Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 7076/21

Postanowienie NSA z 23 listopada 2021 r., III OSK 7076/21 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

23 listopada 2021

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 345/21 oddalającego sprzeciw A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2021 r., nr \[...\] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B7076%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B23%2Blistopada%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B7076%252F21)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 345/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił sprzeciw A.G. (skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z \[...\] października 2020 r. nr \[...\] Prezydent Miasta \[...\] działając na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne oraz art. 104 K.p.a. stwierdził, że na działkach nr \[...\], \[...\] i \[...\] obr. \[...\] w \[...\] nie nastąpiły zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunty sąsiednie, tj. na działkę nr \[...\] obr. \[...\] w \[...\] i jednocześnie odmówił nakazania właścicielom działek nr \[...\], \[...\] i \[...\] obr. \[...\] w \[...\] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W wyniku rozpoznania odwołania K.P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] decyzją z dnia \[...\] stycznia 2021 r. nr \[...\] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że wniosek strony wiąże organ co do treści żądania. Tymczasem organ I instancji uznał, że sprawa dotycząca wystąpienia zmian stanu wody na działce nr \[...\] i jej negatywnego oddziaływania na grunty sąsiednie, tj. działkę nr \[...\] została już rozstrzygnięta i negatywnie przesądzona w ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta \[...\] z \[...\] października 2018 r. W związku z powyższym organ I instancji z urzędu ograniczył rozpatrzenie wniosku K.P. do pozostałych wskazanych przez nią działek, pomijając de facto wpływ stanu wody działki nr \[...\] na zalewanie działki nr \[...\] oraz wpływ stanu wody działki nr \[...\] na działki nr \[...\],\[...\] i \[...\]. W konsekwencji, zdaniem SKO, oznacza, że organ I instancji nie badał związku przyczynowo-skutkowego zachodzącego pomiędzy zmianą stanu wody na działce nr \[...\] i jej skutkami dla zalewania działek nr \[...\] oraz nr \[...\],\[...\] i \[...\]. Ponadto, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ I instancji orzekając o stwierdzeniu, że na działkach nr \[...\], \[...\] i \[...\] nie nastąpiły zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunty sąsiednie, tj. na działkę nr \[...\] i odmowie nakazania właścicielom działek nr \[...\], \[...\] i \[...\] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, posiłkował się własnymi ustaleniami faktycznymi i wyprowadzonymi z nich opiniami, poczynionymi w postępowaniu prowadzonym w 2018 r., a zakończonym wydaniem decyzji z \[...\] października 2018 r. Organ zauważył, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1946/20 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1233/19, zaskarżoną decyzję SKO w \[...\] z dnia \[...\] lipca 2019 r., nr \[...\] , a także poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta \[...\] z \[...\] października 2018 r. stwierdzającą, że na działce nr \[...\], stanowiącej własność Piotra Michniaka, nie nastąpiły zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunty sąsiednie, tj. na działkę nr \[...\], stanowiącą własność K.P. oraz odmawiającej nakazania P.M. przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Z powyższego wyroku NSA wynika zatem, że konieczne jest przeprowadzenie opinii biegłych dysponujących wiadomościami specjalnymi, na okoliczność jednoznacznego stwierdzenia czy na działce nr \[...\] nastąpiły zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunty sąsiednie (działkę nr \[...\]) oraz jakie szkody na działce nr \[...\] pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z tymi zmianami. Zdaniem Kolegium, mając na uwadze stanowisko NSA, ale nie podważając przy tym ustaleń faktycznych poczynionych przez organ I instancji podczas oględzin i rozprawy administracyjnej z \[...\] marca 2020 r., a utrwalonych w protokole oraz na zdjęciach, a także mając na uwadze charakter podniesionych zarzutów przez K.P. w związku z art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne, jak również umiejscowienie spornych działek oraz zasadę prawdy obiektywnej rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy wymaga wiadomości specjalnych, m.in. w dziedzinie hydrologii, a okoliczności istotne w sprawie nie mogą być w obiektywny sposób ustalone i rozstrzygnięte jedynie przez doświadczonego pracownika organu I instancji. W tym kontekście organ stwierdził, że dotychczasowe ustalenia dowodowe poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji nie stanowią kompletnego i miarodajnego materiału pozwalającego na wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności dotyczących związku przyczynowo-skutkowego zachodzącego pomiędzy zmianami wykonanymi na działkach nr \[...\], \[...\] i \[...\] a działką nr \[...\] i ich wpływem na zmianę stosunków wodnych na tych działkach i ich ewentualnym szkodliwym oddziaływaniem na działkę nr \[...\]. Zdaniem Kolegium dopuszczenie w niniejszej sprawie dowodu z opinii biegłego lub biegłych z całą pewnością przyczyni się do wyjaśnienia sprawy, a ponieważ nie jest to sprzeczne z prawem, to należy taki dowód lub dowody uzyskać. Od powyższej decyzji sprzeciw wniósł A.G. zarzucając jej naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., art. 153 p.p.s.a., art. 84 § 1 k.p.a. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprzeciw Sąd I instancji wskazał, że organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie bez udziału biegłego z zakresu hydrologii, ustalenia swoje opierając na wiedzy pracownika, który w ocenie organu ma wiedzę z zakresu hydrologii i gospodarki wodnej. Dalej Sąd wskazał, iż w pełni podziela pogląd prawny wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1946/20 dotyczącym sprawy zalewania działki skarżącej nr \[...\] tyle, że z innych działek niż działki objęte niniejszym postępowaniem. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia zarzutów kasacyjnych w tej sprawie ma odpowiedź na pytanie, czy organ powinien powołać biegłego z zakresu hydrologii i dopiero na podstawie specjalistycznej opinii wydać rozstrzygnięcie w sprawie (...). Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku przeprowadzona w kontekście zarzutów kasacyjnych i ich uzasadnienia, prowadzi do wniosku, że w tej sprawie konieczne było skorzystanie z opinii biegłego. Przede wszystkim błędny jest wniosek Sądu I instancji, że skoro już w 2015 r. na tym terenie istniał problem z wysokim poziomem wód gruntowych (stwierdzono to podczas budowy spornej kanalizacji), to nie można powiedzieć, że to właśnie budowa kanalizacji naruszyła stosunki wodne na gruncie (...). Zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Sąd I instancji, nie dysponują jednak w tym zakresie wiadomościami specjalnymi, co uzasadnia stwierdzenie, że powinny zostać wyjaśnione w formie opinii biegłego, w ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Nie negując wiedzy i doświadczenia pracownika organu, nie można przyjąć, że jego ocena sprawy jest równoznaczna z opinią biegłego. Opinia biegłego jako dowód oceniany w granicach swobodnej oceny organu, ma na celu dostarczenie wiadomości specjalnych przez niezależny i obiektywny podmiot w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. W tej sprawie ma o tyle istotne znaczenie, że przedmiotowa kanalizacja była realizowana przez spółkę miejską, a następnie jej wpływ na naruszenie stosunków wodnych został skontrolowany przez pracownika urzędu miasta, a więc podległego Prezydentowi Miasta \[...\]. Ponadto, podzielenie stanowiska Sądu I instancji, że prowadzenie sprawy przez pracownika posiadającego wiadomości specjalne z zakresu prawa wodnego wyklucza konieczność sporządzenia opinii biegłego, prowadziłoby do niedopuszczalnego wniosku, że w zasadzie w każdej sprawie prowadzonej przez tego pracownika opinia biegłego byłaby zbędna. Co do zasady jednak w tego rodzaju sprawach opinia biegłego jest konieczna. Można przy tym założyć, że w większości urzędów gminy lub miasta, sprawy z zakresu prawa wodnego, prowadzą pracownicy posiadający stosowną wiedzę i doświadczenie w tym zakresie. Ponadto, organ nie jest związany opinią biegłego, ale dokonuje jej oceny, jak każdego innego dowodu w sprawie i niewątpliwie na tym etapie kwalifikacje i doświadczenie pracownika organu będą odgrywały zasadnicze znaczenie". Następnie Sąd wyjaśnił, iż postępowanie z zakresu naruszenia stosunków wodnych ma skomplikowany charakter i z zasady wymaga opinii biegłego. Opinia ta stanowi podstawę ustaleń organu a weryfikować ją powinien posiadający także wiedzę z tego zakresu pracownik organu. Wyjaśnił, iż opinia ta jest podstawowym materiałem, na którym swe ustalenia opiera organ, konieczność przeprowadzenia tego dowodu uzasadnia w pełni uchylenie decyzji do ponownego rozpatrzenia. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i w skardze kasacyjnej zarzucił mu naruszenie: 1\. art. 1 § 2 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2005 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), dalej "p.u.s.a." w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: "k.p.a." poprzez nieprawidłowe sprawowanie kontroli nad administracją publiczną polegające na niezasadnym uznaniu, że organ administracji II instancji w sposób wyczerpujący wskazał zakres nieprawidłowości postanowienia organu I instancji, a w konsekwencji niezasadne uznanie, że organ II instancji w sposób wyczerpujący wskazał kwestie podlegające zmianie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji; 2\. art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a., podlegające na niewystarczającym wskazaniu i rozwinięciu motywów jakimi kierował się Sąd uznając, że organ administracji II instancji w sposób wyczerpujący wskazał zakres nieprawidłowości postanowienia organu I instancji. W oparciu o przytoczone zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi i zmianę uzasadnienia zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2021 r., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto wniósł o rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej na rozprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazał, że rozstrzygnięcie organu II instancji nie zawiera wszystkich wymaganych w art. 107 § 3 k.p.a. elementów, w szczególności brakuje w nim dokładnego wyjaśnienia sposobu przeprowadzenia ponownego postępowania przed organem I instancji wraz za nakazem odniesienia się do szczególnych uwarunkowań sprawy. Odnosząc się zaś do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej podniósł, że w uzasadnieniu brak jest wystarczającego wskazania i rozwinięcia motywów jakimi kierował się Sąd uznając, ze organ II instancji w sposób wyczerpujący wskazał kwestie podlegające zmianie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 1 § 2 i art. 