Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Wr 474/25

Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., III SA/Wr 474/25

Wynik

\*Oddalono skargę w całości

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak (sprawozdawca), Katarzyna Borońska, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w S. na pkt 3 decyzji Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z dnia 15 października 2025 r. nr 458000-CWZ.4227.578.2025.20 w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych oddala skargę w całości.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWr%2B474%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bca%25C5%2582o%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWr%2B474%252F25)

## Uzasadnienie

Przedmiotem skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: strona skarżąca, skarżąca, spółka, wnioskodawca) jest punkt 3 decyzji Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu (dalej NDUCS, organ) z 15 października 2025 r. (nr 458000-CWZ.4227.578.2025.20), którym organ postanowił: 3\. odmówić wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych należących do skarżącej, z przeznaczeniem na zapłatę za usługi prawnicze świadczone przez spółkę pod firmą: G. spółka partnerska, w kwocie 1.845 EUR miesięcznie, w miesiącach od października 2025 r. do końca lipca 2026 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał: art. 4 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną; suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. U. UE L 78/6 ze zm. dalej rozporządzenie nr 269/2014), art. 143a ust. 2 pkt 2 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 1131 dalej u.k.a.s.), art. 104, art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 dalej k.p.a.), art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspierania agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. z 2025 r., poz. 514 dalej ustawa o przeciwdziałaniu), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie upoważnienia Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu do wykonywania niektórych zadań w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę (Dz. U. z 2022 r., poz. 2307 dalej rozporządzenie MF). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych sprawy wynika, że środki finansowe spółki zostały zamrożone decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 29 maja 2023 r. nr DPP-TPZ.0272.86.2023(2), i skarżąca została wpisana na krajową listę sankcyjną. Pismem z 18 czerwca 2025 r. do Naczelnika DUC-S we Wrocławiu wpłynął wniosek o zwolnienie zamrożonych środków finansowych, celem dokonania zapłaty za usługi prawnicze świadczone przez radcę prawnego D. G. W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 4 lipca 2025 r. o uzupełnienie wniosku, spółka wyjaśniła, że zakres świadczonych usług prawniczych objęty jest tajemnicą zawodową, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o radcach prawnych. Ponadto spółka wyjaśniła, że pełnomocnik spółki reprezentował ją w 25 postępowaniach prowadzonych przed tut. organem (obecne postępowanie jest 26.), w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, reprezentuje również spółkę w toku kontroli celno-skarbowej prowadzonej przez Mazowiecki Urząd Celno-Skarbowy w Warszawie, w postępowaniu przed WSA w Warszawie, w postępowaniu przed MSWiA dotyczącym wykreślenia spółki z listy sankcyjnej, w postępowaniu rejestrowym przed KRS w zakresie zmian w Zarządzie spółki. Nadto strona skarżąca zaznaczyła, że postępowania sądowe stanowią jedynie część świadczonych usług i podkreśliła, że obejmuje ona również obsługę organów spółki, obsługę korporacyjną (compliance) oraz doradztwo w zakresie przepisów sankcyjnych. Pismem z 22 sierpnia 2025 r. strona wniosła o zmianę wniosku na: 1\. zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych celem dokonania zapłaty za usługi prawnicze świadczone przez radcę prawnego D. G. w kwocie 1845 Euro za usługi świadczone w lipcu 2025 roku, udokumentowane fakturą VAT nr FS/25/7/1 z dnia 24 lipca 2025 r., płataną na dzień 31 lipca 2025 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, z tym zastrzeżeniem, że zapłata ma następować na podstawie stosownej faktury VAT wystawionej przez D. G. i przedłożonej w B. S.A., 2\. zwolnienie zamrożonych środków finansowych spółki z przeznaczeniem na zapłatę za usługi prawnicze świadczone przez spółkę pod firmą: G. spółka partnerska, w kwocie 1.845 EUR miesięcznie za usługi świadczone w każdym kolejnym miesiącu kalendarzowym począwszy od sierpnia 2025 r. do końca lipca 2026 r., płatne na koniec każdego miesiąca, z tym zastrzeżeniem, że zapłata