Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# IV SA/Wa 840/17

Wyrok WSA w Warszawie z 24 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 840/17 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

24 sierpnia 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2017r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia \[...\] stycznia 2017r., nr \[...\] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIV%2BSA%252FWa%2B840%252F17.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B24%2Bsierpnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIV%2BSA%252FWa%2B840%252F17)

## Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymano w mocy orzeczenie \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z \[...\] kwietnia 2016 r., o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji - budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego z przynależną infrastrukturą techniczną na działce ew. nr \[...\], przy ul. \[...\] w \[...\] (dalej, jako "działka inwestycyjna"). Postępowanie toczyło się wobec art. 53 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778, ze zm.). Wnioskodawcą ustalenia warunków zabudowy była p. J. R., zwana dalej "Inwestorem". Uzasadniając swoje orzeczenie organ odwoławczy przywołał następujące okoliczności faktyczne i uwarunkowania prawne: - uzgodnienia dotyczą realizacji inwestycji w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r., poz. 1446 ze zm.), zwanej dalej "ustawa o ochronie zabytków", oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków; do form ochrony konserwatorskiej należy: wpis do rejestru zabytków, - właściwość rzeczowa organu ochrony zabytków w tej sprawie wynika z położenia działki inwestycyjnej w strefie ochrony układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\], wpisanego do rejestru zabytków pod nr \[...\] (aktualny numer \[...\]), decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\], z \[...\] kwietnia 1984 r. (dalej jako "decyzja z 1984 roku"); w uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że "Rozszerzona strefa ochrony konserwatorskiej obejmuje dodatkowo ochroną konserwatorską zabudowę, krajobraz i ukształtowanie terenu w granicach zabudowy miasta z XIX, pocz. XX oraz okresu międzywojennego."; krajobraz miasta, powiązany z ukształtowaniem terenu, stanowią niewątpliwie chronioną wartość zabytkowego układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\], - jak wynika z przedłożonego projektu decyzji, planowana inwestycja miałaby polegać na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego; w ustaleniach, dotyczących funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem dotyczących warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, określonych w projekcie decyzji wskazano: nieprzekraczalna linia zabudowy - 6 m od granicy pasa drogowego drogi gminnej (ul. \[...\]); dopuszcza się usytuowanie poza linią zabudowy schodów, pochylni, balkonów, okapów; wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - 0,12; udział powierzchni biologicznie czynnej - minimum 50%; maksymalna szerokość elewacji frontowej 12,5 m od strony ul. \[...\]; maksymalna wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej do gzymsu, okapu, attyki - 4,5 m; dach dwu, cztero lub wielospadowy; kąt nachylenia połaci dachowych w zakresie od 15 do 45 stopni; maksymalna wysokość w kalenicy dachu - 8 m, - organ I. instancji słusznie odmówił uzgodnienia projektu decyzji, kierując się zasadą określoną w art. 4 ustawy o ochronie zabytków; zgodnie z nią ochrona zabytków polega m. in. na podejmowaniu przez organy administracji publicznej działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytków oraz udaremnianie niszczenia i niewłaściwego korzystania z zabytków, - działka inwestycyjna nie jest zabudowana; na jej terenie jest zlokalizowany jedynie niewielki budynek gospodarczy; jest ona położona w początkowym fragmencie, wolnego od zabudowy \[...\] \[...\]; przed wybuchem drugiej wojny światowej, na danej parceli był posadowiony budynek mieszkalny, jednak - jak wynika z jeszcze wcześniejszym map - ów teren był niezabudowany; przedmiotowa działka gruntowa, wraz z istniejącą aktualnie zabudową mieszkalną na sąsiedniej działce (nr \[...\]), choć przynależne do ul. \[...\], to jednak są odseparowane strumieniem od jej zabudowy, zlokalizowanej w głównym biegu tej ulicy; również zabudowa przy ul. \[...