Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SAB/Gd 537/26

Wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2026 r., III SAB/Gd 537/26 – wizy

Wynik

Zobowiązano do wydania aktu Stwierdzono, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa Przyznano od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną Oddalono skargę w części Zasądzono zwrot kosztów postępowania

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Data orzeczenia

22 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2026 r. sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1\. zobowiązuje Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku skarżącego M. A. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2\. stwierdza, że bezczynność Wojewody Pomorskiego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3\. przyznaje od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego M. A. sumę pieniężną w kwocie 1000 ( jeden tysiąc) złotych, 4\. oddala skargę w pozostałej części, 5\. zasądza od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego M. A. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSAB%252FGd%2B537%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGda%25C5%2584sku.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2Bdo%2Bwydania%2Baktu%2BStwierdzono%252C%2B%25C5%25BCe%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bnast%25C4%2585pi%25C5%2582a%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa%2BPrzyznano%2Bod%2Borganu%2Bna%2Brzecz%2Bskar%25C5%25BC%25C4%2585cego%2Bsum%25C4%2599%2Bpieni%25C4%2599%25C5%25BCn%25C4%2585%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2BZas%25C4%2585dzono%2Bzwrot%2Bkoszt%25C3%25B3w%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSAB%252FGd%2B537%252F26)

