Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III FSK 487/25

Wyrok NSA z 21 listopada 2025 r., III FSK 487/25 – egzekucja świadczeń pieniężnych

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

21 listopada 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia NSA Wojciech Stachurski, Sędzia WSA (del.) Cezary Koziński, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1953/24 w sprawie ze skargi Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lipca 2024 r., nr 1401-IEE1.7192.1.23.2024.8.MK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Z. J. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 460 (słownie: czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFSK%2B487%252F25.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Blistopada%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFSK%2B487%252F25)

## Uzasadnienie

1\. Wyrokiem z 20.11.2024 r. o sygn. III SA/Wa 1953/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Z. J. (dalej: skarżący) uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z 15.07.2024 r., nr 1401-IEE1.7192.1.23.2024.8.MK, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną powołano art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2\. Przebieg postępowania przed Dyrektorem IAS (przedstawiony przez WSA w Warszawie). 2.1\. Pismem z 12.03.2024 r. skarżący złożył zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, które zostały rozpatrzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piasecznie (dalej: Naczelnik US) postanowieniem z 7.05.2024 r., \[...\]. 2.3\. Na skutek zażalenia skarżącego, postanowieniem z 15.07.2024 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z punktu widzenia rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, odnosząc się do zarzutu wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie i wskazanych przez skarżącego w zażaleniu argumentów dotyczących niedopuszczalności zastosowania art. 70 § 6 pkt 6 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej: o.p.), który zaczął obowiązywać od 1.01.2019 r. w odniesieniu do zobowiązania za rok 2017, Dyrektor IAS zajął niżej wymienione stanowisko: a) Postępowanie podatkowe wymiarowe w zakresie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. z tytułu kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zostało wszczęte postanowieniem z 25.11.2021 r. (doręczonym 16.12.2021 r.). Przepis art. 70 § 6 pkt 6 o.p. został wprowadzony ustawą z 23.10.2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), która weszła w życie 1.01.2019 r., zatem postępowanie wymiarowe zostało wszczęte już po dniu wejścia w życie ww. przepisu. Tym samym zastosowanie ww. artykułu było możliwe i nie stanowiło naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz. Zaznaczenia również wymaga, że w momencie wejścia w życie art. 70 § 6 pkt 6 o.p. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu kapitałów pieniężnych i praw majątkowych za 2017 r. było wymagalne i nie uległo przedawnieniu. b) Termin przedawnienia zobowiązania skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. z tytułu kapitałów pieniężnych i praw majątkowych uległ zawieszeniu od 6.11.2023 r., tj. od dnia wystąpienia przez Szefa KAS do Przewodniczącego Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania o opinię w przedmiocie zasadności zastosowania art. 119a o.p., do 6.02.2024 r. (upływ terminu oraz data wydania opinii Rady), na który składał się okres 3 miesięcy (92 dni). Wobec powyższego, po uwzględnieniu ww. zawieszenia, termin przedawnienia zobowiązania upływał 2.04.2024 r. Tymczasem decyzja organu odwoławczego została wydana 11.03.2024 r., a doręczona 25.03.2024 r., co w konsekwencji oznacza, że zobowiązanie określone decyzją odwoławczą nie uległo przedawnieniu. 3\. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. 3.1\. W skardze wniesionej do WSA w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie postanowień obydwu instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505; ze zm.; dalej: u.p.e.a.) w związku z art. 54 § 1 pkt 7 i § 2 o.p. przez nieuznanie zarzutu nieistnienia obowiązku w zakresie egzekwowanych odsetek za zwłokę z tego powodu, że do opóźnienia w wydaniu decyzji pierwszej instancji miało dojść z przyczyn niezależnych od organu podatkowego, tzn. z powodu oczekiwania na odpowiedź na wezwanie skierowane do skarżącego przez organ podatkowy pierwszej instancji, choć wezwanie to zostało wystosowane już po upływie terminu, o którym mowa w art. 54 § 1 pkt 7 o.p.; 2) art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w związku z art. 70 § 6 pkt 6 o.p. przez nieuznanie zarzutu nieistnienia obowiązku wskutek przedawnienia oraz zarzutu wygaśnięcia obowiązku wskutek przedawnienia z tego powodu, że miało dojść do zawieszenia biegu terminu przedawnienia ze względu na wystąpienie przez Szefa KAS, na wniosek