\] jest zlokalizowana w znacznej odległości i jednocześnie kilka metrów wyżej w stosunku do działki inwestycyjnej, - zabytkiem w rozpatrywanym wypadku jest, wpisany do rejestru, układ urbanistyczno-architektoniczny i krajobrazowy \[...\], w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy o ochronie zabytków, jako przestrzenne założenie miejskie, zawierające zespoły budowlane, pojedyncze budynki i formy zaprojektowanej zieleni, rozmieszczone w układzie historycznych podziałów własnościowych i funkcjonalnych, w tym ulic lub sieci dróg; z sentencji i z uzasadnienia decyzji z 1984 roku wynika, że szczególnej ochronie podlega, krajobraz i ukształtowanie terenu miasta \[...\], - z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotowa inwestycja będzie zrealizowana na terenie zbocza \[...\] \[...\]; do czasów współczesnych pozostał on niezabudowany, zachowując tym samym ukształtowanie formy terenowej, mającej istotny wpływ na wartości krajobrazowe tej części \[...\]; istnienie \[...\], rozpoznawalnego w przestrzeni miasta, ma w niniejszej sprawie duże znaczenie; stanowi bowiem zachowane świadectwo ukształtowania terenowego miasta, będące kluczowym elementem, wpisanego do rejestru zabytków, układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\]; jak wskazano, istnienie przez pewien czas na przedmiotowej działce gruntowej budynku mieszkalnego, nie implikuje konieczności akceptowania budowy w tym miejscu nowych obiektów mieszkalnych; nadrzędną w tym miejscu jest bowiem ochrona walorów terenowych i krajobrazowych \[...\] \[...\], - budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego na działce inwestycyjnej doprowadzi do zniszczenia formy terenowej, zlokalizowanego w tym obszarze \[...\]; tym samym wpłynie negatywnie na chronione wartości krajobrazowe, wpisanego do rejestru zabytków, układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\]. We wstępnej części uzasadnienia przytoczono także in extenso fragment orzeczenia organu I. instancji stwierdzając w dalszej części, że to stanowisko jest podzielane. Mianowicie: "Podnoszona w odwołaniu istniejąca w sąsiedztwie zabudowa nie jest w żaden sposób postrzegana w kontekście działki \[...\]. Zabudowa przy ul. \[...\] jest usytuowana w znacznym oddaleniu, przy ulicy położonej na wyniesieniu kilkanaście metrów różnicy wysokości, ponad działką \[...\], natomiast działka nr \[...\] zabudowana jest domem drewnianym na podmurówce i kończy zabudowę ul. \[...\]. Działka nr \[...\] otwiera niezabudowany obszar doliny strumienia i wąwozów \[...\]. Podniesione w odwołaniu naniesienie na mapie WIG z 1938 r. budynku w rejonie działki \[...\] nie zmienia faktu, że na wcześniejszych mapach od końca XVIII w. teren nie był zabudowany, a obecnie możliwość zachowania jego wartości krajobrazowych wyklucza jego zabudowę. Wprowadzenie zabudowy na działce nr \[...\] stworzy precedens, który w przyszłości skutkował będzie presją na zabudowę kolejnych działek położonych na terenie \[...\] \[...\], zmieniając jego naturalny charakter i walor, w osiedle mieszkaniowe.". W skardze przywołano następująca argumentację: - zaskarżone postanowienie nie zawiera w uzasadnieniu rzetelnej analizy wartości zabytkowych zespołu urbanistyczno - architektonicznego i krajobrazowego \[...\] w rejonie planowej inwestycji oraz oceny wpływu istniejącej już w sąsiedztwie planowej inwestycji zabudowy mieszkalnej i gospodarczej (w tym budynku, znajdującego się już na działce inwestycyjnej) na te walory; powiela jedynie argumentację, zaprezentowaną w sprawie przez organ I. instancji, - nie można zgodzić się z twierdzeniem: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego na działce nr ewidencyjny \[...\] przy ulicy \[...\] w \[...\] doprowadzi do zniszczenia formy terenowej zlokalizowanego na terenie w/w inwestycji \[...\] i tym samym wpłynie negatywnie na chronione wartości krajobrazowe wpisanego do rejestru zabytków układu urbanistyczno- architektonicznego i krajobrazowego \[...\]"; ustalenie te nie znajduje żadnego oparcia w stanie faktycznym i materiale dowodowym zebranym w sprawie, a także w działaniach organu I. instancji w przypadku innych inwestycji na terenie \[...\], znajdujących się w strefie konserwatorskiej; zezwala on na bardzo głęboką ingerencję nawet w strukturę zabytkowych obiektów takich jak np. Brama Opatowska i mury obronne (przybudowanie do tego obiektu szklanej struktury o zupełnie odmiennym charakterze architektonicznym), czy na zabudowywanie całych obszarów, połączonych z istotną ingerencją w ukształtowanie terenu i znajdującą się tam roślinność, np.: okolice wzgórza \[...