za kolejne miesiące począwszy od sierpnia 2025 r. ma następować na podstawie stosownej faktury wystawionej przez spółkę pod firmą: G. spółka partnerska, 3\. wyrażenie zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych i wypłaty tych środków na w/w rachunki bankowe odpowiednio D. G. i spółki pod firmą: G. spółka partnerska. Strona uzasadnia konieczność zmiany tym, że modyfikacja wniosku z dnia 18 czerwca 2025 r. o zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych celem dokonania zapłaty za usługi prawnicze stała się konieczna, bowiem usługodawca usług prawniczych zawiesił dotychczas prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą i prowadzi ją aktualnie jako partner w spółce pod firmą: G. spółka partnerska. Wnioskodawca zaznacza, że strony na mocy porozumienia z dnia 1 sierpnia 2025 r. dokonały zmiany świadczeniodawcy usług prawniczych, a w pozostałym zakresie treść umowy o obsługę prawną nie uległa zmianie. Powołaną na wstępie decyzją NDUCS rozpoznał wniosek strony skarżącej odmownie w zakresie kwoty 1.845 EUR miesięcznie, w miesiącach od października 2025 r. do końca lipca 2026 r. Uzasadniając pkt 3 swojego rozstrzygnięcia organ przywołał treść art. 2 ust. 1 i ust. 2, art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 269/2014 i wskazał, że przywołane wyżej uregulowania mają zastosowanie do podmiotów wpisanych na krajową listę sankcyjną art. 1 pkt 2 oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu. NDUCS wyjaśnił, że sformułowanie "uzasadnionych honorariów" należy interpretować jako należności, które nie tylko odpowiadają rynkowym standardom, ale przede wszystkim są poparte konkretnymi dowodami, potwierdzającymi ich faktyczną realizację. Oznacza to, że podmiot wnioskujący o zwolnienie określonych środków finansowych na pokrycie wskazanego honorarium, powinien być w stanie udokumentować rzeczywiste wykonanie usług, za które zostało naliczone honorarium. Materiał dowodowy może obejmować w szczególności sporządzone opinie, pisma procesowe, a także inne dowody, potwierdzające rzeczywiste świadczenie usług prawniczych. Właściwe organy państwa powinny, bowiem mieć możliwość oceny dowodów potwierdzających ich świadczenie. Rozporządzenia nr 269/2014, zastosowanie odstępstwa od środków ograniczających wymaga spełnienia przesłanek, zamrożone środki finansowe mogą być zwolnione wyłącznie na pokrycie należnego honorarium za udokumentowane rzeczywiste usługi prawnicze. Organ podkreślił, że posiada obowiązek zweryfikowania czy przedłożone przez wnioskodawcę dowody potwierdzają prawo do zastosowania takiego zwolnienia. NDUCS wyjaśnił, że strona wnioskując o wyrażenie zgody na zwolnienie środków finansowych w kwocie 1 845 EUR miesięcznie w celu zapłaty wynagrodzenia za usługi prawne, które będą świadczone w przyszłości, które na dzień sporządzenia niniejszego decyzji nie zostały zrealizowanie, nie spełnia przesłanki z art. 4 ust. 1 lit b rozporządzenia nr 269/2014 "pokrycie uzasadnionych honorariów" i w konsekwencji, w ocenie organu, należało odmówić wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych, celem uregulowania zobowiązań, które nie zostały zrealizowane na moment wydania niniejszego rozstrzygnięcia, tj. w okresie od października 2025 r. do lipca 2026 r. Strona nie zgodziła się z pkt 3 decyzji i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 269/2014, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na: a) uzależnieniu możliwości zwolnienia środków finansowych wyłącznie od wykazania faktycznego wykonania usług prawnych, co nie znajduje oparcia w treści przepisu i ignoruje możliwość finansowania zarówno wynagrodzenia ryczałtowego, jak i zwrotu wydatków związanych z obsługą prawną, b) przyjęciu nadmiernie zawężającej interpretacji prawa unijnego w sposób prowadzący do ograniczenia prawa strony do korzystania z pomocy prawnej. Mając na uwadze postawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części i zasądzenie kosztów postępowania zgodnie ze złożonym spisem, a w przypadku jego braku, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy przyjął co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania decyzji. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 143 ze zm. dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Kontrola legalności przeprowadzona w niniejszej sprawie dotyczy decyzji NDUCS z 15 października 2025 r. o odmowie udostępnienia zamrożonych zasobów gospodarczych skarżącej spółki – na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 269/2014\. Spór w sprawie dotyczy części rozstrzygnięcia, tj. pkt 3 tej decyzji dotyczącego odmowy wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych spółki w celu realizacji płatności za usługi prawnicze świadczone przez spółkę pod firmą: G. spółka partnerska, w kwocie 1.845 EUR miesięcznie, w miesiącach od października 2025 r. do końca lipca 2026 r. Podkreślić trzeba, że poza granicami sprawy poddanej kontroli legalności w tym postępowaniu sądowym jest status spółki jako podmiotu wpisanego na listę sankcyjną oraz potrzeba i zakres zastosowanych środków ograniczających w rozumieniu rozporządzenia nr 269/2014\. Te bowiem są przedmiotem decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 maja 2023 r. względem strony skarżącej. Zasadniczo stosowanie środków ograniczających przez kraje członkowskie UE jest regulowane przepisami unijnymi. Będące podstawą zamrożenia środków strony skarżącej i działań podjętych w rozpoznawanej sprawie rozporządzenie nr 269/2014 w preambule stanowi m.in., że szefowie państw lub rządów państw członkowskich Unii stanowczo potępili niesprowokowane pogwałcenie przez Federację Rosyjską suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy i wezwali Federację Rosyjską do natychmiastowego wycofania swoich sił zbrojnych do miejsc ich stałego stacjonowania zgodnie ze stosownymi umowami. W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB, w której przewidziano ograniczenia dotyczące podróżowania oraz zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych niektórych osób odpowiedzialnych za działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające, w tym działania dotyczące przyszłego statusu dowolnej części jej terytorium, które są sprzeczne z konstytucją Ukrainy, oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych. W tym samym dniu Rada UE ustanowiła rozporządzenie nr 269/2014, którego celem jest realizacja wskazanych w preambule tego aktu i decyzji Rady nr 2014/145/WPZiB działań polegających m.in. na zamrożeniu środków finansowych i zasobów gospodarczych będących własnością, pozostających w posiadaniu, w faktycznym władaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku I osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów lub powiązanych z nimi osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I (art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 269/2014). Nie udostępnia się wymienionym w załączniku I osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom ani powiązanym z nimi osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom, ani też na ich rzecz - bezpośrednio lub pośrednio - żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych (art. 2 ust. 2 ww. rozporządzenia nr 269/2014). Ponadto zgodnie z pkt 6 preambuły niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami określonymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu oraz z prawem do ochrony danych osobowych. Celem omawianego aktu jest wdrożenie działań będących następstwem braku reakcji Federacji Rosyjskiej na zaniechanie działań wojennych względem Ukrainy, w tym wprowadzenia środków ograniczających. Środki te nie mają charakteru represyjnego ani konfiskacyjnego, lecz stanowią instrumenty zapobiegawcze (por. Opinia Komisji Europejskiej z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie art. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014). Z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy istotne jest zatem, że ideą uchwalenia rozporządzenia nr 269/2014 jest wdrożenie takich środków. Prawidłowa kontrola sprawy wymaga ponadto uwzględnienia zapisów istotnego w tej sprawie dokumentu Rady zatytułowanego jako "Najlepsze praktyki (Unii Europejskiej) w zakresie skutecznego wprowadzania w życie środków ograniczających" w wersji z dnia 3 lipca 2024 r. (dokument 11623/24, dalej: "najlepsze praktyki"). Z zapisów tego dokumentu wynika m.in., że "wyznaczone osoby i podmioty mogą zwracać się z wnioskiem o zezwolenie na korzystanie z ich zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na przykład aby zaspokoić wierzyciela" (pkt 84). Zainteresowane strony mogą zwracać się o zezwolenia na dostęp do zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych zgodnie z krajowymi procedurami. (...) Rozpatrując takie wnioski, właściwe organy powinny między innymi uwzględnić dowody dostarczone przez wierzyciela i wyznaczoną osobę lub podmiot, wskazujące, czy istnieje prawny obowiązek (umowny lub statutowy) udostępnienia środków finansowych lub zasobów gospodarczych i rozważyć występowanie ryzyka obchodzenia środków (...) (pkt 86). Osoba lub podmiot, które chcą udostępnić środki finansowe lub zasoby gospodarcze wyznaczonej osobie lub podmiotowi, muszą złożyć wniosek o wydanie