Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Po 781/21

Wyrok WSA w Poznaniu z 22 czerwca 2022 r., III SA/Po 781/21 – kontyngenty taryfowe

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

22 czerwca 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 22 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Karolina Walkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2022 roku sprawy ze skargi \[...\] Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 15 marca 2021 r., nr \[...\] w przedmiocie określenia kwoty cła antydumpingowego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FPo%2B781%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B22%2Bczerwca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FPo%2B781%252F21)

## Uzasadnienie

Decyzją z \[...\] lutego 2020 r. nr \[...\], wydaną wobec B. sp. jawna w upadłości M. P. - syndyk masy upadłości oraz P. sp. z o.o. w G. – występującej w zgłoszeniu celnym jako przedstawiciel pośredni B. sp. jawna, Naczelnik W. Urzędu Celno-Skarbowego w P., powołując się na art. 22 ust. 4-7 w związku z art. 29, art. 87 ust. 1, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1, ust. 3, art. 104 ust. 1, art. 105 ust. 3, ust. 4, art. 108 ust. 1 w związku z art. 288 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013 r., str. 1 z późn. zm., dalej także jako rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013), art. 87 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r., s. 1-557) art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2019 r. poz. 1169 z późn. zm.), art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 502/2013 z dnia 29 maja 2013 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z \[...\] w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L 153 z dnia 05.06.2013 r., s.17.), art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2016/1821 z dnia 06 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Nr L 294 z 28 października 2016 r.): 1\. określił kwotę cła antydumpingowego w odniesieniu do towaru zadeklarowanego jako "rowery " w uzupełniającym zgłoszeniu celnym do procedury dopuszczenia do obrotu oraz zarejestrowanym w ewidencji pod nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2017 r. (wpis do rejestru procedury uproszczonej z dnia \[...\] marca 2017 r., nr \[...\]) w wysokości: \[...\] zł, 2\. na podstawie art. 102 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 powiadomił dłużnika o kwocie długu celnego w wysokości: \[...\] zł, 3\. wskazał, że na podstawie art. 114 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 odsetki za zwłokę nalicza się od kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, od dnia powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tym długu (w przedmiotowej sprawie do dnia doręczenia niniejszej decyzji). Wskazał, że kwota odsetek od niezaksięgowanej kwoty długu celnego na dzień wydania decyzji wynosi \[...\] zł, w związku z czym wezwał do uiszczenia kwoty cła wraz z odsetkami. W odwołaniu od opisanej decyzji P. sp. z o.o. w G. wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz włączenie do akt niniejszego postępowania, jako dowodów wszystkich dokumentów uzyskanych w toku kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej w styczniu 2018 r. u importera towarów, na okoliczność \[...\] pochodzenia towarów, wadliwości ustaleń raportu OLAF w zakresie pochodzenia, sposobu wytwarzania rowerów w N. (tj. i. eksportera) następnie nabywanych przez importera; wbrew treści decyzji, w zakresie importu towarów których dot. zaskarżona decyzja, organ I instancji dysponował szerszym materiałem dowodowym, który pominięto przy rozstrzyganiu sprawy. Nadto wniosła o wystąpienie do operatora kontenera nr \[...\], którym towary objęte decyzją były transportowane do Polski, z wnioskiem o przekazanie dokładnych danych dot. przebiegu trasy kontenera w okresie wskazanym w decyzji, a przede wszystkim wykazu operacji jakim był on poddany po przybyciu do portu N. w \[...\], w szczególności ze wskazaniem danych dot. o jego przemieszczaniu (opuszczeniu obszaru ww. portu), załadunku, zmiany plomb. Nadto wniosła o przeprowadzenia dowodu z zeznań strony, w osobie prezesa zarządu spółki M. K., na okoliczność wadliwości ustaleń dot. pochodzenia towarów, w kontekście okoliczności faktycznych związanych z opisaną w decyzji trasą kontenera, którym towar był transportowany i jego statusu, a także praktyki w zakresie wykorzystywania kontenerów i uzyskania wiedzy o operacjach dot. ww. kontenera po jego przybyciu z \[...