\], rejon ul. \[...\], wybudowanie budynku mieszkalnego przy ciągu pieszym przy ul. \[...\], połączone z istotną ingerencją w strukturę skarpy w miejscu, gdzie nigdy nie było takich zabudowań, - świadczy to o stosowaniu zupełnie różnych, całkowicie odmiennych i niejasnych kryteriów przez organ administracji przy ocenie ingerencji poszczególnych inwestycji na zachowanie walorów krajobrazowych i architektoniczno–urbanistycznych, - Wnioskodawca na żadnym etapie tego postępowania nie twierdził, że planowa inwestycja ma zmierzać do zniszczenia jakichkolwiek form terenowych, w szczególności \[...\], zlokalizowanego w jej pobliżu, - organ odwoławczy, na poparcie swojego stanowiska, przywołuje poglądy, wyrażone w postanowieniu organu I. stopnia, m.in. pojęcie "presji" dla zabudowy i inwestowania na tym obszarze; twierdzi - w oderwaniu od rzeczywistego stanu rzeczy - jakoby wprowadzanie zabudowy na działce inwestycyjnej stworzy "precedens, który w przyszłości będzie skutkował presją na zabudowę kolejnych działek położonych na terenie \[...\] \[...\], zmieniając jego naturalny charakter i walor w osiedle mieszkaniowe"; twierdzenia te zupełnie mijają się z rzeczywistością; planowana zabudowa na działce inwestycyjnej nie zmierza w żaden sposób do naruszenia naturalnego charakteru i układu \[...\] \[...\]; nie stwarza też bliżej nieokreślonej presji na zabudowę kolejnych działek, położnych na terenie, przyległym do działki inwestycyjnej; nieruchomości te są już bowiem zagospodarowane właśnie przez zabudowanie ich różnego rodzaju budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi, przy pełnej akceptacji tego stanu rzeczy przez organ I. instancji; nie może być zatem mowy o jakimkolwiek precedensie, który będzie wywierał wpływ na sposób zagospodarowania działek w tym rejonie; wręcz odwrotnie - to ewentualna zabudowa mieszkalna na działce inwestycyjnej będzie kończyła proces zagospodarowania nieruchomości na tym obszarze w sposób identyczny jak na nieruchomościach sąsiednich, - brak również w zaskarżonym postanowieniu jakiekolwiek uzasadnienia na poparcie tezy, że przez realizację zabudowy na działce inwestycyjnej "istotne wartości stanowiące jeden z podstawnych walorów \[...\] przy wprowadzeniu zabudowy uległyby degradacji"; nie ma w sprawie racjonalnego wytłumaczenia takiego ustalenia i wskazania obiektywnych kryteriów, które zostały w niej zastosowane; w jej realiach byłoby zasadne posiłkowanie się kryteriami, które były stosowane przy udzielaniu zgód na wykonywanie opisanych inwestycji (niektóre z nich są obecnie realizowane). W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, wyrażone w skarżonym rozstrzygnięciu. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa. Trafnie wywiózł organ administracji, że nie było dopuszczalne uzgodnienie, wobec ochrony walorów układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\], ustanowionej decyzją z 1984 roku. Prawidłowo w tym zakresie przytoczono uwarunkowania prawne jak i ustalenia faktyczne. Wobec szczegółowego ich uprzedniego referowania brak przesłanek ich powtarzania. Sąd argumentację organu w danym zakresie uznaję za własną. Odnosząc się do zarzutów skargi, należy wskazać jedynie dodatkowo, co następuje: - w skardze, wbrew użytej w niej nomenklaturze nie są kwestionowane ustalenia, co do faktycznych uwarunkowań sprawy - gdzie zlokalizowana jest działka inwestycyjna względem nieruchomości już zabudowanych, jej zagospodarowanie budynkiem gospodarczym; bezsprzecznie znajduje się ona na skraju terenów zainwestowanych, przy czym położona jest w obrębie niezurbanizowanego dalej \[...\] \[...\]; na działce znajduje się niewielki obiekt o charakterze gospodarczym; wobec tak ustalonego stanu faktycznego mając na uwadze, że przedmiotem ochrony, w myśl decyzji z 1984 roku są także wartości krajobrazowe układu urbanistyczno-architektonicznego i krajobrazowego \[...