## Uzasadnienie

M. A. (dalej: "skarżący"), obywatel Azerbejdżanu, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody Pomorskiego (dalej: "organ") w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wskazał, że wniosek o udzielenie powyższego zezwolenia złożył w dniu 13 marca 2025 r., a w dniu 14 listopada 2025 r. stawił się na wezwanie organu i uzupełnił jego braki. W dniu 9 czerwca 2026 r. wniósł ponaglenie. Do dnia wniesienia skargi organ nie podjął dalszych czynności w sprawie i nie zakończył postępowania decyzją, wbrew art. 112a ustawy o cudzoziemcach. W ocenie skarżącego przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie mają do niego zastosowania. Nadto, zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawy do zawieszenia biegu terminów na załatwienie sprawy, o których mowa w art. 100d ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, przestały istnieć z dniem 30 września 2025 r. Postępowanie organu narusza art. 6, art. 8, art. 9, art. 35 § 1 i § 3, art. 36 § 1 k.p.a. oraz art. 112a ustawy o cudzoziemcach. W związku z powyższym wniósł o: 1/ stwierdzenie bezczynności organu, 2/ stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3/ zobowiązanie organu do wydania decyzji, 4/ przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w wysokości 3000 zł oraz 5/ zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając żądanie przyznania sumy pieniężnej skarżący wskazał, że brak decyzji pobytowej utrudnia mu codzienne funkcjonowanie, jak również uniemożliwia odwiedziny w kraju pochodzenia, gdyż dotychczasowe zezwolenie utraciło ważność. Nieuzasadniona zwłoka organu mimo dopełnienia przez skarżącego wszystkich formalności oraz brak odpowiedzi organu na pisma skarżącego wywołują u skarżącego silny stres i lęk o przyszłość w Polsce. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na treść art. 100d ust. 1 pkt 1a, ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 103). W przypadku uznania przepisu art. 100d ustawy pomocowej za sprzeczny z Konstytucją RP wniósł o: 1/ zobowiązanie organu do zakończenia postępowania w terminie nie krótszym niż 30 dni od dnia przekazania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2/ stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały charakteru rażącego z uwagi na obowiązek działania na podstawie obowiązujących przepisów prawa (art. 6 k.p.a. w zw. art. 100d ust. 1 pkt 1a, ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy pomocowej) oraz niezawinione przyczyny, które nie były zamierzone ani nie wynikały ze złej woli, a są konsekwencją dużej ilości wniosków i ograniczonych możliwości kadrowych 3/ niewymierzanie grzywny ani sumy pieniężnej z uwagi na treść art. 100d ust. 3 pkt 2 ustawy pomocowej oraz na ww. niezawinione przyczyny. Argumentując swoje stanowisko organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie II OSK 2362/23, w którym wyrażono pogląd, że przepisy art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa stanowią rozwiązania generalne dotyczące wszystkich cudzoziemców, niezależnie od ich narodowości, a okres zawieszenia i nierozpoczęcia w ogóle biegu terminu do załatwienia sprawy powinien być jednakowo uwzględniany przy ustalaniu okresu bezczynności, jak i przy ocenie stanu przewlekłości. Nadto organ powołał się na stanowisko WSA w Poznaniu przedstawione w wyroku z dnia 27 listopada 2025 r. sygn. akt IV SAB/Po 188/25 w kwestii braku rażącego charakteru bezczynności organu z uwagi na zasadę praworządności, którego obszerny fragment uzasadnienia, w tym w części dotyczącej żądania przyznania sumy pieniężnej, przywołał. Organ odwołał się do orzeczeń NSA w kwestii oceny rażącego charakteru bezczynności lub przewlekłości. Przytoczył także uzasadnienie rządowego projektu do ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, zamieszczonym na oficjalnej stronie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Druk nr 1685 z 9 września 2025 r.) oraz na treść uzasadnienia projektu ustawy z dnia 23 stycznia 2026 r. o wygaszaniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Druk nr 2172). Organ wyjaśnił, że długi czas oczekiwania na rozstrzygnięcie wynika ze zbyt dużej liczby prowadzonych postępowań w stosunku do możliwości kadrowych (powołał dane porównawcze z 4 lat). Zwrócił także uwagę, że z takimi trudnościami borykają się wszystkie urzędy wojewódzkie w Polsce, na co uwagę zwrócił Rzecznik Praw Obywatelskich oraz co potwierdziła Najwyższa Izba Kontroli. Organ wyjaśnił, że długi czas oczekiwania na rozstrzygnięcie wynika ze zbyt dużej liczby prowadzonych postępowań w stosunku do możliwości kadrowych (powołał dane porównawcze z 4 lat). Wskazał także, że obecnie rozpatrywane są wnioski złożone przez cudzoziemców w 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), szczególnym wymogiem dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania jest poprzedzenie skargi ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Skarżący wniósł ponaglenie w dniu 9 czerwca 2026 r. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi wskazać należy, że kwestie związane z udzielaniem zezwoleń na pobyt czasowy normuje ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. Istotna jest też okoliczność, że w dniu 12 marca 2022 r., z mocą obowiązującą od dnia 24 lutego 2022 r. (art. 116 ustawy), weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (dalej: "ustawa o pomocy"). Następnie na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 830, dalej: "ustawa zmieniająca"), wprowadzono do ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy art. 100c, który stanowi, że: 1\. W okresie do dnia 31 grudnia 2022 r. bieg terminów na załatwienie spraw dotyczących: 1) udzielenia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 2) zmiany: a) zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, b) zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji; 3) cofnięcia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. 