Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III FZ 504/26

Postanowienie NSA z 9 listopada 2026 r., III FZ 504/26 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

9 listopada 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 610/26 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 maja 2026 r., nr 2201-IEW.603.3.2025/KT w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić zażalenie

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFZ%2B504%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blistopada%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bza%25C5%25BCalenie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFZ%2B504%252F26)

## Uzasadnienie

Postanowieniem z 24 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 610/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi A. Z. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Organ") z 22 maja 2026 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, w punkcie 1\. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 13 sierpnia 2025 r., w punkcie 2\. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 22 maja 2023 r. Skarżąca złożyła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 22 maja 2023 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich, w zakresie w jakim decyzja ta stanowi podstawę prowadzenia egzekucji wobec Skarżącej, w szczególności egzekucji z nieruchomości, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zdaniem Skarżącej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony, gdyż wobec niej prowadzone są czynności egzekucyjne, w tym czynności dotyczące nieruchomości. Dalsze prowadzenie egzekucji, zwłaszcza egzekucji z nieruchomości, może jej zdaniem doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, których późniejsze usunięcie – nawet w razie uwzględnienia skargi – może okazać się niemożliwe lub znacznie utrudnione. Skarżąca wskazała, że nie chodzi przy tym wyłącznie o samą wysokość zobowiązania, lecz o charakter prowadzonych czynności egzekucyjnych, zakres odpowiedzialności przypisanej Skarżącej oraz zarzuty dotyczące skuteczności doręczenia decyzji z 22 maja 2023 r., przesłanek odpowiedzialności osoby trzeciej, przedawnienia oraz przebiegu postepowania wznowieniowego. Ponadto, na wypadek przyjęcia przez Sąd, że wstrzymaniu podlega również akt objęty bezpośrednio skargą, Skarżąca wniosła o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 13 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik Skarżącej w uzasadnieniu wniosku wymienił możliwe konsekwencje prowadzenia egzekucji, natomiast przywołane okoliczności nie zostały poparte wystarczającą argumentacją. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (decyzji) w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") musi odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie udokumentowała swojej sytuacji materialnej (m. in. stanu posiadanych kont bankowych, posiadanych oszczędności). Zdaniem Sądu nie jest wystarczające złożenie samego wniosku, z przytoczeniem w jego uzasadnieniu lakonicznych okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, czy wręcz samo przytoczenie treści dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a, bez odniesienia się do okoliczności konkretnej sprawy. W konkluzji Sąd stwierdził, że nie miał możliwości skonfrontować wysokości zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji z obecnymi faktycznymi możliwościami płatniczymi Skarżącej, a w konsekwencji nie mógł dokonać oceny, czy w związku z wykonaniem tej decyzji faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 16 września 2026 r. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i wniosła o: 1) zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia 22 maja 2023 r., 2) ewentualnie, w razie nieuwzględnienia wniosku wskazanego w pkt 1, uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania, 3) zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, 4) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz dokumentów załączonych do niniejszego zażalenia, 5) rozważenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zastosowania art. 195 § 2 p.p.s.a. i uwzględnienie zażalenia w trybie autokontroli, a w razie nieuwzględnienia zażalenia – przedstawienie akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mimo że decyzja z 22 maja 2023 r. stanowi podstawę egzekucji należności przekraczających skalę rzeczywiste możliwości płatnicze Skarżącej, w tym egzekucji skierowanej do nieruchomości mieszkalnej, 2) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie zbyt rygorystycznego standardu wykazania przesłanek ochrony tymczasowej, zbliżonego do udowodnienia szkody, podczas gdy na etapie postępowania wpadkowego wystarczające jest uprawdopodobnienie kwalifikowanego ryzyka, oceniane z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy oraz dokumentów znajdujących się w aktach, 3) art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. poprzez odmowę udzielenia realnej ochrony tymczasowej w stosunku do decyzji pierwotnej wydanej w granicach tej samej sprawy, mimo że Sąd pierwszej instancji sam przyjął, iż co do zasady dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji pierwotnej, której wzruszenie dotyczy wznowienia postępowania administracyjnego, 4) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez sprowadzenie ryzyka po stronie Skarżącej do typowej dolegliwości egzekucji obowiązku pieniężnego, z pominięciem jakościowo odmiennego charakteru egzekucji z nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych oraz wpływu tej egzekucji na sytuację rodzinną, życiową i zdrowotną Skarżącej, 5) art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób niewystarczająco odnoszący się do indywidualnych okoliczności sprawy, w szczególności do charakteru egzekucji z