\] do \[...\]. Nadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka W. B. tj. wspólnika spółki jawnej będącej importerem towarów: \[...\] sp. j. na okoliczność, faktycznego kraju pochodzenia towarów, okoliczności związanych z organizacją ich importu od N. . Nadto wniosła o zwrócenie się do OLAF z zapytaniem, czy organ ten ustalił lub zamierza dokonać ustaleń, w zakresie działalności prowadzonej przez eksportera \[...\] tj. N. , w szczególności, czy podmiot ten jest wyłącznie dystrybutorem \[...\] rowerów oraz części do nich, czy też jest ich producentem, czy w jego zakładach odbywa się produkcja towarów z części sprowadzanych z innych krajów, czy wykorzystywane są m. in. części \[...\] oraz europejskiego pochodzenia, czy ewentualnie importowane z \[...\] rowery są poddawane przetwarzaniu, a jeżeli tak to jakiemu, czy towary te podlegają następnie eksportowi z \[...\] a jeżeli tak, to czy trafiały one do Polski, czy znane są dane ewentualnych \[...\] producentów rowerów i części, objętych importem z \[...\] do \[...\] dla których dokumenty importowe zostały powiązane z dokumentami eksportowymi z \[...\] do Polski przez \[...\] Departament Celny. Decyzji organu I instancji zarzucono naruszenie: 1) art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, dalej także: O.p.), poprzez nie wyczerpujące ustalenie stanu faktycznego sprawy, wynikające z braku przeprowadzenia dowodów mogących doprowadzić do ustalenia rzeczywistego pochodzenia towarów, oparcie całości rozstrzygnięcia na raporcie OLAF; 2) art. 187 § 3 w zw. z art. 180 § 1 O.p. poprzez pominięcie materiałów dowodowych znanych z urzędu, uzyskanych w trakcie kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej u importera towaru w styczniu 2018 r., 3) art. 191 O.p., poprzez dowolną ocenę raportu OLAF, polegającą na bezkrytycznym przyjęciu zawartych w nim ustaleń za prawdziwe, pomimo braków dowodów potwierdzających jego tezy oraz odmowę wiarygodności dowodom przedłożonym w trakcie zgłoszenia celnego towaru; 4) art. 194 § 1 O.p. poprzez uznanie, iż raport OLAF na podstawie art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1073/1999 z dnia 25 maja 1999 r. o dochodzeniach Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) stanowi dowód urzędowy, pomimo utraty mocy ww. rozporządzenia; 5) art. 194 § 1 O.p. w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, poprzez ich błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, iż raporty OLAF w zakresie ustaleń w nich zawartych są dokumentami urzędowymi i nie mogą podlegać ocenie krajowych organów, mimo iż w rozumieniu ww. przepisów tak nie jest, a raporty stanowią jedynie odpowiednik protokołu kontroli, sporządzany z czynności kontrolnych na podstawie prawa polskiego, podlegający jako dowód swobodnej ocenie przez organy celne. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej także jako DIAS) decyzją z \[...\] marca 2021 r. nr \[...\], wskazując na art. 233 § 1 pkt 1 i art. 194 § 1 i §2 O.p. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu DIAS wskazał, że \[...\] marca 2017 r. przesyłka zawierająca 343 sztuk rowerów została objęta procedurą dopuszczenia do obrotu poprzez dokonanie wpisów do rejestru procedury uproszczonej nr \[...\]. Towary zostały ujęte w zgłoszeniu celnym jako "C. " do kodu \[...\] Wspólnej Taryfy Celnej (dalej: WTC), ze stawką celną w wysokości 15%. Dla ww. towarów zostało zadeklarowane pochodzenie z \[...\], zgodnie z załączonym dokumentem Certificate of Origin (non preferential) nr \[...\] z \[...\] lutego 2017 r. Organ otrzymał komunikat OLAF, zgodnie z którym ustalono, że sporny towar jest \[...\] i został przeładowany w \[...\] w celu uniknięcia cła antydumpingowego. Kontener przewożący towary rozpoczął swoją drogę z \[...\], a nie, jak zadeklarowano w dokumentach, z \[...\]. DIAS uznał, że organ I instancji dokonał prawidłowej taryfikacji celnej towarów. Strona zadeklarowała nieprawidłowe cło, albowiem towary pochodziły w rzeczywistości z \[...\] a nie z \[...\]. Celem misji OLAF było ustalenie prawdziwego, niepreferencyjnego pochodzenia niektórych rowerów importowanych do krajów UE, w szczególności dla tych pochodzących z \[...\] - a w efekcie zebranie dowodów w celu umożliwienia odzyskania cła przez państwa członkowskie. Jak wynika z raportu OLAF, dokumenty, które otrzymano od \[...\] władz dotyczące Polski to trzy dokumenty eksportowe (list przewozowy) oraz cztery dokumenty importowe (zgłoszenie przywozowe) z \[...