Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III OSK 1219/26

Wyrok NSA z 21 października 2026 r., III OSK 1219/26 – sprawy dyrektorów szkół

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

21 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak sędzia delegowany WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy \[...\] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Lu 616/25 w sprawie ze skargi Wójta Gminy \[...\] na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia \[...\] października 2025 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej im. \[...\] w \[...\] oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1219%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1219%252F26)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Lu 616/25 oddalił skargę Wójta Gminy \[...\] (dalej "skarżący" lub "Wójt") na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody Lubelskiego (dalej "Wojewoda" lub "organ") z dnia \[...\] października 2025 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej im. \[...\] w \[...\] (dalej "dyrektor Szkoły"). Zarządzeniem nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. Wójt Gminy \[...\], działając na podstawie art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm., dalej jako: "u.s.g."), oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043), po zasięgnięciu opinii Lubelskiego Kuratora Oświaty, z dniem 14 sierpnia 2025 r. odwołał D. S. ze stanowiska dyrektora Szkoły bez wypowiedzenia z przyczyn podanych w uzasadnieniu zarządzenia. Z kolei zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewoda Lubelski stwierdził nieważność ww. zarządzenia Wójta z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. wskazując, że podane w uzasadnieniu zarządzenia Wójta okoliczności odwołania, analizowane zarówno łącznie jak i każda odrębnie, nie stanowią "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Nie wykazano takiego rodzaju uchybień w pełnieniu funkcji dyrektora Szkoły, które wymagałyby natychmiastowego przerwania wykonywania tej funkcji przez osobę zajmującą stanowisko dyrektora. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 171 ust. 1 Konstytucji RP Polskiej działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności. W świetle ust. 2 art. 171 Konstytucji RP nadzór nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego sprawują między innymi wojewodowie. Kompetencje nadzorcze wojewody są określone w przepisach ustaw ustrojowych: w przypadku gminy - w ustawie o samorządzie gminnym. W myśl przepisu art. 87 tej ustawy organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gminną tylko w przypadkach określonych ustawami. Sąd dodał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze odpowiada w pełni wymogom art. 91 ust. 3 u.s.g., jak również zostało wydane w oparciu o prawidłowe ustalenia, wystarczające do wydania tego rozstrzygnięcia. Z art. 91 ust. 3 u.s.g. wynika, że rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie rozstrzygnięcia nadzorczego powinno zatem wyjaśniać, na czym polega sprzeczność z prawem uchwały lub zarządzenia organu gminy w stopniu na tyle istotnym, że warunkującym stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ nadzoru wyjaśnił, że zarządzenie Wójta zostało wydane z istotnym naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, gdyż przyczyny odwołania dyrektora Szkoły wskazane w uzasadnieniu do zarządzenia nr \[...\] nie mieszczą się w kategorii "przypadków szczególnie uzasadnionych" w rozumieniu powołanego przepisu, stanowiącego podstawę zarządzenia Wójta. Wojewoda przedstawił też w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia szczegółową argumentację przemawiającą za taką oceną. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego wprowadza fakultatywną przesłankę odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Z brzmienia tego przepisu wynika ponadto, że ustawodawca zezwala na odwołanie z funkcji dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, jednakże w tym zakresie wprowadza nie tylko wymóg formalny, jakim jest wcześniejsze zasięgnięcie opinii kuratora oświaty, ale również przesłankę o charakterze materialnoprawnym określaną jako "przypadek szczególnie uzasadniony". Nadto, przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego dotyczyć może tylko sytuacji nadzwyczajnych, wyjątkowych, a przede wszystkim nagłych, które upoważniają organ prowadzący szkołę do stwierdzenia, że dalsze pełnienie funkcji kierowniczej w szkole stanowi istotne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania takiej jednostki. Stwierdzone w pracy dyrektora uchybienia mają prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, a przy tym bezdyskusyjną powinna być kwestia, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji. Tylko takie sytuacje usprawiedliwiają konieczność natychmiastowego