Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 1517/24

Wyrok NSA z 29 października 2026 r., III OSK 1517/24 – służba Celna

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

29 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Sławomir Pauter Protokolant: asystent sędziego Mateusz Walicki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1140/23 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 3 kwietnia 2023 r., nr DKS8.1125.7.2023.EDE w przedmiocie odmowy przywrócenia do służby oraz wygaśnięcia stosunku służbowego 1\. oddala skargę kasacyjną; 2\. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz M. B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1517%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B29%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1517%252F24)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 19 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1140/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. B. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 3 kwietnia 2023 r., nr DKS8.1125.7.2023.EDE w przedmiocie odmowy przywrócenia do służby oraz wygaśnięcia stosunku służbowego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 18 stycznia 2023 r. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: WSA w Poznaniu, wyrokiem z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 31/18, zobowiązał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu do wydania decyzji w przedmiocie ustania stosunku służbowego M. B. w terminie 14 dni od otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu nie zaaprobowano poglądu Dyrektora Izby, że skutek w postaci wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza nastąpił z mocy prawa z uwagi na brak przedstawienia mu nowej propozycji służby, a przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948, ze zm.) nie wprowadziły obowiązku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby. Podkreślono, że wygaśnięcie stosunku służbowego jest konsekwencją zachowania organu, polegającego na selekcji prowadzonej na podstawie art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających, z zastosowaniem wskazanych w tym przepisie kryteriów. Ustawodawca nakazał przy tym traktowanie przypadków wygaśnięcia stosunku służbowego, jak zwolnienia ze służby, co łączy się z koniecznością zastosowania szeregu instytucji prawnych, w tym też procesowych, związanych z prawem funkcjonariusza do uzyskania rozstrzygnięcia w formie decyzji, zawierającego uzasadnienie przyczyn, dla których nie została mu złożona jakakolwiek propozycja. NSA, wyrokiem z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 4234/21, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby. Zgadzając się rozstrzygnięciem WSA w Poznaniu, odniesiono się do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku, z których można było wywieść, że w treści decyzji dotyczącej stosunku służbowego organ powinien wskazać motywy nieprzedstawienia propozycji służby lub propozycji zatrudnienia. NSA zauważył, że wskazania WSA w Poznaniu w tym zakresie były przedwczesne i nieuprawnione, ponieważ sąd administracyjny orzeka jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast nie przesądza kwestii merytorycznych, a tym samym nie wskazuje ani kierunku przyszłego rozstrzygnięcia, ani nawet rozważań i ocen, jakich organ powinien dokonać na tle konkretnych regulacji. Dyrektor Izby, decyzją z 15 czerwca 2022 r., stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza z upływem 31 sierpnia 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z 9 sierpnia 2022 r., uchylił decyzję z 15 czerwca 2022 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że Dyrektor Izby , rozpatrując ponownie sprawę, powinien wskazać "wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu decyzji powinno znaleźć się pełne odzwierciedlenie oceny zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, przy równoczesnym uwzględnieniu wytycznych zawartych w wyrokach zapadłych w niniejszej sprawie. Uzasadnienie winno przekonywać zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia". Dyrektor Izby, decyzją z 18 stycznia 2023 r., wydaną na postawie art. 184 ust. 1-2, art. 151 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 276 ust. 5 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2025 r., poz. 1131, ze zm.) w zw. z art. 170 ust. 1 pkt 1, ust. 3 Przepisów wprowadzających odmówił przywrócenia funkcjonariusza do służby w Izbie oraz stwierdził wygaśnięcie jego stosunku służbowego 31 sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby podniósł, że w toku postępowania ustalono, że nie jest możliwe przywrócenie funkcjonariusza do służby, ponieważ w orzeczeniu komisji lekarskiej z roku 2020, stwierdzono jego trwałą niezdolność do służby, więc z uwagi na tę okoliczność, Dyrektor Izby orzekł o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza z upływem 31 sierpnia 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z 3 kwietnia 2023 r., utrzymał w mocy decyzję z 18 stycznia 2023 r. Powołanym na wstępie wyrokiem, WSA w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.) uchylił decyzje organów obu instancji, ponadto nakazał Dyrektorowi Izby, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, wykonanie wytycznych zawartych w wyroku WSA w Poznaniu z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 31/18 i w decyzji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 9 sierpnia 2022 r. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia Sąd pierwszej instancji podniósł, że istotą sprawy było ustalenie czy Dyrektor Izby, wydając decyzję, wykonał zalecenia i zastosował się do sposobu rozumienia prawa zaprezentowanego w wyroku z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 31/18, w którym zobowiązano organ do wydania decyzji w przedmiocie ustania stosunku służbowego. Nałożono na organ pierwszej instancji obowiązek wydania decyzji w ściśle określonym przedmiocie, tj. ustania stosunku służbowego, przy szczegółowym wskazaniu w uzasadnieniu decyzji przyczyn, dla których danemu funkcjonariuszowi nie została złożona jakakolwiek propozycja pracy czy służby w roku 2017\. WSA w Warszawie podkreślił, że obowiązków tych organ nie wykonał. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że na Dyrektorze Izby ciążył też obowiązek ‒ nałożony na niego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej decyzją z 9 sierpnia 2022 r. ‒ wskazania jakimi obiektywnymi kryteriami i zasadami kierował się organ, nie przedstawiając funkcjonariuszowi propozycji pracy albo służby i przywołania określonych faktów wyjaśniających wygaśnięcie stosunku służbowego. WSA w Warszawie zauważył, że organ pierwszej instancji w decyzji z 18 stycznia 2023 r. nie wyjaśnił powodów, dla których w roku 2017 nie złożył funkcjonariuszowi propozycji pracy czy służby, ale skupił się na materii spełniania przez tego funkcjonariusza przesłanek zdrowotnych w chwili obecnej, uniemożliwiających mu pełnienie służby. Sąd pierwszej instancji podniósł, że Dyrektor Izby nie tylko nie wykonał wytycznych zawartych w wyroku o sygn. akt Il SAB/Po 31/18 i w decyzji z 9 sierpnia 2022 r., ale rozstrzygając w przedmiocie odmowy przywrócenia funkcjonariusza do służby wyszedł poza ramy przedmiotowe sprawy. Przedmiot sprawy określony został bowiem precyzyjnie w wyroku WSA w Poznaniu, w którym zobowiązano organ pierwszej instancji do wydania decyzji tylko w przedmiocie ustania stosunku służbowego strony. Tymczasem Dyrektor Izby odmówił przywrócenia funkcjonariusza do służby w Izbie oraz stwierdził wygaśnięcie jego stosunku służbowego. Natomiast Szef Krajowej Administracji Skarbowej, nie dopatrując się przedmiotowych uchybień i utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, naruszył w sposób oczywisty przepisy art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. W skardze kasacyjnej z 4 kwietnia 2024 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o uchylenie wyroku WSA w Warszawie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzanie kosztów sądowych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zarzucił naruszenie: ‒ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 w zw. z art. 153 w zw. z art. 170 P.p.s.a, poprzez błędne uznanie, że organ pierwszej instancji pominął ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w wyroku z 17 grudnia 2020 r,. sygn. akt II SAB/Po 31/18, podczas gdy Dyrektor Izby w sposób prawidłowy wykonał nałożone na niego zobowiązania; ‒ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 P.p.s.a. i art. 138 § 2 K.p.a., poprzez błędne uznanie, że organ pierwszej instancji nie tylko nie wykonał wytycznych z wyroku o sygn. akt II SAB/Po 31/18 i decyzji z 9 sierpnia 2022 r., ale rozstrzygając w przedmiocie odmowy przywrócenia funkcjonariusza do służby wyszedł poza ramy przedmiotowej sprawy, podczas gdy Dyrektor Izby podjął prawidłowe rozstrzygnięcie mieszczące się w granicach sprawy; ‒ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej, aprobując rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, dopuścił się naruszenia przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., podczas gdy wszechstronna analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również rozstrzygnięcia Dyrektora Izby mogła skutkować jedynie wydaniem przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji; ‒ art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez sformułowanie przez Sąd pierwszej instancji niemożliwych do wykonania przez Dyrektora Izby, na obecnym etapie postępowania, wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną z 6 maja 2024 r. funkcjonariusz wniósł o nieuwzględnienie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki, określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., w przedmiotowej sprawie nie występują. Według art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma ona usprawiedliwionych postaw, albo jeżeli zaskarżone orzeczenie, pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Oznacza to, że oddalenie skargi kasacyjnej jest następstwem uznania jej przez sąd za bezzasadną. Skarga kasacyjna jest bezzasadna także wówczas, gdy samo orzeczenie jest zgodne z prawem, a błędne jest jedynie jego uzasadnienie, albo też jest błędne tylko w części. Ponadto orzeczenie odpowiada prawu, pomimo błędnego uzasadnienia, gdy nie ulega wątpliwości, że po usunięciu błędów zawartych w uzasadnieniu, sentencja nie uległaby zmianie (por. wyroki NSA m.in.: z 7 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 835/19, z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2904/21, z 28 czerwca 2022 r., sygn. akt II GSK 204/19, z 23 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 1328/19, z 6 listopada 2024 r., sygn. akt II OSK 1138/22, z 19 marca 2025 r., sygn. akt II GSK 2573/24, z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt II OSK 37/24). Rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną w przedmiotowej sprawie, należało stwierdzić, że nie było podstaw do jej uwzględnienia, ponieważ kontrolowane rozstrzygnięcie odpowiada prawu, chociaż nie wszystkie argumenty podniesione przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu orzeczenia były trafne. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wskazać należy, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. może być skutecznie postawiony, jeśli uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie, gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania, a także nie wyjaśni, dlaczego stwierdził, lub nie, naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego albo przepisów procedury w stopniu, który motywowałby określonej treści rozstrzygnięcie. Przy czym naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. musi być na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09; wyroki NSA m.in.: z 26 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 2044/18, z 7 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3616/18, z 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GSK 248/22, z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I OSK 810/22, z 3 września 2024 r., sygn. akt III FSK 770/24, z 5 listopada 2025 r., sygn. akt III OSK 2700/24, z 7 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1634/23). Tymczasem naruszenie przepisów art. 141 § 4 P.p.s.a., zdaniem autora skargi kasacyjnej, miałoby polegać na sformułowaniu "przez Sąd pierwszej instancji niemożliwych do wykonania przez Dyrektora Izby, na obecnym etapie postępowania, wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie". Nie wskazano jednak na czym owa "niemożliwość" miałaby polegać. Tym samym zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie mógł odnieść skutku. Słuszny jest natomiast zarzut naruszenia art. 153 P.p.s.a., według którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Obowiązkiem wynikającym postanowień wyroku NSA z 7 kwietnia 2022 r. i skontrolowanym nim wyroku WSA w Poznaniu z 17 grudnia 2020 r. było wydanie decyzji dotyczącej stosunku służbowego funkcjonariusza. Wskazać trzeba, że Dyrektor Izby taką decyzję wydał, tj. decyzję z 15 czerwca 2022 r., w której stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza z upływem 31 sierpnia 2017 r. Tym samym Dyrektor Izby wykonał zalecenia wynikające z wyroku NSA z 7 kwietnia 2022 r. i skontrolowanym nim wyroku WSA w Poznaniu z 17 grudnia 2020 r. Nie można więc przyjąć twierdzeń WSA w Warszawie, że organ pierwszej instancji nie wypełnił ciążących na nim obowiązków w tej materii. Uchybienie to nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, dlatego brak było dostatecznej przesłanki do uwzględnienia skargi kasacyjnej, ponieważ, zgodnie z art. 184 P.p.s.a., skargę kasacyjną oddala się nie tylko wtedy, gdy nie ma ona usprawiedliwionych podstaw, ale i wówczas gdy zaskarżone orzeczenie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Stosownie do postanowień art. 138 § 2 K.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zauważyć trzeba, że przepis art. 138 § 2 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym do 11 kwietnia 2011 r. stanowił, że organ drugiej instancji może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, natomiast brzmienie tego przepisu, obowiązujące od 11 kwietnia 2011 r., nie pozostawia wątpliwości, że organ odwoławczy, podejmując na tej podstawie decyzję, jest zobowiązany zawrzeć w jej uzasadnieniu wskazówki odnośnie do okoliczności, które organ pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Stwierdzić trzeba – intepretując postanowienia art. 138 § 2 K.p.a. ‒ że pojęcie "przepisów prawa, które mogą być przedmiotem wytycznych" powinno być rozumiane szeroko i obejmować także przepisy administracyjnego prawa materialnego. Istotną wskazówkę interpretacyjną w tym zakresie formułuje sam ustawodawca, zastrzegając, że wytyczne obejmują przepisy, "które mogą znaleźć zastosowanie w sprawie", a więc chodzi o wszystkie podstawy normatywne decyzji administracyjnej (J. Chmielewski, Wytyczne organu odwoławczego w zakresie wykładni przepisów prawa w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Palestra nr 3/2022). Skoro zakres postępowania wyjaśniającego determinują przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, to kwestie materialnoprawne nie mogą być przez organ odwoławczy zignorowane w wytycznych dla organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy dostrzegając zatem, że organ pierwszej instancji dokonał nieprawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, w wyniku czego w niewłaściwy sposób określił zakres postępowania wyjaśniającego, może sformułować wytyczne co do sposobu wykładni tych przepisów (P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2026; por. też wyroki NSA: z 8 października 2020 r., sygn. akt II OSK 3970/19, z 19 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 286/21, z 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 2382/21, z 11 października 2023 r., sygn. akt I OSK 1921/23, z 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 245/25, z 13 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 2155/25). Dodać należy, że wytyczne organu odwoławczego są wiążące dla organu pierwszej instancji (por. wyroki NSA: z 20 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 595/18, z 5 października 2022 r., sygn. akt I OSK 2195/21). Zgodzić się należy z WSA w Warszawie, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w decyzji z 9 sierpnia 2022 r., prawidłowo zastosował postanowienia art. 138 § 2 K.p.a. i wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji powinien wyczerpująco wyjaśnić przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia. Natomiast Dyrektor Izby, ponownie rozpatrując sprawę, w decyzji z 18 stycznia 2023 r., nie zastosował się do tych wytycznych, nie wyjaśnił bowiem wyczerpująco przesłanek swojego rozstrzygnięcia. Tym samym zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez WSA w Warszawie art. 138 § 2 K.p.a., należy uznać za nieuprawniony. Zgodnie z art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Natomiast według art. 170 ust. 1 pkt 1, ust. 3 tej ustawy stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej wygasają 31 sierpnia 2017 r., jeżeli osoby te w terminie do 31 maja 2017 r., nie otrzymają pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby (art. 170 ust. 1 pkt 1), a w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby (art. 170 ust. 3). Z powołanych przepisów wynika, że na organie wydającym decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego ciąży obowiązek racjonalnego wyjaśnienia przyczyn nieprzedłożenia funkcjonariuszowi propozycji pełnienia służby w nowych warunkach, obejmujący obiektywne kryteria, którymi się kierował, umożliwiające