\], wniosków organu, że zabudowa stanowiłaby niekorzystną ingerencję w porównaniu ze stanem istniejącym, nie może być uznana za dowolną; jego argumentacja jest spójna i logiczna, zgodna z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego; gdy chodzi zaś o wiadomości specjalne – ocenę, czy dana ingerencja będzie skutkować niekorzystnymi zmianami w krajobrazie historycznego założenia - uprawniony jest przyjęcie, że dysponuje nimi organ wyspecjalizowany w danej dziedzinie, zatrudniający pracowników o stosowny kwalifikacjach; z kolei wywody Skarżącej, gdzie kwestionowano konstatacje organu administracji, nie zostały potwierdzone stanowiskiem osób, dysponujących fachową wiedzą w tym zakresie; Skarżąca nie uwzględnia, że dla sprawy kluczowe znacznie ma ekspozycja planowanej przez nią nowej zabudowy na obecny krajobraz, nie zaś ogólnie istnienia w pobliżu działki inwestycyjnej zurbanizowanych już terenów; wywodziła ona, że organ nie udowodnił trafności swojej oceny – jest ona gołosłowna; odnotować wypada, że przykładowy katalog środków dowodowych wymienia art. 75 § 1 K.p.a.; trzeba jednak wskazać, że organ wyspecjalizowane w określonej dziedzinie może posługiwać się wiadomościami specjalnymi, bez konieczności powoływania biegłych, w myśl art. 84 § 1 Kodeksu; w innym bowiem przypadku nie znajdowałby żadnego uzasadnienia tworzenie w strukturach administracji organów wyspecjalizowanych prowadzący postępowanie w konkretnych sprawach; za trafnością tego poglądu przemawia także brzmienie art. 84 K.p.a., gdzie powołanie biegłego ma charakter fakultatywny; stanowisko organu wyspecjalizowanego musi być jedynie spójne i logiczne oraz wyczerpujące, czemu nie uchybiono w tej sprawie; nie naruszono więc wymagań prawa procesowego, zarówno co to obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy (art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a.), jak i stosownego uzasadnienia orzeczenia (art. 107 § 3, w zw. z art. 8, 11 oraz 126 K.p.a.), - uprawnione było stanowisko organu, że nie może mieć kluczowego znaczenia dla sprawy ewentualna zabudowa w poprzednim okresie działki inwestycyjnej analogicznym obiektem do planowanego; o ile odtworzenie tej zabudowy prowadziłoby do pogorszenia objętych ochroną walorów widokowych całego kompleksu i nie stanowi nawiązania do jego pierwotnego, historycznego charakteru, uprawniony była odmowa uzgodnienia; jeżeli bowiem w pewnym okresie zabudowa określonego terenu, z punktu widzenia chronionych wartości widokowych, była niespójna, organ ochrony zabytków nie jest obowiązany dopuszczać do jej odtworzenia, - chybione są zarzuty skargi, jakoby organ, oceniając treść zamierzenia konkretnego inwestora, nie zasadnie rozważał, jakie skutki mogą stąd wynikać dla przekształcenia charakteru zabudowy także na terenach sąsiednich w kontekście uwarunkowań formalno-prawnych; uprawnione było w tym kontekście przywołanie w uzasadnieniu skarżonego aktu stanowiska organu I. instancji, w którym odnotował, że akceptacja zabudowy na danej działce inwestycyjnej może skutkować wzrostem presji inwestycyjnej w tej części \[...\] \[...\], powodującej niekorzystne przekształcenie charakteru zabudowy na terenach przyległych - jej intensyfikację w stosunku do obecnego, uznanego za naturalny, stanu; wynika to mianowicie z funkcjonowania na obszarach nieobjętych planami zagospodarowania przestrzennego, ustanowionego ustawa o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym kryterium tzw. "dobrego sąsiedztwa" (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy); organ, wydający orzeczenie w sprawie indywidualnej, nie jest zwolniony z obowiązku oceny skutków jego wydania dla uwarunkowań formalnych innych spraw, o ile związek taki jest następstwem wiążących regulacji o charakterze normatywnym, - nie mogła z kolei odnieść zamierzonego skutku argumentacja skargi, gdzie wywodzono, że organ I. instancji, niejednakowo rygorystycznie chroni walory krajobrazowe czy widokowe \[...\], gdzie przywoływano też szereg przykładów; Sąd, w niniejszej sprawie, nie dysponuję w istocie materiałami porównawczymi, pozwalającymi ocenić, czy powoływane przypadki są istotnie analogiczne; gdyby nawet tak było, przedmiotem niniejszej sprawy nie jest generalnie ocena prawidłowości funkcjonowania organu administracji publicznej lecz to, czy orzeczenie indywidualne, wydane w tej sprawie, jest zgodne z prawem. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie nie naruszono ani przepisów postępowania w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy ani też przepisów prawa materialnego, zakreślających ramy, w jakich podlegają ochronie, według aktualnej nomenklatury historyczne układy urbanistyczne lub ruralistyczne, z uwagi na cel ich utworzenia (art. 3 pkt. 12 wobec art. 4 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków), w tym przedmiotowy - wpisany do rejestru zabytków decyzją 1984 roku. Przepisy te statuują ograniczenia materialnie, co do możliwości nieskrępowanego korzystania z nieruchomości Skarżącej (działki inwestycyjnej), gdy chodzi o jej zabudowę. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

