Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# III FSK 1293/24

Wyrok NSA z 16 grudnia 2025 r., III FSK 1293/24 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

16 grudnia 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia NSA Wojciech Stachurski, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Protokolant asystent sędziego Aleksandra Borowiec-Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 69/24 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 26 października 2023 r,. nr 1401-IEW3.4121.1.2023.EGO w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFSK%2B1293%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFSK%2B1293%252F24)

## Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 69/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ") z 26 października 2023 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Skarżący reprezentowany przez adwokata zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie w całości zarzucając orzeczeniu naruszenie: 1\. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") naruszenie prawa materialnego tj.: a. art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, dalej: "O.p." lub "Ordynacja podatkowa") poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż egzekucja z majątku Spółki byłaby bezskuteczna, co skutkowało nieprzystąpieniem do toczącej się egzekucji komorniczej prowadzonej z nieruchomości będących własnością Spółki, b. art. 116 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie negatywnej przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki, polegające na nieuwzględnieniu, iż wskazany został majątek Spółki, c. art. 1025 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 1550, dalej: "k.p.c.") poprzez przyjęcie, że w planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji należności organu podatkowego zostaną zaliczone do ostatniej kategorii należności, d. art. 116 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie negatywnej przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, polegające na nieuwzględnieniu, iż został złożony wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, a wniosek o ogłoszenie upadłości nie został złożony bez mojej winy, e. art. 10, art. 11 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie) (Dz. U. z 2020 r., poz. 1228, dalej: "P.u." lub ,,Prawo upadłościowe’’), poprzez nieuwzględnienie treści tych przepisów w okolicznościach faktycznych sprawy, co skutkowało mylnym przekonaniem, że w momencie powołania Skarżącego do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki, zaistniały przesłanki uzasadniające złożenie wniosku o upadłość Spółki. 2\. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a. art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli polegające na braku bądź niezwykle lakonicznym i pobieżnym rozpoznaniu i dokonaniu oceny podniesionych przez Skarżącego w skardze zarzutów, bądź ustosunkowaniu się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do niektórych zarzutów w sposób wybiórczy. Brak merytorycznego rozpoznania wszystkich zarzutów Skarżącego miał istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem Sąd nie rozpoznał prawidłowo sprawy w wymaganym zakresie, co skutkowało bezpośrednio oddaleniem skargi zamiast jej uwzględnieniem, b. art. 134 § 1 p.p.s.a. polegające na nierozważeniu całego materiału dowodowego w sprawie. W oparciu o tak postawione zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto Skarżący wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Organ reprezentowany przez radcę prawnego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej, zasądzenie na rzecz Organu od Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W badanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających nieważność postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.) i rozpoznał skargę kasacyjną w podstawach w niej wskazanych. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu naruszenia prawa materialnego dotyczącego naruszenia art. 116 § 1 O.p. poprzez nieuprawnione przyjęcie, że egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna, co skutkowało nieprzystąpieniem do egzekucji komorniczej. Trzeba bowiem nadmienić, że przesłanka bezskuteczności egzekucji została wymieniona w normatywnej treści art. 116 § 1 pkt 1 O.p. jako jedna z pozytywnych przesłanek odpowiedzialności. Bezskuteczność egzekucji w całości lub w części, o której mowa w art. 116 § 1 O.p. nie została przez ustawodawcę zdefiniowana. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznano, że "bezskuteczność egzekucji" oznacza stan, gdy wierzyciel podatkowy nie uzyskał zaspokojenia mimo przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego. Może być ona stwierdzona każdym prawnie dopuszczalnym dowodem i świadczyć o niej może również brak skuteczności czynności egzekucyjnych dokonanych w toku innego postępowania egzekucyjnego. – wyrok NSA z 20 listopada 2025 r., sygn. akt III FSK 1366/24\. Wyjaśnić ponadto należy, że z uwagi na konstrukcję normatywną art. 116 § 1 O.p. przesłankę bezskuteczności egzekucji winien wykazać organ, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie tut. Sądu. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2025 r., sygn. akt III FSK 822/24 przyjęto zatem, że wystąpienie przesłanki bezskuteczności egzekucji jest warunkiem sine qua non orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej, dlatego organ jest zobowiązany, w ramach postępowania w tym przedmiocie, dochować szczególnej staranności przy ustalaniu spełnienia tej przesłanki. Istotne znaczenie dla potwierdzenia tej przesłanki odgrywa również postanowienie o umorzeniu postepowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił więc stanowisko WSA, który uznał że przesłanka bezskuteczności egzekucji została wykazana. Organ dysponował bowiem dowodami bezskuteczności egzekucji w postaci postanowienia z 7 sierpnia 2020 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec jego bezskuteczności i zawiadomienia z 14 października 2020 r. o nieprzystąpieniu do egzekucji z uwagi na prawdopodobieństwo nieuzyskania kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do wymienionych w uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej okoliczności podnoszonych w toku postępowania przez Skarżącego dotyczących prowadzonej egzekucji z nieruchomości, zauważa, że postępowanie egzekucyjne jest odrębne w stosunku do postępowania z tytułu odpowiedzialności. Mimo, że ustawodawca w treści art. 116 § 1 O.p. wskazuje na przesłankę bezskuteczności egzekucji nie oznacza to, że postępowanie z tytułu art. 116 O.p. jest konkurencyjne względem postępowania egzekucyjnego, co stwierdził też zasadnie Sąd I instancji. Ponadto trafnie w tym względzie przyjął WSA, iż nic w świetle akt sprawy nie stało na przeszkodzie, by Skarżący reprezentujący spółkę również w czasie wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, wykorzystał tryb zaskarżenia tegoż postanowienia, wynikający z art. 59 § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wówczas to był czas właściwy na przedstawienie zastrzeżeń. Ponadto kwestia nieprzystąpienia do egzekucji komorniczej także została prawidłowo zakwalifikowana z uwagi na prawdopodobieństwo nieuzyskania kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Mając na uwadze powyższe rozważania należało uznać omawiany zarzut za bezzasadny. W konsekwencji nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut odnoszący się do naruszenia art. 1025 k.p.c. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiony jest także zarzut naruszenia art. 116 § 1 pkt 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie negatywnej przesłanki odpowiedzialności odnoszącej się do wskazania majątku spółki. Stosownie do art. 116 § 1 pkt 2 O.p. członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności jeżeli wskaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Z treści cytowanego przepisu wynika taki kształt ustawowej przesłanki, który pozwala stwierdzić, iż nie chodzi o jakiekolwiek mienie, lecz takie, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości spółki w znacznej części. Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 1242/24, gdzie przyjęto, że okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest wskazanie jakiegokolwiek mienia, ale takiego które faktycznie, realnie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych i to w znacznej części, i które istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności. Takiego mienia Skarżący nie wskazał, co trafnie stwierdził WSA, przyjmując, że wykazany majątek ruchomy pokrywał dochodzone zaległości w skali ułamka (9 459 zł z ponad 95 tys. zł). Z kolei wskazanie na nieruchomości spółki nie może być brane pod uwagę, skoro ten składnik majątku spółki, czy też możliwość zaspokojenia się z niego przez wierzyciela podatkowego, został oceniony w ramach postępowania egzekucyjnego (jego bezskuteczności). Za bezzasadny należało uznać również zarzut nieuwzględnienia negatywnej przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, polegający na nieuwzględnieniu, iż został złożony wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, a wniosek o ogłoszenie upadłości nie został złożony bez winy Skarżącego. Zgodnie z treścią art. 116 § 1 pkt 1 lit a) O.p., za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością \[...\] odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1428) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne. Odnosząc się zatem do sformułowanego zarzutu trzeba zgodzić się ze stanowiskiem WSA, że art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O.p. stanowi wprost o zatwierdzeniu układu, co nie miało miejsca, tzn. strona nie przeczy ustaleniu organu (s. 23 decyzji), że postępowanie układowe zostało umorzone z uwagi na wycofanie wniosku przez spółkę. Przechodząc do rozważenia przesłanki braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości stwierdzić należy, że nie została ona wykazana przez Skarżącego. Trzeba zgodzić się z WSA, który podzielił zasadność stanowiska Organu w zakresie wyjaśnienia, dlaczego wniosek o ogłoszenie upadłości należało złożyć już w sierpniu 2017 r., z jakich powodów uznał, że stan niewypłacalności się pogłębiał i co powinien był uczynić Skarżący po objęciu funkcji, tj. dochować terminu na zgłoszenie wniosku upadłościowego wynikającego z Prawa upadłościowego liczonego od momentu rozpoczęcia sprawowania funkcji członka zarządu (s. 22 i n. decyzji). Bez wątpienia bowiem przesłanka zaprzestania płacenia wymagalnych zobowiązań, jak i opóźnienie w tym zakresie przekraczające trzy miesiące (art. 11 ust. 1-1a Prawa upadłościowego), zaistniały jeszcze w 2017 r. (vide zestawienie zaległości wobec różnych wierzycieli przedstawione na s. 22 decyzji). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela i przyjmuje za własny pogląd wyrażony przez ten Sąd w wyroku z 3 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 1441/24, który uznał, że przesłanka egzoneracyjna wymieniona art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O.p. odnosi się do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, a nie do pozytywnego skutku tego wniosku, jakim jest ogłoszenie upadłości (zob. np. wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r., III FSK 1928/21; wyrok NSA z 4 kwietnia 2023 r., III FSK 1807/21 i przywołane tam orzeczenia). Wniosek taki należy złożyć wówczas, gdy zaistnieją przesłanki niewypłacalności dłużnika, określone w art. 10 i art. 11 u.p.u. Dłużnik ma bowiem jedynie obowiązek dokonania oceny, czy wykonuje swoje wymagalne zobowiązania, natomiast oceny, czy faktycznie zaistniały przesłanki do ogłoszenia upadłości władny jest dokonać wyłącznie sąd właściwy w sprawach upadłości (por. wyrok SN z 7 listopada 2016 r., III UK 13/16, LEX nr 2183503) Mając na uwadze powyższe godzi się przyjąć, że kluczową kwestią w rozpoznawanej sprawie stała się zatem przesłanka zaprzestania płacenia wymagalnych zobowiązań. Skarżący nie wykazał więc przesłanki negatywnej odnoszącej się do braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości. Trzeba przy tym również nadmienić, że brak winy jest kategorią obiektywną i można się na nią powoływać jedynie w sytuacji, gdy członek zarządu nie miał żadnych możliwości prowadzenia spraw spółki, a brak tych możliwości wynikał z przyczyn od niego niezależnych. – wyrok NSA z 22 sierpnia 2025 r., sygn. akt III FSK 507/24\. Taka sytuacja nie zachodziła w rozpoznawanej sprawie. Mając na uwadze powyższe rozważania należało uznać omawiany zarzut za bezzasadny. W konsekwencji nie można podzielić zarzutu naruszenia art. 10, art. 11 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 P.u., poprzez nieuwzględnienie treści tych przepisów w okolicznościach faktycznych sprawy, co skutkowało mylnym przekonaniem, że w momencie powołania Skarżącego do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki, zaistniały przesłanki uzasadniające złożenie wniosku o upadłość Spółki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chybione są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Rozpoznając zarzut odnoszący się do art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z 141 § 1 p.p.s.a. trzeba zauważyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym "zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki stan faktyczny i dlaczego przyjął za podstawę orzekania (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, wyrok NSA z 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FSK 568/08). Naruszenie to musi być przy tym na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.)" – wyrok NSA z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 2040/22\. Uwzględniając zaprezentowany sposób rozumienia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia w pełni odpowiada wymogom przewidzianym w tym przepisie umożliwiając jego kontrolę instancyjną. Zawiera bowiem: zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Nie sposób więc podzielić stanowiska Skarżącego, w którym podnosi naruszenie art. 3 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli polegające na braku bądź niezwykle lakonicznym i pobieżnym rozpoznaniu i dokonaniu oceny podniesionych przez Skarżącego w skardze zarzutów, bądź ustosunkowaniu się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do niektórych zarzutów w sposób wybiórczy. Jednocześnie godzi się przywołać stanowisko zaprezentowane w wyroku NSA z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 1011/22, gdzie stwierdzono, że prawidłowo sporządzone uzasadnienie wyroku nie wymaga szczegółowego odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi oraz podniesionej w niej argumentacji, a jedynie w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego. Sam fakt braku wyraźnego odniesienia się przez sąd pierwszej instancji do niektórych zarzutów skargi lub pominięcia w rozważaniach niektórych elementów stanu faktycznego sprawy, nie stanowi podstawy do uznania, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. W konsekwencji chybiony jest również zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. O jego naruszeniu można byłoby mówić, gdyby Sąd I instancji wykroczył poza granice sprawy, w której została wniesiona skarga, albo - mimo wynikającego z tego przepisu obowiązku - nie wyszedł poza zarzuty i wnioski skargi, np. nie zauważając naruszeń prawa, które nie były powołane przez skarżącego, a które sąd I instancji zobowiązany był uwzględnić z urzędu. – wyrok NSA z 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II GSK 326/25 i orzecznictwo tam przywołane. Uwzględniając zatem sposób rozumienia art. 134 § 1 p.p.s.a. nie sposób wskazać w rozpoznawanej sprawie na sytuacje, które uzasadniają zarzut naruszenia wymienionej regulacji. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Dominik Gajewski Paweł Borszowski (spr.) Wojciech Stachurski

