Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Po 377/18

Wyrok WSA w Poznaniu z 19 października 2018 r., III SA/Po 377/18 – zajęcie pasa drogowego

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

19 października 2018

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 19 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st.sekr.sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] marca 2018r. nr \[...\] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Zarządu Dróg Miejskich w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2017 r. nr \[...\] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] na rzecz skarżącej kwotę \[...\],- (\[...\]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FPo%2B377%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B19%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FPo%2B377%252F18)

## Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] decyzją z dnia \[...\] marca 2018r., nr \[...\] utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dróg Miejskich w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2017 r. w przedmiocie nałożenia na E.T. w \[...\], zwaną dalej Skarżącą, kary pieniężnej w wysokości \[...\] zł za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w \[...\] poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu \[...\] sierpnia 2017 r. podczas terenowej kontroli pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w \[...\] stwierdzono zajęcie pasa drogowego przez reklamę umieszczone bez zezwolenia zarządcy drogi. Ustalono, że reklama o powierzchni \[...\] m2 zajmuje pas drogowy ul. \[...\] w \[...\] i stanowi własność skarżącej. W związku z powyższym w dniu \[...\] sierpnia 2017 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zajęcia pasa drogowego poprzez reklamę, o czym powiadomiono właściciela reklamy. W dniach \[...\] sierpnia 2017 r. oraz \[...\] października 2017 r. Zarząd Dróg Miejskich w \[...\] przeprowadził kolejne kontrole pasa drogowego podczas których ustalono, iż następuje dalsze zajęcie pasa drogowego przez reklamy ustawione w tym samym miejscu. W dniu \[...\] października przeprowadzono oględziny, podczas których również stwierdzono obecność reklamy. W czasie kontroli wykonano dokumentację fotograficzną. Decyzją z dnia \[...\] listopada 2017 r. Zarząd Dróg Miejskich w \[...\], działając w imieniu Prezydenta Miasta \[...\], nałożył na skarżącą karę pieniężną w kwocie \[...\] zł za zajęcie bez zezwolenia pasa drogi gminnej ul \[...\] w \[...\], poprzez umieszczenie reklamy, za okres od \[...\] sierpnia 2017 r. do dnia \[...\] października 2017 r. – \[...\] dni. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że przy naliczaniu kary organ kierował się treścią art. 40 ust. 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 460, ze zm., zwanej dalej: u.d.p.). Na podstawie delegacji ustawowej Rada Miasta \[...\] uchwałą Nr \[...\] z dnia \[...\] maja 2004 r. ustaliła wysokość opłat za zajęcie pasa drogowego, przewidując dla drogi gminnej, jaką jest ulica \[...\], stawkę \[...\] zł za 1m2/1 dzień. W decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego pod stoisko promocyjne z dnia \[...\] kwietnia 2017 r. ZDM w \[...\] wyraźnie określił, na jakie elementy nie wyraża zgody – w tym m.in. na umieszczanie na terenie stoiska potykaczy i figur lodowych. Decyzja zezwalająca była ważna wyłącznie z pismem Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia \[...\] kwietnia 2015 r. oraz opinią Pełnomocnika Prezydenta ds. Estetyki Miasta z dnia \[...\] marca 2017 r. Skarżąca nie zastosowała się do wskazanych zaleceń, stąd zasadne było naliczenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zgody ZDM. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wskazała, że nie zgadza się z nią, ponieważ posiadała zezwolenie na zajęcie pasa drogowego z dnia \[...\] kwietnia 2017 r., nr \[...\] Zarządu Dróg Miejskich w \[...\] obowiązujące od dnia \[...\] kwietnia 2017 r. do \[...\] października 2017 r. Decyzją z dnia \[...\] marca 2018 r., wskazaną we wstępie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył treść art. 40 ust. 1, 6 i 12 u.d.p. wskazując, że organ I instancji prawidłowo wyznaczył pas drogowy ul. \[...\] w \[...\] oraz umiejscowienie przedmiotowej reklamy. Skarżąca nie zastosowała się zarówno do zaleceń pełnomocnika Prezydenta ds. Estetyki Miasta, jak i decyzji zezwalającej na umieszczenie stoiska i tym samym naliczenie kary pieniężnej było zasadne. Powierzchnia reklamy została ustalona poprzez dokonanie pomiarów w trakcie prowadzonych kontroli W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie obu decyzji i zwrot kosztów, w tym zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci instrukcji obsługi dalmierza laserowego na okoliczność zalecanego przez producenta okresu kalibracji urządzenia pomiarowego, zarzucając naruszenie art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy o drogach publicznych podczas gdy Skarżąca posiadała zezwolenie i nie został przekroczony termin ani zajęcie powierzchni większej niż w zezwoleniu. Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 40 ust. 12 pkt 1 w zw. z ust. 6 ustawy o drogach publicznych polegające na nieprawidłowym określeniu liczby dni zajęcia przez Skarżącą pasa drogowego, bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że ew. zajęcie pasa miało miejsce wyłącznie w poszczególnych wskazanych dniach. Ponadto w ocenie Skarżącej organ naruszył art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nieokreślenie prawidłowo powierzchni zajęcia pasa – zarzut dotyczył zarówno powierzchni potykacza i figur lodowych, jak i wysłużonego dalmierza laserowego, czasu umieszczenia reklamy, a także niewyjaśnienie czy reklamy znajdowały się poza obszarem zajętym zezwoleniem czy w tym obszarze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. Sąd uznał, że decyzje te wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, art.77 § 1, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwanej dalej K.p.a.), co w ocenie