przerwania czynności związanych z zarządzaniem placówką oświatową poprzez odwołanie dyrektora bez wypowiedzenia w czasie roku szkolnego. Sąd pierwszej instancji podniósł, że w orzecznictwie przyjmuje się, że nawet negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący, zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, zwłaszcza odmienna koncepcja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym szkołę lub współpracownikami nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania osoby sprawującej funkcję kierowniczą w szkole w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Utrwalony jest pogląd, że użycie przez ustawodawcę pojęcia w "przypadkach szczególnie uzasadnionych" wymaga przyjęcia wykładni zawężającej do kwalifikowanych sytuacji, w których ze względu na stopień naruszeń obowiązków nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczych i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Sąd wyjaśnił, że w uzasadnieniu zarządzenia Wójta z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. w ramach podstawy odwołania dyrektora wskazano na naruszenie art. 137 Prawa oświatowego. W świetle treści dokumentów zgromadzonych w sprawie w postaci pisma Lubelskiego Kuratora Oświaty z dnia 16 czerwca 2025 r. oraz opinii Lubelskiego Kuratora Oświaty z dnia 28 lipca 2025 r. w sprawie odwołania dyrektora Szkoły, naruszenie dotyczyło wymogu posiadania przez Szkołę przed rozpoczęciem pracy klasy sportowej potwierdzenia bardzo dobrego stanu zdrowia kandydata potwierdzonego orzeczeniem lekarskim wydanym przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (art. 137 ust. 1 pkt 1 ustawy) oraz wymogu posiadania przez Szkołę przed rozpoczęciem pracy klasy sportowej potwierdzenia uzyskania pozytywnych wyników prób sprawności fizycznej, na warunkach ustalonych przez polski związek sportowy właściwy dla danego sportu, w którym jest prowadzone szkolenie sportowe w danej szkole lub danym oddziale (art. 137 ust. 1 pkt 3 ustawy). Sąd pierwszej instancji wskazał, że trafnie Wojewoda zwrócił uwagę, że z powołanych dokumentów wynika, że podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, w czasie kontroli przeprowadzonej przez Lubelskiego Kuratora Oświaty w dniu 5 czerwca 2025 r. powyższe naruszenia, dotyczące naboru do klasy sportowej w roku szkolnym 2024/2025, były już wyeliminowane. Szkoła dysponowała bowiem wydanymi w okresie od kwietnia do czerwca 2025 r. stosownymi zaświadczeniami lekarskimi, których brakowało w okresie rozpoczęcia działalności klasy sportowej, a wymagane próby sprawnościowe odbyły się w okresie do listopada 2024 r. Sąd pierwszej instancji zgodził się ze stanowiskiem organu nadzoru, że opisane okoliczności nie spełniały wymogu sytuacji wyjątkowych, nadzwyczajnych, a przy tym nagłych, które wymagałyby odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły bez wypowiedzenia. Sąd zauważył też, że stwierdzone naruszenia miały miejsce na kilka miesięcy przed wydaniem zarządzenia w przedmiocie odwołania. Odwołanie nie pozostawało więc w bezpośrednim związku czasowym z naruszeniami, które w momencie kontroli były już wyeliminowane. Sąd dodał, że wobec wyeliminowania na datę kontroli zaistniałych na kilka miesięcy wcześniej naruszeń, nie ma podstaw do przyjęcia, iż wystąpiła sytuacja o charakterze nagłym, która wymagałaby zastosowania nadzwyczajnego środka w postaci natychmiastowego odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły w trybie przewidzianym w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Sąd pierwszej instancji przychylił się również do oceny Wojewody, że nie zaistniała przesłanka destabilizacji funkcjonowania Szkoły. Nie budzi wątpliwości, że stwierdzone naruszenia dotyczyły bieżącej pracy dyrektora i jako takie nie uzasadniały odwołania w szczególnym trybie, o jakim mowa art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Wójt nie wykazał przejawów destabilizacji w pracy Szkoły, a sam fakt zaistnienia opisanych naruszeń, które zostały następnie przed datą kontroli wyeliminowane, nie stanowi o takiej destabilizacji, która dopiero mogłaby stanowić przesłankę odwołania na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Sąd podkreślił przy tym, że przejawów destabilizacji w funkcjonowaniu Szkoły w zakresie realizowania zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, w następstwie stwierdzonych w sprawie naruszeń art. 137 Prawa oświatowego, nie dostrzegł również Lubelski Kurator Oświaty, a zatem organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Sąd dodał, że wprawdzie przewidziana w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego opinia kuratora oświaty nie jest wiążąca z punktu widzenia możliwości odwołania dyrektora Szkoły na podstawie powołanego przepisu, jednak okoliczność, że Lubelski Kurator Oświaty nie stwierdził destabilizacji w funkcjonowaniu Szkoły w