Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Wa 1985/25

Wyrok WSA w Warszawie z 26 listopada 2025 r., III SA/Wa 1985/25 – podatek dochodowy od osób prawnych

Wynik

Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

26 listopada 2025

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Czarkowski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, sędzia WSA Tomasz Grzybowski, Protokolant referent stażysta Agnieszka Kurzawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 lipca 2025 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.314.2025.1.PK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części w jakiej stanowisko wnioskodawcy zostało uznane za nieprawidłowe, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWa%2B1985%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B26%2Blistopada%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Binterpretacj%25C4%2599%2Bindywidualn%25C4%2585%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2Buznaj%25C4%2585cej%2Bstanowisko%2Bza%2Bnieprawid%25C5%2582owe.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWa%2B1985%252F25)

## Uzasadnienie

E. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Wnioskodawca", "Spółka", "Strona" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca opisując stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe wskazała, że jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucja oraz handel energią elektryczną. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Wnioskodawca w celu prowadzenia działalności gospodarczej korzysta w szczególności z nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, wymienionych w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm. dalej: "ustawa o CIT"), o wartości początkowej przekraczającej 10.000 zł, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór (tzw. metoda liniowa amortyzacji). Spółka ujmuje również jednorazowo w kosztach uzyskania przychodu środki trwałe, których wartość początkowa jest równa bądź niższa niż 10 000 zł, zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT. Dla środków trwałych amortyzowanych metodą liniową, Spółka zamierza dokonać wstecznego obniżenia stawek amortyzacyjnych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. W przypadku części środków trwałych stawka może również zostać obniżona do 0%. Obniżenie stawek amortyzacyjnych będzie dotyczyło środków trwałych już wykorzystywanych w działalności gospodarczej Spółki, od których rozpoczęto już dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Obniżone stawki Spółka planuje zastosować: 1) dla okresów przeszłych, z uwzględnieniem okresu przedawnienia zobowiązań podatkowych, czyli za lata 2020-2024, ze skutkiem zastosowania obniżonych stawek amortyzacji począwszy od pierwszego miesiąca każdego z tych lat oraz 2) dla roku bieżącego, tj. 2025 ze skutkiem zastosowania obniżonych stawek amortyzacji począwszy od pierwszego miesiąca bieżącego roku podatkowego tj. od 1 stycznia 2025 r. Obniżenie stawek nastąpiłoby za cały rok podatkowy objęty taką zmianą. Obniżenie stawek amortyzacji za dany rok z lat poprzednich będzie skutkowało korektą zeznania CIT-8 za dany rok. Spółka w związku z powyższym zapytała: 1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacji dla wybranych Środków Trwałych tj. wprowadzonych do ewidencji po 1 stycznia 2020 r. przy podjęciu decyzji w trakcie bieżącego roku podatkowego (2025 rok) ze skutkiem zastosowania obniżonych stawek amortyzacji począwszy od pierwszego miesiąca bieżącego roku podatkowego, tj. od 1 stycznia 2025 r.? 2) Czy w przedstawionych okolicznościach ma prawo do obniżenia stawek amortyzacji wybranych Środków Trwałych, w tym do wysokości 0%? 3) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych dokonanych za lata podatkowe 2020-2024, jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych Środków Trwałych, tj. wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. wstecznie i złożenia w związku z tym odpowiednich korekt zeznań CIT-8 za każdy rok objęty tą zmianą? Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1 opierało się na założeniu, że w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacji dla wybranych Środków Trwałych, tj. wprowadzonych do ewidencji po 1 stycznia 2020 r. przy podjęciu decyzji w trakcie bieżącego roku podatkowego (2025 rok) ze skutkiem zastosowania obniżonych stawek amortyzacji począwszy od pierwszego miesiąca bieżącego roku podatkowego, tj. od 1 stycznia 2025 r. Zdaniem Spółki przepisy jednoznacznie stanowią, że podatnik może obniżyć stawki amortyzacyjne określone w Wykazie stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych. Zmiana stawki amortyzacyjnej może zostać dokonana: 1) począwszy od miesiąca, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji, albo 2) od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. W związku z powyższym Spółka ma możliwość obniżenia stawek amortyzacyjnych na początku każdego roku podatkowego, co w przedstawionym stanie rzeczy, oznacza możliwość zastosowania obniżonych stawek od 1 stycznia 2025 r. Podkreśliła przy tym, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wprowadzony do ewidencji, aż do momentu, gdy suma odpisów amortyzacyjnych zrówna się z wartością początkową tego składnika. Jednakże, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, Spółka może zmieniać stawki amortyzacyjne, w tym przypadku obniżać je, również w trakcie trwającego roku podatkowego, z tym zastrzeżeniem, że zmiana ta musi dotyczyć całego roku podatkowego i może zostać zastosowana od początku danego roku, tj. od 1 stycznia. Zdaniem Strony w praktyce oznacza to, że Spółka, planując obniżenie stawek amortyzacyjnych, ma możliwość wprowadzenia tej zmiany od początku roku 2025, nawet jeśli decyzja o obniżeniu stawek została podjęta w trakcie tego roku. Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od stycznia 2025 r. mogą być naliczane według obniżonych stawek, przy czym obniżenie to musi być uwzględnione dla całego roku podatkowego. Spółka mając na uwadze powyższe, stanęła na stanowisku, że jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych w trakcie bieżącego roku podatkowego (2025), ze skutkiem ich zastosowania od 1 stycznia 2025 r. Przepisy, w tym w szczególności art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie nakładają ograniczeń co do momentu podjęcia decyzji o obniżeniu stawek amortyzacyjnych w trakcie trwającego roku podatkowego, o ile zmiana ta obejmuje cały rok. Oznacza to, że Spółka może podjąć decyzję o obniżeniu stawek w dowolnym momencie w 2025 r., pod warunkiem, że zmienione stawki będą stosowane od początku roku podatkowego, czyli od 1 stycznia 2025 r. Odnosząc się do pytania numer 2 Spółka podniosła, że ma prawo do obniżenia stawek amortyzacji wybranych Środków Trwałych, w tym do wysokości 0%. Zaznaczyła, że podatnicy mają prawo obniżać stawki amortyzacyjne dla poszczególnych środków trwałych. Ustawodawca nie precyzuje minimalnej wysokości tych stawek ani nie wprowadza wyraźnego zakazu zastosowania stawki 0%. Tego rodzaju swoboda decyzyjna powinna być rozumiana w ten sposób, że organ prawodawczy daje podatnikowi pewną elastyczność w podejmowaniu decyzji dotyczących amortyzacji środków trwałych. Ustawodawca zapewnia swobodę podatnikom w ustalaniu stawek amortyzacyjnych, co pozwala na dostosowanie amortyzacji do rzeczywistej sytuacji gospodarczej oraz potrzeb przedsiębiorstwa. W związku z tym, jeżeli Spółka uzna, że doszło do zmiany warunków wykorzystywania danego środka trwałego, to obniżenie stawki amortyzacyjnej do 0% jest zgodne z celem i logiką przepisu. Tym samym w jej ocenie dla środków trwałych, w przypadku których dopuszczono możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej, przepisy nie określają minimalnego poziomu tejże stawki. Oznacza to, że stawka amortyzacyjna może zostać obniżona do dowolnej wysokości, w tym nawet do 0%. Zdaniem Spółki, brak precyzyjnego wskazania minimalnej stawki w przepisach daje możliwość jej obniżenia do poziomu 0%, co zapewnia elastyczność w dostosowywaniu amortyzacji do aktualnych potrzeb i specyfiki użytkowania środków trwałych. Natomiast w stosunku do pytania numer 3 stanęła na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych dokonanych za lata podatkowe 2020-2024, Spółka jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych Środków Trwałych, tj. wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. wstecznie i złożenia w związku z tym odpowiednich korekt zeznań CIT-8 za każdy rok objęty tą zmianą. Spółka ma prawo obniżyć stawki amortyzacyjne począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca kolejnych lat podatkowych. W jej ocenie podatnik ma prawo do zmiany stawki amortyzacji środków trwałych od miesiąca, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji lub od każdego pierwszego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji. Ustawodawca nie wskazał ograniczenia dotyczącego zamkniętych już lat podatkowych. Wskazała przy tym, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, za lata podatkowe 2020-2024, jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych wprowadzonych do ewidencji po 1 stycznia 2020 r. oraz do złożenia związanych z tym korekt zeznań CIT-8 za każdy rok objęty tą zmianą. Jej zdaniem, zmiany stawek amortyzacyjnych można dokonać zarówno "na bieżąco" – korygując stawki w odniesieniu do przyszłych okresów, jak i "wstecz" – za okresy wcześniejsze, z uwzględnieniem terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Spółka ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych za lata 2020-2024 oraz do złożenia korekt deklaracji CIT-8 za te lata. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2025 r. stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1 i 3 uznał za nieprawidłowe, natomiast w zakresie pytania numer 2 za prawidłowe. Uzasadniając rozstrzygnięcie zauważył, że przepisy art. 16i ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT umożliwiły podatnikom podwyższenie/obniżenie stawek amortyzacyjnych, nie określając przy tym szczegółowych zasad tego procesu, za wyjątkiem określenia terminów, w których może do tych zmian dojść (czyli począwszy od miesiąca wprowadzenia do ewidencji lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego) oraz w przypadku stosowania dla tych środków trwałych odpisów amortyzacyjnych metodą liniową. Tym samym w brzmieniu ww. przepisów ustawodawca jasno określił, kiedy może nastąpić modyfikacja stawki z Wykazu, stwierdzając, że zmiany stawki w odniesieniu do: a) środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji – dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji; b) środków pozostających już w ewidencji – dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Organ podkreślił przy tym jednocześnie, że zasady zawarte w art. 16i ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT nie oznaczają, że zmiany stawki amortyzacji można dokonać "wstecz". Wyrażenie "następny", zdaniem organu, oznacza każdy następny rok podatkowy po obecnym. Tak więc podwyższenia/obniżenia stawek amortyzacji środków trwałych, które zostały wprowadzone do ewidencji we wcześniejszym okresie można dokonać tylko na początku każdego roku po bieżącym. Wskazuje na to także treść uzasadnienia projektu ustawy z 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (druk sejmowy nr 411 z dnia 17 kwietnia 2002 r.). W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej wskazano zatem na możliwość zaplanowania obniżonych stawek amortyzacji dla celów podatkowych w okresie ponoszenia strat, a tym samym wpływania na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania. Według organu nie