Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SAB/Gd 339/25

Wyrok WSA w Gdańsku z 25 września 2025 r., III SAB/Gd 339/25

Wynik

Zobowiązano do dokonania czynności

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Data orzeczenia

25 września 2025

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 września 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1\. zobowiązuje Komendanta Komisariatu Policji w Ustce do rozpoznania wniosku skarżącego M. P. z dnia 14 kwietnia 2025 r. w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; 2\. stwierdza, że Komendant Komisariatu Policji w Ustce dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3\. oddala skargę w pozostałej części; 4\. zasądza od Komendanta Komisariatu Policji w Ustce na rzecz skarżącego M. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSAB%252FGd%2B339%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGda%25C5%2584sku.%2BData%253A%2B25%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2Bdo%2Bdokonania%2Bczynno%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSAB%252FGd%2B339%252F25)

## Uzasadnienie

M. P. (dalej: "skarżący"), wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2025 r. zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji w Ustce o przesłanie pocztą (przesyłką poleconą) w formie kserokopii dokumentów dotyczących funkcjonariusza Policji M. K. – 1/ życiorysu; 2/ dyplomu ukończenia szkoły średniej, wyższej i policyjnej; dokumentów: 3/ o przebiegu drogi zawodowej, 4/ poświadczającego staż pracy, 5/ zajmowane stanowisko, 6/ stopień policyjny oraz 7/ zakres obowiązków w związku z pełnionym stanowiskiem; 8/ aktu mianowania na policjanta; 9/ wszystkich opinii o służbie; 10/ poświadczenia bezpieczeństwa ze wskazaną klauzulą tajności oraz 11/ aktualnych badań psychiatrycznych. Jako podstawę żądania wskazał art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p."). Pismem z dnia 28 kwietnia 2025 r. Komendant Komisariatu Policji w Ustce (dalej: "organ") wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni, poprzez wykazanie precyzyjnego zakresu wniosku w punktach od 2 do 6\. Skarżący został poinformowany, że brak wykazania interesu lub brak odpowiedzi będzie skutkować uznaniem pisma za bezskuteczne i zakończeniem sprawy bez rozpatrzenia. Skarżący w piśmie z dnia 5 maja 2025 r. sprecyzował, jakich dokumentów dotyczą jego żądania sformułowane w punktach od 2 do 6 wniosku. Nadto wskazał, że pomimo upływu ustawowego 14-dniowego terminu organ nie rozpoznał wniosku w części dotyczącej punktu 1 oraz punktów od 7 do 11\. W piśmie z dnia 19 maja 2025 r. organ poinformował skarżącego, że w związku z koniecznością przygotowania odpowiedzi na wniosek oraz art. 13 ust. 2 u.d.i.p. wyznaczył maksymalny termin załatwienia sprawy na dzień 5 lipca 2025 r. Pismem z dnia 16 lipca 2025 r. organ podał, że w odniesieniu do wskazanego we wniosku funkcjonariusza Policji prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.. Funkcjonariusz Policji, o którym udostępnienia informacji domaga się skarżący nie jest bowiem osobą pełniącą funkcje publiczne lub osobą mającą związek z pełnieniem tych funkcji – pełni bowiem funkcje, które nie mają związku z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skarżący w dniu 24 lipca 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie: 1/ art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2/ art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3/ art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie; 4/ art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji; 5/ art. 23 u.d.i.p. w zakresie, w jakim organ wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przepis art. 115 § 3 Kodeksu karnego stanowi, że funkcjonariusz Policji jest funkcjonariuszem publicznym. Funkcjonariusz Policji wykonuje zadania w imieniu państwa i działa w interesie publicznym co oznacza, że jest osobą pełniącą funkcje publiczne. Nadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., organ odmawiając skarżącemu udostępnienia informacji objętych wnioskiem zobowiązany był do wydania decyzji. Sprawę z wniosku o udostępnienie informacji organ może załatwić w dwojaki sposób – poprzez udostępnienie informacji będącej przedmiotem żądania, bądź też poprzez wydanie decyzji administracyjnej, jeśli w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia prawa do informacji. Niepodjęcie przez organ jednej z ww. czynności świadczy o bezczynności. Z tej przyczyny, w ocenie skarżącego, bez wpływu pozostaje pismo organu z dnia 16 lipca 2025 r., skoro organ nie wydał decyzji administracyjnej. W związku z powyższym skarżący wniósł o: 1/ stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, świadomie i celowo nie udostępnił jakiejkolwiek informacji objętej wnioskiem oraz działał w złej wierze, 2/ zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 3/ wymierzenie grzywny organowi w wysokości 7.000 zł lub przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy wskazanej kwoty, w celu zdyscyplinowania organu i przyspieszenia postępowania oraz 4/ zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawowanie przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, o czym stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p., za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2\. Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowi m.in.: Art. 1\. 1\. Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. 2\. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Art. 5\. 1\. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. 2\. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Art. 14 1\. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. 2\. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Art. 16\. 1\. Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. 2\. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Poza sporem pozostawało, że Komendant Komisariatu Policji jest podmiotem wykonującym zadania publiczne ( art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji; t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 636; dalej: "ustawa o Policji"), a tym samym jest podmiotem, na którego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.) został nałożony obowiązek udostępnienia, pozostającej w jego dyspozycji, informacji publicznej. Nie budziło też wątpliwości, że organ jest w posiadaniu informacji objętych wnioskiem skarżącego. Organ, powołując się na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wskazał w piśmie skierowanym do skarżącego, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej , które to ograniczenie nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji oraz gdy osoba taka rezygnuje z przysługującego jej prawa. Organ stwierdził , że wskazany we wniosku funkcjonariusz Policji nie jest osobą pełniącą funkcje publiczne lub osobą mającą związek z pełnieniem tych funkcji. Kwestią zasadniczą, która wymagała rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było zatem, czy funkcjonariusz Policji jest