Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SAB/Po 205/26

Wyrok WSA w Poznaniu z 21 października 2026 r., II SAB/Po 205/26 – rozgraniczenia nieruchomości

Wynik

Stwierdzono przewlekłe prowadzenie postępowania

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

21 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 21 października 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Skomra Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2026 roku sprawy ze skargi M. G. na przewlekłość Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości 1\. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy do wystąpienia w terminie 30 dni od dnia zwrotu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, na podstawie art. 30 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691), o ustanowienie kuratora dla zmarłego L. K.; 2\. stwierdza, że Burmistrz Miasta i Gminy dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości; 3\. stwierdza, że przewlekłość nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 4\. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5\. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz skarżącego kwotę \[...\];- (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSAB%252FPo%2B205%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B21%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bprzewlek%25C5%2582e%2Bprowadzenie%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSAB%252FPo%2B205%252F26)

## Uzasadnienie

Pismem z dnia 16 czerwca 2026 r. M. G. (dalej jako: "Skarżący";" lub "strona") wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Burmistrza Miasta i Gminy (dalej jako: "Burmistrz" lub "organ") w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekłości postepowania; 2) stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie organu do wydania decyzji w możliwie najkrótszym terminie; 4) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej dopuszczalnej wysokości; 5) przyznanie od organu na rzecz Skarżącego odpowiedniej sumy pieniężnej. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że postępowanie w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonych numerami działek \[...\], \[...\] położonych w obrębie \[...\], gmina \[...\] z nieruchomościami sąsiednimi oznaczonymi numerami działek: \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] położonymi w obrębie \[...\], gmina \[...\] oraz \[...\] położonej w obrębie \[...\], gmina \[...\], zostało wszczęte przez Burmistrza Miasta i Gminy na wniosek Skarżącego w dniu 29 marca 2023 r. i do dnia wniesienia skargi - pomimo upływu ponad 3 lat – pozostaje niezakończone. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 18 października 2024 r. postępowanie zostało zawieszone z powodu śmierci jednej ze stron postępowania, co jednak nie usprawiedliwia wielomiesięcznej bezczynności organu oraz braku realnych działań zmierzających do zakończenia sprawy. Wobec powyższego Skarżący wniósł w dniu 17 marca 2026 r. ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\]. Postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. SKO stwierdziło, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz zobowiązało organ do wydania rozstrzygnięcia w terminie 2 miesięcy. Pomimo tego obligatoryjnego zobowiązania organ całkowicie zignorował rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia. Skarżący argumentował, że w dniu 02 czerwca 2026 r. organ poinformował o ponownym przedłużeniu terminu do dnia 31 sierpnia 2026 r., co – w przekonaniu strony - stanowi działanie pozorne i prowadzące wyłącznie do dalszego przedłużania postępowania. Zdaniem Skarżącego argument organu dotyczący braku przedłożenia postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku nie może uzasadniać wieloletniej przewlekłości postępowania. Organ administracji publicznej zobowiązany jest do podejmowania czynności zmierzających do ustalenia następców prawnych strony, a brak takich ustaleń nie może skutkować nieograniczonym w czasie wstrzymaniem postępowania. W szczególności okoliczność ta nie uzasadnia niewykonania zobowiązania nałożonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\]. Takie zachowanie organu należy – zdaniem Skarżącego - ocenić jako rażące naruszenie prawa, w szczególności naruszenie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako: "k.p.a.") oraz zasad zaufania obywatela do państwa. Organ nie tylko nie realizuje ustawowych terminów, ale również ignoruje wiążące rozstrzygnięcie SKO, co świadczy o całkowitym lekceważeniu obowiązków administracji publicznej. Dodatkowo Skarżący podniósł, że przewlekłe prowadzenie postępowania realnie narusza jego prawa majątkowe. Uniemożliwia bowiem swobodne dysponowanie własnością, w tym podejmowanie decyzji gospodarczych dotyczących nieruchomości. W szczególności brak rozstrzygnięcia sprawy powoduje coroczne straty finansowe związane z niemożnością pełnego wykorzystania plonów, uniemożliwia dokonanie zalesienia oraz blokuje możliwość sprzedaży nieruchomości. Skala ponoszonych strat ma charakter ciągły i narasta wraz z każdym kolejnym okresem wegetacyjnym oraz upływem czasu trwania postępowania. Skarżący zarzucił, że przewlekłość postępowania prowadzi do faktycznego pozbawienia możliwości wykonywania prawa własności w pełnym zakresie, co pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą ochrony własności. