Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Łd 6/13

Postanowienie WSA w Łodzi z 14 lutego 2013 r., III SA/Łd 6/13 – gry losowe i zakłady wzajemne

Wynik

Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Data orzeczenia

14 lutego 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 352/10 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia \[...\] r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskiej wygranej postanawia: 1,odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 2\. wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 31 grudnia 2012 roku pod poz. 5188\. k.p.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252F%25C5%2581d%2B6%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2B%25C5%2581odzi.%2BData%253A%2B14%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdrzucono%2Bskarg%25C4%2599%2Bo%2Bwznowienie%2Bpostepowania%2Bs%25C4%2585dowego.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252F%25C5%2581d%2B6%252F13)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 352/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia \[...\] r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 13 listopada 2010 r. W dniu 29 grudnia 2012 r. pełnomocnik "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11, dotyczących wykładni w zakresie charakteru zakwestionowanych norm prawa krajowego, a konkretnie przepisów art. 129 ust. 2, art. 135 ust. 2 i art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w odniesieniu do dyrektywy nr 98/34/WE. Uzasadniając skargę pełnomocnik spółki podniósł, że wyrokiem z dnia 13 października 2010 r. wydanym w sprawie III SA/Łd 352/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę skarżącego na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia \[...\] r. nr \[...\] w przedmiocie utrzymania w mocy własnej decyzji odmawiającej dokonania zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego, udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i z dnia \[...\]r. znak \[...\], w części dotyczącej zmiany usytuowania dwóch punktów gier. WSA w Łodzi w pełni podzielił stanowisko i argumentację organu, że przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, zakazujący zmiany miejsc urządzania gier na automatach o niskich wygranych, nie jest przepisem technicznym (wymagającym notyfikacji) w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, a orzeczenie o niezgodności przepisu krajowego z prawem wspólnotowym może zapaść wyłącznie w postępowaniu prowadzonym przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że żądanie wznowienia opiera na treści przepisu art. 272 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem pełnomocnika, ponieważ istnienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) konstytuuje Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, niewątpliwie TSUE należy uznać za organ międzynarodowy w rozumieniu art. 272 § 3 p.p.s.a. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej orzeczenie z dnia 19 lipca 2012 r. dotyczy udzielenia odpowiedzi przez TSUE, będącego jedyną instytucją kompetentną w zakresie dokonywania interpretacji prawa Unii Europejskiej, na zapytanie skierowane przez polski sąd krajowy, czy przepisy ustawy o grach hazardowych, które mogą spowodować ograniczenie, czy stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami gry, a w szczególności które zakazują wydawania nowych zezwoleń, przedłużania zezwoleń lub zmiany lokalizacji prowadzonej działalności w zakresie gier na automatach losowych poza kasynami gry, stanowią potencjalnie przepisy techniczne w rozumieniu powołanej wyżej dyrektywy. Pełnomocnik podał, że w tym właśnie przedmiocie, a nawet szerzej, TSUE wypowiedział się afirmatywnie. W istocie TSUE przyznał "zaskarżonym" normom, a właściwie co do zasady przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, potencjalny charakter przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych ewidentnie nosi znamiona przepisu technicznego z uwagi na skutek jaki wywołuje w postaci stopniowej i systematycznej likwidacji działalności bezpośrednio związanej z obrotem automatami o niskich wygranych, aż do zupełnego jej zaniku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012.270) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Takie orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 p.p.s.a.). Istnieje jednak możliwość wzruszenia takiego prawomocnego orzeczenia, gdy będą zachodziły określone podstawy w ramach instytucji wznowienia postępowania. Jest to postępowanie wyjątkowe, gdyż przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i może być oparte na wąsko określonych podstawach ze względu na konieczność zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych. Podstawy wznowienia zostały określone w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że można żądać wznowienia postępowania: 1/ ze względu na przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), jeżeli; a/ w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (pkt 1); b/ strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2); 2/ ze względu na właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.), jeżeli; a/ orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (§ 1 pkt 1), b/ orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa ( § 1 pkt 2), c/ zostały wykryte takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), d/ później wykryto prawomocne orzeczenie dotyczącego tej samej sprawy (§ 3), 3/ w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.), 4/ w przypadku, gdy potrzeba wznowienia wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 p.p.s.a.) . Dodatkowo art. 274 p.p.s.a. wskazuje, że wznowienia można żądać jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba, że postępowanie karne nie mogło być wszczęte lub, że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk \[w:\] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Badanie, o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wskazał jako podstawę wznowienia postępowania sądowego - zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 13 października 2012 r., oddalającym skargę - przepis art. 272 § 3 p.p.s.a. powołując się przy tym na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 19 lipca 2012 r. wydany w sprawach połączonych "B" spółki z o.o. (C-213/11), "C" spółki z o.o. (C-214.11), "D" spółki z o.o. (C-217/11) przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w \[...\]. Ponadto strona skarżąca wnosząc skargę w dniu 16 października 2012 r. podała, że ww. orzeczenie TSUE zostało opublikowane w dniu 29 września 2012 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (C 295, tom 55, s. 11). Dokonując oceny czy rozpoznawana skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej, powołany przez niego art. 272 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stanowi w rzeczywistości podstawy rozpatrywanej skargi o wznowienie postępowania. Sąd badając rzeczywiste zaistnienie podstaw wznowienia postępowania stwierdził, że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 19 lipca 2012 r. nie mogło stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 352/10\. Wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 272 § 3 p.p.s.a. jest możliwe w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, o którym mowa jest w omawianym przepisie i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niewątpliwie do takich organów międzynarodowych należy. Artykuł 272 § 3 p.p.s.a. przewiduje odpowiednie stosowanie § 2 komentowanego przepisu. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynosi trzy miesiące, z tym że termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Zdaniem Sądu, z powyższego unormowania wynika, że uprawnienie do wystąpienia z żądaniem na tej podstawie przysługuje tylko adresatowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Osoba, która nie była stroną postępowania zakończonego wspomnianym rozstrzygnięciem organu międzynarodowego nie jest uprawniona do złożenia skargi o wznowienie postępowania na podstawie tego przepisu (patrz: Andrzej Kabat, Komentarz do art. 272 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej spawy, należy wskazać, że stroną postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Łodzi, zakończonego wydaniem wyroku z dnia 13 października 2012 r. była "A" spółka z o.o. Spółka ta była też adresatem zaskarżonej decyzji, która podlegała kontroli sądowej. Natomiast bezsporne jest, że sprawa zakończona orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 19 lipca 2012 r. bezpośrednio nie dotyczyła skarżącej spółki. Wyrok TSUE dotyczył: "B" spółka z o.o., "C" spółka z o.o. oraz "D" spółka z o.o. Wobec powyższego skarżąca spółka nie była stroną postępowania przed TSUE. Wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. nie był więc doręczony ani skarżącej spółce, ani jej pełnomocnikowi. Wprawdzie pod względem przedmiotowym wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczył analogicznego stanu faktycznego i prawnego, wskazując na właściwą interpretację prawa krajowego w świetle prawa unijnego, to wykluczone jest zastosowanie przepisu art. 272 § 3 p.p.s.a. w sprawie i wznowienie postępowania sądowego na tej podstawie z przyczyn wyżej wskazanych. Podkreślić należy, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania sądowego ze względu na wyrok wydany przez TSUE w innej sprawie. Ustawodawca przewidział jedynie możliwość wznawiania postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej (art. 240 § 1 pkt 11 dodany przez art. 1 pkt 85 lit a) ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. (Dz.U. nr 143, poz. 1199,) zmieniającej ustawę Ordynacja podatkowa z dniem 1 września 2005 r.\] . Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez "A" spółkę z o.o. w W. jest niedopuszczalna z uwagi na brak ustawowej podstawy wznowienia. W tej sytuacji, skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Wprawdzie w przepisie tym ustawodawca używa pojęcia "odrzucenie wniosku", a nie odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, jednak wskazać należy, że ustawodawca w przepisach ustawy używa zamiennie pojęcia wniosek np. art. 281 ustawy oraz skargę - np. art. 284 ustawy (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2647/04, LEX nr 173066). Na podstawie art.232 § 1 pkt.1 p.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy. k.p.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

