Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# VI SA/Wa 1026/18

Wyrok WSA w Warszawie z 28 września 2018 r., VI SA/Wa 1026/18 – adwokaci i aplikanci adwokaccy

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

28 września 2018

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant ref. staż. Agnieszka Dzięcioł po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2018 r. sprawy ze skargi C. C. na uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia \[...\] lutego 2018 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVI%2BSA%252FWa%2B1026%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B28%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVI%2BSA%252FWa%2B1026%252F18)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną uchwałą z \[...\] lutego 2018 r. Naczelna Rada Adwokacka (dalej "NRA") odmówiła stwierdzenia nieważności uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r., którą uchylono uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w B. (dalej ORA") z \[...\] grudnia 2011 r., mocą której C. \[...\] C. (dalej "Skarżący") został skreślony z listy aplikantów adwokackich. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W październiku 2009 r. Skarżący został wpisany na listę aplikantów adwokackich. Na II roku aplikacji przystąpił do kolokwium, z którego otrzymał dwie oceny niedostateczne, tj. zarówno w pierwszym (26 października 2011 r.), jak i w poprawkowym (30 listopada 2011 r.) terminie. Wobec powyższego Skarżący został powiadomiony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie skreślenia z listy aplikantów. W toku tego postępowania złożył do Komisji Egzaminacyjnej wniosek o reasumpcję oceny niedostatecznej z procedury karnej, która zaważyła na ostatecznej ocenie z kolokwium. Nie złożył natomiast wniosku o możliwość powtarzania roku szkoleniowego, co osobiście potwierdził na posiedzeniu ORA dnia \[...\] grudnia 2011 r. I. W dniu \[...\] grudnia 2011 r., ORA na podstawie art. 79 ust. 2 p.o.a. w zw. z § 19 Regulaminu aplikacji adwokackiej, skreśliła Skarżącego z listy aplikantów, gdyż stwierdziła, że negatywne oceny otrzymane przez niego podczas kolokwium (cztery niedostateczne na sześć przedmiotów, zdawanych w terminie poprawkowym) pozwalają na ustalenie, że nie opanował on materiału szkoleniowego nawet w podstawowym zakresie, co oznacza jego trwałą niekompetencję i niedostateczną znajomość przepisów. ORA wskazała, że wzięła przy tym pod uwagę fakt skazania Skarżącego w postępowaniu dyscyplinarnym na karę upomnienia za pełnienie funkcji w zarządzie spółki handlowej. W odwołaniu od powyższej uchwały Skarżący zarzucił naruszenie przepisów procesowych poprzez m.in. niedostateczne wyjaśnienie istoty sprawy wskutek oparcia rozstrzygnięcia na dokumencie niezgodnym z rzeczywistością, jak i przepisów prawa materialnego, tj. art. 79 ust. 2 p.o.a. w zw. z § 8 ust. 1 Regulaminu aplikacji adwokackiej poprzez podjęcie uchwały o skreśleniu po upływie 2 lat aplikacji. Według Skarżącego błędne było założenie, jakoby decyzja Komisji w sprawie wyników kolokwium była niezaskarżalna. Wskazał, że rozpoznanie zarzutów wobec decyzji Komisji powinno nastąpić przynajmniej w ramach wszczętego postępowania odwoławczego od uchwały ORA o skreśleniu. Skarżący podniósł, że ORA w uchwale o skreśleniu, wydanej w grudniu 2011 r., powołała się na fakt wydania przeciwko niemu orzeczenia dyscyplinarnego, które zostało ogłoszone dopiero \[...\] stycznia 2012 r. Prezydium NRA uchwałą z \[...\] października 2012 r. uchyliło uchwałę ORA z \[...\] grudnia 2011 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wytycznych wskazano, że przed skreśleniem Skarżącego z listy nie ustalono stanu faktycznego sprawy w sposób dostateczny, tj. nie ustalono ilości niezaliczonych przez niego kolokwiów, jak również powołano się na fakt wydania orzeczenia dyscyplinarnego, który miał miejsce w styczniu 2012 r. II. ORA uchwałą z \[...\] listopada 2012 r., z uwagi na upływ dwóch lat aplikacji, umorzyła postępowanie w przedmiocie skreślenia Skarżącego z listy aplikantów adwokackich. III. W dniu 12 września 2017 r. Skarżący zwrócił się do NRA o stwierdzenie nieważności uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. uchylającej uchwałę ORA z \[...