzez wytyczenie nowych granic działek ewidencyjnych stanowiących drogi, obiekty budowlane i inne urządzenia znajdą się w pasie drogowym. Mogą one tam pozostać tylko w przypadku, gdy nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego i nie zakłócają wykonywania zadań zarządu drogi. W niniejszej sprawie granica oddzielająca drogi nr \[...\], \[...\] od innych znajdujących się przy nich działek została wytyczona przez uprawnionego geodetę i zatwierdzona ostateczną decyzją Naczelnika Gminy S. z dnia \[...\] marca 1990 r. Skoro skarżący twierdzą, że w tej dacie istniało ogrodzenie ich działki, to na skutek nowych pomiarów znalazło się ono w pasie drogowym i w sprawie należało rozważyć, czy ma zastosowanie art. 38 ustawy o drogach publicznych. Organy ponownie orzekając wzięły pod uwagę powyższy przepis i uznały, że ogrodzenie skarżących postawione jak twierdzą przed 100 laty nie może pozostać w pasie drogowym drogi gminnej z uwagi na niemożliwość poruszania się po niej samochodów ciężarowych, co stanowi zagrożenie i utrudnienie ruchu drogowego. Ze szkicu stanowiącego załącznik do protokołu wznowienia znaków granicznych wynika bowiem, jak słusznie podniósł organ II instancji, że szerokość całej drogi na wysokości działki nr \[...\] wynosi 4m, a zatem wysunięcie płotu o 80 cm na tę drogę powoduje zmniejszenie drogi o 320 cm. W tym stanie rzeczy uznając zarzuty skargi za nieusprawiedliwione Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 listopada 2013

Symbol z opisem

[6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6033-zajecie-pasa-drogowego-zezwolenia-oplaty-kary-z-tym-zwiazane)

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Andrzej Czarnecki Ewa Frąckiewicz /sprawozdawca/ Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący/

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Po 1515/13 · 8 sierpnia 2014Wyrok WSA w Poznaniu z 8 sierpnia 2014 r., III SA/Po 1515/13 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-1515-13-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2014-08-08--iii-sa-po-1515-13)
* [Sygnatura: III SA/Gd 353/14 · 8 sierpnia 2014Postanowienie WSA w Gdańsku z 8 sierpnia 2014 r., III SA/Gd 353/14 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gd-353-14-postanowienie-wsa-w-gdansku-z-2014-08-08--iii-sa-gd-353-14)
* [Sygnatura: III SA/Gd 436/14 · 7 sierpnia 2014Wyrok WSA w Gdańsku z 7 sierpnia 2014 r., III SA/Gd 436/14 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gd-436-14-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2014-08-07--iii-sa-gd-436-14)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1BD4E4407E)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13#informacje)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-3165-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-08-08--vi-sa-wa-3165-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVI%2BSA%252FWa%2B3165%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bsierpnia%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVI%2BSA%252FWa%2B3165%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
