Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# IV SA/Wr 700/25

Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., IV SA/Wr 700/25 – zasiłki celowe i okresowe

Wynik

\*Oddalono skargę w całości

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Protokolant Referent Agnieszka Zych-Zaborska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 30 października 2025 r. nr SKO.PS/41/273/25 w przedmiocie ustalenia wypłaconej zaliczki na poczet przyszłego zasiłku celowego za świadczenie nienależne i zobowiązania do zwrotu oddala skargę w całości.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIV%2BSA%252FWr%2B700%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bca%25C5%2582o%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIV%2BSA%252FWr%2B700%252F25)

## Uzasadnienie

Wnioskiem z 8 października 2024 r. P. W. (dalej: skarżący) wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze o udzielenie pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na odbudowę budynku mieszkalnego w kwocie 200.000 zł, który został uszkodzony w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. W dniu 4 grudnia 2024 r. wypłacono skarżącemu zaliczkę w wysokości 50.000 zł na remont lokalu. Decyzją z 14 lutego 2025 r. (MOPS/DŚ/JJ/405/6/17829-000110/2025) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Jeleniej Góry (dalej: organ I instancji) odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego zasiłku z powodu braku tytułu prawnego do użytkowania zajmowanego budynku. Decyzja została skierowana na adres do doręczeń wskazany przez skarżącego w oświadczeniu z października 2025 r. tj. "ul. \[...\]", \[...\]-\[...\] J., po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do nadawcy i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Skarżący nie wywiódł od tej decyzji odwołania. Wnioskiem z 14 lipca 2025 r. skarżący wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. ostateczną decyzją z 14 lutego 2025 r., wskazując jako podstawę wznowienia nieskuteczność doręczenia tej decyzji, a także uchybienia formalno – prawne jakimi ta decyzja jest dotknięta. Postanowieniem z 23 lipca 2025 r. (DPŚII.4056.16.2025.MM) organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie gdyż powołane przez skarżącego podstawy wznowienia nie znajdują oparcia w dokumentacji sprawy, w szczególności skarżący nie wykazał nowych okoliczności, które miałyby wpływ na podjęcie przez organ administracyjny rozstrzygnięcia sprawy, a doręczenie decyzji w świetle złożonego przez skarżącego oświadczenia z 4 października 2024 r. o adresie do doręczeń było skuteczne. Od postanowienia skarżący wniósł zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze (dalej: SKO), postanowieniem z 29 września 2025 r. (SKO.PS/41/245/25) utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji z 23 lipca 2025 r. Zawiadomieniem z 14 kwietnia 2025 r. poinformowano skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie zwrotu kwoty 50.000 zł wypłaconej zaliczki na poczet przyszłego świadczenia w formie zasiłku celowego na odbudowę budynku. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że zgodnie z art. 69b ust. 6 ustawy z 12 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2024 r. 1717) w przypadku nieustalenia prawa do zasiłku celowego, wypłacona część zasiłku podlega zwrotowi, zaś zawiadomieniem z 14 maja 2025 r. poformowano skarżącego o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. W dniu 9 lipca 2025 r. skarżący poinformował organ I instancji o zmianie adresu do doręczeń, podając jako adres: E. Dz. nr \[...\], 0br.\[...\], J1., "ul. \[...\]", \[...\]-\[...\] J. Decyzją z 11 września 2025 r. (MOPS/DŚ/AS/JJ/405/6/17829-000110/2025/IŚ/1/2025) organ I instancji ustalił, że kwota 50.000 zł stanowiąca wypłaconą skarżącemu 4 grudnia 2024 r. zaliczkę na poczet przyszłego świadczenia w formie zasiłku celowego na remont budynku, jest świadczeniem nienależnie pobranym podlegającym zwrotowi (pkt 1) i zobowiązał skarżącego do jego zwrotu (pkt 2). Od niniejszej decyzji skarżący wywiódł odwołanie po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze (dalej: SKO) decyzją z 29 października 2025 r. (SKO.PS/41/273/25) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. SKO nawiązało do postanowienia SKO z 30 września 2025 r. (SKO.PS/41/245/25) utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji z 23 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o odmowie przyznania wnioskowanego przez skarżącego zasiłku na odbudowę budynku uszkodzonego w wyniku powodzi z 2024 r. uznając, że z dokumentacji wynika, iż w oświadczeniu z października 2024 r. (Część VII. Wywiadu środowiskowego wraz z odrębnym Oświadczeniem) skarżący wskazał adres przy "ul. \[...