osobą pełniącą funkcje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ stanął na stanowisku, że osobą pełniącą funkcje publiczne lub osobą mającą związek z pełnieniem tych funkcji jest każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeśli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W ocenie organu funkcjonariusz Policji nie spełnia wskazanych kryteriów. Zdaniem Sądu powyższe stanowisko organu jest błędne. Stosownie do art. 115 § 13 pkt 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383), funkcjonariuszem publicznym jest funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o Policji, Policja jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Najpełniejszej wykładni pojęcia "osoba pełniąca funkcje publiczne" dokonał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 20 marca 2006 r., K 17/05\. Trybunał stwierdził, że: "sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej". Tak więc "podejmując próbę wskazania ogólnych cech, jakie będą przesądzały o tym, że określony podmiot sprawuje funkcję publiczną, można bez większego ryzyka błędu uznać, że chodzi o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu funkcji publicznych wykluczone są zatem takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają charakter usługowy lub techniczny". Mając na względzie tak przyjęte rozumienie funkcjonariusza publicznego, funkcjonariusza Policji należy uznać za osobę pełniącą funkcje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Błędne co do zasady stanowisko organu spowodowało, że organ uznając , że wskazany we wniosku policjant nie jest funkcjonariuszem publicznym, nie udostępnił skarżącemu żadnych z żądanych informacji, powołując się na prywatność osoby wymienionej we wniosku i nie rozważając charakteru żądanych informacji. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) u.d.i.p. udostępnieniu podlega m.in. informacja publiczna o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, a także o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.) a u.d.i.p.). Rozumienie pojęcia dokumentu urzędowego na gruncie ustawy o informacji publicznej określa art. 6 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Zauważyć przy tym należy, że informacje publiczne mogą wynikać nie tylko z dokumentów urzędowych sporządzonych przez uprawnionego funkcjonariusza publicznego w ramach jego kompetencji oraz skierowanych do innego podmiotu lub złożonych do akt sprawy (art. 6 ust. 2 u.d.i.p.), lecz także z innych dokumentów, którymi podmioty publiczne posługują się w celu wykonywania powierzonych im zadań publicznych (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 3/22). W związku z powyższym informacje publiczne mogą wynikać również z dokumentów nieurzędowych wytworzonych w związku z rozpoczęciem, trwaniem lub zakończeniem stosunku służbowego funkcjonariusza publicznego, jeśli tylko dokumenty te stanowią część bazy informacyjnej wykorzystywanej przez dany podmiot publiczny. Jak wskazano wyżej , udostępnieniu podlega informacja publiczna o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Zatem, choć wskazany przez skarżącego policjant należy do kręgu osób pełniących funkcje publiczne, to nie wszystkie informacje z nim związane podlegają bezwarunkowemu udostępnieniu z całkowitym wyłączeniem ochrony jego prywatności. Ustawa o dostępie do informacji publicznej zastrzega możliwość odmowy udostępnienia informacji publicznej w określonych w niej przypadkach, m.in. wówczas, gdy informacja dotyczy osoby pełniącej funkcje publiczne , ale nie ma ona związku z pełnieniem tej funkcji – z uwagi na prywatność osoby fizycznej. Organ uznając, że zachodzą przesłanki, o jakich wyżej mowa, odmawia udostępnienia takiej informacji. Jednakże ma obowiązek zrobić to w procesowej formie decyzji, w której wykaże zaistnienie takich przesłanek. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o czym stanowi art. 16 ust. 2 u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie organ, powołując się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., odmówił skarżącemu udostępnienia żądanych informacji pismem z dnia 16 lipca 2025 r. Zdaniem Sądu pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowi decyzji, która w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej powinna zawierać dodatkowo elementy , określone art. 16 ust.2 pkt 2 u.d.i.p. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego z dnia 14 kwietnia 2025 r. nie został rozpatrzony zgodnie z przepisami u.d.i.p., wobec czego organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2025 r. w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku (punkt 1\. sentencji wyroku). Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie 2\. sentencji wyroku, Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków strony skarżącej i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też gdy opóźnienie w załatwieniu sprawy jest rażąco nadmierne. Sąd wziął pod uwagę, że organ nie zignorował wniosku skarżącego i odpowiedział na jego wniosek, jednak w wadliwej formie. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu umyślności czy też złej woli. Zatem uznać należało, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z art. 149 § 2 p.p.s.a. wynika, że zarówno wymierzenie grzywny, jak i przyznanie sumy pieniężnej nie jest obligatoryjne. Stwierdzenie bezczynności organu nie jest powiązane z obowiązkiem wymierzenia grzywny, czy też przyznania od organu sumy pieniężnej. Tego rodzaju sankcja dodatkowa jest zarezerwowana dla szczególnie jaskrawych przypadków pozostawania w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego, lecz w niewłaściwej formie. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zaszły podstawy do zdyscyplinowania organu czy też obiektywna potrzeba wynagrodzenia skarżącemu oczekiwania na rozpoznanie przez organ jego wniosku. W konsekwencji powyższego Sąd nie uwzględnił wniosków skargi o wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej , oddalając je w oparciu o dyspozycję art. 151 p.p.s.a. (punkt 3\. sentencji wyroku). Organ przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżącego powinien ocenić, jaki charakter mają żądane przez niego informacje i albo informacje te udostępnić ( w całości lub w części) , albo odmówić ich udostępnienia w formie decyzji. Zwrócić należy też uwagę, że część żądanych informacji może nie dotyczyć informacji publicznej ( patrz np. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 3/22 , wyrok NSA z dnia 23 maja 2024 r. sygn. akt II OSK 1241/22 ) , co obliguje organ , do którego wpłynął wniosek, do powiadomienia o tym fakcie wnioskującego na piśmie. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania , zawarte w punkcie 4\. sentencji wyroku, obejmujące zasądzone na rzecz skarżącego koszty poniesionego przez niego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wynikało z treści art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność. Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl). ----------------------- 2 2

