Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 1473/24

Wyrok NSA z 24 czerwca 2025 r., III OSK 1473/24 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

24 czerwca 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Służby Ochrony Państwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1117/23 w sprawie ze skargi Z. A. na postanowienie Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] marca 2023 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1\. oddala skargę kasacyjną, 2\. oddala wniosek Z. A. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1473%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B24%2Bczerwca%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1473%252F24)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1117/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. A. na postanowienie Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] marca 2023 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia \[...\] grudnia 2021 r. nr \[...\] (pkt 1), a także zasądził od Komendanta Służby Ochrony Państwa na rzecz Z. A. zwrot kosztów postępowania (pkt 2). Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu \[...\] października 2021 r. Komendant Służby Ochrony Państwa (dalej: "organ") wydał orzeczenie nr \[...\] o uznaniu \[...\] Z. A. (dalej: "skarżący") \[...\]. Organ uznał za doręczone to orzeczenie obrońcy obwinionego w dniu \[...\] listopada 2021 r. W dniu \[...\] listopada 2021 r. radca prawny B. S. działająca z substytucji adwokat A. S. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej orzeczeniem z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] wskazując jako datę doręczenia orzeczenia datę \[...\] listopada 2021 r. Komendant Służby Ochrony Państwa postanowieniem z dnia \[...\] grudnia 2021 r., nr \[...\], na podstawie art. 235 ust. 4 w zw. z art. 235 ust. 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 575 i 1728, zwana dalej: "u.s.o.p.") odmówił przyjęcia wniosku Z. A. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej orzeczenia Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu \[...\] października 2021 r. wydał orzeczenie nr \[...\], które zostało przesłane za zwrotnym potwierdzeniem odbioru za pośrednictwem operatora pocztowego do obwinionego oraz ustanowionego w sprawie obrońcy adw. A. S. na adres ul. \[...\], \[...\]. Powodem zwrotu był brak podjęcia dwukrotnie awizowanej przesyłki. Z adnotacji zamieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, iż wobec niemożliwości doręczenia w dniu \[...\] października 2021 r. przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej \[...\]. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu \[...\] listopada 2021 r. W dniu \[...\] listopada 2021 r. podjęto decyzję o zwróceniu przesyłki do nadawcy z uwagi na nieodebranie awizowanej przesyłki. Organ wskazał, że w dniu \[...\] listopada 2021 r. upłynął termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem, w dniu \[...\] grudnia 2021 r. do Komendanta Służby Ochrony Państwa wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany w placówce pocztowej w dniu \[...\] listopada 2021 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 266/22 uwzględnił skargę jednakże z powodów innych niż podniesiono w skardze. Sąd podkreślił w uzasadnieniu wyroku, że z akt sprawy nadesłanych przez organ jednoznacznie wynikało, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia \[...\] listopada 2021 r. wniesiony przez radcę prawnego od orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta SOP nr \[...\] z dnia \[...\] października 2021 r., nie zawiera podpisu pełnomocnika (obrońcy). W ocenie Sądu ten brak formalny wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został dostrzeżony przez Komendanta Służby Ochrony Państwa, a w konsekwencji organ nie wezwał radcy prawnego składającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do uzupełnienia tego istotnego braku formalnego, tj. art. 120 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, zwana dalej: "k.p.k."). Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że z tej tylko przyczyny, wobec stwierdzonego uchybienia przez organ przepisom postępowania, tj. art. 120 k.p.k. w zw. z art. 428 § 1 i art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k., konieczne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia o odmowie przyjęcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd polecił, aby organ ponownie rozpoznając sprawę wezwał radcę prawnego, który złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do jego podpisania, stosownie do art. 120 k.p.k. oraz dokonał oceny, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony przez radcę prawnego posiadającego stosowne pełnomocnictwo. Niezależnie od powyższego, Sąd wskazał, że z akt postępowania przedłożonych przez organ nie wynika na jakiej podstawie organ kierując przesyłkę zawierającą orzeczenie dyscyplinarne z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] do obrońcy, tj. adw. A. S. skierował tę przesyłkę na adres: ul. \[...