Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# V SA/Wa 2578/21

Wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2022 r., V SA/Wa 2578/21 – dotacje oraz subwencje z budżetu państwa

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

22 marca 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant referent Patrycja Młynarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2022 r. sprawy ze skargi \[...\] na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia \[...\] lutego 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyznania części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie dochodów utraconych z powodu ustawowego zwolnienia z podatku od nieruchomości oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BV%2BSA%252FWa%2B2578%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BV%2BSA%252FWa%2B2578%252F21)

## Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia \[...\] sierpnia 2020 r. Miasto T. wystąpiło o przyznanie w 2020 r. części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie \[...\] za 2019 r. Przewidywana wielkość ubytku dochodów Miasta T. wskazana we wniosku wyniosła ogółem 3.561.082,00 zł, z tego: wielkość ubytku z tytułu opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów - 323.373,60 zł, budynków - 2.047.562.70 zł oraz budowli - 1.190.145,91 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Minister Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej decyzją z dnia \[...\] grudnia 2020 r. nr \[...\] odmówił przyznania Miastu T. części rekompensującej subwencji ogólnej w 2020 r. Korzystając z prawa zaskarżenia, Miasto T. wniosło o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznając bezzasadność tego wniosku Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej decyzją z dnia \[...\] lutego 2021 r. znak \[...\]utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji Minister wskazał m.in., że zasady przyznania gminom części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej regulują przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840, z późn. zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle, które są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych na podstawie zezwolenia, zmienionego stosownie do przepisów art. 6 przez przedsiębiorcę do którego stosuje się art. 5 ust. 2 tej ustawy w okresie ważności tego zezwolenia. Artykuł 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw stanowi, że gmina, która w danym roku podatkowym nie uzyskała dochodów na skutek zwolnienia przedsiębiorców, o których mowa w ust. 1, z podatku od nieruchomości, otrzymuje w następnym roku z budżetu państwa część rekompensującą subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 w wysokości tego zwolnienia. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 10 ust. 7 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw minister właściwy do spraw gospodarki określa corocznie w drodze rozporządzenia wykaz gmin którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok poprzedni. Z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem otrzymania przez gminę części rekompensującej subwencji ogólnej jest łączne spełnienie trzech przesłanek, którymi są: - nie uzyskanie dochodów na skutek zwolnienia przedsiębiorców, z podatku od nieruchomości od gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnych stref ekonomicznych, - złożenie wniosku o przyznanie części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu ustalania i trybu przekazywania gminom części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów w specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. Nr 65, poz. 599 i z 2005 r. Nr 86, poz. 737), - ujęcie gminy w wykazie jednostek samorządu terytorialnego uprawnionych do otrzymania części rekompensującej subwencji ogólnej za rok poprzedni, zawartym w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw gospodarki. Minister Rozwoju Pracy i Technologii w dniu 10 listopada 2020 r. wydał rozporządzenie w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2019 (Dz. U. poz. 2010). Zgodnie z powyższym rozporządzeniem, Miasto T. nie znalazło się w wykazie gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2019\. Nie została wobec tego spełniona jedna z trzech przesłanek niezbędnych do zakwalifikowania Miasta T. do otrzymania w 2020 części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie \[...\] za 2019 r. Za przyjęciem takiej interpretacji przemawia struktura przepisu art. 10 ustawy z dnia 2 października 2003 r., która pozwala przyjąć, że skoro wszystkie warunki określające zasady przyznania gminie części rekompensującej są zawarte w jednym przepisie, należy rozpatrywać je łącznie. Zatem gmina nie będzie mogła skorzystać z przepisów ustawy z dnia 2 października 2003 r. w zakresie przyznania części rekompensującej subwencji ogólnej, jeśli spełnia tylko część ze wskazanych wyżej warunków. Decyzję organu zaskarżyło Miasto T. zarzucając jej: 1\. Naruszenie przepisów art. 10 ust. 5 ustawy z dnia z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw poprzez nieprzyznanie Gminie T. części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów, wynikającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, w wysokości tego zwolnienia, podczas gdy organ administracji powinien przyznać część rekompensującą Gminie T. , 2\. Naruszenie przepisów art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw poprzez przyjęcie, że jedną z koniecznych przesłanek przyznania części rekompensującej subwencji ogólnej jest umieszczenie tej gminy w wykazie gmin w Rozporządzeniu właściwego ministra do spraw gospodarki a Minister Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej jest związany stanowiskiem ministra do spraw gospodarki zawartym w treści rozporządzenia, 3\. Naruszenie przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw poprzez przyjęcie, że grunty, budynki i budowle podatnika \[...\]Sp. z o.o. nie były objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, gdyż grunty budynki i budowle nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, zmienionego stosownie do przepisów art. 6, a co za tym idzie Gmina nie doznała uszczerbku z tytułu ww. zwolnienia, podczas gdy organ administracji powinien przyjąć, że działalność podatnika była objęta zwolnieniem z art. 10 ust. 1 ustawy a co za tym idzie gmina doznała uszczerbku z tytułu ww. zwolnienia, 4\. Naruszenie przepisu art. 7, 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego poprzez całkowite pominięcie i niezbadanie czy podatnik na podstawie posiadanych zezwoleń podlegał zwolnieniu z podatku od nieruchomości, a co za tym idzie Gmina T. doznała uszczerbku w dochodach, podczas gdy prawidłowo działający organ administracji powinien zebrać w całości materiał dowodowy i ocenić, czy Gmina T. prawidłowo zwolniła podatnika z podatku od nieruchomości, a co za tym idzie doznała uszczuplenia dochodów zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1\. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia \[...\] grudnia 2020 r., 2\. zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Ponadto wniosła na podstawie art. 193 Konstytucji oraz art. 52 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym o skierowanie przez Wojewódzki Sad Administracyjny pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności załącznika Rozporządzenia Ministra Rozwoju. Pracy i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. z przepisem art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw w zakresie w jakim Gmina T. została pominięta w wykazie gmin uprawnionych do otrzymania części rekompensującej subwencji ogólnej za rok 2019\. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Kontrolna rola sądu administracyjnego oznacza, że sąd ten, co do zasady, nie prowadzi postępowania dowodowego w sprawie i nie zastępuje organu administracyjnego w ustalaniu stanu faktycznego sprawy. Przepis szczególny art. 106 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jedynie przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w celu "wyjaśnienia istotnych wątpliwości". Wyjaśnienie wątpliwości nie oznacza dokonywania odrębnych ustaleń faktycznych w sprawie, zwłaszcza ustaleń, których zabrakło w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy też zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2018 r. poz. 2096) - dalej jako k.p.a., lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowej wykładni, prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile naruszenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz k.p.a., jak i z normami prawa materialnego, mającymi zastosowanie w sprawie, sąd uznał, iż zarówno decyzja zaskarżona jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają przepisów obowiązującego prawa. Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw określające zasady przyznania gminom części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2003 r. nr 188 poz. 1840 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, tj. rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. w sprawie wykazu gmin ... (Dz. U. z 2020 r. poz. 2010). Wskazana ustawa dzieli role w procesie przyznawania części rekompensującej subwencji ogólnej z jednoczesnym wskazaniem form działania poszczególnych uczestników tego procesu. Rola ministra właściwego do spraw gospodarki polega na wydaniu rozporządzenia w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za dany rok. Natomiast zadaniem ministra właściwego do spraw finansów publicznych, przewidzianym w ustawie o s.s.e., jest rozpatrywanie wniosków i wypłata subwencji, gdy jednostka spełnia przesłanki jej przyznania. Konsekwencją powyższego jest to, że gminy, na terenie których funkcjonują specjalne strefy ekonomiczne i wskazane w wyżej wymienionym rozporządzeniu składają do ministra właściwego do spraw finansów publicznych odpowiednie informacje i wnioski o przyznanie subwencji. Stosownie do treści art. 10 ust. 5 ustawy o s.s.e. gmina, która w danym roku podatkowym nie uzyskała dochodów na skutek zwolnienia przedsiębiorców, o których mowa w ust. 1, z podatku od nieruchomości, otrzymuje w następnym roku z budżetu państwa część rekompensującą subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia o którym mowa w ust. 1 w wysokości tego zwolnienia. Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy s.s.e. kwotę przeznaczoną na część rekompensującą subwencji, o której mowa w ust. 5, określa dla każdego roku budżetowego ustawa budżetowa. Minister właściwy do spraw gospodarki określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin, o których mowa w ust. 5, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok poprzedni. Zatem z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem otrzymania przez gminę części rekompensującej subwencji ogólnej jest łączne spełnienie trzech przesłanek, (co trafnie podnosi organ) a mianowicie: - nie uzyskanie dochodów na skutek zwolnienia przedsiębiorców, z podatku od nieruchomości od gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnych stref ekonomicznych, - złożenie wniosku o przyznanie części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu ustalania i trybu przekazywania gminom części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów w specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. Nr 65, poz. 599 i z 2005 r. Nr 86, poz. 737), - ujęcie gminy w wykazie jednostek samorządu terytorialnego uprawnionych do otrzymania części rekompensującej subwencji ogólnej za rok poprzedni, zawartym w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw gospodarki. Zdaniem tak organu jak i sądu ww. przesłanki muszą być spełnione łącznie. Inne rozumienie powyższych regulacji byłoby w ocenie sądu wadliwe. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 ust. 1 ustawy s.s.e., z którego treści wynika, że zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle, które są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, zmienionego stosownie do przepisów art. 6, przez przedsiębiorcę, do którego stosuje się art. 5 ust. 2 tej ustawy w okresie ważności tego zezwolenia. W tym miejscu godzi się przypomnieć, że Minister Rozwoju, Pracy i Technologii w dniu 10 listopada 2020 r. wydał rozporządzenie w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2019 (Dz. u. poz. 2010). Zgodnie z rozporządzeniem, Miasto T. nie znalazło się w wykazie gmin. którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2019, co jest dla żądania strony decydujące albowiem nie została spełniona jedna z trzech przesłanek niezbędnych do zakwalifikowania Miasta T. do otrzymania w 2020 roku części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów wynikającego ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budowli i budynków położonych na terenie \[...\] za 2019 r. Sąd podkreśla, iż nie jest sporne to, że Miasto T. w latach 2014, 2015, 2016 oraz 2017 otrzymało część rekompensującą subwencji ogólnej, ponieważ znalazło się w wykazach uprawnionych gmin stanowiących załączniki do: rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 czerwca 2014 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2013 (Dz.U. poz. 804), rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2014 (Dz.U. poz. 997), rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 16 września 2016 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2015 (Dz.U. poz. 1562) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 listopada 2017 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2016 (Dz.U. poz. 2156). Sąd podnosi, iż zarzuty skargi dotyczą w istocie rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2019\. Jednak źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, zatem organ nie miał podstaw aby kwestionować mające zastosowanie w sprawie rozporządzenia. W ocenie sądu bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez organ przepisów art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W toku postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, minister właściwy do spraw finansów publicznych podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Wbrew twierdzeniu skarżącej, dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy nie było konieczne zbadanie kwestii zezwoleń posiadanych przez podatnika działającego w specjalnej strefie ekonomicznej. Sąd podnosi jednocześnie, że przywołane przez skarżącą orzecznictwo sądowe odnosi się do odmiennych stanów faktycznych i prawnych niż ten, który jest przedmiotem oceny w sprawie niniejszej. Sąd nie podzielił poglądu skarżącej odnoszącego się do potrzeby skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego dotyczącego zbadania konstytucyjności załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. (zob. str. 2 skargi). Taki wniosek nie był zasadny także dlatego że Minister wydający sporne rozporządzenie miał ustawowe umocowanie do jego wydania, zaś żaden przepis prawa nie obligował go do objęcia zwolnieniem każdej gminy/miasta. Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