\] do \[...\]. Wszystkie eksporty do Polski dotyczą przy tym tego samego towaru i tego samego odbiorcy. \[...\] dokumenty celne związane z wywozem (list przewozowy) wskazują, że rowery i części rowerowe są "ponownym eksportem importowanych towarów", przy czym \[...\] dokumenty przywozowe wskazują jednoznacznie na ich \[...\] pochodzenie. Opis produktu, taryfa celna oraz liczba jednostek zadeklarowanych w dokumencie przywozowym do \[...\] odpowiada danym zawartym w dokumencie wywozowym z \[...\] do UE. Kluczowe informacje zawarte są m.in. w dokumencie \[...\] (dowód przyjęcia do magazynu) nr \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r., które w przypadku odnoszącym się do tego transportu wymienione zostały w zał. 6 do raportu OLAF. Dane te zawierają następujące informacje: nazwa importera \[...\], kraj pochodzenia \[...\], list przewozowy \[...\], data \[...\]/2017, ilość opakowań \[...\], faktura nr \[...\], port załadunku \[...\]), kontenerowy list przewozowy \[...\], waga brutto \[...\], szczegółowy opis towaru i szczegóły dot. kontenera \[...\] Powyższe dane znajdują jednocześnie odzwierciedlenie w dokumencie \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r. wystawionym w \[...\] w \[...\], na którym naniesiono nr kontenerów \[...\] z nr plomby \[...\]) oraz \[...\] z nr plomby \[...\]). Według tego dokumentu nadawcą towaru: \[...\] jest chiński podmiot \[...\]. w \[...\], a odbiorcą \[...\] w \[...\]. Identyczne dane dot. opisu towarów ujęte zostały na fakturze nr \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r., która została wystawiona przez \[...\] podmiot \[...\]. na rzecz podmiotu \[...\]. Szczegóły dot. transportu opisane na \[...\] fakturze to: \[...\], \[...\], \[...\], tj. drogą morską z \[...\] w \[...\]. Dokument \[...\] dot. faktury nr \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r. zawiera informacje dot. \[...\] (kontener nr \[...\] z nr plomby \[...\]) oraz \[...\] (kontener nr \[...\] z nr plomby \[...\]). DIAS stwierdził, że z analizy tych dokumentów wynika, że z partii \[...\] rowerów ujętych w \[...\] fakturze nr \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r., adresowanej do firmy \[...\], \[...\] rowery zostały dostarczone do firmy B. . Były to rowery zapakowane do kontenera nr \[...\] w \[...\] porcie \[...\] w dniu \[...\] stycznia 2017 r., które w tym samym kontenerze zostały dostarczone do portu w G.. Faktura nr \[...\] z \[...\] stycznia 2017 r. oraz dokument \[...\] list wystawione z kolei przez \[...\] eksportera zostały załączone do zgłoszenia celnego nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2017 r. Zawierają one dane identyczne z danymi ujętymi w \[...\] fakturze. Organ ocenił, że wszystko to sprowadza się do konkluzji, że port \[...\] w \[...\] był jedynie miejscem, w którym dokonano zmiany dokumentów, zastępując te wystawione w \[...\], na sporządzone przez \[...\] reeksportera. Dodatkowo władze \[...\] przekazały wraz z dokumentami importowymi dokument \[...\], w którym m.in. deklaruje się \[...\] pochodzenie towarów ujętych w fakturze nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2017 r. Istotne jest również to, że wszystkich tych powiązań dokumentów \[...\] dokonały władze \[...\], a więc kraju na którego terenie dokonano jedynie przeładunku towaru na inny statek. Nadto DIAS napisał, że dodatkowo śledczy OLAF dokonali potwierdzenia tego stanu na podstawie śledzenia kontenerów w systemie CSM, który zawiera dane na temat fizycznych ruchów kontenerów, które są transportowane statkiem morskim. Z uzyskanych informacji wynika, że kontener \[...\] występujący w niniejszej sprawie, którego miejscem przeznaczenia był G., rozpoczął trasą w \[...\], a port w \[...\] był pośrednim portem w drodze do UE. Kontener ten nie był zmieniany w \[...\], a więc na trasie z \[...\] do Polski pozostawał pełen i w niezmienionym statusie. Kontener oznaczony numerem \[...\] pojawił sią pusty (empty) w porcie \[...\] w \[...\] w dniu \[...\] grudnia 2016 r., a następnie w dniu \[...\] stycznia 2017 r. jako pełny (full) został załadowany na statek. W dniu \[...\] stycznia 2017 r. przybył do portu \[...\] w \[...\], który opuścił w dniu \[...\] lutego 2017 r., będąc cały czas w statusie "full". Do G. przybył w dniu \[...\] marca 2017 r., a jego trasa przebiegała, według wydruku CSM, przez port \[...\] w \[...