\] grudnia 2011 r., o skreśleniu z listy aplikantów adwokackich. Jako podstawę wskazał rażące naruszenie prawa, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Po raz kolejny zakwestionował prawidłowość przeprowadzenia kolokwium po II roku aplikacji w 2011 r. i wystawienia mu oceny niedostatecznej. Podniósł, że odpowiedź udzielona przez niego na jedno z pytań z zakresu procedury karnej była właściwa, a egzamin w tej części przebiegł nieprawidłowo, zarówno pod względem merytorycznym, jak i formalnym. Nadto wskazał, że jego wniosek o reasumpcję wyniku ww. kolokwium nie został rozpoznany przez Komisję Egzaminacyjną. W ocenie Skarżącego stanowisko organu wyrażone w uchwale z \[...\] października 2012 r., co do niedopuszczalności kontroli decyzji Komisji Egzaminacyjnej, jest wadliwe i zostało zakwestionowane przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Zarzut ten uzasadnia twierdzenie o rażącym naruszeniu prawa, jakiego dopuściło się Prezydium NRA podejmując ww. uchwałę. W uzasadnieniu skarżonej uchwały NRA na wstępie stwierdziła, że uznała swoją właściwość jako organ nadrzędny nad Prezydium NRA w rozumieniu art. 157 § 1 k.p.a. i zgodnie z postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. przyjęła sprawę do rozpoznania w zakresie swoich kompetencji. Następnie NRA wskazała, że uchwała Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. była już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Warszawie wyrokiem z 28 maja 2013 r. (sygn. akt VISA/Wa 2699/12) złożoną na nią skargę oddalił, nie dostrzegając podniesionych przez Skarżącego uchybień. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 grudnia 2014 r. (I GSK 1932/13 - powinno być sygn. akt II GSK 1932/13) wprawdzie ww. wyrok uchylił, jednakże nie z przyczyn, na które powoływał się Skarżący, ale ze względów formalnych (art. 183 § 2 pkt. 1 p.p.s.a.). NRA dokonując oceny prawidłowości uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. w aspekcie przywołanej przez Skarżącego przesłanki rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.) nie dostrzegała nie tylko rażącego, ale również lżejszego stopnia takiego naruszenia. Wskazała, że uchwała ta została podjęta w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. w ówczesnym brzmieniu, jako że rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia przez ORA - organ I instancji, postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Prezydium NRA przywołało bowiem okoliczności, które nie zostały ustalone w dostatecznie precyzyjnym zakresie i wytknęło sprzeczności wymagające weryfikacji. NRA przypomniała, że Skarżący zakwestionował ważność uchwały Prezydium NRA z uwagi na stanowisko odnośnie niedopuszczalności ponownego badania prawidłowości oceny wystawionej na kolokwium i dokonania jej tzw. reasumpcji. Jednakże w dacie przeprowadzenia wskazanego kolokwium, tj. w listopadzie 2011 r., obowiązywał Regulamin aplikacji adwokackiej (uchwała NRA nr 22/2008 z dnia 14 czerwca 2008 r. ze zm., j.t. zawarty w obwieszczeniu Prezydium NRA z 22 września 2009 r.), stanowiący w § 18 ust. 1, że przed zakończeniem pierwszego i drugiego roku szkoleniowego "aplikant składa kolokwium roczne z przedmiotów objętych szkoleniem". Precyzyjny podział dziedzin prawa pomiędzy poszczególne lata szkoleniowe nastąpił dopiero z chwilą wejścia w życie, tj. dnia 1 stycznia 2012 r., Regulaminu odbywania aplikacji adwokackiej (uchwała NRA nr 55/2011 z dnia 19 listopada 2011 r.). W tekście nowego Regulaminu znalazł się w § 19 ust. 1 zapis, że kolokwium po pierwszym roku obejmuje blok prawa karego, a po drugim roku - prawa cywilnego. Przedtem okręgowe rady adwokackie mogły samodzielnie ustalać plan kolokwiów i nie były związane ściśle określonym harmonogramem szkolenia i zakresu egzaminów. W ocenie NRA zakres przedmiotowy kolokwium przeprowadzonego przez ORA w B. w 2011 r. po II roku aplikacji w istocie obejmował zatem zarówno dziedzinę prawa karnego i cywilnego i był ustalony i podany do wiadomości aplikantów z wyprzedzeniem (§ 20 ust. 1 i 2 Regulaminu). Swoje zastrzeżenia co do zakresu kolokwium Skarżący podniósł zaś dopiero po otrzymaniu oceny negatywnej. NRA podtrzymała stanowisko Prezydium NRA o niedopuszczalności odwoływania się od wyniku kolokwium (§ 18 ust. 6 Regulaminu) i wyłącznej kompetencji Komisji Egzaminacyjnej do ostatecznego ustalenia jego wyniku. Zdaniem organu zakwestionowanie