2\. Czynności dokonane w okresie, o którym mowa w ust. 1, w postępowaniach w sprawach, o których mowa w ust. 1, są skuteczne. 3\. W okresie, o którym mowa w ust. 1: 1) przepisów o bezczynności organu oraz o obowiązku organu prowadzącego postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się; 2) organowi prowadzącemu postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, nie wymierza się grzywny ani nie zasądza się od niego sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa. 4\. Zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Analogiczne rozwiązanie na dalszy okres do dnia 24 sierpnia 2023 r. przewidywała norma art. 100d ustawy o pomocy, wprowadzona ustawą z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r., poz. 185), a konkretnie przez art. 1 pkt 32 tej ustawy, który wszedł w życie z mocą wsteczną z dniem 1 stycznia 2023 r. Przepis art. 100d ustawy o pomocy był parokrotnie nowelizowany; na dzień wydania niniejszego wyroku art. 100d ustawy o pomocy określał przywołany okres "do dnia 4 marca 2027 r." (art. 17 pkt 50 ustawy z dnia 23 stycznia 2026 r.; Dz.U. 2026 r. poz. 203 – zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 5 marca 2026 r.). W wyroku z dnia 19 maja 2025 r. sygn. akt II OSK 2926/24 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na epizodyczny (czasowy) charakter regulacji art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy, których wprowadzenie do ustawy spowodowane było kryzysem migracyjnym, związanym z rozpoczęciem przez Rosję działań zbrojnych na terytorium Ukrainy, a zatem sytuacją nadzwyczajną. NSA stwierdził, że ponad dwuletni okres – od 15 kwietnia 2022 r. do 30 czerwca 2024 r. – należało uznać za wystarczający do zapewnienia przez państwo (administrację rządową) rozwiązań pozwalających na terminową obsługę wniosków pobytowych. W powołanym wyroku NSA przyjął, że dopiero po czwartym przedłużeniu obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy, tj. po dniu 30 czerwca 2024 r., zachodzi sprzeczność tej regulacji z konstytucyjną zasadą prawa do sądu, w związku z czym nie powinna być ona stosowana. Stanowisko to jest już utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. przykładowo wyroki NSA z dnia 19 maja 2025 r., sygn. akt II OSK 2921/24, II OSK 2927/24, II OSK 2587/24, II OSK 2930/24, II OSK 2924/24, II OSK 2926/24, II OSK 2740/24, II OSK 2817/24; z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt II OSK 3096/24; z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt II OSK 2940/24). Zgodnie zatem z powyższym poglądem ograniczenia wynikające z art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy nie mogły być stosowane po 1 lipca 2024 r. Od tej daty podlega zatem ocenie sposób działania organu (lub jego brak). Pojęcie "bezczynności" należy rozumieć jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Chodzi o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. lub wynikającego z przepisów szczególnych (do których odsyła art. 35 § 4 k.p.a.), względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Zgodnie z legalną definicją bezczynności, zawartą w k.p.a., stan ten zachodzi, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Z kolei przewlekłość postępowania to stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Przewlekłość występuje w postępowaniu prowadzonym w sposób, który przez czas dłuższy niż wymagany do jego zakończenia i bez uzasadnionej i ważnej przyczyny nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy (art. 12 k.p.a.). Przewlekłość obejmuje przypadki, gdy organ załatwia sprawę dłużej niż powinien w świetle zasady szybkości postępowania. Wskazać należy, że art. 35 § 1-3 k.p.a. stanowi rozwinięcie zasady szybkości postępowania, zobowiązując organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie winny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 36 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Terminy te jednak mogą być modyfikowane przez przepisy szczególne (art. 35 § 4 k.p.a.). Ustawa o cudzoziemcach zawiera przepisy określające czas, w jakim postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy powinno się zakończyć. Przepisy regulujące tę materię stanowią lex specialis w stosunku do ogólnych uregulowań k.p.a. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy skarżący złożył w dniu 13 marca 2025 r. W tym czasie przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 769 ze zm., dalej: "u.o.c."), stanowiły, że decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wydaje się w terminie 60 dni (art. 112a ust.1 u.o.c.). Termin ten, zgodnie z art. 112a ust. 2 u.o.c., biegł od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń: 1) cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy osobiście lub nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub 2) cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub 3) cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106 ust. 2a, upłynął bezskutecznie. Na marginesie jedynie zaznaczyć należy, że powołana regulacja uległa zmianie na podstawie art. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1794) i – zgodnie z art. 19 tej ustawy – obowiązuje od dnia 27 kwietnia 2026 r., przy czym do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawach zmienianych niniejszą ustawą wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 stosuje się przepisy dotychczasowe, o czym stanowi art. 12 tej ustawy. Po złożeniu przez skarżącego wniosku w dniu 13 marca 2025 r., pismem z dnia 3 lipca 2025 r. organ wezwał skarżącego do osobistego stawiennictwa i złożenia odcisków linii papilarnych. Skarżący uczynił zadość wezwaniu w dniu 14 listopada 2025 r. Od tego dnia przedmiotowy wniosek był kompletny, nie zawierał braków formalnych (k. 45 akt administracyjnych). Jak już wskazano, w świetle orzecznictwa NSA termin zawieszenia biegu terminów do załatwienia wniosku przestał obowiązywać z dniem 1 lipca 2024 r. W związku z tym stwierdzić należy, że 60-dniowy termin do załatwienia sprawy (wydania decyzji pozytywnej bądź odmownej) rozpoczął bieg w dniu 14 listopada 2025 r. Termin do rozpoznania wniosku skarżącego upłynął z dniem 13 stycznia 2026 r. Termin ten nie został zachowany (organ przekroczył go o 10 miesięcy) i nie wydano w sprawie decyzji. Co więcej, organ pierwsze czynności w sprawie (wezwanie do osobistego złożenia wniosku) podjął dopiero w dniu 3 lipca 2025 r., po upływie prawie czterech miesięcy od dnia złożenia wniosku. Powyższe okoliczności świadczą o bezczynności organu i to o rażącym charakterze. Do dnia wydania wyroku organ nie przedstawił Sądowi żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że postępowanie zostało zakończone, zatem pozostaje w bezczynności. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, niemożliwe do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dokonując oceny czy bezczynność organu miała charakter rażący Sąd orzekający miał na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 sierpnia 2026 r. sygn. akt II OSK 493/26 uznał, że Wojewoda Pomorski dopuścił się bezczynności, ale bez rażącego naruszenia prawa, jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 26 listopada 2025 r. NSA wskazał, że "co prawda organ przekroczył wielokrotnie termin 60 dni, ale działał na zasadzie legalizmu (art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP) i w zaufaniu do normy prawa. W krajowym porządku prawnym obowiązywał bowiem art. 100d u.o.p. w brzmieniu po kolejnej nowelizacji dokonanej na mocy art. 1 pkt 3 ustawy z 15 maja 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw, czyli przedłużał działanie art. 100d u.o.p. do 30 września 2025 r. Dopiero linia orzecznicza zapoczątkowana wyrokami NSA z 19 maja 2025 r. (sygn. akt wymienione wyżej) oraz konsekwentnie kolejne wyroki tegoż sądu, zwróciła uwagę na kwestie niekonstytucyjności przedmiotowego przepisu. Po sporządzeniu uzasadnień do tych wyroków, na które p.p.s.a. przewiduje termin 30 dni (art. 193 p.p.s.a.), podpisaniu ich przez skład orzekający oraz umieszczeniu w bazie orzecznictwa sądów administracyjnych (CBOSA), możliwe było zapoznanie się poszczególnych Wojewodów oraz sądów wojewódzkich z aktualnym stanowiskiem sądu kasacyjnego. W tej trudnej sytuacji procesowej i materialnej niedochowanie przez organ terminu załatwienia sprawy nie może być uznane za rażąco naruszające prawo". Należy zatem zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie stan faktyczny jest odmienny. 60-dniowy termin do załatwienia sprawy rozpoczął bieg 14 listopada 2025 r., czyli już po zajęciu przez NSA stanowiska, że po przedłużeniu obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po dniu 30 czerwca 2024 r. zachodzi sprzeczność tej regulacji z konstytucyjną zasadą prawa do sądu i nie powinna być ona stosowana (wyrok z dnia 19 maja 2025 r. sygn. akt II OSK 2926/24). Skarżący wniósł skargę w czerwcu 2026 r., wobec czego powyższe stanowisko NSA powinno być znane organowi przynajmniej od kilku miesięcy. Mimo to organ nie załatwił sprawy ani do wniesienia skargi, ani też do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie, mimo że znał treść wyroku NSA z dnia 19 maja 2025 r. od około roku. Dodać należy, że przepis art. 100d ustawy o pomocy nie zmienił co do zasady terminu rozpoznania przez organ wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy (60 dni). W przepisie tym brak jest też zakazu prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W dniu orzekania przez Sąd upłynęło około 4,5 roku od rozpoczęcia agresji rosyjskiej przeciwko Ukrainie, która spowodowała napływ licznej grupy obywateli tego kraju do Polski. Trudno jest obecnie dopatrywać się szczególnych okoliczności, które w praworządnym państwie nadal uzasadniałyby pozbawienie cudzoziemców instrumentów ochrony sądowej przed bezczynnością organów administracji. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1\. sentencji wyroku). Ponadto Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2\. sentencji wyroku). W rozpoznawanej sprawie stan bezczynności jest oczywisty, okres prowadzenia tego rodzaju postępowania jest zbyt długi. Wniosek skarżącego nie miał braków formalnych od 14 listopada 2025 r. a zatem od tego dnia brak było przeszkód do procedowania wniosku. W przepisie art. 149 § 2 p.p.s.a. ustawodawca określił, że sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może przyznać stronie skarżącej sumę pieniężną lub wymierzyć organowi grzywnę. Przyznanie sumy pieniężnej jak i wymierzenie organowi grzywny pozostawiono zatem uznaniu sądu. W ocenie Sądu zasadne jest przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w kwocie 1000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, jaką poniósł on wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Skarżący zbyt długo oczekuje na zakończenie sprawy, zainicjowanej jego wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Stan oczekiwania na udzielenie zezwolenia pobytowego bez wątpienia ma wpływ na sytuację osobistą skarżącego. Ponadto z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by organ w myśl art. 36 k.p.a. zawiadomił skarżącego o przyczynach zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd przyznał skarżącemu od organu, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sumę pieniężną w wysokości 1000 zł (punkt 3\. sentencji wyroku). Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w części dotyczącej przyznania skarżącemu sumy pieniężnej ponad przyznaną kwotę (punkt 4\. sentencji wyroku). W ocenie Sądu żądana przez skarżącego suma pieniężna w wysokości 3000 zł jest zbyt wygórowana. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 5\. sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł, uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 215). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, albowiem przedmiotem skargi była bezczynność organu administracji publicznej (art. 119 pkt 4 p.p.s.a.). Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 lipca 2026