związku ze stwierdzonymi naruszeniami art. 137 Prawa oświatowego potwierdza stanowisko Wojewody co do niewystąpienia tego rodzaju destabilizacji i braku konieczności natychmiastowej zmiany osoby zarządzającej szkołą. W odniesieniu do powoływanych przez Wójta argumentów dotyczących zagrożenia wskutek opisanych naruszeń, zdrowia i życia dzieci, jak również odpowiedzialności w związku z tym organu prowadzącego, w ocenie Sądu pierwszej instancji zasadnie Wojewoda wyjaśnił, że podstawę odwołania dyrektora mogą stanowić wyłącznie zdarzenia faktyczne, a nie mające charakter hipotetyczny. Sąd zgodził się też ze stanowiskiem Wojewody, że negatywna ocena pracy dyrektora przez organ prowadzący lub negatywna ocena wykonywania zadań wymienionych w art. 57 ust. 2 Prawa oświatowego, w tym przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i uczniów (pkt 2) oraz przestrzeganie przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki (pkt 3), stanowią podstawę do odwołania dyrektora w trybie zwykłym, a nie nadzwyczajnym określonym w art. 66 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wbrew zarzutom strony skarżącej, charakter stwierdzonych uchybień w pracy dyrektora Szkoły nie uzasadnia tezy, że osoba pełniąca funkcję dyrektora utraciła zdolność wykonywania powierzonej jej funkcji z przyczyn etycznych. Stwierdzone naruszenia nie odnoszą się bowiem do sfery etyki. Z kolei utrata zaufania organu prowadzącego nie stanowi podstawy do odwołania dyrektora w trybie przewidzianym w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Stwierdzonych uchybień nie można ocenić jako rażące i wymagające odwołania dyrektora w szczególnym trybie. Z tych wszystkich względów Sąd uznał za prawidłową ocenę Wojewody, iż wskazane w zarządzeniu Wójta okoliczności, z powodu których nastąpiło odwołanie dyrektora Szkoły bez wypowiedzenia, analizowane zarówno odrębnie, jak i łącznie, nie stanowią o wystąpieniu "szczególnie uzasadnionego przypadku", o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Zarządzenie Wójta wydane zostało zatem z istotnym naruszeniem powołanego przepisu, co w świetle art. 91 ust. 1 u.s.g. uzasadniało stwierdzenie jego nieważności zaskarżonym rozstrzygnięciem organu nadzoru. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Wójt, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2, art. 176 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), zarzucono: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, przez błędną jego wykładnię: ­ w kontekście zastosowania przepisu w relacji do rzeczywistych i uzasadnionych okoliczności, dowodzących zaistnienia przestanek do natychmiastowego odwołania dyrektora, które to okoliczności są zawarte i wykazane w uzasadnieniu do zarządzenia, a nadto mają charakter szczególnie doniosły i dowodzą m.in. łamania obowiązującego prawa przez dyrektora, co stworzyło realne ryzyko dla zdrowia i życia uczniów oraz uniemożliwiają dalsze zatrudnianie na tym stanowisku, albowiem ranga naruszeń ma charakter nadzwyczajny i szczególnie rażący; ­ polegającą na przyjęciu nadmiernie zawężającej wykładni pojęcia "przypadek szczególnie uzasadniony", sprowadzającej je wyłącznie do sytuacji cechujących się bezpośrednią i aktualną destabilizacją funkcjonowania Szkoły w dacie wydania zarządzenia o odwołaniu, z pominięciem kryterium etycznego oraz kryterium zagrożenia dla zdrowia przesłanek życia uczniów jako immanentnych i autonomicznych kwalifikujących dane zdarzenie jako "przypadek szczególnie uzasadniony"; ­ polegającą na błędnym przyjęciu, że sam fakt późniejszego usunięcia stwierdzonych naruszeń przez dyrektora wyklucza zakwalifikowanie tych naruszeń jako "przypadku szczególnie uzasadnionego", a tym samym pominięciu prewencyjnego i normatywnego charakteru art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego jako instrumentu ochrony interesu publicznego, jakim jest zdrowie i życie uczniów; - polegającą na błędnym przyjęciu, że w przypadku, kiedy to stwierdzone naruszenia miały miejsce na kilka miesięcy przed wydaniem zarządzenia w przedmiocie odwołania i jednocześnie zostały wyeliminowane, brak jest podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego w sytuacji, gdy ww. norma nie zawiera wprost określenia przedziału czasu, jaki upłynął między samym zdarzeniem będącym szczególnie uzasadnionym przypadkiem a odwołaniem; co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, w sytuacji gdy stan faktyczny sprawy spełnia hipotezę zawartą w ww. normie prawnej; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a., polegające na dokonaniu wybiórczej, oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności na bezkrytycznym i nadmiernym oparciu się na treści negatywnej opinii Kuratora Oświaty i argumentacji zaprezentowanej przez Wojewodę, przy jednoczesnym braku własnej, samodzielnej i pogłębionej oceny prawnej całokształtu okoliczności faktycznych sprawy z uwzględnieniem wszystkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy. W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uwzględnienie skargi kasacyjnej oraz uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a.; ewentualnie w przypadku uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona o uwzględnienie skargi kasacyjnej oraz uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w całości i rozpoznanie skargi na zasadzie art. 188 P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, jednocześnie zrzekając się rozpoznania przedmiotowej skargi na rozprawie - na zasadzie art. 182 § 2 P.