zezwolenia, z wyjątkiem szczególnych przypadków, w których udostępnienie środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest objęte wyłączeniem przewidzianym w mającym zastosowanie rozporządzeniu. Rozpatrując takie wnioski, właściwe organy powinny między innymi uwzględnić dostarczone dowody dotyczące uzasadnienia wniosku i sprawdzić, czy powiązania wnioskodawcy z wyznaczoną osobą lub podmiotem nie sugerują, że mogliby oni współpracować w celu obejścia środków zamrażających (87). Rozporządzenie UE nakładające środki polegające na zamrożeniu aktywów mają bezpośrednie zastosowanie w państwach członkowskich UE i nie wymaga ich transpozycji do prawa krajowego (...). Oprócz prawodawstwa przyjętego przez Unię państwa członkowskie w razie potrzeby powinny dysponować dodatkowymi ramami prawnymi, przepisami ustawowymi lub wykonawczymi, które skutkują zamrożeniem środków finansowych i aktywów finansowych oraz zasobów gospodarczych (...)" (pkt 25). W konsekwencji w prawie krajowym przewidziana została procedura zapewniająca skuteczność rozporządzenia 269/2014, określona w ustawie, a dotycząca m.in. wydawania zezwoleń na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub na ich udostępnienie wedle reguły autonomii proceduralnej. Ponadto prawodawca krajowy w celu przeciwdziałania agresji na Ukrainę oraz ochrony zagwarantowania narodowego - co wynika z uzasadnienia projektu (druk sejmowy IX.2131) - ustanowił w ustawie w oparciu o wybrane instrumenty prawne zawarte w rozporządzeniu 269/2014, na gruncie prawa krajowego odrębną od wykazów zawartych w tym rozporządzeniu listę osób i podmiotów, wobec których stosuje się wybrane środki określone w tym rozporządzeniu. Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy w celu przeciwdziałania wspieraniu agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej w dniu 24 lutego 2022 r., wobec osób i podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 2, stosuje się odpowiednio środki określone w art. 2 i art. 9 rozporządzenia 269/2014 na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 8, art. 12 i art. 16\. Podkreślenia jednak wymaga, że objęcie danego podmiotu środkami zapobiegawczymi wynikającymi z rozporządzenia nr 269/2014 nie ma charakteru absolutnego. Ustawodawca unijny przewidział bowiem odstępstwa. Z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy istotny jest art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia, zgodnie z którym na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą wyrazić zgodę na zwolnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe i zasoby gospodarcze, o których mowa, są przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów lub zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych. Z treści powołanych zapisów oraz regulacji prawnych odnoszących się do rozważanej problematyki wynika, że postępowanie w sprawie odstępstw od stosowania środków ograniczających (zamrażających) jest postępowaniem wnioskowym. Przesłanki odstępstwa określa rozporządzenie nr 269/2014, enumeratywnie wskazując na warunki jakie winny być spełnione aby środki zostały odmrożone. Z powyższego wynika wniosek, że wykazanie istnienia wskazanych okoliczności i właściwego ich udokumentowania spoczywa na wnioskodawcy. To wynika nie tylko z konstrukcji postępowania wnioskowego, zapisów dobrych praktyk (obecnie określanych jako najlepsze praktyki), ale również z zasad logicznego rozumowania. Wszak to wnioskodawca jest najlepiej zorientowany jakie wydatki, czy koszty są niezbędne do zaspokojenia jego podstawowych potrzeb. Po stronie właściwych organów pozostaje weryfikacja tych twierdzeń w świetle przedstawionych przez wnioskującego dokumentów. Potwierdzają to zasady procedowania w trybie wnioskowym, ale także powołane tezy najlepszych praktyk. Jak wskazano w ich treści procedura przyznania zezwolenia nie zwalania z potrzeby przeprowadzenia zwyczajnych procedur określających ważność oświadczeń wobec wyznaczonej osoby. Właściwe organy powinny między innymi uwzględnić dostarczone dowody uzasadniające wnioski i sprawdzić powiązania wnioskodawcy z wyznaczonym podmiotem. Oczywistym jest bowiem, że zamrożone aktywa nie oznaczają automatycznego pozbawienia prawa do pomocy prawnej, dlatego uwolnienie tych środków wymaga zgody odpowiedniego organu krajowego. W opinii Sądu w rozpoznawanej sprawie, organ oceniający wniosek strony skarżącej właściwe ocenił, że nie wykazała ona okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 269/2014\. Przypomnieć raz jeszcze trzeba, że wniosek spółki dotyczył zwolnienia środków na wypłatę środków za usługi prawnicze świadczone przez radcę