## Informacje o sprawie

Data wpływu

12 sierpnia 2025

Symbol z opisem

6480 658

Hasła tematyczne

Dostęp do informacji publicznej

Skarżony organ

Komendant Policji

Sędziowie

Adam Osik Alina Dominiak /sprawozdawca/ Jacek Hyla /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000902)  
art. 1, art. 5, art. 14, art. 16, art. 4 ust. 1 · Dz.U. 2022 poz. 902
* [Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000383)  
art. 115 § 13 pkt 7 · Dz.U. 2025 poz. 383
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 149 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2024 poz. 935

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III OSK 2427/25 - Postanowienie NSA z 2026-05-21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2427-25-postanowienie-nsa-z-2026-05-21--iii-osk-2427-25)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SAB/Wr 990/25 · 25 września 2025Postanowienie WSA we Wrocławiu z 25 września 2025 r., IV SAB/Wr 990/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sab-wr-990-25-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2025-09-25--iv-sab-wr-990-25)
* [Sygnatura: I SAB/Sz 99/25 · 25 września 2025Postanowienie WSA w Szczecinie z 25 września 2025 r., I SAB/Sz 99/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-sz-99-25-postanowienie-wsa-w-szczecinie-z-2025-09-25--i-sab-sz-99-25)
* [Sygnatura: I SAB/Sz 98/25 · 25 września 2025Postanowienie WSA w Szczecinie z 25 września 2025 r., I SAB/Sz 98/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-sz-98-25-postanowienie-wsa-w-szczecinie-z-2025-09-25--i-sab-sz-98-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B22742B9FE)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gd-339-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-09-25--iii-sab-gd-339-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSAB%252FGd%2B339%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGda%25C5%2584sku.%2BData%253A%2B25%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2Bdo%2Bdokonania%2Bczynno%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSAB%252FGd%2B339%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