\]. Organ podkreślił, że z dokonanych ustaleń jasno wynika, że przez cały czas był to ten sam towar, umieszczony w tym samym kontenerze, na którym nie było dokonywanych żadnych czynności. A więc towary przewożone z \[...\] do Polski, przez port \[...\], to wciąż te same "\[...\]" towary, które w porcie w \[...\] były jedynie przeładowywane na inny statek. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ napisał, że raport z dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba jego wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Podlega on tym samym przepisom dotyczącym oceny co raporty urzędowe, sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych i ma taką samą wartość dowodową jak te raporty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. S. wniosło o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie, zwrot kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 194 § 1 O.p. w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, poprzez ich błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, iż raporty OLAF w zakresie ustaleń w nich zawartych są dokumentami urzędowymi i nie mogą podlegać ocenie krajowych organów, mimo iż w rozumieniu ww. przepisów tak nie jest, a raporty stanowią jedynie odpowiednik protokołu kontroli, sporządzany z czynności kontrolnych na podstawie prawa polskiego, podlegający jako dowód swobodnej ocenie przez organy celne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Skarga okazała się niezasadna, bowiem obie decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem. W przedmiotowej sprawie w dniu \[...\] marca 2017 r. przesyłka zawierająca \[...\] sztuk rowerów została objęta procedurą dopuszczenia do obrotu poprzez dokonanie wpisów do rejestru procedury uproszczonej nr \[...\]. Towary zostały ujęte w zgłoszeniu celnym jako rowery do kodu \[...\] ze stawką celną w wysokości 15%. Dla ww. towarów zostało zadeklarowane pochodzenie z \[...\], zgodnie z załączonym dokumentem C. ) nr \[...\] z \[...\] lutego 2017 r. Organ otrzymał komunikat OLAF zgodnie z którym ustalono, że sporny towar jest \[...\] i został przeładowany w \[...\] w celu uniknięcia cła antydumpingowego. Kontener przewożący towary rozpoczął swoją drogę z \[...\], a nie, jak zadeklarowano w dokumentach, z \[...\]. Zdaniem strony z opisanej drogi towarów nie może wynikać ich pochodzenie. W rozpoznawanej sprawie występuje więc spór między stroną skarżącą a organami celnymi, co do prawidłowości zadeklarowania preferencyjnego pochodzenia towaru i zastosowania preferencyjnej stawki celnej. Organy nie uznały, że towar ma \[...\] pochodzenie, jednocześnie zakwestionowały jego preferencyjny status określając wysokość kwoty należności celnych stosując stawkę cła antydumpingowego jako dla towarów pochodzących z \[...\], w sytuacji gdy zgłaszający zadeklarował w zgłoszeniu, że sprowadzone towary pochodzą z \[...\]. Ustalając stan faktyczny w sprawie organy obu instancji oparły swe ustalenia o wyniki raportu OLAF. Śledzenie przesyłki pozwoliło uznać, że przedmiotowy towar pierwotnie wypłynął z \[...\] po czym w \[...\] został przeładowany i sprowadzony do Polski w tym samym kontenerze. Pomimo, że towar objęty dochodzeniem posiadał Certyfikat pochodzenia niepreferencyjnego wydany przez Izbę Handlową \[...\], nie pochodził z \[...\] lecz z \[...\]. Organ oparł się na ustaleniach dokonanych przez OLAF w toku śledztwa, w tym na śledzeniu kontenerów poprzez wykaz Informacji o Statusie Kontenera (CSM). Informacje o ruchu kontenerów są przekazywane przez przewoźników do OLAF zgodnie z art. 18 a rozporządzenia Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. System ten stworzony został w celu skutecznego kontrolowania i wykrywania nieprawidłowości związanych z przemieszczaniem kontenerów. OLAF ustanowiony został decyzją Komisji z 28 kwietnia 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.20), a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało rozporządzenie Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.1). Zgodnie z art. 9 ww. rozporządzenia, na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez ten Urząd opracowuje on raport, oraz że raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania. Obecnie rozporządzenie nr 1073/1999 zastąpione zostało rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, które weszło w życie w dniu 1 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.248.1). Także to rozporządzenie - Nr 883/2013 - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust. 2 rozporządzenia raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi. Raporty