Sądu, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zajęcie pasa drogowego, które może być skutecznie sankcjonowane karami pieniężnymi, odnosi się wyłącznie do sytuacji wskazanych w przepisie art. 40 ust. 12 z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2222, ze zm., zwanej dalej: u.d.p.), a więc zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi (pkt 1), przekroczenia terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy (pkt 2) i zajęcia pasa drogowego o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi (pkt 3). Przepis ten pozostaje w związku z art. 40 ust. 2 ustawy określającym w sposób wyczerpujący sytuacje, w których w ogóle dopuszczalne jest wydanie decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 40 ust. 12 u.d.p., zgodnie z którym za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4 - 6\. Postępowanie, jakie prowadzi zarządca drogi na podstawie przepisów ustawy o drogach publicznych i innych aktów, celem wydania decyzji na podstawie wskazanego wyżej przepisu, podlega procedurze określonej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6 -16). Jedną z naczelnych zasad postępowania jest zaś określona w art. 7 k.p.a. zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, nakładająca na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym. Zasadę tę realizuje szereg przepisów szczegółowych, a zwłaszcza przepisy o postępowaniu dowodowym, które nakładają na organy obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego. Jedynie bowiem na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ może ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 77 § 1 i 80 k.p.a.). Jednocześnie treść uzasadnienia podjętej decyzji powinna dokumentować wypełnienie przez organ wymienionych obowiązków procesowych i odnosić się do zakresu przeprowadzonego postępowania w sprawie. Zdaniem Sądu postępowanie w rozpoznawanej sprawie przeprowadzone zostało z naruszeniem wskazanych wyżej zasad. Kwestią sporną w sprawie jest to, czy nastąpiło zajęcie pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w \[...\] na wysokości nr \[...\] przez reklamę, stanowiącą własność Skarżącej, bez wymaganego zezwolenia. Skarżąca zarówno toku postępowania przed organami, jak i przed Sądem powoływała się na zezwolenie Zarządu Dróg Miejskich w \[...\] na umieszczenie w pasie drogowym stoiska promocyjnego. Należy zauważyć, że w warunkach zezwolenia wskazano, że na stoiskach promocyjnych (pkt I) zabronione jest umieszczanie wskazanych tam elementów, ale jednocześnie określono, że decyzja ważna jest łącznie z pismem nr \[...\] wydanym przez Urząd Miasta \[...\] Biuro Miejskiego Konserwatora Zabytków oraz zgodnie z opinią pełnomocnika Prezydenta ds. Estetyki Miasta nr \[...\] z dnia \[...\].03.2017 r. (przy czym pierwsze z pism nie znajduje się w aktach administracyjnych sprawy). Ponadto, organy w żaden sposób nie odniosły się do wskazanych wyżej dokumentów. Ponadto, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, czy przedmiotowe reklamy znajdowały się w obszarze objętym zezwoleniem na prowadzenie stoiska promocyjnego, czy też Skarżąca zajmowała w dniach wskazanych w decyzji administracyjnej pas drogowy o obszarze większym niż ten, który wnikał z posiadanego przez skarżącą zezwolenia na prowadzenie wskazanego stoiska promocyjnego. W udzielonym Skarżącej zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego pod stoisko promocyjne wśród warunków wskazano, że zabronione jest umieszczanie na terenie stoiska promocyjnego m.in. potykaczy, reklam czy figur lodowych (pkt I.1). W dalszej części warunków Zarząd Dróg Miejskich wskazał również, że "w przypadku stwierdzenia, że wygląd stoiska, bądź jego lokalizacja jest niezgodna z przedłożonym projektem lub niniejszą decyzją, ZDM w \[...\] pisemnie wezwie właściciela do jego naprawienia lub odnowienia do stanu właściwego, a w przypadku nienależytego wykonania tego obowiązku, Zarząd Dróg Miejskich może cofnąć wydane zezwolenie i wezwać (zobowiązać) właściciela do jego usunięcia, a w przypadku nie wykonania tego obowiązku, usunie go z pasa drogowego na koszt właściciela" (pkt I.4). Niezbędne jest zatem dla ustalenia, czy w istocie doszło do zajęcia pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia, czy też ewentualnie do naruszenia warunków zezwolenia, które Skarżąca posiadała i na które powoływała się w toku postępowania, co skutkowałoby konsekwencjami wynikającymi z ww. wymienionych decyzji. Brak ustaleń we wskazanym wyżej zakresie, stanowi naruszenie zasad postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), jak również uniemożliwia Sądowi dokonanie kontroli, czy zgodne z prawem było nałożenie na skarżącą kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, o jakiej mowa w art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Należy również zauważyć, że jak wynika z dokumentacji fotograficznej w sprawie – w dniach \[...\] sierpnia 2017 r. – wśród reklam znajdowała się m.in. figura lodowa, jednak nie jest ona widoczna na fotografiach z dni \[...\] października 2017r., jednak nie zmieniła się wskazana w decyzji powierzchnia reklamy. Marginalnie Sąd zauważa, że z decyzji obu organów nie wynika w żaden sposób metoda ustalenia przez organy zajętej powierzchni, przy czym należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 40 ust. 6 u.d.p., opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego albo powierzchni reklamy, liczby dni zajmowania pasa drogowego i stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego. W aktach sprawy brakuje jakichkolwiek obliczeń, wskazana jest jedynie arbitralnie ustalona powierzchnia, natomiast przeprowadzenie wnioskowanego przez stronę dowodu z instrukcji dalmierza miałoby znaczenie przy ew. kwestionowaniu obliczeń powierzchni reklamy. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu i zawarte tam wskazania co do dalszego postępowania, a zwłaszcza z zachowaniem wymogów wynikających z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach (pkt II sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