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. wskazać należy, iż nie mógł on okazać się usprawiedliwiony. W pierwszej kolejności przypomnieć wypada, iż przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest decyzja organu II instancji wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Stosownie zaś do treści art. 64e p.p.s.a. od decyzji wydanej na tej podstawie przysługuje sprzeciw do sądu administracyjnego. Powołane wyżej przepisy nie zostały jednak podniesione w ramach zarzutów skargi kasacyjnej. Wyjaśnienia również wymaga, iż tryb wnoszenia sprzeciwu oraz jego rozpoznania regulują przepisy procedury sądowoadministracyjne, jednakże inne niż przepis wskazany przez skarżącego kasacyjnie w treści omawianego zarzutu. W konsekwencji oznacza to, że wskazanego w zarzucie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd nie mógł naruszyć. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu I instancji w sprawach wywołanych wniesieniem sprzeciwu stanowi bowiem art. 151a p.p.s.a., skoro zaś autor skargi kasacyjnej w omawianym zarzucie skargi kasacyjnej nie przywołał tego przepisu to również z tego powodu nie mógł on okazać się zasadny. Odnosząc się zaś do zarzucanego Sądowi nieprawidłowego sprawowanie kontroli nad administracją publiczną polegające na niezasadnym uznaniu, że organ administracji II instancji w sposób wyczerpujący wskazał zakres nieprawidłowości postanowienia organu I instancji, a w konsekwencji niezasadne uznanie, że organ II instancji w sposób wyczerpujący wskazał kwestie podlegające zmianie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji zwrócić trzeba uwagę, iż w treści zaskarżonego wyroku Sąd wyjaśnił, iż postępowanie z zakresu naruszenia stosunków wodnych ma skomplikowany charakter i z zasady wymaga opinii biegłego, która jest podstawowym materiałem, na którym swe ustalenia opiera organ. Dodatkowo Sąd motywując swe stanowisko w tym zakresie wskazał również na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których wyraził on tożsame stanowisko. Konkludując wskazał, iż konieczność przeprowadzenia tego dowodu uzasadnia w pełni uchylenie decyzji do ponownego rozpatrzenia. Dodać przy tym należy, że wbrew zarzutom skargi kasacyjnej organ II instancji nie naruszył treści art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w decyzji kasatoryjnej zostały wyjaśnione przyczyny i okoliczności skutkujące koniecznością uchylenia decyzji organu I instancji, co znalazło także wyraz w uzasadnieniu Sądu I instancji. Wnioski zawarte w uzasadnieniu decyzji zostały wywiedzione po zastosowaniu art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. W oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie organ odwoławczy doszedł do wniosku, że konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu hydrologii, a wyjaśnienie sprawy w tym zakresie ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił powyższe wywody uznając je za zasadne. Ponadto powołany jako podstawa skargi kasacyjnej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. dotyczy dokonywania przez sądy administracyjne kontroli postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tymczasem przedmiotem kontroli Sądu I instancji była decyzja, a nie postanowienie. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 2 p.u.s.a. stwierdzić należy, że przepis ten stanowi, że sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Sprawa została rozpoznana przez wojewódzki sąd Administracyjny, a więc nie doszło do naruszenia powyższego przepisu. Zarzut naruszenia art. 1 § 2 p.u.s.a. nie mógł także odnieść pożądanego przez skarżącego kasacyjnie skutku, gdyż przepis art. 1 § 2 p.u.s.a. wyznacza jedynie ramy kontroli sądowej. Nie określa natomiast reguł postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem te zawarte są w ustawie p.p.s.a. Przepisy ustawy p.p.s.a., jak wskazano wyżej nie zostały zaś naruszone. W tych okolicznościach uznać należało, że Sąd zgodził się z wytycznymi organu II instancji i ocenił je jako prawidłowe. W konsekwencji zaś prowadzi to do wniosku, że nie można Sądowi I instancji skutecznie zarzucić naruszenia art. 1 § 2 i art. 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. Przechodząc do oceny drugiego z zarzutów skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. podlegającego na niewystarczającym wskazaniu i rozwinięciu motywów jakimi kierował się Sąd wskazać należy, że również on nie mógł okazać się uzasadniony. Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie wyroku powinno być sporządzone w taki sposób, aby wynikało z niego dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. Zarzut naruszenia omawianego przepisu okaże się skuteczny wówczas, gdy Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił w sposób adekwatny do celu, jaki wynika z tego przepisu, dlaczego nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. mamy do czynienia w przypadku, gdy uzasadnienie nie odpowiada wymogom tego przepisu, przy czym nie każde naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej a jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wskazał podstawę prawną wyroku (art. 151a § 1 p.p.s.a.) i wyjaśnił przyczyny podjętego rozstrzygnięcia tj. dlaczego uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W konsekwencji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom tego przepisu. Natomiast okoliczność, iż skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu nie oznacza wadliwości uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