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1). Sprawa podlega na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a. rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona wnosząca skargę kasacyjną zrzekła się rozprawy, a strona przeciwna po doręczeniu odpisu skargi kasacyjnej nie zażądała jej przeprowadzenia. Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna nie może odnieść zamierzonego skutku. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 819/11; wyrok NSA z 26 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1842/08; wyrok NSA z 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II GSK 402/13; wyrok NSA z 17 lutego 2023 r. sygn. akt II GSK 1458/19; wyrok NSA z 1 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 375/20). Tym niemniej okoliczności danej sprawy mogą przemawiać za koniecznością rozpoznania w pierwszej kolejności zarzutu naruszenia prawa materialnego. Powyższe może mieć miejsce szczególnie wówczas, gdy prawidłowa wykładnia przepisów prawa materialnego determinuje zakres postępowania dowodowego, jakie winno zostać przeprowadzone przez organ administracji albo gdy interpretacja ta w inny sposób rzutuje na wywiązanie się przez organ z obowiązków o charakterze procesowym (wyrok NSA z 12 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 597/11). Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie podstawowe znaczenie ma zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego polegającej na wadliwym przyjęciu, że nie stanowiło przypadku szczególnie uzasadnionego brak posiadania przez Szkołę przed rozpoczęciem pracy klasy sportowej potwierdzeń orzeczeniami lekarskimi wydanymi przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej bardzo dobrego stanu zdrowia kandydatów (art. 137 ust. 1 pkt 1 Prawa oświatowego) oraz nieposiadanie przez Szkołę przed rozpoczęciem pracy klasy sportowej potwierdzenia uzyskania pozytywnych wyników prób sprawności fizycznej, na warunkach ustalonych przez polski związek sportowy właściwy dla danego sportu, w którym jest prowadzone szkolenie sportowe w danej szkole lub danym oddziale (art. 137 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Trzeci argument za odwołaniem dyrektora w tej sprawie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego dotyczył przedłożenia przez Dyrektor Szkoły Podstawowej im. \[...\] w \[...\] w dniu 2 kwietnia 2025 r. arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2025/2026 celem jego zatwierdzenia przez organ prowadzący Szkołę, tj. Wójta Gminy \[...\]. Arkusz ten zawierał ponowne utworzenie w roku szkolnym 2025/2026 oddziału sportowego bez wymaganych prawem warunków, jednak bez sprecyzowania, jakie to warunki zastały niedochowane. Kontrolując zaskarżony wyrok należy stwierdzić, że nie stanowiło naruszenia prawa uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż żaden z tych ww. warunków w okolicznościach tej sprawy nie stanowił szczególnie uzasadnionego przypadku. Art. 66 ust. 1 Prawa oświatowego wymienia przesłanki odwołania dyrektora szkoły. Zgodnie z jego treścią organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: 1) odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie: a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 57 ust. 2 Prawa oświatowego w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia, c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 56 ust. 3 Prawa oświatowego; 2) w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8 Prawa oświatowego, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Tym samym już treść art. 66 ust. 1 ww. ustawy wyraźnie wskazuje, że inne ważne przyczyny jak negatywna ocena pracy dyrektora lub negatywna ocena wykonywanych przez dyrektora zadań także stanowią podstawę do odwołania takiego dyrektora i to bez wypowiedzenia. Art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego nie stanowi jedynej podstawy do odwoływania bez wypowiedzenia dyrektora szkoły ze względu na każdą ważną przyczynę. Każda przyczyna objęta art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a-c ww. ustawy ma charakter ważnej przesłanki. W orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, przywołany także przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że "szczególnie uzasadniony przypadek" może dotyczyć tylko sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych, kiedy organ uprawniony do wydania zarządzenia w sprawie odwołania nauczyciela z funkcji dyrektora szkoły publicznej ma prawo uznać, że dalsze pełnienie funkcji kierowniczej w szkole lub placówce oświatowej stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania tych jednostek lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia (tak np. NSA w wyroku z 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 22/17; NSA w wyroku z 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 2870/17; NSA w wyroku z 28 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 1884/17; NSA w wyroku z 14 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 2755/21; NSA w wyroku z 11 czerwca 2025 r. sygn. akt III OSK 1442/22). Pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego, ponieważ naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, że nie pozwala to na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w ich pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, a przy tym nie ulega wątpliwości, że osoba sprawująca funkcję kierowniczą utraciła zdolność wykonywania powierzonej jej funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na niej obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 86/08; wyrok NSA z 11 czerwca 2025 r. sygn. akt III OSK 1442/22). Dodatkowo należy podnieść, że w orzecznictwie sądowym wskazano - uwzględniając okoliczności konkretnych spraw - następujące przypadki uzasadniające spełnienie przez osobę pełniącą funkcję kierowniczą w szkole przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku": 1) kradzież (np. alkoholu) przez dyrektora w sklepie; 2) błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją; 3) poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora; 4) zaniedbania w nadzorze nad pracownikami skutkujące molestowaniem seksualnym podopiecznych; 5) notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły; 6) długotrwała choroba uniemożliwiająca wykonywanie funkcji kierowniczej, która negatywnie wpływa na szkołę, powodując jej dezorganizację; 7) jawne, nietolerancyjne i dyskryminujące zachowanie dyrektora szkoły mające na celu poniżanie nauczycieli bądź uczniów (por. wyrok NSA z 28 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 1884/17; wyrok NSA z 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 22/17; wyrok NSA z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 109/19). Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie akceptuje ww. stanowisko zajęte w orzecznictwie sądowym. Trafnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że tryb wynikający z treści art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego dotyczy szczególnych i nadzwyczajnych okoliczności i nie może on zastępować innych trybów pozwalających na odwołanie dyrektora szkoły. Nie budzi wątpliwości, że przedłożenie dnia 2 kwietnia 2025 r. arkusza organizacyjnego zawierającego propozycję utworzenia oddziału sportowego nie można uznać za naruszenie prawa. Obowiązujące w tym zakresie przepisy przewidują termin do 21 kwietnia na przedłożenie takiego arkusza do zatwierdzenia (§ 17 ust. 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli). Zgodnie z art. 110 ust. 1 Prawa oświatowego arkusz organizacji szkoły określa szczegółową organizację nauczania, wychowania i opieki w danym roku szkolnym. Arkusz ten po przedłożeniu organowi prowadzącemu, jest przekazywany organowi prowadzącemu nadzór pedagogiczny do zaopiniowania. Organ prowadzący szkołę zatwierdza arkusz organizacyjny i jak wynika z uzasadnienia zarządzenia nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. arkusz ten, po dokonaniu jego modyfikacji, został zatwierdzony. Wójt Gminy \[...\] jako organ zatwierdzający ten arkusz i prowadzący Szkołę Podstawową im. \[...\] w \[...\] nie wskazał, na czym miałoby polegać naruszenie prawa przez Dyrektor Szkoły w zakresie przedłożenia arkusza organizacyjnego tej Szkoły na rok szkolny 2025/2026 (a więc na pięć miesięcy przed jego rozpoczęciem) i dlaczego upatruje szczególnie istotnego naruszenia prawa w uwzględnieniu w takim arkuszu na kolejny rok szkolny klasy sportowej. Na tej podstawie nie można było uznać, że przed rozpoczęciem zajęć w kolejnym roku szkolnym uczniowie przyszłej klasy (oddziału) sportowej nie będą posiadać orzeczeń lekarskich co do ich stanu zdrowia lub nie będą przeprowadzone wyniki prób sprawności fizycznej z danej dyscypliny sportowej. Nie jest nawet wyjaśnione, czy ta klasa sportowa to byłaby kontynuacja klasy sportowej z roku szkolnego 2024/2025, czy utworzenie kolejnej klasy sportowej. Jak przy tym wynika z akt sprawy w dacie wydania zarządzenia nr \[...\] w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej im. \[...\] w \[...