22 czerwca 2018

Symbol z opisem

[6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6033-zajecie-pasa-drogowego-zezwolenia-oplaty-kary-z-tym-zwiazane)

Hasła tematyczne

Drogi publiczne

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Ireneusz Fornalik /sprawozdawca/ Małgorzata Górecka Marek Sachajko Mirella Ławniczak /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170002188)  
art. 1 par. 1 i 2 · Dz.U. 2017 poz. 2188
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180001302)  
art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2 · Dz.U. 2018 poz. 1302
* [Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170002222)  
art. 40 ust. 2, 6 i 12 · Dz.U. 2017 poz. 2222
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001257)  
art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3 · Dz.U. 2017 poz. 1257

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Po 644/18 · 19 października 2018Postanowienie WSA w Poznaniu z 19 października 2018 r., III SA/Po 644/18 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-644-18-postanowienie-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-644-18)
* [Sygnatura: III SA/Po 375/18 · 19 października 2018Wyrok WSA w Poznaniu z 19 października 2018 r., III SA/Po 375/18 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-375-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-375-18)
* [Sygnatura: III SA/Po 376/18 · 19 października 2018Wyrok WSA w Poznaniu z 19 października 2018 r., III SA/Po 376/18 – zajęcie pasa drogowego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-376-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-376-18)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9CEAC77613)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-377-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-19--iii-sa-po-377-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FPo%2B377%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B19%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FPo%2B377%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