można jednak uznać, że art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, zezwala na modyfikowanie odpisów amortyzacyjnych (a więc w konsekwencji wysokości kosztów podatkowych) za okresy wcześniejsze. Analogiczne zasady należy przyjąć do podwyższenia stawek amortyzacyjnych. Podatnicy nie są uprawnieni do modyfikowania kosztów uzyskania przychodów w dowolnym dla siebie momencie i za dowolny okres w przeszłości według własnego uznania, bez wyraźnej przyczyny powodującej korektę. Taką przyczyną może być m.in. błąd rachunkowy, oczywista omyłka czy też błędnie stosowane stawki amortyzacji. Dyrektor KIS odnosząc się do wątpliwości Spółki podniósł, że zastosowanie obniżonych stawek amortyzacyjnych dla całego roku 2025, czyli z mocą od 1 stycznia 2025 r. traktowane będzie jako działanie wstecz, ponieważ decyzja w tej sprawie zapadnie w trakcie roku 2025\. Z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT jednoznacznie wynika, że zmiany stawek amortyzacyjnych może Wnioskodawca dokonać począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego, przy czym przez słowo "następny" należy rozumieć każdy następny po obecnym (bieżącym) roku podatkowym. Nie może zatem Spółka podjąć decyzji dotyczącej modyfikacji stawki amortyzacyjnej ze skutkiem wstecz, ponieważ jak wynika z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, podatnik może dokonać zmiany od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Kolejne obniżenie/podwyższenie stawki amortyzacyjnej dla tych konkretnych środków trwałych będzie możliwe jak wynika z przepisu art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Tym samym stanowisko Spółki wskazujące, że w opisanym zdarzeniu przyszłym jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych w trakcie bieżącego roku podatkowego - 2025, ze skutkiem ich zastosowania od 1 stycznia 2025 r. uznał za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny mając na uwadze powyższe, nie zgodził się również ze stanowiskiem Strony, że w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych dokonanych za lata podatkowe 2020-2024 jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych wstecznie i złożenia w związku z tym odpowiedniej korekty zeznania CIT-8 za każdy rok objęty tą zmianą. Zaznaczył, że w rozumieniu art. 16i ust. 4 i ust. 5 omawianej ustawy, zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Ustawodawca stworzył więc możliwość obniżenia/podwyższenia stawek określonych w Wykazie, a decyzję w tym zakresie pozostawił podatnikowi. W ocenie organu brzmienie art. 16i ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT, nie pozostawia wątpliwości co do momentu, w którym może nastąpić modyfikacja stawki z Wykazu – jest to (w odniesieniu do środków będących już w ewidencji) – pierwszy miesiąc każdego następnego roku podatkowego. Zmiana stawki nie może być więc dokonana "wstecz". Gdyby istniała taka możliwość przepis art. 16i ust. 4 i ust. 5 musiałby mieć brzmienie: "zmiany stawki można dokonać "wstecz" lub w trakcie roku podatkowego ze skutkiem począwszy od pierwszego miesiąca roku podatkowego". Tym samym podkreślił, że literalna wykładnia art. 16i ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT, nie daje podstaw do dokonania modyfikacji stawki amortyzacyjnej, a więc podjęcia przez podatnika decyzji w tym zakresie, w miesiącu innym niż pierwszy miesiąc każdego roku podatkowego. W świetle powyższego, nie zgodził się ze stanowiskiem Spółki wskazującym, że będzie uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych za lata podatkowe 2020-2024 i złożenia w związku z tym odpowiedniej korekty zeznania CIT-8 za każdy rok objęty tą zmianą. Zatem, stanowisko Spółki do pytań nr 1 i 3 uznał za nieprawidłowe. Dyrektor KIS odnosząc się natomiast do ustalenia, czy Spółka ma prawo do obniżenia stawek amortyzacji wybranych środków trwałych do wysokości 0% podkreślił, że z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT wynika, że podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Powołany przepis nie zabrania obniżenia stawki amortyzacyjnej danego środka trwałego nawet kilka razy. Podatnik może zatem dokonać zmiany stawki, tj. jej zmniejszenia począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo jej zmniejszenia bądź zwiększenia uprzednio obniżonej począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma więc możliwość stosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na każdy rok podatkowy, z tym tylko zastrzeżeniem, aby stawki te nie były wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Według organu interpretacyjnego zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, pomimo że nie została ograniczona przez ustawodawcę żadnym limitem, powinna być dokonywana z uwzględnieniem pozostałych przepisów ustawy. Zatem ww. przepis umożliwił podatnikom obniżanie lub podwyższanie uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych, nie określając przy tym szczegółowych zasad tego procesu, za wyjątkiem określenia terminów, w których może do tych zmian dojść (czyli począwszy od miesiąca wprowadzenia do ewidencji lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego) oraz w przypadku stosowania dla tych środków trwałych odpisów amortyzacyjnych metodą liniową. Z powyższego wynika, że wysokość obniżenia lub podwyższenia stawki amortyzacyjnej uprzednio obniżonej dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii podatnika (z ww. zastrzeżeniem dot. stawki wynikającej z Wykazu oraz terminów, w których może dojść do tych zmian). Tym samym za prawidłowe uznał stanowisko Spółki w zakresie pytania numer 2 wskazujące, że ma prawo do obniżenia stawek amortyzacji wybranych środków trwałych do poziomu 0%. Strona w skardze z dnia 29 lipca 2025 r., wnosząc o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części, w której jej stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła jej naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 16i ust. 1 oraz art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, w szczególności polegającą na niewłaściwej interpretacji znaczenia terminu "następny" użytego w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT oraz pominięcie w interpretacji tego przepisu innych regulacji podatkowych, w szczególności dotyczących prawa do korekty rozliczeń podatkowych, tj. art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm.; dalej: "O.p."), a także przedawnienia podatkowego, tj. art. 68 O.p.; 2) naruszenie przepisów postępowania podatkowego, w szczególności art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. tj. prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych oraz w zw. z art. 14c § 1 i § 2 O.p. poprzez błędne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie prawne Interpretacji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji i powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawę prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja w zaskarżonej części narusza przepisy prawa. Istotą sporu w niniejszej jest ocena czy dopuszczalna prawnie jest zmiana stawek amortyzacyjnych wstecz. W tym zakresie Skarżąca przede wszystkim odwołuje się do art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. i wywodzi z niego, iż zmiany stawek dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, zatem należy ten przepis interpretować w ten sposób, że obniżenia stawki amortyzacji określonej w Wykazie stawek można dokonać zarówno w odniesieniu do przyszłych, jak i przeszłych rozliczeń podatkowych (lat podatkowych, za które podatnik złożył już deklarację CIT), w tym za wszystkie lata podatkowe wstecz, które nie uległy jeszcze przedawnieniu zgodnie z Ordynacją podatkową. Odmiennego zdania jest Organ, który zajmuje stanowisko zgodnie, z którym z literalnej wykładni powyższego przepisu nie można wywodzić podstaw do dokonania wstecznego obniżenia stawki amortyzacyjnej, a więc podjęcia przez podatnika decyzji w tym zakresie, w miesiącu innym niż pierwszy miesiąc każdego roku podatkowego. W sporze tym, w ocenie Sądu w składzie niniejszym, rację należy przyznać Stronie skarżącej. Odnosząc się do ram prawnych godnie z art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p wyjaśnić należy, że zgodnie z jego treścią podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK1413/19 zajął stanowisko (stanowisko to Sąd orzekający w niniejszej sprawie przyjmuje jako własne), w świetle którego wobec nieprecyzyjnej redakcji ww. przepisu należy uznać, że jego brzmienie pozwala podatnikom podatku dochodowego na zmianę stawek amortyzacyjnych w odniesieniu zarówno do przyszłych, jak i przeszłych rozliczeń podatkowych. W konsekwencji wykładnia art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. zaprezentowana przez organ w zaskarżonej interpretacji jest przede wszystkim sprzeczna z wykładnią gramatyczną tego przepisu. Z językowego znaczenia ww. regulacji wynika, że podatnicy mogą obniżyć stosowane stawki zaczynając od miesiąca (rozliczenia za ten miesiąc) - rozumianego jako punkt w czasie - w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ich ewidencji lub od pierwszego miesiąca któregokolwiek z następnych lat podatkowych. Powyższe stanowisko zgodne jest z art. 81 § 1 o.p., który dopuszcza możliwość dokonania korekty uprzedniego samoobliczenia podatku przez podatnika. Dopiero wyraźnie uregulowany w ustawie podatkowej wyjątek wyłącza uprawnienie dokonania takiej korekty, przy czym granicą prawa do dokonania korekty deklaracji jest przedawnienie zobowiązania podatkowego. W art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. nie uregulowano wprost ani zakazu dokonywania korekty deklaracji podatkowej (z uwagi na zmianę stawki amortyzacji dokonaną "wstecz"), ani bezpośredniego zakazu dokonywania zmian stawek amortyzacji za lata wcześniejsze. Gdyby ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie takiego zakazu, to powinien uczynić to w sposób niebudzący wątpliwości w ustawie. Tego rodzaju ograniczeń podatnik ani organ podatkowy nie mogą domniemywać. Na prawidłowość prezentowanego stanowiska wskazuje również treść uzasadnienia projektu nowelizacji u.p.d.o.p., w szczególności dotyczącego nowelizacji art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. (druk sejmowy nr 411 z dnia 17 kwietnia 2002 r.), w którym wskazano, że "podatnicy będą mogli w okresie ponoszenia strat podatkowych zaplanować maksymalnie obniżone stawki amortyzacyjne i powrócić do stawek, tj. wyższych kosztów podatkowych, w okresie osiągania dochodów, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania." Nie zawsze jest możliwe oszacowanie ewentualnej wysokości straty podatkowej, zwłaszcza straty osiąganej na przestrzeni kilku lat. W konsekwencji, osiągnięcie celu regulacji art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., o którym mowa w uzasadnieniu projektu nowelizacji u.p.d.o.p., możliwe jest niejednokrotnie jedynie w drodze zmiany stawki amortyzacji wstecz i korekty deklaracji podatkowej. Zarzut zatem naruszenia art. art. 16i ust. 1 w zw. z art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do uznania, że Skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego jest w pełni zasadny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na wniosek Spółki, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a., sąd zasądził na Jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego. Łączną kwotę 697 zł zasądzoną z tego tytułu na rzecz Skarżącej stanowią: wpis od skargi – 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł i równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyjmie ocenę prawną wynikającą z niniejszego wyroku. Orzeczenie powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