\]" w J. Od tego czasu, aż do 9 lipca 2025 r., skarżący nie złożył informacji o zmianie adresu do doręczeń. Dopiero oświadczeniem z 9 lipca 2025 r. skarżący poinformował organ I instancji o zmianie adresu do doręczeń, podając jako adres: E. Dz. nr \[...\], 0br.\[...\], J1., "ul.\[...\]", \[...\]-\[...\] J. Z akt sprawy wynika zaś, że w okresie od 4 października do 9 lipca 2025 r. skarżący pozostawał w kontakcie z MOPS w Jeleniej Górze, zarówno pisemnym (pisma i oświadczenia skarżącego np. wywiad środowiskowy z 22 października 2024 r., oświadczenia z 8 i 15 listopada 2024 r., dokumenty dot. stanu prawnego budynku złożone 9 grudnia 2025 r.), jak i telefonicznym (rozmowy z 17 grudnia 2024 r., 9 stycznia 2025 r., 6 lutego 2025 r.), jednak brak jest dowodu, aby zawiadamiał organ I instancji przed dniem 9 lipca 2025 r. o zmianie adresu do korespondencji. Nadto SKO podniosło, że w świetle art. 41 § 1 i § 2 k.p.a. oraz wobec złożonego przez skarżącego oświadczenia o adresie do korespondencji, niezasadne są zarzuty skarżącego podnoszące naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nieudzielenie realnej możliwości udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z 14 lutego 2025 r. mimo wiedzy organu o problemach z doręczeniem korespondencji oraz kryzysowej sytuacji w życiu wnioskodawcy, naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez brak lojalnego i wspierającego podejścia ze strony organu, naruszenie art. 73 § 1 oraz art. 61 a i 61b k.p.a. poprzez odmowę uwzględnienia ustnej i telefonicznej informacji o wadliwości doręczeń, naruszenia zasad współżycia społecznego i misji pomocy społecznej, gdyż do momentu złożenia oświadczenia o zmianie adresu do doręczeń organ pozostaje związany podanym przez skarżącego adresem w oświadczeniu z 4 października 2025 r. ("ul. \[...\]", \[...\]-\[...\] J.). Przechodząc do merytorycznej oceny odwołania SKO podkreśliło, że podstawą prawną rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2025 r., poz. 1214), dalej: u.p.s. oraz ustaw: z 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz.U. z 2024 r., poz. 1473 ze zm.) oraz z 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r., poz. 1717 ze zm.). Podkreśliło, że zasady i tryb przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, a także orzekania o świadczeniach nienależnych, regulują przepisy u.p.s. Wskazano, że zgodnie z art. 6 pkt 16 u.p.s. świadczeniem nienależnie pobranym jest świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub niepoinformowania o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej. Na podstawie art. 98 u.p.s. świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Art. 104 ust. 4 u.p.s. stosuje się odpowiednio. Faktem jest, że przyznając wnioskowane świadczenie organ pomocy społecznej bada, czy wnioskodawca doznał w wyniku powodzi określonej szkody, która powoduje konieczność przyznania pomocy na remont budynku/lokalu mieszkalnego do 200.000 zł. Jednakże, biorąc pod uwagę konieczność maksymalnie szybkiego rozpoznawania wniosków o przyznanie zasiłków powodziowych dla poszkodowanych w powodzi, mogło dochodzić do sytuacji, w których wypłata zaliczki na poczet przyszłego świadczenia mogła następować w sytuacjach, w których wnioskowane świadczenie nie przysługiwało. Stąd też, weryfikacja uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania świadczenia następowała w odrębnej decyzji. SKO podniosło, że w przypadku skarżącego weryfikacja ta doprowadziła do ustaleń, że choć doszło do uszkodzenia budynku w powodzi z września 2024 r., to skarżący nie przedłożył dokumentów na fakt posiadania tytułu prawnego do nieruchomości, na którą zgłoszony został wniosek, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z 14 lutego 2025 r. o odmowie przyznania zasiłku celowego na remont budynku/lokalu mieszkalnego w związku ze skutkami powodzi z września 2024 r. Decyzja ta nie została przez skarżącego skutecznie zaskarżona w trybie instancyjnym. Tym samym, wobec prawomocnej decyzji o odmowie przyznania zasiłku celowego na remont budynku, wypłaconą skarżącemu kwotę 50\. 000 zł jako zaliczkę na poczet przyszłego świadczenia w formie zasiłku celowego na remont budynku/lokalu należało potraktować jako świadczenie nienależnie pobrane, podlegające zwrotowi. Jednocześnie SKO podkreśliło, że zarzuty odwołania z 24 września 2025 r. zmierzają do zakwestionowania decyzji w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia, która jest prawomocna wskutek braku jej skutecznego zaskarżenia, a nie decyzji o świadczeniu nienależnym. Tym samym SKO stwierdziło, że nie może uznać za zasadne zarzutów naruszenia art. 7 i 8 k.p.a. poprzez nielojalne zachowanie organu, który znał sytuację faktyczną i wypłacił zaliczkę, odmawiając następnie możliwości uzupełnienia dokumentacji podczas gdy skarżona decyzja nie dotyczy samej wypłaty zaliczki czy odmowy przyznania świadczenia, ale świadczenia nienależnego; art. 9 k.p.a. poprzez brak poinformowania o brakach w dokumentacji; art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie udziału w sprawie i odniesienia się do powstałych wątpliwości; art. 35 k.p.a. poprzez nadmierną zwłokę w toczącym się postępowaniu oraz art. 