prawnego na rzecz tej spółki. Podkreślenia wyraźnie wymaga, że organ wyraził zgodę na zwolnienie środków w wysokości 1845 EUR za usługi świadczone w lipcu 2025 r. udokumentowane fakturą oraz na zwolnienie środków w wysokości do 1845 EUR miesięcznie za usługi świadczone w miesiącach sierpień i wrzesień z zastrzeżeniem, że zapłata ma następować na podstawie stosownej faktury. Natomiast odmowa dotyczyła zwolnienia środków w wysokości 1845 EUR miesięcznie, w miesiącach od października 2025 r. do końca lipca 2026 r. Według organu zasadność wypłaty honorarium podlega ocenie dopiero po przedłożeniu dowodów wykonania usług prawniczych. W związku z powyższym zwolnieniem nie można było objąć usług, które mają być wykonane w przyszłości. W ocenie Sądu, stanowisko organu wyrażone w decyzji z 15 października 2025 r. uznające, że w sprawie strona nie wykazała okoliczności wynikających z art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 269/2014 w odniesieniu do kwoty wysokości 1845 EUR miesięcznie, w miesiącach od października 2025 r. do końca lipca 2026 r., która miała być wypłacona tytułem wynagrodzenia za usługi prawne świadczone na rzecz spółki w przyszłości tj. do końca lipca 2026 r., należało uznać za prawidłowe. Podkreślić należy, że niewątpliwie ustawa, jak i rozporządzenie, ustanawiają przepisy, których stosowanie daleko ingeruje w sferę praw, co powoduje znaczące utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu spółki. Ustawodawca krajowy, jak i prawodawca wspólnotowy, niewątpliwie jednak byli świadomi skutków, jakie powołane przepisy spowodują w sytuacji prawnej podmiotów, których będą dotyczyć. Podkreślić trzeba, że w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 269/2014 chodzi o środki przeznaczone na pokrycie uzasadnionych honorariów, czyli jak słusznie stwierdził organ, poparte konkretnymi dowodami, potwierdzającymi ich faktyczną realizację. Oznacza to, że podmiot wnioskujący o zwolnienie określonych środków finansowych na pokrycie wskazanego honorarium, powinien być w stanie udokumentować rzeczywiste wykonanie usług, za które zostało naliczone honorarium. Materiał dowodowy może obejmować w szczególności sporządzone opinie, pisma procesowe, a także inne dowody, potwierdzające rzeczywiste świadczenie usług prawniczych. Właściwe organy państwa muszą, bowiem mieć możliwość oceny dowodów i w konsekwencji rozstrzygnięcie czy koszty były konieczne i niezbędne, proporcjonalne (wysokość zwalnianych środków musi odpowiadać nakładowi pracy prawnika, skomplikowaniu sprawy), organy oceniają również czy zwolnione aktywa są przeznaczone na faktycznie wykonane, konkretne czynności prawne. Taka interpretacja pojęcia "uzasadnionych honorariów" zapewnia, że ewentualnie zwolnione środki finansowe, zostaną rzeczywiście wykorzystane zgodnie z celem analizowanej regulacji, czyli na pokrycie kosztów faktycznie świadczonych usług prawniczych, a nie inne cele, czyli nie mogą być sposobem na wytransferowanie środków, co naruszałoby skuteczność reżimu sankcji. Organy są bowiem zobowiązane do zapobieganiu przesunięciom tych środków finansowych, ich przeniesieniom, zmianom, wykorzystaniu, dostępowi do nich lub obrotowi nimi w sposób zabroniony na mocy rozporządzenia. W konsekwencji zarzut naruszenia przez organy art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 269/2014 polegający zdaniem skarżącego na uzależnieniu możliwości zwolnienia środków finansowych wyłącznie od wykazania faktycznego wykonania usług prawnych, należało uznać za niezasadny. Odnosząc się do kolejnego zarzutu spółki, który jej zdaniem miał polegać na przyjęciu nadmiernie zawężającej interpretacji prawa unijnego (art. art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 269/2014) w sposób prowadzący do ograniczenia prawa strony do korzystania z pomocy prawnej nie znajduje akceptacji Sądu. Podkreślenia wymaga, że jest wręcz przeciwnie, organy bowiem zaprezentowały w tej sprawie zdecydowanie bardziej liberalną interpretację tej regulacji niż została przyjęta w prawie unijnym. Z orzecznictwa TSUE wynika bowiem, że pojęcie (między innymi): "uzasadnione honoraria" należy odczytywać, biorąc pod uwagę treść art. 47 Karty Praw Podstawowych, czyli prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu. Zwrócić uwagę należy na wyrok Trybunału w sprawie C-384/24, TSUE w pkt 41 uzasadnienia podkreślił, że:"... art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 269/2014 należy interpretować w świetle tego postanowienia Karty w ten sposób, że odnosząc się w całości do "pokrycia uzasadnionych honorariów lub zwrotu wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych", może