Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III SA/Gl 339/24

Wyrok WSA w Gliwicach z 16 grudnia 2024 r., III SA/Gl 339/24 – dodatek mieszkaniowy

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Data orzeczenia

16 grudnia 2024

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 9 lutego 2024 r. nr SKO.IV/424/2348/2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FGl%2B339%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGliwicach.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FGl%2B339%252F24)

## Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. H. (dalej "Skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej nr SKO.IV/424/2348/2023 – dalej SKO, Kolegium, organ odwoławczy z dnia 9 lutego 2024r - wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 21.04.2022r. nr \[...\] Stan sprawy przedstawia się następująco: Decyzją z dnia 2 grudnia 2015r. Prezydent Miasta B. (dalej również "organ pierwszej instancji") przyznał Skarżącemu dodatek mieszkaniowy za okres od 1 grudnia 015r. do 31 maja 2016r. na lokal mieszkalny przy ul. \[...\] w B.w wysokości 158,82 zł na wniosek złożony 19 listopada 2015r. W dniu 24 marca 2022r. organ pierwszej instancji organ na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a wydał postanowienie o wznowieniu postępowania. Wskazał, że do organu wpłynął wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 19.07.2021r., zgodnie z którym Wnioskodawca został skazany za przestępstwo z art. 286 § 3 K.k. w związku z zatajeniem dochodów z tytułu czynszu z tytułu wynajmowania mieszkania, przy składaniu wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Kwota otrzymana z tytułu czynszu nie została uwzględniona w deklaracji o dochodach dołączonej do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Decyzją z dnia 21 kwietnia 2022r., wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., organ pierwszej instancji uchylił powołaną wyżej decyzję i przyznał Skarżącemu dodatek mieszkaniowy na w/w okres. w wysokości 149,38 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej decyzją z dnia 10 czerwca 2022r. nr \[...\] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 21.04.2022r. (w odrębnym postępowaniu stwierdzono nieważność tej decyzji SKO). Pismem z dnia 24 lipca 2023r. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji z dnia 21.04.2022r. ze względu na wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Organ odwoławczy decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. wydaną na podstawie art. art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2023r. poz. 775), stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 10.06.2022r. nr \[...\] którą utrzymało w mocy decyzję organu I instancji którą organ ten po wznowieniu postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego stwierdził istnienie przesłanki z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. i przyznał dodatek mieszkaniowy za okres od 1 grudnia 2015 do 31 maja 2016 w kwocie. Uzasadniając decyzję, Kolegium argumentowało, że po rozpoznaniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2022 r. Kolegium decyzją z dnia 10 czerwca 2022 r. nr \[...\] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium wskazało na przesłankę wznowieniową w postaci art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Natomiast w decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. powołano przesłankę wznowienia w postaci art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Kolegium zwróciło uwagę na art. 146 § 1 k.p.a., w myśl którego uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a-145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Kolegium argumentowało, iż rozpoznając odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. orzekło na podstawie wznowieniowej, która jest dla strony mniej korzystna, niż organ pierwszej instancji, a zatem orzekło na niekorzyść Skarżącego, co w myśl art. 178 k.p.a. jest niedopuszczalne W tej sytuacji konieczne było stwierdzenie nieważności decyzji z uwagi na rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Kolegium decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. (nr SKO.IV/424/2348/2023), wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 k.p.a., stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. nr \[...\]. Kolegium podało, że Skarżący pismem z dnia 24 lipca 2023 r. wniósł o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa. Kolegium stwierdziło, że decyzja Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, tj. na błędnej przesłance wznowieniowej – na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zamiast art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. III Wydział Karny z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt III \[...\] Skarżący został skazany za przestępstwo z art. 286 § 1 kk. Składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, Skarżący zataił, że za okres od1.12.2015 do 31.05.2016\. uzyskał dochód z tytułu czynszu za wynajem mieszkania w B.. Kwota otrzymana z tytułu czynszu nie została uwzględniona w deklaracji o dochodach, składanej razem z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W ocenie Kolegium to fałszywe oświadczenie Skarżącego stanowi podstawę wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., co oznacza, że decyzja Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. (wydana na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący zaskarżył decyzję Kolegium z dnia 9 lutego 2024 r. (nr SKO.IV/424/2348/2023 ) o stwierdzeniu nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2022 r. nr \[...\]. W ocenie Skarżącego w sytuacji kiedy Kolegium decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. wydaną na podstawie art. art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 k.p.a., stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 10 czerwca 2022 r. przedwczesne, a nawet niedopuszczalne było stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2022 r. nr \[...\]. W uzasadnieniu skargi Skarżący argumentował, iż domagając się stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji popełnił błąd, a organ nie był związany jego wnioskiem. Podniósł, że nie można stwierdzić nieważności decyzji, jeśli możliwe jest jej wzruszenie w ramach środków odwoławczych. Zatem w sytuacji kiedy Kolegium stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 10 czerwca 2022 r., równoległe stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji było bezprzedmiotowe i przedwczesne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. W sprawie należy podkreślić, iż to Skarżący pismem z dnia 24 lipca 2023 r. wniósł o stwierdzenie nieważności 5 decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2022 r., w tym decyzji z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr \[...