wystawionej przez Komisję oceny może nastąpić w wyjątkowych przypadkach jedynie pośrednio, tj. przy okazji kontroli instancyjnej uchwały organu samorządu, związanej lub wynikającej z negatywnego wyniku egzaminu. NRA wskazała, że ani w procedowaniu Komisji Egzaminacyjnej, ani też w sposobie ocenienia odpowiedzi udzielonych przez Skarżącego nie dostrzegła naruszeń prawa, a tym bardziej - naruszeń o charakterze rażącym, kwalifikowanych w kontekście art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. Natomiast załączony przez Skarżącego stenogram kolokwium świadczy o jego niskim poziomie wiedzy prawniczej oraz o jego nieporadności językowej, powierzchowności czy zdawkowości podejścia do tematów będących przedmiotem pytań z zakresu procedury karnej. W konsekwencji odpowiedź na eksponowane przez Skarżącego pytanie nie była wyłącznym powodem niezdania przez niego kolokwium, a ocena niedostateczna znalazła swe uzasadnienie w przebiegu całego egzaminu. NRA uznała, że Skarżący wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały z \[...\] października 2012 r. nie przytoczył żadnych okoliczności, czy argumentów świadczących o takim naruszeniu prawa przez tą uchwałę, które uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności. Zdaniem NRA kwestionowane rozstrzygnięcie było właściwe, a nawet konieczne z uwagi na uchybienia postępowania I-instancyjnego, zaś jego uzasadnienie trafnie wyznaczyło kierunek i zakres ponownego rozpoznania sprawy przez ORA, co w ostateczności doprowadziło do przywrócenia Skarżącemu statusu aplikanta i możliwości ukończenia przez niego aplikacji. C. \[...\] C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając: 1\. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 24 § 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 27 § 1 zd. 1 k.p.a. spowodowaną udziałem 5 osób podlegających wyłączeniu w postępowaniach zakończonych podjęciem niejednogłośnie uchwały z \[...\] lutego 2018 r. oraz jednogłośnie dwóch uchwał z \[...\] marca 2018 r. - poz. 1 i 2 Załącznika do Protokołu nr 33 Prezydium NRA z \[...\] marca 2018 r.; obowiązek wyłączenia się od udziału w postępowaniu 4 osób wynikał z ich udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji Prezydium NRA z \[...\] lutego 2014 r. opartej na tej samej podstawie faktycznej i prawnej - rozstrzygnięciu Komisji kolokwialnej z \[...\] listopada 2011 r. i identycznym wykluczeniu kontroli tego rozstrzygnięcia, jak w decyzji Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r., objętej podaniem o stwierdzenie nieważności z 12 września 2017 r.; natomiast w przypadku 1 osoby wynika z faktu bycia przedstawicielem Prezydium NRA w sporze sądowym w sprawie ze skargi na ww. decyzje Prezydium NRA z \[...\] lutego 2014 r. i \[...\] października 2012 r.; 2\. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez poczynienie ustaleń faktycznych z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania i treści dowodów zebranych w sprawie, i przyjęcie, że Komisja Egzaminacyjna ORA w B. poprawnie przeprowadziła kolokwium roczne dnia \[...\] listopada 2011, jak również insynuowanie, że Prezydium NRA w decyzji z \[...\] października 2012 r. dopuszczała kontrolę instancyjną rozstrzygnięcia kolokwialnego podczas kontroli wydanej na jego podstawie uchwały organu I instancji w sytuacji, gdy Prezydium NRA w decyzji z \[...\] października 2012 r. taką kontrolę wprost wykluczyło. Skarżący wniósł o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o jej uchylenie w całości, oraz o stwierdzenie nieważności, ewentualnie o uchylenie w całości dwóch decyzji Prezydium NRA z \[...\] marca 2018 r. " zawartych w Poz. 1 i 2 Załącznika do Protokołu nr 33 Prezydium NRA z dnia \[...\] III 2018" i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały rozwinięte. NRA w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie na skutek złożonego w dniu \[...\] września 2017 r. przez Skarżącego wniosku zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. (uchylającej uchwałę ORA z \[...\] grudnia 2011 r., o skreśleniu z listy aplikantów adwokackich). Na wstępie należy przypomnieć, że przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest sprawa procesowa: "rozpoznanie i rozstrzygnięcie w trybie unormowanym przepisami prawa procesowego \[...