Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 2745/24

Wyrok NSA z 13 stycznia 2026 r., III OSK 2745/24

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

13 stycznia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej adwokata T.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 986/24 w sprawie ze skargi adwokata T.J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2019 r. w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.H. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy z dnia 19 czerwca 2018 r. nr 4529/2018 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania na listę najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B2745%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B13%2Bstycznia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B2745%252F24)

## Uzasadnienie

Postanowieniem z 25 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 986/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 marca 2019 r. w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.H. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy z 19 czerwca 2018 r., nr 4529/2018 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania na listę najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że P.H. wniósł skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy z 19 czerwca 2018 r., nr 4529/2018 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania na listę najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z 10 października 2018 r., sygn. akt II SO/Wa 38/18 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał P.H. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T.J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 lutego 2019 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Postanowieniem z 1 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1881/18 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał adwokatowi T.J. kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł, stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, łącznie 295,20 zł na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U., z 2019 r., poz. 18). Od powyższego orzeczenia pełnomocnik z urzędu nie wniósł sprzeciwu. Pismem z 4 czerwca 2024 r. adwokat T.J., na podstawie art. 190 ust. 4 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP wniósł o zmianę rozstrzygnięcia (względnie jego uchylenie) o kosztach, zawartego w postanowieniu z 1 marca 2019 r. poprzez zasądzenie pełnej kwoty 480 zł plus VAT na rzecz adwokata T.J. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 27 lutego 2024 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2023 r., poz. 2631) w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.), jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podkreślono również, że ww. wyrok, opublikowany w Dzienniku Ustaw w dniu 4 marca 2024 r. potwierdził, że wszystkie opłaty wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia, które określają wysokość stawek, są sprzeczne z Konstytucją RP, o ile przewidują stawki niższe, aniżeli stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.). Podstawą wynagrodzenia adwokata powinny być natomiast odpowiednie stawki minimalne, przewidziane w rozporządzeniu z dnia 22 października 2015 r. (tj. w sprawie opłat za czynności adwokackie). Zaznaczono, że Trybunał w sposób jednoznaczny zakwestionował przepis, na którym opierało się przedmiotowe rozstrzygnięcie o kosztach wydane w niniejszej sprawie. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 czerwca 2024 r. wniosek pełnomocnika z urzędu z 4 czerwca 2024 r. został zakwalifikowany jako skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z 1 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1881/18 w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Odrzucając skargę o wznowienie, Sąd I instancji – powołując się na pogląd orzecznictwa – wskazał, że w art. 270-285 p.p.s.a. brakuje bezpośredniej podstawy prawnej do wzruszenia w trybie wznowienia postępowania prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania, natomiast postanowienie o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe, a jedynie postanowieniem incydentalnym, którego przedmiotem jest rozpoznanie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd I instancji podkreślił, że postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia nie ma przymiotu samodzielności i odrębności, jest bowiem związane ze skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie rozstrzygające żądanie przyznania wynagrodzenia nie kończy więc postępowania sądowego i z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że wywiedziona przez stronę skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 1 marca 2019 r. w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wniósł adwokat T.J., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 270 p.p.s.a. oraz art. 272 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wnioskodawca żąda wznowienia postępowania i wzruszenia postanowienia niekończącego postępowania pomimo, iż we wniosku jasno były napisane podstawy złożenia wniosku o zmianę postanowienia, a wniosek w ogóle nie został oparty na przepisach o wznowieniu postępowania jak przyjął błędnie Sąd, co w konsekwencji skutkowało wydaniem postanowienia oddalającego skargę, 2) naruszenie przepisów art. 190 ust. 4 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez ich brak zastosowania w sprawie, podczas gdy z orzecznictwa jasno wynika, że po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej podstawę prawną żądania wzruszenia