późniejszą weryfikację jego stanowiska. W konsekwencji decyzje wydawane w tego typu sprawach wymagają szczególnie precyzyjnego i jasnego wyjaśnienia motywów ich wydania o określonej treści, zawierając przekonywującą argumentację, która uzasadniałaby i wyjaśniała stanowisko organu. Postanowienia art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających zawierają nieostre kryteria jakimi powinien kierować się organ przy podejmowaniu decyzji o przedstawieniu propozycji warunków pełnienia służby lub zatrudnienia, pozostawiając tym samym znaczny luz decyzyjny, a więc dokładne i skrupulatne wyjaśnienia motów podjęcia decyzji jest szczególnie istotne. Natomiast kontrola takiego aktu administracyjnego obejmuje nie tylko prawidłowość ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz wypełnienia przesłanek określonych art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających, ale także cały proces wydania decyzji, w którego zakres wchodzi spełnienie przez organ wymogów proceduralnych, czy też wszechstronność oceny materiału dowodowego. (por. wyroki NSA m.in.: z 2 października 2024 r., sygn. akt III OSK 4933/21, z 15 styczna 2025 r., sygn. akt III OSK 6152/21, z 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 2207/25). Podnieść trzeba, że decyzja w przedmiocie wygaśnięcia stosunku służbowego w związku z nieprzedstawieniem funkcjonariuszowi propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby jest konsekwencją świadomego zachowania organu, polegającego na braku złożenia oświadczenia woli o zamiarze kontynuacji stosunku służbowego lub jego przekształcenia w stosunek pracy. Decyzja w tym przedmiocie ma charakter deklaratoryjny, potwierdzający zajście określonego zdarzenia (por. wyroki NSA: z 25 października 2019 r., sygn. akt I OSK 3725/18, z 31 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 1116/18, z 19 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 362/21, z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 4234/21, z 26 sierpnia 2026 r., sygn. akt III OSK 579/24). Decyzje deklaratoryjne mają charakter ex tunc, a więc wywołują skutek prawny z mocą wsteczną. Celem wydania decyzji administracyjnej stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego jest formalne potwierdzenie zakończenia stosunku służbowego oraz wyjaśnienie i potwierdzenie prawidłowości procesu selekcji prowadzonej na podstawie przesłanek wskazanych w art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających. Organ, wydając decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego, uprawniony był do wzięcia pod uwagę wyłącznie okoliczności, które miały miejsce do 31 maja 2017 r. W decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego w związku z nieprzedstawieniem funkcjonariuszowi propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby organ nie jest uprawniony do powoływania się na okoliczności powstałe po upływie terminu na złożenie funkcjonariuszowi propozycji, tj. po 31 maja 2017 r. Decyzja deklaratoryjna stwierdza bowiem wystąpienie skutku z mocy prawa, a jej uzasadnienie powinno zmierzać do wykazania, że skutek ten w istocie wystąpił (por. wyrok NSA z 26 sierpnia 2026 r., sygn. akt III OSK 579/24). W przedmiotowej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt, że w momencie podejmowania decyzji o złożeniu funkcjonariuszowi propozycji służby w Krajowej Administracji Skarbowej organy nie dysponowały i nie mogły dysponować informacją o jego niezdolności do służby, która to niezdolność została stwierdzona dopiero w roku 2020\. Podnieść trzeba, że tak decyzja z 3 kwietnia 2023 r., jak i utrzymaną nią w mocy decyzja z 18 stycznia 2023 r., zostały podjęte z naruszeniem art. 170 ust. 1 pkt 1, ust. 3 w zw. z art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających, ponieważ zostały wydane w oparciu o stan faktyczny zaistniały po 31 maja 2017 r. Ponadto nie odzwierciedlają procesu decyzyjnego, skutkującego nieprzedstawieniem funkcjonariuszowi do 31 maja 2017 r. propozycji pracy albo służby w oparciu kryteria określone w art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających. WSA w Warszawie słusznie, acz zbyt lakonicznie, podsumował, że organ pierwszej instancji, w decyzji z 18 stycznia 2923 r., rozstrzygając w przedmiocie odmowy przywrócenia funkcjonariusza do służby, wyszedł poza ramy przedmiotowe sprawy, skupiając się na materii spełniania przez niego w chwili obecnej przesłanek zdrowotnych, uniemożliwiających mu pełnienie służby. Podkreślić tu należy, że organy obu instancji, podejmując decyzje administracyjne (odpowiednio: 18 stycznia 2023 r., 3 kwietnia 2023 r.), uwzględniły okoliczności niemające znaczenia w sprawie i wykraczające poza granice sprawy, określone ramami wskazanymi w art. 165 ust. 7 i art. 170 ust. 1 pkt 1 Przepisów wprowadzających, tj. stan zdrowia funkcjonariusza zaistniały po 31 maja 2017 r. Stan ten nie mógł mieć wpływu na fakt niezłożenia funkcjonariuszowi propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby. Prawidłowa jest więc konstatacja Sądu pierwszej instancji, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w decyzji z 3 kwietnia 2023 r., nie biorąc pod uwagę wskazanych uchybień i utrzymując w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Izby z 18 stycznia 2023 r., naruszył normę art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Tym samym zarzut skargi kasacyjnej, dotyczący naruszenia przez WSA w Warszawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., jest nieuprawniony. Organ, ponownie rozpatrując sprawę, uwzględni poczynione uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym wykładnię prawa zaprezentowaną w przedmiotowym uzasadnieniu, w szczególności wykładnię postanowień art. 170 ust. 1 pkt 1, ust. 3 w zw. z art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, uznając, że zaskarżony wyrok pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 maja 2024