Symbol z opisem

[6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6272-wizy-zezwolenie-na-zamieszkanie-na-czas-oznaczony-na-osiedlenie-sie-wydalenie-z-terytorium-rzeczypospolitej-polskiej)

Hasła tematyczne

Cudzoziemcy

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Adam Osik Alina Dominiak /sprawozdawca/ Jacek Hyla /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000103)  
art. 100d · Dz.U. 2023 poz. 103
* [Ustawa z dnia 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000830)  
art. 1 pkt 44 · Dz.U. 2022 poz. 830
* [Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000185)  
art. 1 pkt 32 · Dz.U. 2023 poz. 185
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 12, art. 35, art. 36 § 1, art. 37 § 1 pkt 1 i 2 · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000769)  
art. 112a ust. 1 i 2 · Dz.U. 2024 poz. 769
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 119 pkt 4, art. 149 § 1 pkt 1, § 1a i § 2, art. 151, art. 200, art. 205 § 2 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SAB/Gd 540/26 · 22 października 2026Wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2026 r., III SAB/Gd 540/26 – wizy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-540-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-540-26)
* [Sygnatura: III SAB/Gd 563/26 · 22 października 2026Wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2026 r., III SAB/Gd 563/26 – wizy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-563-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-563-26)
* [Sygnatura: I SAB/Wr 623/26 · 22 października 2026Postanowienie WSA we Wrocławiu z 22 października 2026 r., I SAB/Wr 623/26 – wizy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wr-623-26-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sab-wr-623-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B551BC3772)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-537-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sab-gd-537-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSAB%252FGd%2B537%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGda%25C5%2584sku.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2Bdo%2Bwydania%2Baktu%2BStwierdzono%252C%2B%25C5%25BCe%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bnast%25C4%2585pi%25C5%2582a%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa%2BPrzyznano%2Bod%2Borganu%2Bna%2Brzecz%2Bskar%25C5%25BC%25C4%2585cego%2Bsum%25C4%2599%2Bpieni%25C4%2599%25C5%25BCn%25C4%2585%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2BZas%25C4%2585dzono%2Bzwrot%2Bkoszt%25C3%25B3w%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSAB%252FGd%2B537%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