skarżącego, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania (dalej: Rada), choć wystąpienie to miało miejsce w postępowaniu w sprawie zobowiązania podatkowego powstałego przed dniem wejścia w życie art. 70 § 6 pkt 6 o.p., co oznacza, że przepis ten nie znajdował zastosowania w sprawie, a także z tego powodu, że miało dojść do zawieszenia biegu terminu przedawnienia ze względu na wystąpienie przez Szefa KAS, na wniosek skarżącego, o opinię Rady, choć w realiach sprawy nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w tym przepisie, tzn. nie doszło do złożenia odwołania, a zatem nie mógł zostać złożony wniosek, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 6 o.p.; 3) art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. w związku z art. 6 § 1 u.p.e.a. oraz z art. 7 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 18 u.p.e.a. przez nieuznanie zarzutu braku wymagalności obowiązku, choć podjęcie egzekucji w dniu doręczenia rygoru natychmiastowej wykonalności uniemożliwiło dobrowolną wpłatę egzekwowanej następnie należności; 4) art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. przez orzeczenie o niedopuszczalności zarzutu braku wymagalności ze względu na niedoręczenie postanowienia o rygorze do dnia, w którym podjęto egzekucję, choć kwestia tego, czy do doręczenia rygoru doszło przed dniem podjęcia egzekucji, nie podlega rozstrzygnięciu w żadnym innym postępowaniu, a także przez orzeczenie o niedopuszczalności zarzutu braku wymagalności ze względu na niezgodność z prawem postanowienia o rygorze, choć jest to kwestia istotna dla prowadzenia egzekucji administracyjnej. 3.2\. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS w Warszawie, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. 4\. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4.1\. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podał, że przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie było postanowienie Dyrektora IAS w Warszawie z 15.07.2024 r., w którym podtrzymano stanowisko organu pierwszej instancji, m.in. oddalającego zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie. W pierwszej kolejności Sąd pierwszej instancji odniósł się do najdalej idącej kwestii, tj. czy do zarzutu wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie nie powinien mieć zastosowanie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., zgodnie z którym zarzut wygaśnięcia obowiązku wskutek przedawnienia nie powinien być badany przez organ egzekucyjny, jeżeli kwestia biegu tego terminu i zdarzeń, które miały wpływ na przerwanie bądź ewentualnie zawieszenie tego terminu, była analizowana w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję wymiarową. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postępowanie podatkowe wymiarowe w zakresie zobowiązania skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. z tytułu kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zostało wszczęte postanowieniem z 25.11.2021 r. (doręczonym 16.12.2021 r.). Przepis art. 70 § 6 pkt 6 o.p. został wprowadzony ustawą z 23.10.2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), która weszła w życie 1.01.2019 r., zatem postępowanie wymiarowe zostało wszczęte już po dniu wejścia w życie ww. przepisu. Tym samym zastosowanie tego przepisu było możliwe i nie stanowiło naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz. W momencie jego wejścia w życie zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu kapitałów pieniężnych i praw majątkowych za 2017 r. było wymagalne i nie uległo przedawnieniu (termin uległ zawieszeniu od 6.11.2023 r., tj. od dnia wystąpienia przez Szefa KAS do Rady z wnioskiem o opinię, do 6.02.2024 r. - upływ terminu oraz data wydania opinii Rady, na który składał się okres 3 miesięcy - 92 dni; wobec powyższego, po uwzględnieniu ww. zawieszenia, termin przedawnienia zobowiązania upływał 2.04.2024 r., tymczasem decyzja organu odwoławczego została wydana 11.03.2024 r., a doręczona 25.03.2024 r., co w konsekwencji oznacza, że zobowiązanie określone decyzją odwoławczą nie uległo przedawnieniu). Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że zarzut polegający na wygaśnięciu obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie i wskazanych przez skarżącego w zażaleniu argumentów dotyczących niedopuszczalności zastosowania art. 70 § 6 pkt 6 o.p. był rozpoznawany w odrębnym postępowaniu sądowym, zakończonym wyrokiem WSA w Warszawie z 24.07.2024 r., III SA/Wa 1205/24\. Zarzut ten został zgłoszony pismem z 5.07.2024 r. (i w tym dniu pismo to złożono do Sądu), będącym uzupełnieniem skargi. Kontrolowane postanowienie Dyrektora IAS wydano zaś 15.07.2024 r., więc z prostego zestawienia powyższych dat wynika, że zarzut był przedmiotem rozpoznawania w odrębnym postepowaniu sądowym na dzień wydawania kontrolowanego postanowienia Dyrektora IAS. Tym samym w sprawie powinno było dojść do zastosowania art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. a zatem organ powinien był w tym zakresie orzec o niedopuszczalności zarzutu, a nie jego oddaleniu. Z tego względu Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie uznał za przedwczesne odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi. 5\. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 5.1\. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Dyrektor IAS (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego), który w oparciu o art. 173 § 1 i 2, art. 175 § 1 i art. 177 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżył ten wyrok w całości. Sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi na postanowienie Dyrektora IAS, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Dyrektor IAS zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 34 § 2 pkt 3 lit. u.p.e.a. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia w skutek stwierdzenia, że zarzut skarżącego polegający na wygaśnięciu obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie i wskazanych przez pełnomocnika w zażaleniu argumentów dotyczących niedopuszczalności zastosowania art. 70 § 6 pkt 6 o.p. był rozpoznawany w odrębnym postępowaniu sądowym, tj. został zgłoszony pismem z 5.07.2024 r. stanowiącym uzupełnienie do skargi z 24.04.2024 r. na decyzję Szefa KAS z 11.03.2024 r., nr \[...\], co zdaniem Sądu pierwszej instancji obligowało organ odwoławczy do orzeczenia o niedopuszczalności zarzutu, a nie jego oddaleniu, podczas gdy Dyrektor IAS nie wiedział, że skarżący wniósł uzupełnienie do skargi z 24.04.2024 r., w którym podniesiono zarzut przedawnienia zobowiązań z uwagi na niedopuszczalność zastosowania do ww. zobowiązań za 2017 r. art. 70 § 6 pkt 6 o.p. obowiązującego od 1.01.2019 r.; ponadto ewentualne uchybienie pozostawało bez wpływu na wynik sprawy rozstrzygającej o wniesionym zarzucie w sprawie egzekucji; b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia, mimo że wyrok WSA w Warszawie z 24.07.2024 r., III SA/Wa 1205/24, odnosił się do wymagalności zobowiązań, ale wyłącznie w odniesieniu do prawidłowości i terminowości wydania zaskarżonej decyzji Szefa KAS z 11.03.2024 r., zatem w ograniczonym zakresie i nie obejmował kwestii związanych z wymagalnością zobowiązań z podejmowanymi czynnościami egzekucyjnymi mającymi wpływ na tę wymagalność, co było przedmiotem rozstrzygnięcia zarzutów wniesionych w sprawie egzekucji administracyjnej na moment ich rozpatrywania w drugiej instancji; c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. i art. 134 § 1 p.p.s.a. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia, mimo braku pełnego rozpatrzenia sprawy i oceny wszystkich postawionych w skardze zarzutów; d) art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., przez jego niezastosowanie w sprawie, będące skutkiem dokonania przez Sąd pierwszej instancji błędnej kontroli legalności zaskarżonej decyzji przejawiającej się w wadliwym uznaniu, że organy dopuściły się naruszenia art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, podczas gdy dokonanie prawidłowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji i prawidłowej oceny stanu faktycznego oraz prawidłowej wykładni przepisów prawa wykluczało możliwość zastosowania dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.; powyższe okoliczności powinny były w efekcie stanowić dla Sądu pierwszej instancji podstawę do oddalenia skargi. 5.2\. Skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Swoje stanowisko w sprawie przedstawił w piśmie z 14.11.2025 r., wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora IAS w Warszawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 6\. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 6.1\. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, ponieważ wyrok WSA w Warszawie nie odpowiada prawu i dlatego skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Sformułowano w niej zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. 6.2\. Z uwagi na to, że motywem uchylenia przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia Dyrektora IAS z 15.07.2024 r. było stwierdzenie, że zarzut polegający na wygaśnięciu obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie i wskazanych przez skarżącego w zażaleniu argumentów dotyczących niedopuszczalności zastosowania art. 70 § 6 pkt 6 o.p. był rozpoznawany w odrębnym postępowaniu sądowym, należy zwrócić uwagę, że organy w sprawie (Naczelnik US oraz Dyrektor IAS) oraz Sąd pierwszej instancji były uprawnione do rozpatrzenia zarzutu egzekucyjnego dotyczącego wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie. Wymaga podkreślenia, że pismem z 12.03.2024 r. skarżący złożył zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej powołując