Symbol z opisem

[6197 Służba Celna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6197-sluzba-celna)

Hasła tematyczne

Służba celna Inne

Skarżony organ

Szef Krajowej Administracji Skarbowej

Sędziowie

Mirosław Wincenciak /przewodniczący/ Przemysław Szustakiewicz /sprawozdawca/ Sławomir Pauter

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 141 § 4, art. 153, art. 183 § 1-2, art. 184, art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 · Dz.U. 2026 poz. 143
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 138 § 1 pkt 1, § 2, § 2a · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160001948)  
art. 165 ust. 7, art. 170 ust. 1, ust 3 · Dz.U. 2016 poz. 1948

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Wa 1140/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-02-19](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1140-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-19--ii-sa-wa-1140-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III OSK 1170/24 · 29 października 2026Wyrok NSA z 29 października 2026 r., III OSK 1170/24 – służba Celna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1170-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1170-24)
* [Sygnatura: II SA/Bk 501/26 · 20 października 2026Wyrok WSA w Białymstoku z 20 października 2026 r., II SA/Bk 501/26 – służba Celna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bk-501-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-10-20--ii-sa-bk-501-26)
* [Sygnatura: III OSK 823/24 · 7 października 2026Wyrok NSA z 7 października 2026 r., III OSK 823/24 – służba Celna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-823-24-wyrok-nsa-z-2026-10-07--iii-osk-823-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/BF2A64A1A5)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1517-24-wyrok-nsa-z-2026-10-29--iii-osk-1517-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1517%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B29%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1517%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
