Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SAB/Bk 33/26

Wyrok WSA w Białymstoku z 16 kwietnia 2026 r., II SAB/Bk 33/26 – sprawy uczniów

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.) sędzia WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Burmistrza Goniądza w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot kosztów dojazdu niepełnosprawnego dziecka do przedszkola oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSAB%252FBk%2B33%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBia%25C5%2582ymstoku.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSAB%252FBk%2B33%252F26)

## Uzasadnienie

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. 1\. W dniu 7 października 2025 r. (data wpływu do organu) P. B. złożyła do Burmistrza Goniądza wniosek o wydanie decyzji administracyjnej, na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 .r, poz. 737 ze zm.) w przedmiocie zapewnienia niepełnosprawnej córce L. C. bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do przedszkola terapeutycznego w Grajewie, które realizuje zalecenia wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego; 2\. W odpowiedzi na ten wniosek w piśmie z 10 października 2025 r. organ wskazał, że w dniu 30 września 2025 r. strona otrzymała informację na temat odmowy zapewnienia przez Gminę Goniądz bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu niepełnosprawnego dziecka do placówki w Grajewie, z uwagi na to, że wnioskowana placówka nie jest placówką najbliższą geograficznie pozwalającą realizować wytyczne zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego. W piśmie tym poinformowano także, że kwestie związane ze zwrotem kosztów dojazdu dziecka do szkoły nie stanowią materii podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej a należą do kategorii innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej – art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. na które służy skarga do sądu administracyjnego; 3\. P. B. w dniu 20 października 2025 r. złożyła do sądu administracyjnego skargę "na pismo Burmistrza Goniądza z dnia 10.10.2025 r. wydane w sprawie KOB.4464.3.2025" "skargę na bezczynność i naruszenie prawa przez Burmistrza Goniądza w zakresie niewydania decyzji administracyjnej dotyczącej zapewnienia transportu i opieki dziecku z niepełnosprawnością"; 4\. Postanowieniem z 1 grudnia 2025 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 133/25 WSA w Białymstoku odrzucił skargę z uwagi na brak wyczerpania trybu, tj. brak poprzedzenia skargi ponagleniem o którym stanowi art. 37 § 3 K.p.a.; 5\. W dniu 19 stycznia 2026 r. (data wpływu do organu) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wezwała Burmistrza Goniądza do wydania decyzji administracyjnej w sprawie realizacji obowiązku gminy polegającego na: - zapewnieniu małoletniej bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do placówki realizującej zalecenia wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego albo – zwrocie kosztów dowozu dziecka do takiej placówki, w tym zwrocie kosztów poniesionych przez rodziców od 1 września 2025 r. do dnia wydania decyzji, wobec niewykonania przez gminę ustawowego obowiązku w tym zakresie, zgodnie z przepisami ustawy – Prawo oświatowe; 6\. W odpowiedzi na to wezwanie w piśmie z 28 stycznia 2026 r. organ podtrzymał swoje stanowisko, że kwestie związane z zapewnieniem bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka niepełnosprawnego albo zwrotu kosztów dowozu dziecka do placówki nie stanowią materii podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Podejmowane w tym zakresie czynności należą do kategorii innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na które służy skarga do sądu administracyjnego; 7\. W kolejnym piśmie z 23 stycznia 2026 r. skarżąca złożyła do SKO w Białymstoku ponaglenie na bezczynność organu w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej realizacji obowiązku gminy wynikającego z art. 39 ust. 4 ustawy – Prawo oświatowe; 8\. Postanowieniem z 5 lutego 2026 r. SKO nie stwierdziło bezczynności organu w sprawie niniejszej; 9\. W dniu 17 lutego 2026 r. skarżąca – P. B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Goniądza i wniosła o: - stwierdzenie bezczynności organu w sprawie rozpoznania wniosku o realizację obowiązku z art. 39 ust. 4 ustawy – Prawo oświatowe; - zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy organowi; - stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; - wymierzenie organowi grzywny ewentualnie przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a.; - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zarzucono, że organ do dnia wniesienia skargi nie wydał decyzji administracyjnej ani nie zakończył postępowania w jakiejkolwiek formie przewidzianej przepisami prawa. Nie uczynił tego pomimo złożenia w dniu 15 stycznia 2026 r. wezwania do wydania decyzji a następnie w dniu 22 stycznia 2026 r. ponaglenia. Tym samym organ nie załatwił sprawy z terminach określonych w art. 35 § 3 K.p.a., ani nie skorzystał z trybu przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 36 § 1 K.p.a. Bezczynność ma charakter ciągły i trwa wielomiesięcznie. W ocenie skarżącej sprawa dotycząca realizacji indywidulanego uprawnienia wynikającego wprost z art. 39 ust. 4 ustawy – Prawo oświatowe nie może być rozstrzygnięta w drodze czynności materialno-technicznej ani pisma informacyjnego, lecz wyłącznie w formie decyzji administracyjnej. Brak decyzji oznacza bezczynność organu, niezależnie od tego jak organ kwalifikuje swoje czynności. Forma decyzji administracyjnej pozwala na sądową kontrolę. Sprawa niniejsza dotyczy indywidulanego prawa dziecka z niepełnosprawnością, wynikającego wprost z przepisów prawa. Prawo to ma charakter ustawowy, indywidulany, bezpośrednio skuteczny. Nie jest to świadczenie uznaniowe. Obowiązek gminy ma charakter bezwzględny, a organ nie może uchylać się od jego realizacji poprzez niewydanie decyzji. W konsekwencji niewykonania przez gminę ustawowego obowiązku, rodzice dziecka zostali zmuszeni do samodzielnego zapewnienia dowozu do placówki terapeutycznej, ponosząc od 1 września 2025 r. regularne i udokumentowane koszty. Okoliczność ta nie może obciążać strony, albowiem brak realizacji obowiązku przez organ nie zwalnia go z odpowiedzialności za skutki własnej bezczynności. Brak decyzji administracyjnej uniemożliwia stronie dochodzenie należnego zwrotu kosztów, generuje stałe obciążenie finansowe, powoduje niepewność prawną a przede wszystkim wpływa negatywnie na stabilność procesu terapeutycznego dziecka. W skardze stwierdzono, że bezczynność ma charakter rażący, gdyż trwa od kilku miesięcy, dotyczy dziecka z niepełnosprawnością i uniemożliwia realizację konstytucyjnej zasady ochrony dobra dziecka (art. 72 Konstytucji RP). Organ znał stan faktyczny, dysponował dokumentacją, miał pełną podstawę do wydania decyzji, a mimo to świadomie zaniechał jej wydania. Naruszenie prawa jest oczywiste, niebudzące wątpliwości interpretacyjnych, długotrwałe oraz prowadzi do realnych, negatywnych skutków dla strony. Zaniechanie organu nie miało charakteru incydentalnego ani nie wynikało z obiektywnych przeszkód, lecz stanowiło konsekwencję przyjętej przez organ praktyki niewydawania decyzji w tego rodzaju sprawach. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że sprawa została rozpatrzona w terminie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W sprawie podjęto wszelkie działania merytoryczne celem rozpatrzenia wniosku w terminie i udzielono na niego odpowiedzi w postaci innego aktu niż wnioskowana decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść skutecznie w stosunku do organu, który, mimo że zobowiązany do wydania aktu, interpretacji lub dokonania czynności bądź stwierdzenia uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie czyni tego w terminie ustawowo przewidzianym (art. 149 P.p.s.a.). Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając skargę zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu czy dokonania czynności zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem. Warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, o czym stanowi art. 37 § 3 K.p.a. Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla uznania wyczerpania ww. toku przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowny środek. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia (poprzednio zażalenia - por. wyrok WSA w Krakowie z 6 września 2016 r., II SAB/Kr 109/16, pub. CBOSA). W sprawie niniejszej tryb ten został wyczerpany, gdyż skarżąca skargę poprzedziła ponagleniem złożonym do SKO w Białymstoku. Jednocześnie przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Spełnione zatem zostały warunki formalne dopuszczalności skargi. Przechodząc do kontroli merytorycznej skargi wskazać należy, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie skargi na bezczynność nie jest zatem określony akt czy czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ zobowiązany był do ich dokonania. Celem wprowadzenia przez ustawodawcę do systemu polskiego prawa instytucji skargi na bezczynność była ochrona uprawnień jednostki do żądania od organu zachowania gwarantowanego jednostce przez przepis prawa. Skarga na bezczynność jest traktowana zatem jako skuteczne narzędzie, przymuszające organ do podjęcia żądanego działania. W świetle tych rozważań stwierdzić należy, że sądowa kontrola zaskarżonej bezczynności, przeprowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna, gdyż w sprawie nie doszło do bezczynności organu. Na gruncie rozpoznawanej sprawy skarżąca zarzuciła Burmistrzowi Goniądza bezczynności w rozpoznaniu jej wniosku dotyczącego zapewnienia niepełnosprawnej córce L. C. bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do przedszkola terapeutycznego w Grajewie. Bezczynność organu, zdaniem skarżącej polega na nie wydaniu w sprawie decyzji administracyjnej na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy – Prawo oświatowe. Odnosząc się do tego stanowiska należy wskazać, że wniosek skarżącej nie mógł być rozpatrzony w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ przepisy prawa nie przewidują tej formy. Stanowisko organu na wniosek strony o dowóz niepełnosprawnego dziecka do szkoły udzielane w formie pisma uznawane jest za czynność materialno-techniczną. Skład sądu rozpoznający przedmiotową sprawę podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że odmowa zapewnienia uczniom dojazdu do szkoły jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., i przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego (vide: wyrok WSA w Białymstoku z 11 lipca 2017 r., II SA/Bk 270/17; wyrok WSA w Szczecinie z 17 stycznia 2008 r., II SA/Sz 775/07; wyrok WSA w Olsztynie z 15 lipca 2008 r., II SA/Ol 149/08; wyrok WSA w Warszawie z 16 stycznia 2008 r., VIII SA/Wa 614/07 i z 29 października 2015 r., II SA/Wa 369/15, pub. CBOSA). Jednocześnie podnieść należy, że z akt sprawy wynika, że organ na każde kierowane do niego pismo udzielał odpowiedzi. I tak na wniosek z 7 października 2025 r. udzielił odpowiedz w piśmie z 10 października 2025 r. podtrzymując swoje stanowisko o odmowie zapewnienia wnioskowanego transportu oraz informując, że sprawa nie podlega załatwieniu w drodze decyzji a należy do kategorii czynności z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. na które służy skarga do sądu administracyjnego. Następnie w piśmie z 28 stycznia 2026 r. odpowiedział na wezwanie z 19 stycznia 2026 r. dotyczące wydania decyzji administracyjnej. Zdaniem sądu, w tak ustalonym stanie faktycznym nie sposób uznać, aby Burmistrz Goniądza pozostawał w bezczynności, skoro rozpoznał złożony wniosek jak i ustosunkował się do wezwania skarżącej. Zauważyć przy tym należy, że organ w odpowiedzi z 10 października 2025 r. przedstawił powody dla których przyjął, że brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku. Oznacza to zatem, że żądanie zostało rozpatrzone odmownie, o czym poinformowano skarżącą. Dokonano więc w sprawie stosownej czynności w stosunku do złożonego wniosku. W konsekwencji skoro organ nie był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia czy innego aktu, zatem udzielając odpowiedzi na wniosek w formie pisemnej dopełnił ciążącego na nim obowiązku załatwienia sprawy. Z bezczynnością mielibyśmy do czynienia gdyby organ milczał w przedmiocie wniosku. A taka sytuacja nie występuje, skoro organ zajął stanowisko względem zgłoszonego żądania. Podnieść przy tym należy, że w ramach skargi na bezczynność sąd nie bada merytorycznej poprawności czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie czynność została dokonana. Stąd poza zakresem kontroli sądu pozostaje prawidłowość czynności załatwiającej wniosek. Kwestie te mogłyby podlegać ocenie tylko w przypadku gdyby przedmiotem skargi uczyniono czynność odmawiającą zapewnienia bezpłatnego transportu. Tymczasem skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, jednoznacznie sformułowała skargę jako skargę na bezczynność organu, dlatego też argumentację kwestionującą legalność czynności odmowy zapewnienia transportu należy uznać za nieadekwatną do przedmiotu zaskarżenia. Nadmienić przy tym należy, że organ prawidłowo i konsekwentnie w każdym swoim piśmie pouczał skarżącą i jej profesjonalnego pełnomocnika, że odmowa zapewnienia wnioskowanego transportu następuje w formie czynności z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. i to ta czynność podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. To skarga na tę czynność jest adekwatnym środkiem zaskarżenia w którym można formułować zarzuty merytoryczne. Tym samym błędne jest stanowisko pełnomocnika skarżącej, że tylko forma decyzji administracyjnej umożliwia merytoryczną kontrolę stanowiska organu. W tym stanie rzeczy sąd stwierdzając, że organ w sprawie wniosku skarżącej nie dopuścił się bezczynności, orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. o oddaleniu wniesionej skargi.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