\] ze względu na wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, tj. naruszeniem art. 146 § 1 k.p.a. (mimo upływu terminu przedawnienia ). Skarżący, w piśmie tym, co czego był uprawniony (art. 157 § 2 k.p.a.) wyraźnie zainicjował tryb nadzwyczajny w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wobec tego Kolegium, stwierdzając zaistnienie przesłanek nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), prawidłowo, decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. (nr SKO.IV/424/2810/2023), wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 k.p.a., stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 10 czerwca 2022 r. nr \[...\] oraz zaskarżoną decyzją z tej samej daty, wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 k.p.a., stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr \[...\]. Zdaniem Sądu taki sposób procedowania należy uznać za dopuszczalny. Kolegium, w związku z uruchomieniem przez Skarżącego trybu nadzwyczajnego, prowadziło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a nie postępowanie odwoławcze, prawidłowo podając podstawę prawną rozstrzygnięcia. Badało jedynie istnienie przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji, co wynika z treści zaskarżonej decyzji, jak i decyzji z dnia 9 lutego 2024 r. o stwierdzeniu nieważności własnej decyzji z dnia 10 czerwca 2022 r. Sąd podziela stanowisko Kolegium, że w sprawie wystąpiły przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zamiast na podstawie z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B.III Wydział Karny z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt \[...\] Skarżący został skazany m.in. za przestępstwo z art. 286 § 1 kk. Mianowicie Skarżący, składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, zataił, że za okres objęty wnioskiem o dodatek mieszkaniowy uzyskał dochód z tytułu czynszu za wynajem mieszkania w B.. Zataił tę kwotę w deklaracji o dochodach i wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Tym samym wprowadził w błąd Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i wyrządził mu szkodę, gdyż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej wypłacił rzecz Skarżącego dodatek mieszkaniowy w zawyżonej wysokości. Nie budzi wątpliwości związek przyczynowy pomiędzy oświadczeniem Skarżącego, które okazało się fałszywe, a podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy przyznania mu dodatku mieszkaniowego w zawyżonej wysokości. Decyzja Prezydenta z dnia 1 czerwca 2015 r. w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego została bowiem wydana na podstawie złożonego przez Skarżącego wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, w którym (oraz w załączonej do niego deklaracji o wysokości dochodów) nie ujawnił całości dochodów. Podstawą wznowienia postępowania może być zarówno fałsz dowodów uregulowanych w k.p.a., jak i dowodów nienazwanych. Fałsz dowodu może przejawiać się np. w fałszywych zeznaniach świadków, fałszywej opinii biegłego, w fałszywym oświadczeniu strony, fałszywych zeznaniach strony złożonych w trybie przesłuchania strony (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 23 stycznia 2020 r., II SA/Po 1118/19, LEX nr 2775855). W sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego Skarżący złożył fałszywe oświadczenie, co zostało potwierdzone prawomocnym z dniem 2 lutego 2022 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w B.z dnia 19 lipca 2021 r. (sygn. akt \[...\] w aktach sprawy). Wyrok ten został bowiem zmieniony przez Sąd Okręgowy w B. w pkt 7, a w pozostałej części utrzymany w mocy (wyrok SO w B.z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt \[...\] w aktach sprawy). W tych okolicznościach wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia 2.12.2015r. przyznającą Skarżącemu dodatek mieszkaniowy od 1.12.2015 do 31.05.2016 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa – art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. i skutkuje stwierdzeniem nieważności takiej wadliwej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Rażące naruszenie prawa w zakresie trybów nadzwyczajnych może być związane ze stosowaniem niewłaściwego trybu. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 15 maja 2019 r., I OSK 151/19 (LEX nr 2680135) "Postępowania nadzwyczajne są względem siebie niekonkurencyjne, ponieważ poszczególne tryby mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie lub łącznie. Naruszenie w danej sprawie wyłączności stosowania określonego trybu nadzwyczajnego weryfikacji decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.". Skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2022 r. zasadnie podniósł, że uchylenie decyzji ostatecznej (2.12.2015r.) nastąpiło z naruszeniem art. 146 § 1 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a-145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Tymczasem decyzja Prezydenta z dnia 21 kwietnia 2022 r. uchylająca decyzję ostateczną w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego za okres od 01.12.2015 do 31.05.2016r. została wydana i doręczona Skarżącemu po upływie 5 letniego terminu od dnia doręczenia Skarżącemu decyzji z dnia 2.12.2015 r. i nie jest to sporne pomiędzy stronami. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

24 kwietnia 2024

Symbol z opisem

[6210 Dodatek mieszkaniowy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6210-dodatek-mieszkaniowy)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Marzanna Sałuda /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000775)  
art. 156 · Dz.U. 2023 poz. 775

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Gl 347/24 · 16 grudnia 2024Postanowienie WSA w Gliwicach z 16 grudnia 2024 r., III SA/Gl 347/24 – dodatek mieszkaniowy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-347-24-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-347-24)
* [Sygnatura: III SA/Gl 338/24 · 16 grudnia 2024Wyrok WSA w Gliwicach z 16 grudnia 2024 r., III SA/Gl 338/24 – dodatek mieszkaniowy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-338-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-338-24)
* [Sygnatura: III OZ 514/24 · 13 grudnia 2024Postanowienie NSA z 13 grudnia 2024 r., III OZ 514/24 – dodatek mieszkaniowy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-oz-514-24-postanowienie-nsa-z-2024-12-13--iii-oz-514-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/508BCB0408)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-339-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-12-16--iii-sa-gl-339-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BSA%252FGl%2B339%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGliwicach.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BSA%252FGl%2B339%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