nieruchomości, skali zobowiązania, statusu Skarżącej jako osoby trzeciej oraz skutków utraty nieruchomości dla jej sytuacji życiowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie zaś do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy, warunkiem jej zastosowania jest uprawdopodobnienie istnienia owych przesłanek pozytywnych, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie analiza wniosku doprowadziła Sąd pierwszej instancji do słusznej konstatacji, że nie został on prawidłowo uzasadniony, tj. przede wszystkim nie wskazano w nim okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie środka ochrony tymczasowej. Skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że "wobec Skarżącej prowadzone są czynności egzekucyjne dotyczące należności wynikających z decyzji z dnia 22 maja 2023 r., w tym czynności dotyczącej nieruchomości Skarżącej. Dalsze prowadzenie egzekucji, zwłaszcza egzekucji z nieruchomości, może doprowadzić do wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, których późniejsze usunięcie – nawet w razie uwzględniania skargi – może okazać się niemożliwe albo znacznie utrudnione". Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać więc konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. Nie może budzić wątpliwości, że analizowany art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie w sytuacji, w której obiektywnie, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności istotnych w sprawie, właśnie z powodu wykonania decyzji może dojść do zaistnienia zdarzeń w nim opisanych. Użyte przez ustawodawcę w powołanym przepisie nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy w żaden sposób nie uzasadnia bowiem żądania wniosku. Oznacza to, że na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. to strona w celu uzyskania ochrony własnego interesu, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny, ma obowiązek wykazania istnienia oraz uzasadnienia ustawowych przesłanek popierających to żądanie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, wniosek Skarżącej nie zawierał argumentacji wystarczającej do udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie przedstawiła też dokumentacji na poparcie twierdzenia, że wykonanie kwestionowanej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Konieczne jest bowiem choćby wskazanie na okoliczności faktyczne, które w ocenie Skarżącej wynikają już z akt sprawy, a także ich powiązanie z przesłankami warunkującymi przyznanie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego. W kontekście przedłożonych wraz z zażaleniem dokumentów wskazać należy, że zażalenie nie jest środkiem za pomocą którego można uzupełnić złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie stanowi ustawą przewidziany środek odwoławczy od postanowienia sądu pierwszej instancji, co oznacza, że służy ono zainicjowaniu kontroli legalności tego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie może więc być skuteczne przedstawianie w zażaleniu zupełnie nowej argumentacji oraz załączanie do niego materiału dowodowego, które miałyby wspierać bezpośrednio wniosek załatwiony odmownie w pierwszej instancji postępowania sądowoadministracyjnego. Kontrola bowiem postanowienia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na rozpatrzeniu wniosku w ramach innych okoliczności niż poddane w nim ocenie, lecz na sprawdzeniu, czy zasadnie – zgodnie z prawem i wymogami racjonalności oraz doświadczenia życiowego – oceniono, że wniosek o takiej a nie innej zawartości oraz argumentacji nie mógł zostać uwzględniony (por. postanowienie NSA z 4 kwietnia 2024 r., sygn. akt III FZ 21/24). Dopuszczenie możliwości podnoszenia w postępowaniu zażaleniowym nowych argumentów i zgłaszanie dowodów na poparcie wniosku zaprzeczałoby funkcji kontrolnej Naczelnego Sądu Administracyjnego i jednocześnie godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania (por. postanowienia NSA: z 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FZ 79/16 i I FZ 80/16 oraz z 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 281/21). Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ nie przewiduje tego art. 209 w związku z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

24 września 2026

Symbol z opisem

[6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6117-odpowiedzialnosc-podatkowa-osob-trzecich-ulgi-platnicze-umorzenie-odroczenie-rozlozenie-na-raty-itp)

Hasła tematyczne

Wstrzymanie wykonania aktu

Skarżony organ

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

Sędziowie

Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Łd 351/26 · 9 listopada 2026Wyrok WSA w Łodzi z 9 listopada 2026 r., I SA/Łd 351/26 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-ld-351-26-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2026-11-09--i-sa-ld-351-26)
* [Sygnatura: I SA/Łd 324/26 · 9 listopada 2026Wyrok WSA w Łodzi z 9 listopada 2026 r., I SA/Łd 324/26 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-ld-324-26-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2026-11-09--i-sa-ld-324-26)
* [Sygnatura: I SA/Gl 981/26 · 9 listopada 2026Postanowienie WSA w Gliwicach z 9 listopada 2026 r., I SA/Gl 981/26 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-gl-981-26-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-11-09--i-sa-gl-981-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/2D51C549E1)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-504-26-postanowienie-nsa-z-2026-11-09--iii-fz-504-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFZ%2B504%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blistopada%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bza%25C5%25BCalenie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFZ%2B504%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