\], \[...\] i w konsekwencji uznał ją za skutecznie doręczoną na ten adres w trybie doręczenia zastępczego. Z akt postępowania nadesłanych przez organ do Sądu wynika, że obrońca podawał adres: \[...\], \[...\]. Sąd podkreślił, że kwestia skierowania do obrońcy przesyłki (zawierającej orzeczenie dyscyplinarne) na właściwy adres ma istotne znaczenie dla stwierdzenia skuteczności doręczenia przesyłki w trybie zastępczym (art. 133 k.p.k.). Także tę okoliczność organ powinien wziąć pod uwagę ponownie rozpoznając sprawę. Komendant Służby Ochrony Państwa postanowieniem z dnia \[...\] marca 2023 r. nr \[...\] ponownie odmówił przyjęcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec \[...\] Z. A., działając na podstawie art. 235 ust. 4 w zw. z art. 235 ust. 3 u.s.o.p. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Komendant Służby Ochrony Państwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w powołanym wyżej wyroku uznał, że skarga była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z odmiennych względów aniżeli zarzuty podniesione w skardze. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że osią sporu jest to, czy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na orzeczenie Komendant Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] rozpoczął bieg od daty doręczenia orzeczenia obwinionemu tj. dnia \[...\] listopada 2021 r. - jak podnosi skarżący - czy też, jak podnosi organ, obrońcy obwinionego w dniu \[...\] listopada 2021 r. (fikcja doręczenia) biorąc pod uwagę, że korespondencja została nadana na adres wskazany przez pełnomocnika substytucyjnego, który reprezentował skarżącego w toku postępowania dyscyplinarnego (ul. \[...\], \[...\]). Oceniając przebieg postępowania Sąd uznał, że w orzeczeniu dyscyplinarnym Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] zawarto niepełne pouczenie tj. wskazujące, że "Od orzeczenia wydanego przez Komendanta Służby Ochrony Państwa odwołanie nie przysługuje. Obwiniony w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia może zwrócić się do Komendanta Służby Ochrony Państwa z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy". Tymczasem przepis art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. stanowi, że orzeczenie powinno zawierać pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 230 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171 z późn. zm., zwana dalej: "ustawa o Policji") orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wyżej przytoczone pouczenie zawarte w orzeczeniu dyscyplinarnym Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] października 2021 r. nr \[...\] byłoby wyczerpujące, gdyby doręczenie orzeczenia otwierało termin do wniesienia wniosku o ponowne rozstrzenie sprawy liczony samodzielnie dla każdej z osób, którym orzeczenie jest doręczane. Byłoby także wystarczające, gdyby orzeczenie dyscyplinarne, w przypadku ustanowienia obrońcy, było doręczane wyłącznie jemu, z pominięciem obwinionego. Zawierałoby bowiem wówczas jasną wskazówkę, od jakiego momentu rozpoczyna się bieg terminu do zaskarżenia orzeczenia. W przedmiotowej sprawie tak jednak nie jest. Zgodnie z powołanym wyżej art. 230 ust. 6 u.s.o.p. orzeczenia w postępowaniu dyscyplinarnym doręcza się obwinionemu oraz ustanowionemu obrońcy. W razie doręczenia pisma od którego służy odwołanie tym podmiotom w różnych terminach, termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Rodzi to sytuację, w której osoba otrzymująca orzeczenie nie jest w stanie stwierdzić, czy termin do wniesienia środka zaskarżenia jest jeszcze otwarty i ile wynosi, bez uwzględnienia daty doręczenia orzeczenia drugiemu z uprawnionych do otrzymania orzeczenia. W przypadku ustanowienia obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym, termin do złożenia odwołania otwiera się tylko raz i jest on liczony od dnia wcześniejszego doręczenia. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji podkreślił, że sądy administracyjne wypowiadały się już w tej kwestii na gruncie identycznie brzmiącego przepisu ustawy o Policji. Jedynie poglądowo wskazać należy, że art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji stanowi, że "orzeczenie powinno zawierać pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania". Brzmienie art. 135f ust. 6 ustawy o Policji jest tożsame z art. 230 ust. 6 u.s.o.p., który w zd. drugim wskazuje, że w razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 2223/18, (publ. CBOSA) wskazał, że pouczenie o terminie wniesienia odwołania, do czego obliguje art. 135f ust. 6 ustawy o Policji, obejmuje informację nie tylko o długości terminu (którą