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, argumentując, że w dniu \[...\] zmarła jedna ze stron postępowania, dlatego też zgodnie z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesił w dniu 31 marca 2025 r. postępowanie do czasu przeprowadzenia postępowania spadkowego po zmarłym L. K. i dostarczenia organowi notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia bądź sądowego stwierdzenia nabycia spadku. Burmistrz argumentował, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w sposób jednolity przyjmuje się, że w sprawach dotyczących nieruchomości, z uwagi na charakter tych praw (skuteczność erga omnes) i konieczność zapewnienia pewności obrotu nieruchomościami, organ administracyjny nie ma możliwości samodzielnego ustalenia spadkobierców zmarłej strony na podstawie oświadczeń potencjalnych jej następców prawnych, bo dowodem istnienia takiego następstwa może być jedynie postanowienie sądu cywilnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub notarialne poświadczenie aktu dziedziczenia. Następnie Burmistrz wskazał, że choć SKO stwierdzając - na skutek wniesionego przez Skarżącego ponaglenia – przewlekłość, uznało, że termin 2 miesięcy jest okresem wystarczającym, aby po prawidłowym prowadzeniu postępowania i ocenie zgromadzonego materiału dowodowego rozpoznać przedmiotową sprawę, to jednak Burmistrz ma możliwość skorzystania z art. 36 § 1 k.p.a. tj. przedłużenia postępowania i wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Ponadto organ podkreślił, że wbrew stanowisku zajętemu przez SKO, jedynie osoby, które wylegitymują się prawami do spadku po właścicielu nieruchomości, będą miały przymiot strony w niniejszym postępowaniu. W dniu 10 kwietnia 2026 r. Burmistrz podjął zawieszone postępowanie, a następnie 15 kwietnia 2026 r. wystosował pismo do S. K. zobowiązujące do złożenia terminie 21 dni wniosku do właściwego sądu powszechnego o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym J. K. w celu ustalenia spadkobierców. W związku z brakiem odpowiedzi ze strony S. K., organ w dniu 28 maja 2026 r. skierował pismo do Sądu Rejonowego w \[...\] o udostępnienie informacji czy wniosek o ustalenie spadkobierców został przedłożony w Sądzie przez S. K.. W odpowiedzi, która wpłynęła do organu 8 lipca 2026 r. Sąd Rejonowy w \[...\] udzielił informacji, iż w systemie informatycznym Sądu nie została zarejestrowana sprawa stwierdzenia nabycia spadku po L. K.. Kolejno organ argumentował, że nie jest osobą, której praw dotyczy wynik postępowania, stąd też nie ma uprawnień, by skutecznie wystąpić do sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji organ stwierdził, że zasadnym stało się kolejne przedłużenie prowadzonego postępowania i wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy. Pismem z 2 października 2026 r. Skarżący poinformował, że zawiadomieniem z 25 września 2026 r. organ po raz kolejny wydłużył termin załatwienia sprawy, tym razem do 31 grudnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ze względu na wyżej wskazany przedmiot skargi, sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności, oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. formalnym wymogiem dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest, co do zasady, poprzedzenie jej ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Przy tym, jak podkreśla się w orzecznictwie, dla swej skuteczności musi ono zostać wniesione w toku postępowania, którego dotyczy zarzucana organowi opieszałość (por. postanowienie składu 7 sędziów NSA z 2.9.2020 r., II OSK 3732/18; to postanowienie oraz, o ile inaczej nie zastrzeżono, dalsze orzeczenia sądowe przywołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie: CBOSA, ze strony internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl,). Natomiast to, czy w ogóle, a jeśli tak, to w jaki sposób ponaglenie zostało rozpatrzone przez właściwy organ, nie ma znaczenia dla dopuszczalności skargi, ani dla jej skuteczności (por. wyroki NSA: z 25.9.2018 r., II OSK 1659/18; z 30.1.2020 r., II OSK 3092/19; z 13.10.2020 r., II OSK 71/20), o ile tylko ponaglenie nie zostało wniesione przedwcześnie (por. postanowienie WSA z 17.8.2023 r., IV SAB/Po 89/23; por. też postanowienie NSA z 25.2.2026 r., I OSK 130/26). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Skarżący wniósł wymagane prawem ponaglenie. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi zauważyć należy, że w świetle ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej jako: "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.). Równocześnie przepis art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. definiuje przewlekłe prowadzenie postępowania jako stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W tym miejscu wyjaśnić należy, że przewlekłość postępowania to pojęcie odrębne od bezczynności. O ile bezczynność polega na całkowitym braku działania organu (milczeniu), o tyle przewlekłość zachodzi wówczas, gdy organ podejmuje wprawdzie określone czynności, ale są one nieefektywne, pozorne, mnożone bez wyraźnej potrzeby, bądź gdy pomiędzy poszczególnymi czynnościami występują nieuzasadnione przerwy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że przewlekłe prowadzenie postępowania to stan, w którym organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmowane przez niego działania nie zmierzają do najszybszego, a zarazem zgodnego z prawem jej rozstrzygnięcia. Ocena, czy sprawa jest prowadzona w sposób przewlekły, wymaga analizy charakteru sprawy, stopnia jej skomplikowania oraz terminowości i celowości działań organu. Zdaniem Sądu niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania określona w art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 k.p.a., a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Śmierć strony postępowania rozgraniczeniowego stanowi obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania, ponieważ jest to postępowanie dotyczące bezpośrednio interesów majątkowych stron. Inną natomiast kwestią pozostaje ustalenie obowiązków, jakie spoczywają na organie w przypadku zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. W szczególności należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 30 § 5 k.p.a., w sprawach dotyczących spadków nieobjętych jako strony działają osoby sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku – kurator wyznaczony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej. W ocenie Sądu oznacza to, że obowiązkiem organu w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, gdy nie są znani spadkobiercy zmarłej strony, nie jest bierne oczekiwanie na zakończenie postępowań spadkowych przez osoby trzecie, lecz aktywne działanie, w tym również wystąpienie do właściwego sądu powszechnego z wnioskiem o ustanowienie kuratora spadku (kuratora dla osoby zmarłej). Zaniechanie tego obowiązku blokuje bieg postępowania administracyjnego i wprost prowadzi do jego przewlekłości. W przedmiotowej sprawie organ nie wykorzystał przysługującego mu instrumentu prawnego, co stanowiło podstawę uwzględnienia skargi, przesądzając o prawidłowości zarzutów związanych z przewlekłością działań organu. Na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Skoro przyczyną przewlekłości w niniejszej sprawie było niewykonanie przez organ dyspozycji art. 30 § 5 k.p.a., Sąd w punkcie 1 wyroku zobowiązał organ do usunięcia tej przeszkody poprzez wystąpienie do sądu powszechnego z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla zmarłej strony. Jest to czynność niezbędna do nadania sprawie dalszego biegu. W punkcie 2 Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że czas trwania postępowania e przekroczył ustawowe terminy z art. 35 k.p.a. Organ podejmował czynności nieadekwatne do zaistniałej sytuacji procesowej (śmierć strony) i zaniechał wykonania kluczowego obowiązku (wniosek o kuratora), co spowodowało stan nieuzasadnionego, długotrwałego zawszenia postępowania. Taki sposób procedowania wyczerpuje znamiona przewlekłości. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a., Sąd zobligowany jest stwierdzić, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga, że "rażące" naruszenie to takie, które jest oczywiste, jaskrawe i pozbawione jakichkolwiek racjonalnych podstaw, często wynikające ze złej woli organu lub rażącego niedbalstwa. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że choć przewlekłość zaistniała obiektywnie, to nie miała charakteru rażącego. Opieszałość organu wynikała z błędnej wykładni przepisów dotyczących zawieszenia postępowania i reprezentacji masy spadkowej (art. 97 § 1 pkt 1 w zw. z art. 30 § 5 k.p.a.), a nie z celowego lekceważenia strony czy też zaniechania jakichkolwiek działań organizacyjnych. Organ błędnie przyjął, że powinien oczekiwać na uregulowanie kwestii spadkowych, co stanowiło uchybienie, jednak brak było podstaw by kwalifikować je jako rażące w rozumieniu P.p.s.a. Strona skarżąca wniosła o przyznanie od organu sumy pieniężnej, do czego uprawnia art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd w punkcie 4 wyroku skargę w tej części oddalił. Przyznanie sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny i stanowi dodatkową sankcję dla organu oraz formę zadośćuczynienia dla strony. W ocenie Sądu, zastosowanie tego środka jest celowe przede wszystkim w sytuacjach, gdy przewlekłość ma charakter rażący (czego w pkt 3 nie stwierdzono), ewidentnie wynika ze złej woli organu, lub gdy strona poniosła wymierną i dotkliwą szkodę z powodu opóźnienia. W realiach niniejszej sprawy samo stwierdzenie przewlekłości oraz nałożenie na organ obowiązku podjęcia konkretnej czynności (wniosek o kuratora) stanowią wystarczające i adekwatne środki dyscyplinujące. Brak było zatem wyjątkowych okoliczności uzasadniających nałożenie na organ dodatkowej sankcji finansowej, tym bardziej, że podstawą braku rozstrzygnięcia sprawy były okoliczności obiektywne, do których należy zaliczyć śmierć strony postępowania. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 5 wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z uwagi na uwzględnienie skargi co do zasady (stwierdzenie przewlekłości i zobowiązanie do działania), Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot uiszczonego wpisu stałego od skargi w wysokości 100;- zł.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