5 września 2025

Symbol z opisem

[6113 Podatek dochodowy od osób prawnych 6560](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6113-podatek-dochodowy-od-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Interpretacje podatkowe Podatek dochodowy od osób prawnych

Skarżony organ

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Sędziowie

Dariusz Czarkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Ewa Izabela Fiedorowicz Tomasz Grzybowski

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000278)  
art. 16i ust. 1 i 5 · Dz.U. 2025 poz. 278
* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000111)  
art. 81 par. 1 · Dz.U. 2025 poz. 111

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Gd 740/25 · 26 listopada 2025Wyrok WSA w Gdańsku z 26 listopada 2025 r., I SA/Gd 740/25 – podatek dochodowy od osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-gd-740-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-11-26--i-sa-gd-740-25)
* [Sygnatura: I SA/Gd 741/25 · 26 listopada 2025Wyrok WSA w Gdańsku z 26 listopada 2025 r., I SA/Gd 741/25 – podatek dochodowy od osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-gd-741-25-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2025-11-26--i-sa-gd-741-25)
* [Sygnatura: I SA/Wr 238/25 · 26 listopada 2025Wyrok WSA we Wrocławiu z 26 listopada 2025 r., I SA/Wr 238/25 – podatek dochodowy od osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-238-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-11-26--i-sa-wr-238-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/62E7752BBE)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1985-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-26--iii-sa-wa-1985-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FWa%2B1985%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B26%2Blistopada%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Binterpretacj%25C4%2599%2Bindywidualn%25C4%2585%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2Buznaj%25C4%2585cej%2Bstanowisko%2Bza%2Bnieprawid%25C5%2582owe.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FWa%2B1985%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