precyzuje art. 135k ust. 1 ustawy o Policji), ale także informację o początku biegu tego terminu. Jeżeli jest nim dzień wcześniejszego z dwóch doręczeń, to informacja o tej okoliczności powinna zostać zawarta w pouczeniu, dopiero wskazanie na zasadę określoną w art. 136f ust. 6 ustawy o Policji stanowi o udzieleniu pouczenia o terminie do wniesienia środka zaskarżania. W art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, ustawodawca nie zawarł odesłania do konkretnych przepisów ustawy, co oznacza, że udzielając pouczenia o terminie do wniesienia odwołania organ powinien uwzględnić nie tylko przepis art. 135k ust. 1 in fine, ale również przepis art. 135f ust. 6 ustawy o Policji, które łączenie regulują kwestie terminu do wniesienia odwołania, gdy orzeczenie doręczane jest zarówno obwinionemu, jak i jego obrońcy. Taką wykładnię przyjął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt III OSK 5644/21 (publ. CBOSA, a także LEX nr 3458303). Sąd I instancji orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w przytoczonych wyrokach i uznał, że ze względu na brzmienie przepisów art. 230 ust. 6 u.s.o.p. oraz art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. znajduje ono zastosowanie także w niniejszej sprawie. Zdaniem WSA w Warszawie fakt reprezentowania strony w postępowaniu dyscyplinarnym przez profesjonalnego pełnomocnika, nie ogranicza obowiązków informacyjnych organu, a pouczenie stanowi obligatoryjny element orzeczenia, także w stosunku do profesjonalnego pełnomocnika strony. W ocenie Sądu biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że pouczenie, zawarte w orzeczeniu organu było niekompletne i z tego względu nieprawidłowe. W konsekwencji, nie mogło prowadzić - w przypadku wniesienia przez pełnomocnika wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie wynikającym z odbioru orzeczenia przez samego skarżącego - do skutków prawnych przyjętych przez organ, tj. do odmowy przyjęcia środka zaskarżenia. Bez wskazania zdarzenia otwierającego termin do wniesienia odwołania nie można uznać, by strona została w sposób prawidłowy pouczona o przysługującym jej uprawnieniu. W związku z tym pouczenie strony o przysługujących uprawnieniach, w tym uprawnieniu do złożenia środka zaskarżenia, powinno być rzetelne i wyczerpujące. Pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania powinno więc precyzować także od jakiego konkretnie zdarzenia biegnie początek omawianego terminu. Prawidłowe pouczenie o treści przepisów u.s.o.p. umożliwiałoby skarżącemu uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z odmową przyjęcia jego środka zaskarżenia przez organ jako spóźnionego. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Komendant Służby Ochrony Państwa, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: 1\. art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. w zw. z załącznikiem nr 41 wprowadzonym na podstawie § 5 pkt 41 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. w sprawie obiegu i wzorów dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 1786) poprzez błędne uznanie, iż organ naruszył procedurę postępowania dyscyplinarnego w SOP w ten sposób, że zawarł niepełne pouczenie w orzeczeniu nr \[...\] Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia \[...\] października 2021 r., podczas gdy organ zawarł pouczenie zgodne z treścią zawartą we wzorze orzeczenia będącego załącznikiem do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. w sprawie obiegu i wzorów dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w Służbie Ochrony Państwa, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż uznanie pouczenia za błędne skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia. 2\. art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. poprzez błędne uznanie, iż zastosowane w sprawie pouczenie o treści "Od orzeczenia wydanego przez Komendanta Służby Ochrony Państwa odwołanie nie przysługuje. Obwiniony w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia może zwrócić się do Komendanta Służby Ochrony Państwa z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy." nie spełnia wymogów pouczenia określonych w art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p., podczas gdy pouczenie to zawiera zgodnie z przytoczonym przepisem informacje o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania, co miało istotny wpływ na wynika postępowania, gdyż przyjęta przez Sąd wykładnia doprowadziła do uznania, iż organ naruszył przepisy procedury postępowania dyscyplinarnego w SOP. Mając powyższe na uwadze skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie nie wniesiono. W dniu 27 maja 2024 r. wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego zawierające także pismo zatytułowane odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. Jako nieuzasadniony ocenić