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez brak dokładnego uzasadnienia i wybiórcze potraktowanie materiału dowodowego. Pismem z 25 listopada 2025 r. skarżący wywiódł skargę od niniejszej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając jej naruszenie: - art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia sprawy, brak ustalenia faktów i wadliwą ocenę dowodów. Organy ograniczyły się wyłącznie do oceny jednego elementu formalnego – braku pisemnej umowy najmu ignorując stałe i potwierdzone zamieszkiwanie skarżącego w lokalu od 2019 r.; zgodę właścicieli na zamieszkiwanie, faktycznie nieprzerwany charakter zamieszkiwania, okoliczności powodzi – wrzesień 2024 r., trwający spór właścicielski, który uniemożliwiał szybkie uzyskanie dokumentu formalnego; - art. 9 i 10 k.p.a. poprzez brak poinformowania skarżącego i pozbawienie go możliwości udziału w sprawie. Jednocześnie nie przekazano skarżącemu żadnej informacji o brakach formalnych, nie wykorzystano kontaktów telefonicznych i wizyt terenowych, nie poinformowano o wysyłanych pismach i nie umożliwiono wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji; - art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania do organów, które zamiast pomóc osobie poszkodowanej powodzią, wybrały najbardziej rygorystyczną interpretację przepisów. Dodatkowo skarżący podniósł, iż organy równolegle podjęły działania wobec jego partnerki (wszczęły postępowania, zawiesiły jej zasiłek celowy, co doprowadziło do nagłego pozbawienia obojga środków do życia). Poza tym, zdaniem skarżącego, organ w ogóle nie odniósł się do kluczowych faktów w sprawie tj. że skarżący poniósł rzeczywiste szkody powodziowe, nie powołał ekspertów do oceny, jedyne zastrzeżenie dotyczyło braku formalnego tj. braku dokumentu, który jak skarżący podniósł, jest w jego posiadaniu, tylko na stanowisko organu nie przekazał go. Ostatecznie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Kontrola sprawowana przez wojewódzkie sądy administracyjne, zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze. zm.), polega na ocenie działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Realizując te obowiązki sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 - 150 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze. zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala odpowiednio w całości lub części (art. 151 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący – przed wydaniem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 30 października 2025 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z 11 września 2025 r. w przedmiocie ustalenia wypłaconej zaliczki na poczet przyszłego zasiłku celowego za świadczenie nienależne i zobowiązanie do zwrotu – wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze o udzielenie pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na odbudowę budynku mieszkalnego w kwocie 200.000 zł, który został uszkodzony w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. W dniu 4 grudnia 2024 r. skarżącemu wypłacona została zaliczka w wysokości 50.000 zł na poczet przyszłego świadczenia w formie ww. zasiłku. Niemniej jednak – z uwagi na okoliczność, że skarżący nie przedstawił organowi tytułu prawnego do budynku, a tym samym nie wykazał, że jest osobą uprawnioną do ubiegania się o zasiłek, o której mowa w części III, ust. 4 i 6 Zasad – organ I instancji decyzją z 14 lutego 2025 r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Niniejsza decyzja została skarżącemu skutecznie doręczona na wskazany w oświadczeniu z października 2024 r. adres do doręczeń (Część VII wywiadu środowiskowego wraz z oświadczeniem wskazującym na adres: "ul. \[...\]", \[...\]-\[...