12 kwietnia 2021

Symbol z opisem

[6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6531-dotacje-oraz-subwencje-z-budzetu-panstwa-w-tym-dla-jednostek-samorzadu-terytorialnego)

Skarżony organ

Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej

Sędziowie

Bożena Zwolenik /przewodniczący/ Jarosław Stopczyński /sprawozdawca/ Marek Krawczak

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 151 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I GSK 1640/22 - Postanowienie NSA z 2025-01-10](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1640-22-postanowienie-nsa-z-2025-01-10--i-gsk-1640-22)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I GSK 2274/18 · 16 marca 2022Wyrok NSA z 16 marca 2022 r., I GSK 2274/18 – dotacje oraz subwencje z budżetu państwa](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-2274-18-wyrok-nsa-z-2022-03-16--i-gsk-2274-18)
* [Sygnatura: II SA/Go 100/22 · 15 marca 2022Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 15 marca 2022 r., II SA/Go 100/22 – dotacje oraz subwencje z budżetu państwa](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-100-22-postanowienie-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2022-03-15--ii-sa-go-100-22)
* [Sygnatura: I SA/Rz 999/21 · 10 marca 2022Wyrok WSA w Rzeszowie z 10 marca 2022 r., I SA/Rz 999/21 – dotacje oraz subwencje z budżetu państwa](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-rz-999-21-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2022-03-10--i-sa-rz-999-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0CAA65053F)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2578-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-22--v-sa-wa-2578-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BV%2BSA%252FWa%2B2578%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BV%2BSA%252FWa%2B2578%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