należy zarzut naruszenia art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. w zw. z załącznikiem nr 41 wprowadzonym na podstawie § 5 pkt 41 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. w sprawie obiegu i wzorów dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 1786). Na wstępie zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że zawarł on pouczenie zgodne z treścią zawartą we wzorze orzeczenia będącego załącznikiem nr 41 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. w sprawie obiegu i wzorów dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w Służbie Ochrony Państwa. Należy mieć jednak na uwadze, że powołane wyżej rozporządzenie jest aktem podustawowym, wykonawczym w stosunku do ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa. Zostało ono wydane na podstawie art. 245 u.s.o.p. i zawarte w nim regulacje muszą być zgodne z unormowaniami zawartymi w samej ustawie. Obowiązkiem podmiotu stanowiącego prawo podustawowe, w tym przypadku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jest nie tylko działanie w ramach zawartego w ustawie upoważnienia, ale także zapewnienie zgodności rozporządzenia z całością regulacji ustawowej i Konstytucją. W niniejszej sprawie treść pouczenia zawartego we wzorze stanowiącym załącznik nr 41 nie odpowiada treści art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. w zw. z art. 230 ust. 6 u.s.o.p. Jak wynika z treści art. 230 ust. 6 u.s.o.p. - orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Natomiast stosownie do brzmienia art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. orzeczenie powinno zawierać pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania. Tym samym pouczenie zawarte w wydanym orzeczeniu musi zawierać informacje o terminach i trybie złożenia środka odwoławczego. Wynikający z treści art. 230 ust. 6 u.s.o.p. sposób liczenia początku terminu do złożenia odwołania lub zażalenia jest szczególny i tym samym wymaga wyraźnego zamieszczenia go w pouczeniu kierowanym do obwinionego i jego obrońcy. Pouczenie zawarte w załączniku nr 41 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. byłoby wyczerpujące, gdyby doręczenie orzeczenia otwierało termin do wniesienia odwołania liczony samodzielnie dla każdej z osób, którym orzeczenie jest doręczane. Byłoby także wystarczające, gdyby orzeczenie dyscyplinarne, w przypadku ustanowienia obrońcy, było doręczane wyłącznie jemu, z pominięciem obwinionego. W każdym z tych przypadków zawierałoby bowiem jasną wskazówkę, od jakiego momentu rozpoczyna bieg termin do wniesienia środka zaskarżenia. W postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (podobnie jak i w przypadku funkcjonariuszy Policji) przyjęto inny sposób liczenia początku terminu do wniesienia odwołania. Jak wskazano wyżej zgodnie z brzmieniem art. 230 ust. 6 u.s.o.p. - orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Z powołanego przepisu wynika zatem powinność współdziałania obwinionego i obrońcy w razie doręczenia każdemu z nich pisma w odmiennych terminach, a tym samym wzmacnia to pozycję procesową obwinionego, który jest bezpośrednio informowany o wydanych w jego sprawie rozstrzygnięciach. Jednocześnie rodzi to sytuację, w której osoba otrzymująca orzeczenie nie jest w stanie stwierdzić, czy termin do wniesienia środka zaskarżenia jest jeszcze otwarty i ile wynosi, bez uwzględnienia daty doręczenia orzeczenia drugiemu z podmiotów uprawnionych do jego otrzymania. W przypadku ustanowienia obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym, termin do złożenia odwołania otwiera się tyko raz, jest liczony od dnia wcześniejszego doręczenia. Pouczenie o terminie do wniesienia odwołania, do czego obliguje art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p., obejmuje nie tylko informację o długości terminu (którą precyzuje art. 235 ust. 1 u.s.o.p.), ale także informację o początku biegu tego terminu. Jeżeli jest nim dzień wcześniejszego z dwóch doręczeń, to informacja o tej okoliczności powinna zostać zawarta w pouczeniu, dopiero wskazanie na zasadę określoną w art. 230 ust. 6 u.s.o.p. stanowi o udzieleniu pouczenia o terminie wniesienia środka zaskarżenia w pełnej formule. Ustawodawca nie zawarł w art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p., ani we wzorze stanowiącym załącznik nr 41 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. odesłania do innych szczegółowych przepisów ustawy, co oznacza, że udzielając pouczenia o terminie do wniesienia odwołania organ powinien uwzględnić nie tylko treść art. 235 ust. 1 u.s.o.p., ale także treść art. 230 ust. 6 u.s.o.p., które łącznie regulują kwestie terminu do wniesienia odwołania, gdy orzeczenie doręczane jest zarówno obwinionemu, jak i jego obrońcy. Stanowisko to odpowiada akceptowanej w doktrynie i judykaturze koncepcji normy prawnej jako