Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 1654/24

Wyrok NSA z 7 listopada 2024 r., III OSK 1654/24

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

7 listopada 2024

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Gl 126/24 w sprawie ze skargi Gminy \[...\] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia \[...\] grudnia 2023 r. nr \[...\] w przedmiocie przyjęcia programu współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024 1\. oddala skargę kasacyjną, 2\. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz Gminy \[...\] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1654%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B7%2Blistopada%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1654%252F24)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Gl 126/24 uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego w dnia \[...\] grudnia 2023 r., nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" (pkt 1) oraz zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej (pkt 2). Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Na sesji w dniu 22 listopada 2023 r. Rada Miejska w \[...\] (dalej: Rada) przyjęła uchwałę Nr \[...\] w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" (dalej: uchwała). Załącznikiem do uchwały był Program współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024 (dalej: Program). Podstawą prawną uchwały był art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.; dalej: u.s.g.), art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1526 z późn. zm.; dalej: u.s.p.) i art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 571; dalej: u.d.p.p.w.) W toku badania legalności przedmiotowej uchwały organ nadzoru uznał, że w części jest ona niezgodna z prawem. Za niezgodne z zakresem przepisu delegacyjnego Wojewoda uznał uregulowanie punktu VII Programu, w którym Rada Miejska wskazała kwoty finansowe przeznaczone na realizację konkretnych zadań - pogrupowanych w obszary. W opinii Wojewody wskazanie konkretnych kwot planowanych - do realizacji konkretnych obszarów zadaniowych stanowi przekroczenie kompetencji Rady wynikających z treści art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. Zgodnie z tym przepisem Rada powinna w programie określić wyłącznie wysokość środków planowanych na realizację całego programu, a nie dokonywać ich podziału na poszczególne zadania. W pkt. VIII ppkt. 2 Programu Rada wskazała, że w skład każdej z Komisji wejdzie: a. Przewodniczący Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, b. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, c. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, d. Członek Komisji - rekomendowany spośród przedstawicieli Prezydium Dąbrowskiego Forum Organizacji Pozarządowych, e. Członek Komisji - wyznaczony spośród kandydatów wyłonionych w drodze przeprowadzonego wolnego naboru podanego do publicznej wiadomości. W ocenie organu nadzoru ww. przepis stanowi bezpośrednią ingerencję w materię uregulowaną w art. 15 ust. 2b - 2e u.d.p.p.w. w której ustawodawca określił skład komisji i zasady jej funkcjonowania. Skoro skład komisji konkursowych został określony przez ustawodawcę, brak jest podstaw do wkraczania przez Radę w ustawowo unormowaną kwestię członkostwa w komisji konkursowej, wyklucza to również jakąkolwiek modyfikację oraz powielanie wskazanych przepisów w uchwale Rady. Pismem z 25 stycznia 2024 r. skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wniosła Gmina \[...\] (dalej: skarżąca, gmina). Wojewoda Śląski w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swe stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu nadzorczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w powołanym wyżej wyroku uznał, że skarga była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie. Sąd I instancji uznał, że uchwała Rady Miejskiej \[...\] nr \[...\] została ona podjęta w ramach upoważnienia z art. 5a ust. 1 u.d.p.p.w. Analiza treści art. 5a ust. 4 pkt 1 - 11 u.d.p.p.w. zdaniem Sądu I instancji prowadzi do wniosku, iż zawiera on szczegółowe upoważnienie ustawowe, określające materię, jaką pozostawiono uregulowaniu w drodze uchwały. Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem "w szczególności" wskazuje, iż omawiana delegacja ustawowa ma charakter otwarty - w uchwalanym przez radę gminy programie muszą zostać zamieszczone postanowienia odnoszące się co najmniej do wszystkich kwestii wymienionych w tym przepisie. Uchybienie polegające na przyjęciu "niewyczerpującego" - w świetle wzorca określonego w art. 5a ust. 4 ustawy - Programu współpracy, nie może być uznane za nieistotne tylko naruszenie prawa (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 8 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 110/13). Przepis art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. nie narzuca radzie sposobu określenia wysokości kwot przeznaczonych na realizację programu (czy kwota ogólna, czy jej podział na konkretne obszary zadaniowe). W istocie kwestionowane przez Wojewodę regulacje, oznaczające wysokość planowanych środków na zadania z poszczególnych obszarów nadal zachowują cechy abstrakcyjności, ponieważ nie konkretyzują ani zadań ani poziomu zaangażowania środków publicznych na ich realizację. Nie może umknąć także i to że zgodnie z art. 5a ust. 4 pkt. 3 u.d.p.p.w. roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 zawiera również zakres przedmiotowy programu oraz - o czym mowa w pkt. 5 - priorytetowe zadania publiczne. Skoro zatem wykonując prawidłowo delegacje ustawową rada określa zadania na których wykonaniu jej szczególnie zależy to jednocześnie nie może być traktowane jako rażące naruszenie prawa - czego domaga się Wojewoda - wyraźne wskazanie poziomu zaangażowania finansowego w ich realizację zadań. Wręcz przeciwnie - Rada oznaczając wielkość środków finansowych na zadania z poszczególnych obszarów zapewnia po pierwsze faktyczną realizację priorytetowych zadań, o których mowa w art. 5a ust. 4 pkt. 5 u.d.p.p.w. Po wtóre zaś, pozwala na dokonanie kontroli przez organizacje pozarządowe co do spójności regulacji Programu w zakresie współpracy z nimi w wykonywaniu zadań publicznych. W ocenie Sądu I instancji nie zasługiwała na uznanie druga z kwestii spornych podniesionych przez Wojewodę, a mianowicie oznaczenie składu komisji konkursowej, co ma miejsce w pkt VIII ppkt. 2 załącznika do uchwały. Choć na gruncie u.d.p.p.w. określony został skład komisji, to pozostawiona została jednostkom samorządu terytorialnego samodzielność co do określenia ilości członków oraz ich funkcje w komisji. Poza tym w Programie określa się "tryb powoływania" co oznacza zobowiązanie do określenia wszelkich procedur i informacji niezbędnych do prawidłowego działania komisji. Skoro art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. upoważniając organ stanowiący do określenia trybu powoływania i zasad działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert uwzględnia także tryb powoływania poszczególnych członków komisji i przydzielania im funkcji w ramach komisji konkursowej. Wobec tego wskazanie składu komisji z podziałem ról i kompetencji pomiędzy jej członków jest niczym innym niż określeniem zasad działania komisji i również odpowiada treści art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. Nie da się określić zasad dziabania komisji konkursowej bez wskazania podziału ról między poszczególnych je członków, a zatem również bez określenia jej składu. W żaden sposób ta regulacja nie ingeruje w kompetencje organu wykonawczego do powołania komisji konkursowej, które są wyznaczone w art. 15 ust. 2b-2e u.d.p.p.w. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 148 p.p.s.a. oraz o kosztach postępowania na podstawie art. 200 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Skargę kasacyjną wniósł Wojewoda Śląski zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a.: 1) art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. w zw. z art. 30 ust. 1 u.s.g. poprzez ich błędną wykładnię i uznanie przez Sąd I instancji, że w uchwała Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" prawidłowo reguluje kwestię określenia wysokości środków planowanych na realizację programu, w sytuacji gdy uchwalony program poza wskazaniem planowanych środków pieniężnych, rozdziela także te środki na konkretne zadania i obszary tematyczne, co znajduje się poza delegacją ustawową, a także stanowi naruszenie zasady samodzielności Prezydenta Miasta, który odpowiada za realizację programu; 2) art. 5a ust. 4 pkt 11 ustawy w zw. z art. 15 ust. 2b-2d u.d.p.p.w. poprzez ich błędną wykładnię i uznanie przez Sąd I instancji, że w uchwale Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" prawidłowo uregulowano tryb powoływania i zasady działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert, przyjmując, iż w tej delegacji mieści się także określenie składu komisji konkursowych, w sytuacji gdy organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie posiada delegacji do stanowienia w przedmiocie składu komisji konkursowych, a regulacje takie znajdują się poza upoważnieniem ustawowym, jako że podmioty wchodzące w skład komisji konkursowych zostały wskazane w treści ustawy, a za powołanie komisji odpowiedzialny jest Prezydent Miasta; 3) art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie przez Sąd I instancji, że uchwała Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024", w części nie narusza istotnie prawa, w sytuacji, gdy przedmiotowa uchwała w części istotnie narusza prawo, to jest art. 5a ust. 4 pkt 8 i 11 ustawy, co w dalszej konsekwencji powinno skutkować oceną, że stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały zostało podjęte zgodnie z przepisem ustanawiającym kryteria tego stwierdzenia. W konsekwencji strona skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na zasadzie art. 185 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej bez przeprowadzania rozprawy. Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina \[...\] wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci przepisów: art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. w zw. z art. 30 ust. 1 u.s.g., art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. w zw. z art. 15 ust. 2b-2d u.d.p.p.w. oraz art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez ich błędną wykładnię uznać należy za nieuzasadnione. Po pierwsze należy wskazać, że naruszenie prawa materialnego może przejawiać się w dwóch postaciach: jako błędna wykładnia albo jako niewłaściwe zastosowanie określonego przepisu prawa. Podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię wykazać należy, że sąd mylnie zrozumiał stosowany przepis prawa, a autor skargi kasacyjnej wykazać musi, jak w jego ocenie powinien być rozumiany stosowany przepis prawa, czyli jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia. Wykładnia związana jest z procesem interpretacji tekstu prawnego, nadawania znaczenia zawartym w nim terminom, łączy się z używaniem dyrektyw interpretacyjnych, w koncepcjach derywacyjnych skutkuje ustaleniem treści normy prawnej stosowanej w sprawie. Zarzut błędnej wykładni powinien odnosić się do prawidłowości zastosowanych dyrektyw interpretacyjnych lub trafności ustalonej normy prawnej, jej przesłanek i zakresu. Tymczasem, ani w treści zarzutu, a przede wszystkim w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, autor skargi kasacyjnej nie wykazał błędnej wykładni wskazanych przepisów przez Sąd I instancji, ani też nie podał, jaka powinna być ich właściwa interpretacja - pomimo powołania się właśnie na tę postać naruszenia prawa w ramach podniesionego zarzutu kasacyjnego. Po drugie z treści zarzutu i uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że istotą zarzutu jest nie błędna wykładnia przez Sąd I instancji powołanych przepisów, lecz ich niewłaściwe zastosowanie. Autor skargi kasacyjnej odwołuje się bowiem do błędnej kwalifikacji stanu faktycznego tj. błędnego uznania, że uchwała Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" prawidłowo reguluje kwestię określenia wysokości środków planowanych na realizację programu, a także prawidłowo reguluje tryb powoływania i zasady działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert. W konsekwencji zarzuca błędne przyjęcie, że uchwała ta w części nie narusza istotnie prawa. Wojewoda Śląski kwestionuje w istocie prawidłowość kwalifikacji i oceny przez Sąd I instancji treści uchwały Nr \[...\] Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy \[...\] z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" z punktu widzenia jej podpadania pod treść art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. w zw. z art. 30 ust. 1 u.s.g., art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. w zw. z art. 15 ust. 2b-2d u.d.p.p.w. oraz będącą następstwem tej kwalifikacji i oceny prawidłowość zastosowania w sprawie przepisów wskazanych w treści zarzutu. W istocie zatem zakwestionowano prawidłowość oceny stanu faktycznego sprawy. Organ skarżący kasacyjnie kwestionuje sposób zastosowania tych przepisów w świetle kwestionowanych regulacji zawartych we wskazanej uchwale, a które są w ocenie organu nieprawidłowe. Jednak ta postać naruszenia prawa materialnego tj. poprzez niewłaściwe zastosowanie wskazanych przepisów, nie została podniesiona w zarzucie skargi kasacyjnej. W związku z powyższym należy podkreślić, że zgodnie z ugruntowanymi poglądami prezentowanymi w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego niedopuszczalne jest zastępowanie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, zarzutem naruszenia prawa materialnego i za jego pomocą kwestionowanie ustaleń faktycznych. W rozpatrywanej skardze kasacyjnej nie podniesiono skutecznie zarzutów w ramach drugiej podstawy kasacyjnej. Niezależnie od powyższego, w realiach niniejszej sprawy uwagę zwraca przede wszystkim brak powołania w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisu, na podstawie którego Sąd I instancji wyrokował uwzględniając skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze tj. art. 148 p.p.s.a., mimo że strona skarżąca kasacyjnie wprost wytyka Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Katowicach, iż "przedmiotowa uchwała (...) istotnie narusza prawo, co w dalszej kolejności powinno skutkować oceną, iż stwierdzenie nieważności zostało dokonane zgodnie z przepisem ustanawiającym kryteria sprawowania nadzoru nad legalnościowego nad działalnością Rady Miejskiej w \[...\]". W realiach niniejszej sprawy oddalenie skargi kasacyjnej jest konsekwencją wadliwości jej konstrukcji. Podkreślić należy, że oddalenie skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy Naczelny Sąd Administracyjny mógł rozpoznać sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, nie jest tożsame z zaakceptowaniem przez Sąd kasacyjny wykładni prawa i ocen stanu faktycznego dokonanych przez Sąd I instancji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zostało wydane w oparciu o przepis art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