i zalecenia sporządzane w następstwie dochodzenia zewnętrznego i wszelkie związane z nimi stosowne dokumenty są przekazywane właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich, zgodnie z przepisami dotyczącymi dochodzeń zewnętrznych oraz, w razie konieczności, właściwym służbom Komisji - art.11 ust. 3 rozporządzenia. Ponadto z art. 11 ust. 4 przywołanego rozporządzenia wynika, że wskazany raport, jak również wszystkie związane z nim dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji, które podejmują działania, w szczególności dyscyplinarne lub prawne, uzasadnione wynikami dochodzenia. Normatywna treść przywołanych przepisów musi też uwzględniać cele wyraźnie deklarowane przez prawodawcę unijnego, zwłaszcza w pkt 31, pkt 28 i pkt 49 wprowadzenia do przywołanego rozporządzenia (vide: wyrok NSA z dnia \[...\] października 2014 r., sygn. akt I GSK \[...\]; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako CBOSA). Zdaniem Sądu z przywołanych regulacji wynika, że wskazany raport OLAF i we wcześniejszym stanie prawnym i obecnie stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym przez odpowiednie organy postępowaniu celnym, ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego. Ustalenia OLAF zostały drobiazgowo opisane w zaskarżonej decyzji i zacytowane przez Sąd we wcześniejszej części uzasadnienia. Przestawiony stan faktyczny, ustalony przez organy celne, Sąd orzekający uznaje za prawidłowy, znajdujący swoje potwierdzenie w dowodach zgromadzonych w toku postępowania. Organy celne prawidłowo wyjaśniły wszystkie istotne w sprawie okoliczności faktyczne, opierając się raporcie OLAF. Z tego raportu wynika, że przedmiotowy towar został załadowany w \[...\] i w tym samym kontenerze przybył do Polski. Zdaniem Sądu organ II instancji zasadnie uznał, że na przywóz rowerów nałożono cło antydumpingowe w wysokości 48,5%. Organ II instancji uznał, że organ I instancji dokonał prawidłowej taryfikacji celnej towarów. Strona zadeklarowała nieprawidłowe cło, albowiem towary pochodziły w rzeczywistości z \[...\] a nie z \[...\]. Sąd podziela stanowisko organu, że sporne towary nie pochodziły z \[...\] i na ich terenie nie zostały przerobione w jakikolwiek sposób. Raport OLAF ma charakter dokumentu urzędowego i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 3 listopada 2010 r., I GSK 427/09: "raport Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), na którym organ oparł swoje rozstrzygnięcie, ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. W istocie przepisy Rozporządzenia Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), (Dz. U. UE L z dnia 31 maja 1999 r.) stanowią, że raporty sporządzane na zakończenie prowadzonego przez Urząd dochodzenia stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach jak administracyjne raporty sporządzane przez krajowych, administracyjnych kontrolerów. Podlegają one takim samym zasadom oceny, jak te mające zastosowanie do administracyjnych raportów sporządzonych przez krajowych administracyjnych kontrolerów i mają taką samą wartość jak te raporty (art. 9 ust. 1 i 2 Rozporządzenia).". Sąd orzekający w sprawie podziela powyższy pogląd. Zgodnie z art. 194 § 1 O.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W myśl § 2, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania. Zgodnie zaś z §3, przepisy § 1 i § 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom wymienionym w tych przepisach. Raport został sporządzony zgodnie z zobowiązującymi przepisami przez uprawnione organy władzy publicznej i stanowił on zagraniczny dokument urzędowy. Przedłożony przez stronę certyfikat pochodzenia towaru nie mógł stanowić przeciwdowodu, co wyczerpująco uzasadnił organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji. Dalej Sąd wskazuje, że DIAS słusznie napisał w odpowiedzi na skargę, że nie można zgodzić się z argumentacją strony skarżącej, że wszelkich ustaleń faktycznych organy dokonały jedynie na podstawie stanowiska wynikającego z treści raportu OLAF. W istocie, wnioski skonstruowane na podstawie zebranego materiału dowodowego w dużej mierze opierały się na dokumentach udostępnionych przez władze \[...\], w ramach współpracy międzynarodowej, i to wspomniane dokumenty, oprócz samego raportu, miały istotny wpływ na rozstrzygnięcia organów. Dopiero dokumenty pozyskane przez śledczych OLAF ujawniły omijanie zapłaty należnego cła antydumpingowego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