17 lipca 2026

Symbol z opisem

[6122 Rozgraniczenia nieruchomości 659](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6122-rozgraniczenia-nieruchomosci)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie Przewlekłość postępowania

Skarżony organ

Burmistrz Miasta i Gminy

Sędziowie

Arkadiusz Skomra Paweł Daniel /przewodniczący sprawozdawca/ Piotr Ławrynowicz

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 37 par. 1 pkt 2, art. 30 par. 5, art. 97 par. 1 pkt 1 · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 149 par. 1 pkt 1 i 3, art. 149a, art. 151 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SAB/Gl 404/26 · 2 października 2026Postanowienie WSA w Gliwicach z 2 października 2026 r., II SAB/Gl 404/26 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-gl-404-26-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-10-02--ii-sab-gl-404-26)
* [Sygnatura: II SAB/Gl 405/26 · 2 października 2026Postanowienie WSA w Gliwicach z 2 października 2026 r., II SAB/Gl 405/26 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-gl-405-26-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-10-02--ii-sab-gl-405-26)
* [Sygnatura: VII SAB/Wa 171/26 · 25 czerwca 2026Wyrok WSA w Warszawie z 25 czerwca 2026 r., VII SAB/Wa 171/26 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sab-wa-171-26-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-06-25--vii-sab-wa-171-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/343D51FCD1)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-po-205-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-21--ii-sab-po-205-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSAB%252FPo%2B205%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B21%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bprzewlek%25C5%2582e%2Bprowadzenie%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSAB%252FPo%2B205%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