\] zgodnego z przepisami, głównie materialnego prawa administracyjnego, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej materialnej, \[...\] jej prawidłowości, pod kątem kwalifikowanych wad prawnych decyzji administracyjnej kończącej postępowanie zwykłe lub nadzwyczajne. W postępowaniu tym organ nie może jednak przejść do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej materialnej. W przeciwieństwie do pozostałych dwóch trybów postępowania nadzwyczajnego, w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji przedmiot tego postępowania został ograniczony wyłącznie do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy procesowej" (B. Adamiak, Przedmiot postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, PiP 2001/8, s. 31; podobnie P. Daniel, Glosa do wyroku NSA z 7.05.2015 r., I OSK 2188/13, OwSS 2016/3, s. 108–113; por. też wyrok NSA z 22.01.2015 r., I OSK 1021/13, LEX nr 1655816, zgodnie z którym w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej nie dokonuje się – jak w postępowaniu zwykłym – oceny przysługujących stronie uprawnień lub ciążących na niej zobowiązań, a ocenia się legalność decyzji wydanej w ww. postępowaniu zwykłym. Ocena dokonywana przez organ administracji dotyczy wyłącznie zbadania, czy kwestionowana wnioskiem nieważnościowym decyzja została dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1\. Zatem przedmiotem tego postępowania nie jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, która już została rozstrzygnięta kontrolowaną decyzją). Decyzja przewidziana w art. 158 § 1 jest bowiem decyzją wydaną w sprawie administracyjnej, ale sprawy tej nie rozstrzyga (T. Kiełkowski \[w:\] Kodeks, 2015, s. 1066). Por. też wyrok WSA w Warszawie z 6.07.2016 r., VII SA/Wa 2467/15, LEX nr 2090330, zgodnie z którym przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest jedynie zbadanie, czy kwestionowana decyzja nie jest dotknięta wadą prawną wymienioną w art. 156 § 1\. Organ nadzoru jest w tym przypadku kontrolerem prawidłowości samej decyzji administracyjnej. Działanie organu w tym postępowaniu wymaga więc zupełnie innego podejścia niż w postępowaniu zwykłym. Nastawione powinno być wyłącznie na poszukiwanie najcięższych wad, o których mowa w art. 156 § 1\. To zaś również oznacza, że żadne inne uchybienia, nawet jeśli mają miejsce, nie mogą być w tym postępowaniu uwzględnione, bo nie mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności badanego orzeczenia (Małgorzata Jaśkowska, Komentarz do art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.2018.03.01 Lex). W konsekwencji przedmiotem oceny organu czyli NRA mogły być tylko i wyłącznie okoliczności dotyczące ewentualnych rażących wad uchwały Prezydium NRA z 2 października 2012 r. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej uchwały organ nie dopatrzył się aby badana uchwała Prezydium NRA z dnia \[...\] października 2012 r. którą uchylono uchwałę ORA z \[...\] grudnia 2011 r. rażąco naruszała prawo. Organ zasadnie wywiódł, że poddane ocenie rozstrzygnięcie o uchyleniu uchwały ORA o skreśleniu było właściwe, a nawet konieczne z uwagi na uchybienia postępowania I - instancyjnego, a uzasadnienie orzeczenia trafnie wyznaczyło kierunek i zakres ponownego rozpoznania sprawy przez ORA w B., w ostateczności doprowadzając zresztą do przywrócenia Skarżącemu statusu aplikanta i możliwości ukończenia aplikacji. Tym samym to rozstrzygnięcie było w efekcie korzystne dla Skarżącego, co Skarżący pomija, koncentrując swoje zarzuty na okolicznościach dotyczących przebiegu kolokwium z 2011 r. Jak już wyżej zaznaczono - kwestie te nie mogły być przedmiotem badania w sprawie o stwierdzenie nieważności uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. W konsekwencji niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 27 § 1 zd. 1 k.p.a. bowiem przedmiotem oceny w tym postępowaniu nie mogła być inna uchwała niż uchwała z \[...\] października 2012 r., a mianowicie nie mogła to być :" uchwała z \[...\] marca 2018 r. - Poz. 1 i 2 Załącznika do Protokołu nr 33 Prezydium NRA z \[...\] marca 2018 r." Ponadto, z tych samych powodów, poza zakresem badania Sądu w niniejszej sprawie była kwestia; "obowiązku wyłączenia się od udziału w postępowaniu 4 osób" wskutek "ich udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji NRA z \[...