\] J.). Od decyzji tej skarżący nie wywiódł odwołania, zaś wszczęte przez niego postępowanie wznowieniowe zostało zakończone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 września 2025 r. (SKO.PS/41/245/25) utrzymującym w mocy postanowienie organu I instancji z 23 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W następstwie powyższego – czyli wobec istnienia w obiegu prawomocnej decyzji organu I instancji odmawiającej skarżącemu przyznania zasiłku celowego na odbudowę budynku mieszkalnego w kwocie 200.000 zł, który został uszkodzony w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. i na poczet którego wypłacono skarżącemu zaliczkę w kwocie 50.000 zł – organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie zwrotu wypłaconej zaliczki (zawiadomienie z 14 kwietnia 2025 r.). Decyzją z 11 września 2025 r. organ I instancji ustalił, że kwota 50.000 zł wypłaconej zaliczki na poczet przyszłego świadczenia w formie zasiłku celowego na remont lub odbudowę budynku uszkodzonego w wyniku powodzi 2024 r. jest świadczeniem nienależnym, które podlega zwrotowi oraz zobowiązał skarżącego do jej zwrotu. Niniejsza decyzja została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z 30 października 2025 r. (SKO.PS/41/273/25), która to – co wymaga podkreślenia Sądu – stanowi przedmiot niniejszego postępowania i która to podlega kontroli Sądu w tej sprawie. Dlatego też wszystkie te zarzuty skarżącego, które w istocie zmierzały do podważenia – niestanowiącej przedmiotu sprawy – prawomocnej decyzji organu I instancji z 14 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wnioskowanego zasiłku na odbudowę uszkodzonego w powodzi budynku (tj. zarzuty naruszenia art. 7,77 i 80 k.p.a. i 9,10 k.p.a. oraz 8 k.p.a. zawarte w pkt I – III skargi odnoszące się do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego, braku umowy najmu budynku, nieprzerwanego zamieszkiwania skarżącego w budynku, sporu właścicielskiego, czy też nieprawidłowego ustalenia adresu do korespondencji) nie mogły podlegać i nie podlegały badaniu Sądu. Badaniu Sądu podlegała natomiast – wydana w następstwie ww. prawomocnej decyzji organu I instancji z 14 lutego 2025 r. – decyzja SKO z 30 października 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 11 września 2025 r. w przedmiocie ustalenia, że kwota 50.000 zł wypłaconej zaliczki na poczet przyszłego świadczenia w formie zasiłku celowego na remont lub odbudowę budynku uszkodzonego w wyniku powodzi 2024 r. jest świadczeniem nienależnym, które podlega zwrotowi oraz zobowiązania skarżącego do jej zwrotu. Niemniej jednak – wbrew zarzutom skargi – Sąd dokonując kontroli legalności tej decyzji nie stwierdził naruszenia przepisów prawa procesowego, czy też prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy i dających podstawę do jej uchylenia. Podstawą wydania ww. decyzji SKO były przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2025 r., poz. 1214), dalej: u.p.s. oraz ustawy z 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1473), w tym prawidłowo zastosowany przez organy art. 40 ust. 2 u.p.s. oraz art. 69b ust. 1 ustawy zmieniającej. Zgodnie z art. 40 ust. 2 i ust. 3 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej, a zasiłek ten może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi. Zasiłek ten nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane klęską lub zdarzeniem losowym. Nie stanowi także zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe lub klęskę. Takie funkcje spełniają organy ubezpieczeniowe pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy. W związku z powodzią, która miała miejsce w 2024 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zatwierdził "Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r." (dalej: Zasady). W Zasadach tych wśród form przyznawanej pomocy w związku z powodzią wskazano m.in. pomoc remontowo - budowlaną przyznawaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. na którą to składają się m.in.: zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi. Do wystąpienia z wnioskiem o pomoc remontowo - budowalną uprawnieni są m.in. najemcy lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, pod warunkiem, że uzyskali zgodę właściciela tego lokalu (budynku) na przeprowadzenie remontu (część III ust. 4 i 6 Zasad). I jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy prawomocnej decyzji organu I instancji z 14 lutego 2025 r. – skarżący choć wystąpił o wskazaną w Zasadach pomoc remontowo - budowalną w kwocie 200.000 zł, na poczet której wypłacono mu zaliczkę w wysokości 50.000 zł, to nie wykazał, że jest osobą uprawnioną do ubiegania się o zasiłek, o której mowa w części III, ust. 4 i 6 Zasad – co też stanowiło podstawę do odmowy przyznania mu wnioskowanej pomocy. W konsekwencji powyższego tj. wypłacenia skarżącemu 4 grudnia 2024 r. zaliczki na poczet przyszłego świadczenia w formie ww. zasiłku, którego następnie skarżącemu odmówiono prawomocną decyzją z 14 lutego 2025 r. oraz z uwagi na treść art. 69 ustawy zmieniającej, organy zobligowane były natomiast do wydania decyzji o zwrocie pobranej zaliczki jako świadczenia nienależnie pobranego, co też w sprawie prawidłowo