7 maja 2021

Symbol z opisem

[6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6302-kontyngenty-taryfowe-pozwolenia-cla-antydumpingowe-i-inne-ograniczenia-w-obrocie-towarowym-z-zagranica)

Hasła tematyczne

Celne prawo

Skarżony organ

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

Sędziowie

Izabela Paluszyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Marek Sachajko Piotr Ławrynowicz

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20200001325)  
art. 194 par. 1 i 2 · Dz.U. 2020 poz. 1325

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I GZ 255/21 - Postanowienie NSA z 2021-09-09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-255-21-postanowienie-nsa-z-2021-09-09--i-gz-255-21)
* [I GSK 1848/22 - Wyrok NSA z 2025-04-25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1848-22-wyrok-nsa-z-2025-04-25--i-gsk-1848-22)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Po 780/21 · 22 czerwca 2022Wyrok WSA w Poznaniu z 22 czerwca 2022 r., III SA/Po 780/21 – kontyngenty taryfowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-780-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-780-21)
* [Sygnatura: V SA/Wa 4161/21 · 7 czerwca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 7 czerwca 2022 r., V SA/Wa 4161/21 – kontyngenty taryfowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-4161-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-06-07--v-sa-wa-4161-21)
* [Sygnatura: V SA/Wa 4162/21 · 7 czerwca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 7 czerwca 2022 r., V SA/Wa 4162/21 – kontyngenty taryfowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-4162-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-06-07--v-sa-wa-4162-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/CB9C10E7A3)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-781-21-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-06-22--iii-sa-po-781-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FPo%2B781%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B22%2Bczerwca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FPo%2B781%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