\], uczniowie klasy (oddziału) sportowej mieli zarówno orzeczenia lekarskie dotyczące stanu ich zdrowia jak i przeprowadzono z ich udziałem próby sprawności fizycznej. Tym samym argument o przedłożeniu przez Dyrektor Szkoły Podstawowej arkusza organizacyjnego i zatwierdzenie go po dokonaniu w nim zmian przez Wójta Gminy \[...\] w okolicznościach tej sprawy nie stanowił podstawy do stwierdzenia naruszenia prawa w dniu wydawania zarządzenia nr \[...\]. Sama wizja pracy Szkoły lub profili jej klas nie stanowią okoliczności mogących podlegać kontroli sądu administracyjnego. Także pozostałe dwa zarzuty podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie stanowią wprawdzie o naruszeniu prawa przez Dyrektor Szkoły, ale nie było to szczególnie uzasadniony przypadek takiego naruszenia. Nie budzi wątpliwości, że do pierwszej klasy sportowej (oddziału sportowego) w publicznej szkole podstawowej przyjmuje się kandydatów, którzy: 1) posiadają stan zdrowia umożliwiający podjęcie nauki w szkole lub oddziale, potwierdzony orzeczeniem lekarskim wydanym przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej; 2) posiadają pisemną zgodę rodziców na uczęszczanie kandydata do szkoły lub oddziału i 3) uzyskali pozytywne wyniki prób sprawności fizycznej, na warunkach ustalonych przez polski związek sportowy właściwy dla danego sportu, w którym jest prowadzone szkolenie sportowe w danej szkole lub danym oddziale. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Szkoła Podstawowa im. \[...\] w \[...\] posiadała orzeczenia lekarskie uczniów klasy sportowej potwierdzające ich bardzo dobry stan zdrowia, aczkolwiek nie posiadała ich w chwili rozpoczęcia roku szkolnego 2024/2025 i tym samym rozpoczęcia nauki w klasie sportowej. Ponadto w okresie od września 2024 do listopada 2024 r. przeprowadzono próby sprawności fizycznej właściwe dla danej dyscypliny sportu zgodnie z wymogami ustalonymi przez właściwy polski związek sportowy. Ustaleń tych nie kwestionuje strona skarżąca kasacyjnie, akcentując jednak, że ww. dokumentów (orzeczeń lekarskich i wyników prób sprawnościowych) Szkoła nie posiadała na dzień 1 września 2024 r., a uzyskała je dopiero później, tj. po rozpoczęciu roku szkolnego. To właśnie stanowisko naruszenie prawa, tj. przyjęcie do klasy pierwszej sportowej uczniów bez uprzednich orzeczeń lekarskich i bez przeprowadzenia testów sprawności fizycznej, stanowiło podstawę do wydania zarządzenia Wójta Gminy \[...\]. Jednakże nie można przyjąć, że to uchybienie stanowi rażący, jak podnosi to strona skarżąca kasacyjnie, przypadek naruszenia prawa przez Dyrektor Szkoły i uzasadniający natychmiastowej odwołanie jej z tej funkcji. Bez wątpienia na datę podejmowania unieważnionego zarządzenia nr \[...\] wszystkie wymagane art. 137 ust. 1 pkt 1-3 Prawa oświatowego dokumenty były w posiadaniu Szkoły Podstawowej. Twierdzenie strony skarżącej kasacyjnie o bezpośrednim narażeniu uczniów na utratę zdrowia i życia tylko dlatego, że wyniki wysiłkowe uczniów i orzeczenia lekarskie zostały zgromadzone po dniu 1 września 2024 r. w okolicznościach tej sprawy niewątpliwie stanowiły naruszenie prawa, ale nie były to skrajne przypadki tego naruszenia. Zbyt daleko idącym wnioskiem jest przyjmowanie, że przynajmniej część uczniów klasy sportowej mogła mieć wady zdrowotne i to stanowiło nie tyle hipotetyczne, ale realne zagrożenie ich życia i zdrowia. Pomija przy tym strona skarżąca kasacyjnie takie okoliczności jak wyrażenie zgody przez rodziców tych uczniów na uczęszczanie do oddziału sportowego Szkoły i przeprowadzenie na początku roku szkolnego testów wysiłkowych. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego nie ma charakteru prewencyjnego. Przepis ten nie dotyczy sytuacji, w której istotne naruszenie prawa uzasadniające natychmiastowe pozbawienie dyrektora placówki oświaty funkcji kierowniczej może się dopiero pojawić w przyszłości. Istotne też jest i to, że braki w dokumentacji oddziału sportowego w tej Szkole nie zostały zauważone przez organ prowadzący Szkołę. Wójt Gminy \[...\] zatwierdził przecież arkusz organizacyjny tej Szkoły na rok szkolny 2024/2025 i już wówczas w tym arkuszu pojawił się oddział sportowy. To wójt gminy jest zwierzchnikiem całej administracji samorządowej i ma obowiązek kontrolowania wykonywania zadań publicznych przez taką administrację. W przypadku zadań oświatowych wyłączone z kontroli wójta są jedynie kwestie nadzoru pedagogicznego, natomiast kontrolę w zakresie finansowym i administracyjnym w pełni należy właśnie do organu prowadzącego. W ramach takiej kontroli należało także ocenić, czy wszystkie warunki formalne w zakresie przyjmowania uczniów zostały spełnione. Tym samym nie jest zasadnym powoływanie się na powzięcie wiarygodnych informacji o naborze do klasy sportowej dopiero w kwietniu 2025 r. przez Wójta Gminy \[...