6 czerwca 2024

Symbol z opisem

[6269 Inne o symbolu podstawowym 626 6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6269-inne-o-symbolu-podstawowym-626)

Hasła tematyczne

Samorząd terytorialny

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Ewa Kwiecińska /przewodniczący/ Mariusz Kotulski /sprawozdawca/ Teresa Zyglewska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000571)  
art. 5a ust 4 pkt 8 i 11, 15 ust 2b-2d · Dz.U. 2023 poz. 571

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Gl 126/24 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-03-13](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-126-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-03-13--iii-sa-gl-126-24)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Gl 681/24 · 3 października 2024Wyrok WSA w Gliwicach z 3 października 2024 r., III SA/Gl 681/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-681-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-10-03--iii-sa-gl-681-24)
* [Sygnatura: III SA/Gl 648/24 · 9 września 2024Wyrok WSA w Gliwicach z 9 września 2024 r., III SA/Gl 648/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-648-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2024-09-09--iii-sa-gl-648-24)
* [Sygnatura: II SA/Po 213/24 · 26 czerwca 2024Wyrok WSA w Poznaniu z 26 czerwca 2024 r., II SA/Po 213/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-213-24-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-06-26--ii-sa-po-213-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/4810AABA64)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1654-24-wyrok-nsa-z-2024-11-07--iii-osk-1654-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1654%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B7%2Blistopada%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1654%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