uczyniły. Ustawodawca nie zostawił w tym zakresie organom luzu decyzyjnego. Zgodnie bowiem z art. 69b ust. 1 ustawy zmieniającej zasiłek celowy, o którym mowa w art. 40 ust. 2 u.p.s., z przeznaczeniem na remont, odbudowę budynku mieszkalnego, lokalu mieszkalnego, budynku gospodarczego, a także odtworzenie budynku lub lokalu mieszkalnego w innym miejscu lub o innych wymiarach, zakup budynku lub lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego wraz z gruntem, na którym jest posadowiony albo zakup działki budowlanej albo najem budynku lub lokalu mieszkalnego, jest przyznawany osobie albo rodzinie, które poniosły stratę w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r., niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej tej osoby albo rodziny. Część ww. zasiłku wypłaca się w kwocie 50 tys. zł przed wydaniem decyzji o ustaleniu prawa do zasiłku, na podstawie wniosku złożonego przez osobę poszkodowaną w terminie 4 dni od dnia złożenia wniosku (art. 69b ust. 3 ustawy zmieniającej). W przypadku złożenia wniosku o zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1, na kwotę niższą niż określona w ust. 3, zasiłek celowy wypłaca się w trybie określonym w ust. 3, w kwocie określonej w tym wniosku (art. 69 ust. 4 ustawy zmieniającej). W przypadku nieustalenia prawa do zasiłku celowego, o którym mowa w ust. 1, albo ustalenia kwoty tego zasiłku w wysokości niższej niż określona w ust. 3 albo 4, wypłacona część zasiłku podlega zwrotowi odpowiednio w kwocie wypłaconej albo w kwocie różnicy między kwotą wypłaconą, a kwotą zasiłku ustaloną zgodnie z ust. 4 i 5 (art. 69b ust. 6 ustawy zmieniającej). Część zasiłku celowego, o którym mowa w ust. 1, podlegającą zwrotowi uznaje się za świadczenie nienależnie pobrane, o którym mowa w art. 6 pkt 16 u.p.s. (art. 69b ust. 7 ustawy zmieniającej). Z analizy treści art. 69b ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej wynika zatem, że w sytuacji nieustalenia prawa do zasiłku celowego na odbudowę lokalu/budynku zniszczonego na skutek powodzi w 2024 r. (co bezspornie miało miejsce w sprawie skarżącego gdyż prawomocną decyzją organu I instancji z 14 lutego 2025 r. odmówiono przyznania skarżącemu wnioskowanego zasiłku), albo ustalenia kwoty tego zasiłku w wysokości niższej niż określona w ust. 3 albo 4, wypłacona część zasiłku podlega – obligatoryjnemu zwrotowi – jako świadczenie nienależnie pobrane. Z uwagi na okoliczność, że regulacja zawarta w art. 69 ustawy zmieniającej stanowi lex specialis względem ustawy pomocy społecznej, przyjąć należy, że poza przesłankami wymienionymi w ust. 6 tegoż przepisu, nie wymaga ona spełnienia innych warunków dla uznania, że wypłacona zaliczka została nienależnie pobrana. Na definicję nienależnie pobranego świadczenia składa się zatem wyłącznie element obiektywny w postaci wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 69b ust. 6 ustawy zmieniającej, oczywiście po uprzednim wypłaceniu podmiotowi wnioskującemu o zasiłek jego części (zaliczki), zgodnie z art. 69b ust. 3 tej ustawy. Poza tym wskazać należy, że z treści zawiadomienia z 14 kwietnia 2025 r. jednoznacznie wynika, że skarżący został pouczony o treści art. 69b ust. 6 ustawy zmieniającej. Reasumując, stwierdzić należy, że organy zgodnie z art. 6 k.p.a., działały w sprawie na podstawie przepisów prawa dokonując ich prawidłowej interpretacji. Sąd nie dopatrzył się w ich działaniu zarzucanego przez skarżącego naruszenia art. 8 k.p.a. poprzez "wybranie najbardziej rygorystycznej interpretacji przepisów"., gdyż organy dokonały prawidłowej interpretacji mających zastosowanie w sprawie przepisów, w tym w szczególności art. 69b ustawy zmieniającej. Pokreślić należy, że niezadowolenie skarżącego jako strony postępowania z wydanych przez organy administracji rozstrzygnięć nie może być utożsamiane z naruszeniem wynikającego z art. 8 k.p.a. obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Nie sposób bowiem przyjąć, że wymóg prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej będzie zachowany tylko wówczas, gdy organy administracji będą wydawać rozstrzygnięcia, których oczekuje strona postępowania (wyrok NSA z 9 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 575/24). Poza tym, bez znaczenia dla sprawy pozostają wskazane przez skarżącego "równoległe działania MOPS – u wobec jego partnerki w postaci zawieszenia jej zasiłku stałego". Sprawa ta nie stanowi bowiem przedmiotu kontroli Sądu. Natomiast postępowanie administracyjne w kontrolowanej przez Sąd sprawie w tym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo i doprowadziło do ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami, wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