## Informacje o sprawie

Data wpływu

24 października 2024

Symbol z opisem

[6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6117-odpowiedzialnosc-podatkowa-osob-trzecich-ulgi-platnicze-umorzenie-odroczenie-rozlozenie-na-raty-itp)

Hasła tematyczne

Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Skarżony organ

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

Sędziowie

Dominik Gajewski /przewodniczący/ Paweł Borszowski /sprawozdawca/ Wojciech Stachurski

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230002383)  
art. 116 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2023 poz. 2383

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Wa 69/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-05-22](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-69-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-05-22--iii-sa-wa-69-24)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III FZ 616/25 · 16 grudnia 2025Postanowienie NSA z 16 grudnia 2025 r., III FZ 616/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fz-616-25-postanowienie-nsa-z-2025-12-16--iii-fz-616-25)
* [Sygnatura: I SA/Wr 172/25 · 16 grudnia 2025Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 grudnia 2025 r., I SA/Wr 172/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-172-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-12-16--i-sa-wr-172-25)
* [Sygnatura: III SA/Wa 1244/25 · 16 grudnia 2025Wyrok WSA w Warszawie z 16 grudnia 2025 r., III SA/Wa 1244/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-1244-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-12-16--iii-sa-wa-1244-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A9B7F8BF6B)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-1293-24-wyrok-nsa-z-2025-12-16--iii-fsk-1293-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BIII%2BFSK%2B1293%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BIII%2BFSK%2B1293%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