\] lutego 2014 r. opartej na tej samej podstawie faktycznej i prawnej - rozstrzygnięciu Komisji kolokwialnej z \[...\] listopada 2011 r.". Nie można także podzielić zarzutu skargi, że w przypadku jednej osoby: "fakt bycia przedstawicielem Prezydium NRA w sporze sądowym w sprawie ze skargi na ww. uchwały NRA z \[...\] lutego 2014 r. i \[...\] października 2012 r." uzasadnia wyłączenie się tej osoby od udziału w podejmowaniu zaskarżonej uchwały. Sąd zauważa, że reprezentowanie organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest tożsame pod względem materialnym i formalnym z udziałem w rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej. W takich sytuacjach instytucja wyłączenia danej osoby nie znajduje zastosowania. Sąd podziela stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, że uchwała z \[...\] lutego 2014 r., w której mieli brać udział członkowie Prezydium NRA (4 osoby wskazane przez Skarżącego), biorący udział w wydaniu uchwały NRA z \[...\] lutego 2018 r. dotyczyła zupełnie innej sprawy - tj. odmowy wydania Skarżącemu zaświadczenia o odbyciu aplikacji adwokackiej. Natomiast Skarżący wnosi w przedmiotowej sprawie o stwierdzenie nieważności innej uchwały - tj. uchwały Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. W tym stanie rzeczy zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie jest zasadny także drugi zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Skarżący stawia ten zarzut wskazując, że organ nie odniósł się do "rozstrzygnięcia kolokwialnego z \[...\] XI 2011". W szczególności Skarżący uważa, że "kolokwium 2-letnie było wadliwe i nielegalne", zaś "Prezydium NRA odmówiło kontroli współzaskarżonej "decyzji" kolokwialnej z \[...\] XI 2011 i związało ORA swoim stanowiskiem, że "decyzja" ta nie podlega kontroli i weryfikacji". Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd zauważa, że swoista "reasumpcja" wyników kolokwium z 2011 r. nie mogła być zrealizowania w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności uchwały Prezydium NRA w przedmiocie uchylenia uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów adwokackich. Jak już wyżej wspomniano mocą uchwały z \[...\] października 2012 r., a następnie wskutek uchwały ORA umarzającej postępowanie w sprawie skreślenia, Skarżącemu został przywrócony status aplikanta adwokackiego, co następnie umożliwiło mu ukończenie aplikacji adwokackiej. Sąd podziela stanowisko NRA, że w takich sytuacjach zakwestionowanie wystawionej przez komisję oceny może nastąpić w wyjątkowych przypadkach jedynie pośrednio, przy okazji kontroli instancyjnej uchwały organu samorządu, związanej lub wynikającej z negatywnego wyniku egzaminu. Ponadto uchwała Prezydium NRA z \[...\] października 2012 r. była już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, a WSA w Warszawie wyrokiem z 28 maja 2013 r. ( sygn. akt VI SA/Wa 2699/12) skargę C. C. oddalił. Sąd I instancji stwierdził, że organ przekonująco uzasadnił zaistnienie przesłanek rozstrzygnięcia uchylającego uchwałę ORA w Bydgoszczy i potrzebę ponownego rozpoznania sprawy. Co prawda Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 grudnia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1932/13) ten wyrok uchylił, jednakże sąd kasacyjny nie dopatrzył się przesłanek nieważności postępowania, gdyż skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu nie z przyczyn, na które powoływał się skarżący, ale ze względów formalnych (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) bowiem ostatecznie doszło do umorzenia postępowanie w sprawie skreślenia. Należy zaznaczyć, że w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Natomiast z uzasadnienia tego wyroku NSA wynika, że; "W przedmiotowej sprawie, o ile organ – Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w odpowiedzi na skargę wnosił o odrzucenie skargi względnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na podjęcie przez Okręgową Radę Adwokacką w B. uchwały z dnia \[...\] listopada 2012 r. umarzającej postępowanie w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich, to należało zająć stanowisko – czy istnieje przedmiot zaskarżenia, o którym mowa w złożonym wniosku. Brak zajęcia stanowiska w tym przedmiocie przez Sąd I instancji czyni zasadnym ocenę dopuszczalności drogi sądowej, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 maja 2018