on obejmować wszystkie wydatki poniesione w celu umożliwienia osobie, podmiotowi lub organowi, których aktywa podlegają zamrożeniu, uzyskania zastępstwa prawnego." W konsekwencji zwolnienie z zakazu korzystania z zamrożonych środków finansowych na wydatki poniesione w związku ze świadczeniem usług prawnych ma za zadanie ułatwienie dostępu do usług prawnych, ale w rozumieniu usług, które mają zaspokoić prawa z art. 47 Karty Prawa Podstawowych. W konsekwencji zamrożenie funduszy wobec konkretnych podmiotów nie może pozbawić tych podmiotów skutecznego dostępu do sądu. Należy więc podkreślić, że orzecznictwo Trybunału wskazuje na wąską interpretację przepisu art. 4 ust. 1 lit b) rozporządzenia nr 269/2014: "przeznaczone wyłącznie na \[...\] zwrot poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych (zobacz również wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 grudnia 2022 r., Orde van Vlaamse Balies i in., C-694/20, EU:C:2022:963, pkt 63 i 64). Podobną interpretację przyjęto w (przywołanym już w treści tego uzasadnienia) dokumencie Rady Unii Europejskiej pt. "Najlepsze praktyki Unii Europejskiej w zakresie skutecznego wprowadzenia w życie środków ograniczających" (11623/24), który jest kluczowym dokumentem praktycznym, mającym na celu ujednolicenie stosowania sankcji przez państwa UE. W punkcie 80 w rozdziale XI tego dokumentu sformułowano: "Działając zgodnie z literą i duchem rozporządzeń, przy przyznawaniu odstępstw właściwy organ uwzględnia prawa podstawowe wyznaczonych osób i podmiotów. Zgodnie ze szczególnymi odstępstwami przewidzianymi w stosownych rozporządzeniach właściwe organy mogą uwzględniać następujące elementy: (...) prawo do obrony w odniesieniu do wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych". Z tego powodu zarzut strony skarżącej przyjęcia przez organ nadmiernie zawężającej interpretacji prawa unijnego (art. art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 269/2014) w sposób prowadzący do ograniczenia prawa strony do korzystania z pomocy prawnej nie znajduje uzasadnienie w prawie unijnym. Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny został ustalony prawidłowo. W ocenie Sądu organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo i pełnie wyjaśnił, dlaczego nie można zliczyć do uzasadnionych honorariów (w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 269/2014.) korzystania przez przedsiębiorcę (wobec którego zastosowano sankcje) ze stałej obsługi prawnej, za zapłatę wynagrodzenia za obsługę prawną w trybie ryczałtowym i za okresy przyszłe. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę na decyzję w zaskarżonej części tj. w pkt 3.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 grudnia 2025

Symbol z opisem

[6049 Inne o symbolu podstawowym 604](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6049-inne-o-symbolu-podstawowym-604)

Skarżony organ

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego

Sędziowie

Kamila Paszowska-Wojnar Katarzyna Borońska Magdalena Jankowska-Szostak /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspierania agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000514)  
art. 5 ust. 1 pkt 2 · Dz.U. 2025 poz. 514
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 151 · Dz.U. 2026 poz. 143
* Rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2024 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających  
art. 4 ust. 1 lit. b · Dz.U.UE.L 2014 nr 78 poz. 6

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Wr 521/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., III SA/Wr 521/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-521-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-521-25)
* [Sygnatura: III SA/Wr 522/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., III SA/Wr 522/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-522-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-522-25)
* [Sygnatura: V SA/Wa 3243/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2026 r., V SA/Wa 3243/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-3243-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--v-sa-wa-3243-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/FD96564711)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wr-474-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-04-16--iii-sa-wr-474-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWr%2B474%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bw%2Bca%25C5%2582o%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWr%2B474%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
