Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Wa 2650/25

Wyrok WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2026 r., III SA/Wa 2650/25 – podatek dochodowy od osób fizycznych

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Dariusz Czarkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia \[...\] października 2025 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia i zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWa%2B2650%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWa%2B2650%252F25)

## Uzasadnienie

Pismem z 21 lipca 2025 r. R. K. (dalej jako: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwrot kwoty zapłaconej jako podatek dochodowy (19% uzyskanej ceny) z tytułu sprzedaży mieszkania. Strona powołała wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2025 r. sygn. akt SK 64/20 wskazując, że wyrok ten usunął z obrotu prawnego przepis, na podstawie którego podatek został zapłacony. Powyższy wyrok zmienia stan prawny ze skutkiem na przyszłość i na przeszłość. Wpłata nastąpiła w ramach Ordynacji podatkowej i analogicznie powinien nastąpić zwrot tej wpłaty. Postanowieniem z \[...\] września 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej jako: "Naczelnik" lub "Organ I instancji") odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia i zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wyjaśnił, że z uwagi na upływ terminu do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty, organ podatkowy nie ma podstaw prawnych do prowadzenia postępowania w żądanym zakresie. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia \[...\] października 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako: "Dyrektor IAS" lub "Organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie Organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Organ odwoławczy przytoczył art. 165 § 1 i § 3 O.p., art. 165a § 1 O.p. Dyrektor IAS wyjaśnił, że złożenie żądania wszczęcia postępowania w konkretnej sprawie nie powoduje samo przez się skutku jego wszczęcia, gdyż na wstępnym etapie rozpoznania sprawy organ podatkowy przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. Z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania następuje wszczęcie postępowania wstępnego, w którym organ podatkowy bada, czy podanie pochodzi od osoby posiadającej legitymację procesową oraz czy nie zachodzą inne przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania podatkowego. W tej fazie postępowania organ podatkowy nie rozpoznaje merytorycznie sprawy podatkowej, lecz jedynie bada dopuszczalność prowadzenia w danej sprawie postępowania podatkowego. Jeśli organ stwierdzi, że występuje którakolwiek z przeszkód do prowadzenia postępowania, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z akt sprawy wynika, że aktem notarialnym z \[...\] listopada 2010 r. Rep. A Nr \[...\] Strona dokonała odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Nr \[...\] położonego w \[...\], nabytego w spadku po zmarłej 19 czerwca 2007 r. D. K. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy zmienianej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1.01.2007 r. do dnia 31.12.2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31.12.2008 r. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof), w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zgodnie z art. 45 ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8\. W myśl art. 30e ust. 1, ust. 2 i ust. 4 updof od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku (ust. 1). Organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (ust. 2). Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie (ust. 4). Dyrektor IAS wskazał, że 5 kwietnia 2011 r. Strona złożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 (PIT-36), w którym nie wykazała podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. 9 kwietnia 2015 r. Strona złożyła korektę ww. zeznania podatkowego, w którym wykazała podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w kwocie 35.625,00 zł. 9 kwietnia 2015 r. Strona wpłaciła ww. kwotę 35.625,00 zł wraz z odsetkami. W piśmie z 13 sierpnia 2025 r. Strona wyjaśniła, że dokonała zapłaty podatku w łącznej kwocie 52.049,00 zł, w tym podatek w kwocie 35.625,00 zł, odsetki w kwocie 16.424,00 zł. Jednocześnie Strona wskazała, że kwota 508,00 zł została umorzona w ramach pomocy de minimis. Pismem z 21 lipca 2025 r. Strona wniosła o zwrot kwoty zapłaconej, jako podatek dochodowy z tytułu sprzedaży mieszkania. W uzasadnieniu wniosku Strona powołała wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2025 r. sygn. akt SK 64/20 wskazując, że wyrok ten usunął z obrotu prawnego przepis, na podstawie którego Strona zapłaciła podatek. W ww. wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 21 ust. 21 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., w związku z art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316, ze zm.) w zakresie, w jakim uzależnia skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych od złożenia oświadczenia o zameldowaniu, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego mają wpływ instytucje przewidziane w art. 70 O.p., tj. przerwanie bądź zawieszenie biegu terminu przedawnienia. W przedmiotowej sprawie termin złożenia zeznania podatkowego i płatności podatku upłynął z dniem 30 kwietnia 2011 r., zatem termin przedawnienia rozpoczął bieg 1 stycznia 2012 r., a w konsekwencji przedawnienie zobowiązania podatkowego za 2010 rok nastąpiło z dniem 31 grudnia 2016 r. Organ odwoławczy przytaczając art. 79 § 2 i § 3 O.p. wskazał, że ww. przepisie określono instytucję utraty prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz o zwrot nadpłaty, na skutek przedawnienia. Oznacza to, że po upływie określonego terminu nie można skutecznie domagać się ukształtowania stosunku prawnego. Termin ten jest terminem prawa materialnego o charakterze prekluzyjnym (nie podlega przywróceniu). Złożenie zatem takiego wniosku po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych powoduje, że wniosek ten nie może skutecznie doprowadzić do wszczęcia postępowania ma mocy art. 165 § 1 O.p. Wyjątki przewidujące możliwość złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty po upływie terminu przedawnienia uregulowane są w art. 79 § 4 O.p. Powołany przez Stronę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2025 r., sygn. akt SK 64/20 nie spełnia przesłanek przewidzianych w art. 79 § 4 O.p., co oznacza, że wyrok ten nie ma wpływu na możliwość złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, po upływie terminu przedawnienia. Zdaniem Dyrektora IAS, w niniejszej sprawie termin przedawnienia zobowiązania podatkowego upłynął 31 grudnia 2016 r., natomiast wniosek o stwierdzenie i zwrot nadpłaty został wniesiony 21 lipca 2025 r., a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 79 § 2 O.p. Ostatecznym terminem na złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok był 31 grudnia 2016 r. Po tym dniu prawo Strony do złożenia wniosku wygasło. Powyższe oznacza, że w przedmiocie nadpłaty i zwrotu podatku postępowanie nie może się toczyć, a co za tym idzie Organ I instancji nie był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Strony. Z uwagi na treść art. 79 § 2 O.p. wniosek Strony z 21 lipca 2025 r. nie mógł skutecznie wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 2492/16 przedawnienie jako instytucja prawa materialnego, skutkująca wygaśnięciem prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty zobowiązania na podstawie art. 79 § 2 O.p., winna być bezwzględnie respektowana w toku postępowania. Skoro zatem nastąpił upływ terminu przedawnienia, to organ podatkowy miał obowiązek odmówić - uwzględniając art. 165a § 1 O.p. - wszczęcia postępowania podatkowego. Organ odwoławczy stwierdził, że powołane w art. 165a O.p. wyrażenie, że postępowanie "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. W rozpoznawanej sprawie takim przepisem jest art. 79 § 2 O.p., którego treść i interpretacja uniemożliwiają wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty. W konsekwencji podniesiony przez Stronę zarzut błędnej wykładni art. 79 § 2 O.p. uznać należy za nieuzasadniony. Pismem z dnia 25 listopada 2025 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W skardze zawarto również wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego co skutkowało błędnym rozstrzygnięciem. W szczególności, w ocenie Skarżącej, błędna jest wykładnia art. 79 par. 2 O.p., gdyż czyni fikcję prawną z jednoznacznie wynikającego z Konstytucji RP prawa do odzyskania pieniędzy utraconych na podstawie zastosowania niezgodnego z konstytucją przepisu, czyli art. 190 ust. 4 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił w skardze, że bezsporne jest wydanie słusznego i oczywistego wyroku przez Trybunał Konstytucyjny SK 64/20, który stwierdził niezgodność z konstytucją przepisów, na podstawie których nałożono na Skarżącego podatek dochodowy i tym wyrokiem usunął te przepisy z porządku prawnego. Bezsporne jest, że to orzeczenie winno być bezzwłocznie opublikowane w Dzienniku Ustaw, bo ma to znaczenie do określenia końcowego terminu złożenia na podstawie art. 190 ust. 4 konstytucji wniosku o wznowienie/zwrot nadpłaty. W związku z tym, że wyrok do tej pory nie został ogłoszony, pomimo obowiązku konstytucyjnego po stronie rządu, należy przyjąć fikcję prawną, że osiągnięte zostały skutki prawne jego ogłoszenia. Skarżący stwierdził, że analogicznie jak przyjęto w uchwale NSA I FPS 5/17 - gdy obowiązkiem organu było wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, a organ takiego postanowienia nie wydał to przyjmuje się dla ustalenia sytuacji prawnej podatnika fikcję prawną, że takie postanowienie zostało wydane. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie warunki zastosowania wskazanego przepisu zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267, ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi może nastąpić również poprzez stwierdzenie nieważności decyzji lub postanowienia – w wypadku ustalenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 o.p. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie sądu nie wymaga w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania). Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia \[...\] października 2025 r., utrzymujące w mocy postanowienie z \[...\] września 2025 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia i zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok. Zgodnie z art. 165a § 1 O.p. gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 165 § 9 stosuje się odpowiednio. Należy podkreślić, że zarówno w piśmiennictwie (zob. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2008, Wrocław 2010, s. 741; R. Dowgier, Odmowa wszczęcia postępowania podatkowego. Przegląd podatków lokalnych i finansów samorządowych z 2011 r., nr 3, s. 21; P. Pietrasz (w:) L. Etel (red.), R. Dowgier, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, K. Teszner, Ordynacja podatkowa. Komentarz. Tom II. Procedury podatkowe, Lex), jak i w orzecznictwie (zob. wyroki NSA: z 6 listopada 2008 r., II FSK 1097/07; z 2 kwietnia 2008 r.; z 7 września 2021 r., II FSK 686/11) za ugruntowany można uznać pogląd, że druga z przesłanek odmowy wszczęcia postępowania została określona bardzo szeroko. Przyjmuje się, że przyczyną, z powodu której postępowanie nie może być wszczęte, może być w szczególności: brak w przepisach podatkowych podstawy do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego, toczące się już w tożsamej sprawie postępowanie podatkowe, czy istnienie w tej sprawie decyzji. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "nie może być wszczęte" wskazuje, że określona w art. 165a § 1 O.p. przyczyna przedmiotowa musiała zaistnieć już w chwili złożenia wniosku (żądania). Przy czym w zakresie hipotezy normy mieszczą się wyłącznie takie przypadki, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. W ramach oceny zastosowania art. 165a § 1 O.p. organ dokonuje wyłącznie analizy formalnej dopuszczalności zainicjowania procesu, nie dokonuje natomiast oceny zagadnień mających źródło w przepisach prawa materialnego. W świetle zaś art. 79 § 2 O.p. prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku. Decyzję w sprawie stwierdzenia nadpłaty na wniosek złożony przed upływem terminu przedawnienia można wydać także po upływie tego terminu (§ 3 ww. normy prawnej). DIAS słusznie wywiódł, iż w niniejszej sprawie termin przedawnienia zobowiązania podatkowego upłynął 31 grudnia 2016 r., natomiast wniosek o stwierdzenie i zwrot nadpłaty został wniesiony 21 lipca 2025 r., a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 79 § 2 O.p. Ostatecznym terminem na złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok był 31 grudnia 2016 r. Po tym dniu prawo Strony do złożenia wniosku wygasło. Powyższe oznacza, że w przedmiocie nadpłaty i zwrotu podatku postępowanie nie może się toczyć, a co za tym idzie Organ I instancji nie był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Strony. Stanowisko to Sąd w składzie niniejszym podziela i przyjmuje jako własne. Prawidłowo zatem DIAS zastosował art. 165a O.p. i utrzymał w mocy postanowienie o wszczęciu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Na marginesie zaznaczyć należy, że zobowiązanie podatkowe za 2010 r. wynika ze złożonego zeznania, a nie decyzji organu. Rekapitulując zarzuty Strony są bezzasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

8 grudnia 2025

Symbol z opisem

[6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6112-podatek-dochodowy-od-osob-fizycznych-w-tym-zryczaltowane-formy-opodatkowania)

Hasła tematyczne

Podatek dochodowy od osób fizycznych

Skarżony organ

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

Sędziowie

Dariusz Czarkowski /sprawozdawca/ Maciej Kurasz Marta Waksmundzka-Karasińska /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000111)  
art. 165a § 1, art. 79 § 2 · Dz.U. 2025 poz. 111

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II FSK 1471/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 1471/25 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1471-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1471-25)
* [Sygnatura: II FSK 359/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 359/25 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-359-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-359-25)
* [Sygnatura: II FSK 402/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 402/25 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-402-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-402-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/94F91EF547)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2650-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-04-16--iii-sa-wa-2650-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWa%2B2650%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWa%2B2650%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