2 stycznia 2013

Symbol z opisem

[6042 Gry losowe i zakłady wzajemne](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6042-gry-losowe-i-zaklady-wzajemne)

Hasła tematyczne

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego

Skarżony organ

Dyrektor Izby Celnej

Sędziowie

Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 271, art. 272, art. 273, art. 280 par. 1 · Dz.U. 2012 poz. 270

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Ol 1398/12 · 14 lutego 2013Wyrok WSA w Olsztynie z 14 lutego 2013 r., II SA/Ol 1398/12 – gry losowe i zakłady wzajemne](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ol-1398-12-wyrok-wsa-w-olsztynie-z-2013-02-14--ii-sa-ol-1398-12)
* [Sygnatura: III SA/Gd 714/12 · 14 lutego 2013Wyrok WSA w Gdańsku z 14 lutego 2013 r., III SA/Gd 714/12 – gry losowe i zakłady wzajemne](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gd-714-12-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2013-02-14--iii-sa-gd-714-12)
* [Sygnatura: VI SA/Wa 2093/12 · 14 lutego 2013Wyrok WSA w Warszawie z 14 lutego 2013 r., VI SA/Wa 2093/12 – gry losowe i zakłady wzajemne](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-2093-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-14--vi-sa-wa-2093-12)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0D1D5152DE)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-ld-6-13-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2013-02-14--iii-sa-ld-6-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252F%25C5%2581d%2B6%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2B%25C5%2581odzi.%2BData%253A%2B14%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdrzucono%2Bskarg%25C4%2599%2Bo%2Bwznowienie%2Bpostepowania%2Bs%25C4%2585dowego.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252F%25C5%2581d%2B6%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