Symbol z opisem

[6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6170-adwokaci-i-aplikanci-adwokaccy)

Hasła tematyczne

Aplikacje prawnicze

Skarżony organ

Rada Adwokacka

Sędziowie

Jakub Linkowski Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący sprawozdawca/ Sławomir Kozik

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001257)  
art. 156 par 1; art. 158 par 1art. 24 par 1 pkt 4 i 5; art. 27 par 1 zd 1; art. 7; art.77; art. 80 · Dz.U. 2017 poz. 1257
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180001302)  
art. 183 par 1 · Dz.U. 2018 poz. 1302

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II GSK 266/19 - Wyrok NSA z 2019-07-10](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-266-19-wyrok-nsa-z-2019-07-10--ii-gsk-266-19)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: VI SA/Wa 1459/17 · 28 września 2018Postanowienie WSA w Warszawie z 28 września 2018 r., VI SA/Wa 1459/17 – adwokaci i aplikanci adwokaccy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1459-17-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1459-17)
* [Sygnatura: VI SA/Wa 137/16 · 25 września 2018Postanowienie WSA w Warszawie z 25 września 2018 r., VI SA/Wa 137/16 – adwokaci i aplikanci adwokaccy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-137-16-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2018-09-25--vi-sa-wa-137-16)
* [Sygnatura: VI SA/Wa 2386/17 · 25 września 2018Wyrok WSA w Warszawie z 25 września 2018 r., VI SA/Wa 2386/17 – adwokaci i aplikanci adwokaccy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-2386-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-25--vi-sa-wa-2386-17)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B18DDCE62F)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1026-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-09-28--vi-sa-wa-1026-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BVI%2BSA%252FWa%2B1026%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B28%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BVI%2BSA%252FWa%2B1026%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