31 grudnia 2025

Symbol z opisem

[6320 Zasiłki celowe i okresowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6320-zasilki-celowe-i-okresowe)

Hasła tematyczne

Pomoc społeczna

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Andrzej Nikiforów /przewodniczący/ Aneta Brzezińska /sprawozdawca/ Gabriel Węgrzyn

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240001473)  
art. 69 b · Dz.U. 2024 poz. 1473

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Wr 196/26 · 16 kwietnia 2026Postanowienie WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., IV SA/Wr 196/26 – zasiłki celowe i okresowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-196-26-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-196-26)
* [Sygnatura: II SA/Rz 142/26 · 16 kwietnia 2026Postanowienie WSA w Rzeszowie z 16 kwietnia 2026 r., II SA/Rz 142/26 – zasiłki celowe i okresowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-142-26-postanowienie-wsa-w-rzeszowie-z-2026-04-16--ii-sa-rz-142-26)
* [Sygnatura: I OSK 1855/25 · 15 kwietnia 2026Wyrok NSA z 15 kwietnia 2026 r., I OSK 1855/25 – zasiłki celowe i okresowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1855-25-wyrok-nsa-z-2026-04-15--i-osk-1855-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9583916D81)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-700-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iv-sa-wr-700-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIV%2BSA%252FWr%2B700%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bca%25C5%2582o%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIV%2BSA%252FWr%2B700%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