\]. Wójt takie informacje powinien posiadać znacznie wcześniej. Brak należytego wykonywania kontroli ze strony organu zwierzchniego nad dyrektorem szkoły w zakresie samego prowadzenia szkoły nie może stanowić okoliczności obciążającej jej dyrektora. Trafnie w tym zakresie powołał się Sąd pierwszej instancji na stanowisko organu nadzoru pedagogicznego, który w negatywnej opinii co do zamiaru odwołania Dyrektor Szkoły na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego stwierdził, że w tej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uzasadniająca natychmiastowe odwołanie osoby pełniącej funkcję dyrektora tej Szkoły, skoro nieprawidłowości zaistniały na początku roku szkolnego 2024/2025 i zostały zniesione w wyniku późniejszych działań naprawczych dyrektora. W swojej opinii z dnia 28 lipca 2025 r. Lubelski Kurator Oświaty podnosi, że skoro stwierdzone nieprawidłowości zaistniały już jakiś czas temu i zostały naprawione przez Dyrektor tej Szkoły, to z obiektywnego punktu widzenia nie spowodowały i nie powodują obecnie destabilizacji w funkcjonowaniu Szkoły i realizowaniu jej podstawowych funkcji i z całą pewnością nie mogą być uznane za przypadek szczególnie uzasadniony. Jest to, jak trafnie zauważa strona skarżąca kasacyjnie, jedynie opinia organu nadzoru pedagogicznego, jednak to właśnie wnioski pokontrolne tego organu stanowiły podstawę do wydania zarządzenia nr \[...\]. Jednak Lubelski Kurator Oświaty ani w protokole pokontrolnym, ani też w opinii z dnia 28 lipca 2025 r. nie wskazywali na zaistnienie przypadku szczególnie uzasadnionego kwalifikującego Dyrektor Szkoły do natychmiastowego jej odwołania. Niewątpliwie między organem prowadzącym Szkołę, a jej dyrektorem istnieje konflikt, na co także zwraca uwagę zarówno Lubelski Kurator Oświaty, jak i Wojewoda Lubelski. Taka sytuacja nie sprzyja wykonywaniu zadań publicznych. Tym niemniej sądy administracyjne kontrolują jedynie zgodność z prawem aktów podejmowanych czy to przez organy samorządu, czy też – tak jak ma to miejsce w tej sprawie – przez organ nadzoru nad samorządem. Tak przeprowadzona kontrola wykazała, że w okolicznościach tej sprawy nie zaistniała przesłanka nakazująca natychmiastowe pozbawienie dotychczasowej Dyrektor Szkoły Podstawowej jej stanowiska, co nie oznacza, że nie naruszono wymienionych także w tym uzasadnieniu wyroku przepisów prawa. Samo jednak naruszenie przepisów prawa nie oznacza automatycznie, że uzasadnionym jest zastosowanie szczególnego trybu odwołania dyrektora szkoły zarezerwowanego tylko do przypadku szczególnie uzasadnionego. Są także inne tryby odwoływania dyrektorów szkół, pozwalające na pozbawienie takiej funkcji kierowniczej w trakcie roku szkolnego i to bez wypowiedzenia. Nie można traktować trybu szczególnego jako podstawowy tryb odwoływania dyrektora szkoły. Przy czym także w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie sugeruje jaki tryb powinien być w tej sprawie zastosowany, a tym bardziej, jaki tryb byłby zasadny. Wskazuje się jedynie, że art. 66 Prawa oświatowego i art. 56 ust. 3 Prawa oświatowego regulują różne tryby odwoływania dyrektora szkoły, a wybór właściwego trybu należy do organu prowadzącego szkołę. Nie jest zasadny także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. polegający na dokonaniu wybiórczej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności na bezkrytycznym i nadmiernym oparciu się na treści negatywnej opinii Kuratora Oświaty i argumentacji zaprezentowanej przez Wojewodę, przy jednoczesnym braku własnej, samodzielnej i pogłębionej oceny prawnej całokształtu okoliczności faktycznych sprawy z uwzględnieniem wszystkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Wbrew stanowisko Wójta Gminy \[...\] Sąd pierwszej instancji przeprowadził samodzielną kontrolę całego materiału dowodowego zebranego w tej sprawie. Okoliczność, że Sąd ten uznał za zasadne stanowisko Wojewody Lubelskiego nie może stanowić naruszenia prawa, skoro stanowisko to odpowiadało prawu. Art. 141 § 4 P.p.s.a. może być naruszony wówczas, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku było pozbawione przedstawionego zwięźle stanu faktycznego sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk stron, podstawy prawnej rozstrzygnięcia lub jej wyjaśnienia. Ponadto naruszenie tego przepisu ma miejsce także wtedy, gdy sporządzone uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wprawdzie wszystkie elementy wynikające z art. 141 § 4 P.p.s.a., ale jest ono wewnętrznie niespójne lub zawiera nie dające się wyjaśnić sprzeczności, innymi słowy nie pozwala na kontrolę zaskarżonego wyroku (por. uchwałę NSA z 15 lutego 2010 r. sygn. II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010/3/39). Zarzucając naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. nie może skutecznie strona skarżąca kasacyjnie zwalczać prawidłowości przyjętego przez Sąd stanu faktycznego sprawy