w drodze wznowienia postępowania prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania w takiej sprawie stanowi wprost art. 190 ust. 4 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP, a do postępowania mają odpowiednie zastosowanie przepisy o wznowieniu postępowania sądowoadministracyjnego, czyli art. 272 § 2, art. 275, art. 276, art. 278-285 p.p.s.a. (por. post. NSA z 22.6.2006 r, I GZ 2/06, ONSAiWSA 2007, Nr 2, poz. 36, z glosą K. Dubaj, Prz. Sejm. 2008, Nr 1, poz. 162). Wobec powyższego wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i rozpoznanie wniosku poprzez jego merytoryczne rozpoznanie i przyznanie kosztów zastępstwa zgodnie z wnioskiem z 3 czerwca, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do merytorycznego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od organu na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie. Istotą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy dopuszczalne jest wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do postanowienia dotyczącego przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W myśl art. 270 p.p.s.a., w przypadkach określonych w dziale VII ustawy (tj. w przypadkach przewidzianych w przepisach art. 271-285 p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie zaś do treści art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Na tle cytowanych powyżej przepisów w orzecznictwie sądów administracyjnych wyodrębniły się dwa odmienne zapatrywania co do dopuszczalności wzruszenia, w trybie wznowienia, postanowień w sprawie przyznania wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej z urzędu, ustalonego w oparciu o przepisy uznane przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 27 lutego 2024 r., SK 90/22 za niezgodne z Konstytucją. W wyroku tym Trybunał orzekł, że § 2 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2023 r., poz. 2631) w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.), jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W pierwszym nurcie orzeczniczym, który podzielił Sąd I instancji, przyjmuje się, że postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia jest wyłącznie postanowieniem incydentalnym, którego przedmiotem jest rozpoznanie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej i tym samym nie jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe i z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie postępowania. W myśl drugiego poglądu dopuszczalne jest wznowienie, na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego, postępowania zakończonego postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie. Składy orzekające reprezentujące takie stanowisko wskazują, że w świetle prawidłowo rozumianego brzmienia art. 190 ust. 4 Konstytucji oraz art. 270 i art. 272 § 1 p.p.s.a., pozbawione podstaw jest uzależnianie dopuszczalności wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym od charakteru lub formy prawomocnego orzeczenia sądowego, które ma zostać wzruszone, wykluczając z nich postanowienia niekończące co do istoty postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a. Rozbieżności te rozstrzygnęła ostatecznie uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2025 r., II FPS 1/25, zgodnie z którą "artykuł 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.) w związku z art. 190 ust. 4 i art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego także w przypadku, gdy rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją dotyczy przepisów stanowiących podstawę wydania prawomocnego orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie, w tym orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy". W ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykładnia przepisów art. 270 i art. 272 § 1 p.p.s.a. musi mieć prokonstytucyjny charakter i uwzględniać w pełnym zakresie treść art. 190 ust. 4 Konstytucji RP. Wprowadzając ten przepis do Konstytucji, ustrojodawca ustanowił generalną normę prawną, stanowiącą samoistną przesłankę wznowienia. Wznowienie postępowania przewidziane w art. 190 ust. 4 Konstytucji jest więc szczególną instytucją, określaną w doktrynie prawa pojęciem uzdrowienia (sanacji) postępowania opartego na niekonstytucyjnym akcie normatywnym. W swoim orzecznictwie Trybunał Konstytucyjny podkreślał, że regulacja ta stwarza możliwość ponownego rozpatrzenia danej sprawy na podstawie zmienionego stanu prawnego, ukształtowanego w następstwie orzeczenia Trybunału. Możliwość taka jest ujęta jako podmiotowe, konstytucyjne prawo uprawnionego. Podkreśla się również, że wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji, nie jest tożsame ze wznowieniem postępowania w ujęciu, w jakim instytucja ta funkcjonuje w poszczególnych procedurach, lecz obejmować ma wszelkie instrumenty proceduralne, przewidziane na wypadek orzeczenia przez Trybunał o niezgodności z Konstytucją podstawy prawnej orzeczenia. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego jest zgodność i co do tego, że mechanizmem przewidzianym w tym przepisie muszą być objęte zarówno wyroki, jak i postanowienia, bez względu na kończący bądź niekończący postępowania charakter. Zdaniem NSA, podejmującego uchwałę, z tej perspektywy oczywiste jest, że art. 190 ust. 4 Konstytucji nie pozwala różnicować dopuszczalności wznowienia w zależności od znaczenia orzeczenia dla postępowania (kończące postępowanie w sprawie, incydentalne) czy od jego merytorycznej zawartości. Powołane przepisy art. 270 i art. 272 § 1 p.p.s.a., odczytywane w kontekście art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, uzasadniają przyjęcie tezy, że instytucja wznowienia postępowania z powodu wydanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego może znaleźć zastosowanie nie tylko w odniesieniu do prawomocnego orzeczenia sądowego, wydanego na podstawie aktu uznanego za niekonstytucyjny, w ramach postępowania kończącego postępowanie w przedmiocie objętym tym właśnie orzeczeniem sądowym, ale także prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie wpadkowej. Z perspektywy konstytucyjnej chodzi bowiem o możliwość wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądowego wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu, w ramach "danego postępowania", czyli tego postępowania, w którym orzeczenie to zapadło, kończąc w ten sposób to właściwe dla jego podjęcia postępowanie. Akceptacja stanowiska o niedopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem niekończącym postępowania w danej sprawie, wydanego na stwierdzonej przez Trybunał niekonstytucyjnej podstawie prawnej, prowadziłaby do braku możliwości wykonania wyroku tegoż Trybunału, a ponadto zostałby zakwestionowany ratio legis art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, jakim jest przywrócenie stanu konstytucyjności konkretnego orzeczenia. Z przepisu art. 269 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. wynika, że dokonana w uchwale składu poszerzonego interpretacja przepisów prawa administracyjnego jest wiążąca zarówno dla zwykłych, jak i rozszerzonych składów orzekających. Jest ona wiążąca w tym sensie, że składowi sądu administracyjnego rozpoznającemu sprawę nie wolno samodzielnie przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2024 r., sygn. akt I OSK 957/23 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając zatem, że sformułowana przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu ocena prawna dopuszczalności wzruszenia, w trybie wznowienia, postanowienia w sprawie przyznania wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej z urzędu, została oparta na założeniu przeciwnym do wyrażonego w przywołanej uchwale, postawione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 270 i art. 272 § 1 p.p.s.a. oraz art. 190 ust. 4 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, należało uznać za zasadne w stopniu skutkującym uchyleniem zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji za błędny należy uznać pogląd Sądu I instancji kwestionujący możliwość wzruszenia w trybie wznowienia postępowania orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego. Wywód przedstawiony w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia opiera się na nieprzekonywującej i uproszczonej interpretacji wskazanych regulacji. Przyjęte stanowisko prowadzi do nieuzasadnionego zawężenia zakresu ich zastosowania i nie może zostać uznane za prawidłowe. Ponownie oceniając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, Sąd I instancji uwzględni ocenę prawną zaprezentowaną w niniejszym postanowieniu oraz pogląd prawny wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2025 r., II FPS 1/25\. Skoro skarga kasacyjna okazała się zasadna, zaskarżone postanowienie należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy odwołać się do art. 209 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów na wniosek strony w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniach wskazanych w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie posiada kompetencji do orzekania o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w rozstrzygnięciach innych niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje bowiem możliwości zamieszczania rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniach niewskazanych w jego treści.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

14 listopada 2024

Symbol z opisem

[6219 Inne o symbolu podstawowym 621 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6219-inne-o-symbolu-podstawowym-621)

Hasła tematyczne

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego

Sędziowie

Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 270, art. 272 § 1 · Dz.U. 2024 poz. 935

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Wa 986/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-07-25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-986-24-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2024-07-25--ii-sa-wa-986-24)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 938/25 · 9 stycznia 2026Wyrok WSA w Warszawie z 9 stycznia 2026 r., II SA/Wa 938/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-938-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-01-09--ii-sa-wa-938-25)
* [Sygnatura: II SA/Wa 582/25 · 8 stycznia 2026Wyrok WSA w Warszawie z 8 stycznia 2026 r., II SA/Wa 582/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-582-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-01-08--ii-sa-wa-582-25)
* [Sygnatura: IV SA/Wr 598/25 · 30 grudnia 2025Postanowienie WSA we Wrocławiu z 30 grudnia 2025 r., IV SA/Wr 598/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-598-25-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2025-12-30--iv-sa-wr-598-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/BACE1B1876)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-2745-24-wyrok-nsa-z-2026-01-13--iii-osk-2745-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B2745%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B13%2Bstycznia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B2745%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