4 marca 2026

Symbol z opisem

[6146 Sprawy uczniów 658](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6146-sprawy-uczniow)

Hasła tematyczne

Oświata Administracyjne postępowanie

Skarżony organ

Burmistrz Miasta

Sędziowie

Barbara Romanczuk Małgorzata Roleder /przewodniczący/ Marta Joanna Czubkowska /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 3 par. 2 pkt 8 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SAB/Gl 565/25 · 15 kwietnia 2026Postanowienie WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2026 r., III SAB/Gl 565/25 – sprawy uczniów](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gl-565-25-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-04-15--iii-sab-gl-565-25)
* [Sygnatura: III SAB/Gl 566/25 · 15 kwietnia 2026Postanowienie WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2026 r., III SAB/Gl 566/25 – sprawy uczniów](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sab-gl-566-25-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-04-15--iii-sab-gl-566-25)
* [Sygnatura: II SAB/Ol 164/25 · 14 kwietnia 2026Wyrok WSA w Olsztynie z 14 kwietnia 2026 r., II SAB/Ol 164/25 – sprawy uczniów](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-ol-164-25-wyrok-wsa-w-olsztynie-z-2026-04-14--ii-sab-ol-164-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/6A672DF360)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-33-26-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2026-04-16--ii-sab-bk-33-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSAB%252FBk%2B33%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBia%25C5%2582ymstoku.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSAB%252FBk%2B33%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