22 marca 2017

Symbol z opisem

[6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6155-uzgodnienia-w-sprawach-z-zakresu-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Zagospodarowanie przestrzenne

Skarżony organ

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Sędziowie

Grzegorz Rząsa Katarzyna Golat Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000778)  
art. 53 ust. 4 pkt 2, art. 64 ust. 1 · Dz.U. 2016 poz. 778
* [Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20140001446)  
art. 7, art. 3 pkt 12, art. 4 · Dz.U. 2014 poz. 1446

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II OSK 1339/18 - Wyrok NSA z 2021-02-16](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1339-18-wyrok-nsa-z-2021-02-16--ii-osk-1339-18)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Wa 1181/17 · 24 sierpnia 2017Wyrok WSA w Warszawie z 24 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 1181/17 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-1181-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-1181-17)
* [Sygnatura: IV SA/Wa 1493/17 · 24 sierpnia 2017Wyrok WSA w Warszawie z 24 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 1493/17 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-1493-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-1493-17)
* [Sygnatura: IV SA/Wa 109/17 · 24 sierpnia 2017Wyrok WSA w Warszawie z 24 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 109/17 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-109-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-109-17)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/67AA94CB15)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-840-17-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-08-24--iv-sa-wa-840-17#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIV%2BSA%252FWa%2B840%252F17.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B24%2Bsierpnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIV%2BSA%252FWa%2B840%252F17)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