się na: - art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., podniósł także nieistnienie obowiązku ze względu na przedawnienie oraz naliczenie odsetek za zwłokę za cały okres, podczas gdy wystąpiły okresy nienaliczania odsetek, o których mowa w art. 54 § 1 pkt 3, pkt 4 i pkt 7 o.p. oraz ze względu na okoliczność zawieszenia z urzędu postępowania podatkowego w związku z wystąpieniem o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikania Opodatkowania, - art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. podniósł wygaśnięcie obowiązku w całości ze względu na przedawnienie, gdyż w sprawie nie wystąpiły okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania, - art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. podniósł brak wymagalności obowiązku ze względu na przedawnienie oraz brak skutecznego doręczenia postanowienia Szefa KAS z 12.02.2024 r., nr \[...\], w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji nieostatecznej Szefa KAS (działającego jako organ pierwszej instancji) z 25.07.2023 r., nr \[...\]. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej został rozpatrzony przez Naczelnika US, który postanowieniem z 7.05.2024 r.: - uznał zarzut nieistnienia obowiązku w części dotyczącej nienaliczania odsetek za zwłokę w okresach: od 16.12.2021 r. do 26.10.2022 r., od 8.02.2023 r. do 9.08.2023 r., od 8.11.2023 r. do 21.02.2024 r. Natomiast w pozostałym zakresie: - oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie, - oddalił zarzut braku wymagalności obowiązku z uwagi na wystawienie tytułu wykonawczego nr \[...\] w dniu doręczenia postanowienia Szefa KAS z 12.02.2024 r., nr \[...\], wydanego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Szefa KAS z 25.07.2023 r., nr \[...\], - stwierdził niedopuszczalność zarzutu braku wymagalności obowiązku z uwagi na brak skutecznego doręczenia ww. postanowienia Szefa KAS, - stwierdził niedopuszczalność zarzutu braku wymagalności z uwagi na niezgodność z prawem ww. postanowienia Szefa KAS. Jak stanowi art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., niedopuszczalność zarzutu zachodzi, jeżeli zarzut "jest albo był" przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym. Wprowadzając zasadę niekonkurencyjności środków prawnych, prawodawca zapobiega powielaniu środka zaskarżenia i komplikacjom wynikającym z uruchomienia różnych trybów ochrony interesu jednostkowego w tej samej co do przedmiotu sprawie. Prawodawca nie uzależnia więc niedopuszczalności zarzutu od zakończenia odrębnego postępowania, w którym taki zarzut został zgłoszony, a jedynie jego rozpatrzenie. Istotne jest, że taki zarzut jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym. W konkretnym przypadku chronologia dat wskazuje na to, że ww. zarzut mógł być przedmiotem rozpatrzenia w kontrolowanym egzekucyjnym postępowaniu administracyjnym (zob. postanowienie Naczelnika US z 7.05.2024 r.), ponieważ zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie nie był wówczas przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym, w szczególności nie był przedmiotem rozpatrzenia w postępowaniu zakończonym wyrokiem WSA w Warszawie z 24.07.2024 r., III SA/Wa 1205/24\. W następstwie wydania przez Naczelnika US postanowienia z 7.05.2024 r. Dyrektor IAS był uprawniony do rozpatrzenia w postanowieniu z 15.07.2024 r. zażalenia na ww. postanowienie Naczelnika US, podobnie jak Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie, który rozpoznawał skargę na postanowienie Dyrektora IAS z 15.07.2024 r., do zajęcia stanowiska wobec zarzutu egzekucyjnego dotyczącego wygaśnięcia obowiązku w całości z uwagi na przedawnienie, które zajął w postanowieniu z 7.05.2024 r. Naczelnik US. Podkreślenia przy tym wymaga istotna w sprawie okoliczność, że zarówno organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu z 15.07.2024 r., jak i WSA w Warszawie w wyroku z 24.07.2024 r., III SA/Wa 1205/24, wyrazili ten sam pogląd, że art. 70 § 6 pkt 6 o.p. miał zastosowanie do spornych zobowiązań za 2017 r. i że w wyniku jego zastosowania bieg terminu przedawnienia zobowiązań uległ zawieszeniu w okresie od 6.11.2023 r. (od dnia wystąpienia Szefa KAS do Rady z wnioskiem o opinię), do 6.02.2024 r. – daty wydania opinii przez Radę. W sprawie nie doszło zatem do przedawnienia. 6.3\. Mając na uwadze powyższe stanowisko i przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA w Warszawie uwzględni wykładnię prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, a także odniesie się do pozostałych zarzutów skargi, które w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uznał za przedwczesne. O kosztach postępowania kasacyjnego postanowił stosownie do art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. sędzia WSA (del.) Cezary Koziński sędzia NSA Stanisław Bogucki sędzia NSA Wojciech Stachurski