reguły zachowania konstruowanej z przepisów. Norma prawna nie zawsze zawarta jest w jednej jednostce redakcyjnej określonego tekstu prawnego, podlega rekonstrukcji z całokształtu przepisów prawnych relewantnych dla danej kwestii. Materią do kształtowania normy prawnej mogą być różne przepisy danej ustawy, a nawet przepisy innych ustaw, aktów wykonawczych oraz treść obowiązującej Konstytucji (pkt V ppkt 9 uzasadnienia wyroku TK z 10 grudnia 2002 r., sygn. akt P 6/02, OTK-A 7/02/91). Z powyższych względów przyjąć należy, że treści pouczenia, o jakim mowa w art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p., nie można wyprowadzać jedynie z art. 235 ust. 1 u.s.o.p., ale także z innych przepisów ustawy (np. art. 230 ust. 6 u.s.o.p.) pozwalających na pełne zrekonstruowanie treści normy prawnej regulującej kwestie wymaganego pouczenia strony o przysługującym jej środku prawnym. W postępowaniu dyscyplinarnym policjantów fakt reprezentowania strony przez obrońcę, w tym profesjonalnego pełnomocnika, nie ogranicza obowiązków informacyjnych organu. Pouczenie stanowi obligatoryjny element orzeczenia i jego skierowanie do osoby uprawnionej nie zależy do statusu tej osoby, w szczególności ustawodawca nie przyjął, że profesjonalni pełnomocnicy nie są pouczani o środkach zaskarżenia. Niewątpliwie adwokatom i radcom prawnym reprezentującym obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym powinny być znane przepisy ustawy o Służbie Ochrony Państwa, w tym regulacje odnoszące się do sposobu i terminu wnoszenia środków odwoławczych. Jednak w ustawie o Służbie Ochrony Państwa ustawodawca, przewidując obowiązek zawarcia w orzeczeniu dyscyplinarnym takich informacji, nie wprowadził w tym zakresie żadnych wyjątków i ustanowienie przez obwinionego takiego obrońcy nie zwalnia organu z obowiązku prawidłowego wykonania nakazu, o jakim mowa w art. 230 ust. 6 u.s.o.p. Tym samym treść pouczenia zawartego we wzorze stanowiącym załącznik nr 41 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2021 r. nie spełnia w pełni wymogów i standardów wyznaczonych przez ustawę o Służbie Ochrony Państwa, a więc w tym zakresie jest z nią niezgodna. Z powyższych powodów niezasadny jest także drugi z podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów tj. naruszenie art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. poprzez błędne uznanie, iż zastosowane w sprawie pouczenie nie spełnia wymogów pouczenia określonych w art. 234 ust. 2 pkt 7 u.s.o.p. Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Pomimo oddalenia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ zawierająca go odpowiedź na skargę z 17 kwietnia 2024 r. wraz z oświadczeniem o jej przesłaniu na adres pełnomocnika Komendanta Służby Ochrony Państwa wpłynęła (27 maja 2024 r.) po upływie 14 dni od daty doręczenia odpisu skargi kasacyjnej w dniu 4 kwietnia 2024r., a więc odpowiedź ta została złożona po terminie, o którym mowa w art. 179 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

9 maja 2024

Symbol z opisem

[6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6196-funkcjonariusze-agencji-bezpieczenstwa-wewnetrznego-agencji-wywiadu-i-biura-ochrony-rzadu)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Mariusz Kotulski /sprawozdawca/ Mirosław Wincenciak Teresa Zyglewska /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 145 par 1 pkt 1 lit c · Dz.U. 2024 poz. 935

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Wa 1117/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-02-07](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1117-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-07--ii-sa-wa-1117-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 1681/24 · 18 czerwca 2025Wyrok WSA w Warszawie z 18 czerwca 2025 r., II SA/Wa 1681/24 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1681-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-06-18--ii-sa-wa-1681-24)
* [Sygnatura: II SA/Wa 745/25 · 18 czerwca 2025Postanowienie WSA w Warszawie z 18 czerwca 2025 r., II SA/Wa 745/25 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-745-25-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2025-06-18--ii-sa-wa-745-25)
* [Sygnatura: II SA/Wa 2091/24 · 17 czerwca 2025Wyrok WSA w Warszawie z 17 czerwca 2025 r., II SA/Wa 2091/24 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2091-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-06-17--ii-sa-wa-2091-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/FEA3E395CE)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1473-24-wyrok-nsa-z-2025-06-24--iii-osk-1473-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1473%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B24%2Bczerwca%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1473%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