25 października 2021

Symbol z opisem

[6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6091-przywrocenie-stosunkow-wodnych-na-gruncie-lub-wykonanie-urzadzen-zapobiegajacych-szkodom)

Hasła tematyczne

Wodne prawo

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190002167)  
art. 1 § 2 i art. 2 · Dz.U. 2019 poz. 2167
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190002325)  
art. 3 § 2 pkt 2, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 · Dz.U. 2019 poz. 2325
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180002096)  
art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 · Dz.U. 2018 poz. 2096

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Kr 345/21 - Wyrok WSA w Krakowie z 2021-05-25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-345-21-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2021-05-25--ii-sa-kr-345-21)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Bk 639/21 · 23 listopada 2021Wyrok WSA w Białymstoku z 23 listopada 2021 r., II SA/Bk 639/21 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bk-639-21-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2021-11-23--ii-sa-bk-639-21)
* [Sygnatura: III OSK 6918/21 · 23 listopada 2021Postanowienie NSA z 23 listopada 2021 r., III OSK 6918/21 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-6918-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-6918-21)
* [Sygnatura: II SA/Gl 954/21 · 19 listopada 2021Wyrok WSA w Gliwicach z 19 listopada 2021 r., II SA/Gl 954/21 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-954-21-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2021-11-19--ii-sa-gl-954-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F824FADD30)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-7076-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-23--iii-osk-7076-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B7076%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B23%2Blistopada%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B7076%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