## Informacje o sprawie

Data wpływu

9 kwietnia 2025

Symbol z opisem

[6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6118-egzekucja-swiadczen-pienieznych-zabezpieczenie-zobowiazan-podatkowych)

Hasła tematyczne

Egzekucyjne postępowanie

Skarżony organ

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

Sędziowie

Cezary Koziński Stanisław Bogucki /przewodniczący sprawozdawca/ Wojciech Stachurski

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230002505)  
art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 · Dz.U. 2023 poz. 2505

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Wa 1953/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-11-20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1953-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-11-20--iii-sa-wa-1953-24)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III FZ 573/25 · 21 listopada 2025Postanowienie NSA z 21 listopada 2025 r., III FZ 573/25 – egzekucja świadczeń pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-573-25-postanowienie-nsa-z-2025-11-21--iii-fz-573-25)
* [Sygnatura: III FSK 919/25 · 21 listopada 2025Wyrok NSA z 21 listopada 2025 r., III FSK 919/25 – egzekucja świadczeń pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-919-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-919-25)
* [Sygnatura: I SA/Op 348/25 · 21 listopada 2025Postanowienie WSA w Opolu z 21 listopada 2025 r., I SA/Op 348/25 – egzekucja świadczeń pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-op-348-25-postanowienie-wsa-w-opolu-z-2025-11-21--i-sa-op-348-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/68CAD10C00)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-487-25-wyrok-nsa-z-2025-11-21--iii-fsk-487-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFSK%2B487%252F25.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Blistopada%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFSK%2B487%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