lub wykładni prawa materialnego dokonanej przez Sąd (por. wyrok NSA z 7 marca 2023 r. sygn. akt II GSK 1329/19). Jeśli w uzasadnieniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego znajduje się ocena ustaleń stanu faktycznego dokonana na podstawie akt, to nawet w sytuacji, gdy jest ona odmienna od oceny prezentowanej przez stronę, nie można zasadnie twierdzić, że doszło do naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Zaskarżony wyrok zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 141 § 4 P.p.s.a. Ponadto nie można dostrzec niespójności w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nadto zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. jako uchybienie procesowe może stanowić skuteczną podstawą kasacyjną tylko wówczas, jeżeli jego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taka sytuacja w tej sprawie nie wystąpiła. Także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 133 § 1 P.p.s.a. jest nieusprawiedliwiony. Zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji naruszyłby obowiązek określony w art. 133 § 1 P.p.s.a. przeprowadzając kontrolę legalności zaskarżonego aktu nadzoru w taki sposób, który doprowadziłby do przedstawienia przez ten Sąd sprawy w sposób oderwany od materiału dowodowego zawartego w jej aktach i ustaleń dokonanych w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Obowiązkiem Sądu jest bowiem dokonanie oceny, czy zebrany w postępowaniu o charakterze administracyjnym materiał dowodowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do ustalenia stanu faktycznego, tj. wynikającego z akt sprawy i czy w świetle istniejącego wówczas stanu prawnego wydany przez organ akt nadzoru jest zgodny z obowiązującym prawem. Ponadto należy wyjaśnić, że orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jej wydania, a art. 133 § 1 P.p.s.a nie może służyć kwestionowaniu ustaleń i oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Zarzut naruszenia art. 133 § 1 P.p.s.a. byłby zasadny, gdyby w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie dokonał wadliwie własnych ustaleń faktycznych, pomijając materiał dowodowy zgromadzony przez orzekający w sprawie organ. Sytuacja taka nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Sąd pierwszej instancji uznał za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Wojewodę Lubelskiego i przyjął, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wymaga uzupełnienia umożliwiając wydanie wyroku. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 133 § 1 P.p.s.a., ponieważ orzekał na podstawie materiałów znajdujących się w aktach sprawy, a zgromadzony przez organ w toku całego postępowania. Kompletności materiału dowodowego w sprawie nie kwestionuje sama strona skarżąca kasacyjnie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro wniesiona w tej sprawie skarga kasacyjna okazała się niezasadna, a zaskarżony wyrok, kontrolowany w granicach jej zarzutów odpowiada prawu, to Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. skargę tę oddalił.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 czerwca 2026

Symbol z opisem

[6145 Sprawy dyrektorów szkół 6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6145-sprawy-dyrektorow-szkol)

Hasła tematyczne

Oświata

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/ Olga Żurawska - Matusiak Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001043)  
art. 66 ust 1 pkt 2, 110 ust ust 1, 137 ust 1 pkt 1 i 3 · Dz.U. 2025 poz. 1043

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Lu 616/25 - Wyrok WSA w Lublinie z 2026-01-29](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-lu-616-25-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2026-01-29--iii-sa-lu-616-25)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III OSK 1224/26 · 21 października 2026Wyrok NSA z 21 października 2026 r., III OSK 1224/26 – sprawy dyrektorów szkół](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1224-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1224-26)
* [Sygnatura: III OSK 1317/26 · 7 października 2026Wyrok NSA z 7 października 2026 r., III OSK 1317/26 – sprawy dyrektorów szkół](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1317-26-wyrok-nsa-z-2026-10-07--iii-osk-1317-26)
* [Sygnatura: II SA/Po 321/26 · 29 września 2026Postanowienie WSA w Poznaniu z 29 września 2026 r., II SA/Po 321/26 – sprawy dyrektorów szkół](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-321-26-postanowienie-wsa-w-poznaniu-z-2026-09-29--ii-sa-po-321-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/87F07FB01E)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-1219-26-wyrok-nsa-z-2026-10-21--iii-osk-1219-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BOSK%2B1219%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BOSK%2B1219%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
