Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wr 583/24

Wyrok WSA we Wrocławiu z 26 lutego 2025 r., II SA/Wr 583/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

\*Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Data orzeczenia

26 lutego 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński, Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pawłowska, Protokolant: starszy referent Tomasz Gołębiowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Stara Kamienica z dnia 29 lutego 2024 r. nr LXIX.421.2024 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów położonych w Gminie Stara Kamienica I. stwierdza nieważność § 12 pkt 1 zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Gminy Stara Kamienica na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWr%2B583%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B26%2Blutego%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AStwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Baktu%2Bprawa%2Bmiejscowego%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWr%2B583%252F24)

## Uzasadnienie

Wojewoda Dolnośląski (dalej Wojewoda, skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę nr LXIX.421.2024 Rady Gminy Stara Kamienica (dalej także jako Rada, organ) z dnia 29 lutego 2024 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów położonych w Gminie Stara Kamienica (dalej uchwała, plan miejscowy). Zastrzeżenia Wojewody wywołał §12 pkt 1 miejscowego planu (usytuowany w rozdziale 2 pt. Ustalenia szczegółowe) w brzmieniu: Ustala się zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji: 1) ustala się warunki powiązań z zewnętrznym układem komunikacyjnym – poprzez istniejące i projektowane skrzyżowania i zjazdy zgodnie z rysunkiem planu. Zdaniem Wojewody §12 pkt 1 planu uchwalono z istotnym naruszeniem art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977), dalej u.p.z.p. oraz § 4 pkt 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2021 r. poz. 2404) w związku z art. 20 pkt 8 i art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320), dalej ustawa drogowa, polegającym na podjęciu uchwały z przekroczeniem zakresu przyznanej kompetencji. W uzasadnieniu skargi Wojewoda rozwinął, że w zakresie kompetencji organu stanowiącego gminy jest określenie warunków powiązania terenów objętych planem z zewnętrznym układem komunikacyjnym, jednak ustalenia te nie mogą wkraczać w materię regulowaną ustawą. Zgodnie z art. 20 pkt 8 ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy w szczególności wydawanie zezwoleń na zajęcie pasa drogowego i zjazdy z dróg oraz pobieranie kar i opłat pieniężnych. Natomiast w myśl art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, zaś w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. Oznacza to, że zjazd lokalizowany jest albo przez jego budowę przez zarządcę drogi (czynność materialno – techniczna) albo w formie decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna (zezwolenie na lokalizację zjazdu) jest zatem jedynym aktem, w którym może zostać wskazana lokalizacja zjazdu i wymagania względem niego. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu, w świetle art. 29 ust. 3 o drogach publicznych, określa się m. in. lokalizację zjazdu i jego parametry techniczne. Wobec tego, jak stwierdził Wojewoda, wprowadzenie do miejscowego planu regulacji dotyczących zjazdów z dróg wykracza poza kompetencję prawodawczą organu stanowiącego gminy. Dla wzmocnienia swojego stanowiska Wojewoda przywołał orzecznictwo sądowe (WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 408/23, wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2097/15). Wskazuje ono, że Rada poprzez wprowadzenie, w ramach planu, dopuszczenia zjazdu z drogi, naruszyła ustawowe prerogatywy zarządcy drogi w zakresie zjazdów dotyczących z dróg publicznych, które powinny być rozpatrywane wyłącznie na zasadach i w trybie określonym ustawą o drogach publicznych. Ponadto związanie zarządcy drogi treścią miejscowego planu w zakresie obsługi komunikacyjnej określonych terenów, w tym możliwości lokalizacji zjazdów z dróg publicznych, skutkowałoby bezprzedmiotowością art. 29 ustawy o drogach publicznych. Zatem kwestionowane unormowanie wykracza poza zakres kompetencji Rady, a więc jego podjęcie stanowi istotne naruszenie prawa. Wojewoda zwrócił się o stwierdzenie nieważności kwestionowanego przepisu planu miejscowego oraz o zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie uznając, że kwestionowany przepis planu nie wykracza poza kompetencje Rady. Rada argumentuje, że poprzez § 12 planu zrealizowano wymogi określone w art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. oraz w § 4 pkt 11 rozporządzenia. Zaskarżona regulacja odnosi się do ustalonych w § 4 pkt 11 lit. b rozporządzenia i wskazuje, że powiązanie wyznaczonych w planie elementów układu komunikacyjnego z zewnętrznym układem drogowym ma się odbywać przez istniejące i projektowane skrzyżowania i zjazdy zgodnie z rysunkiem planu. Ma więc zastosowanie wyłącznie do elementów układu drogowego oznaczonych na rysunku planu w zakresie wynikającym z wymogów określonych w powołanych przepisach. Skoro zgodnie z upzp oraz rozporządzeniem drogi wewnętrzne stanowią kategorię przeznaczenia terenu, którą wyznacza się w planie miejscowym, za oczywiste uznać należy, że w odniesieniu do tych dróg plan wyznacza także ich połączenia z drogami publicznymi, które w myśl przepisów odrębnych są zjazdami. W przedmiotowym planie przepis § 12 pkt 1 odnosi się do takiej sytuacji, wskazując jednoznacznie, że chodzi o elementy układu drogowego oznaczone na rysunku planu, a nie o inne zjazdy (np. na posesje), które faktycznie, jak wskazano w skardze, ustalane są w trybie określonym w ustawie o drogach publicznych, przez zarządców dróg. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sąd uwzględnił skargę, ponieważ doszło do istotnego naruszenia zasad sporządzania miejscowego planu. Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Na zasadzie przywołanego przepisu kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu poddano będący aktem prawa miejscowego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w gminie Stara Kamienica. Sąd administracyjny, opierając się na przepisie art. 147 §1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na akt prawa miejscowego, stwierdza nieważność tego aktu w całości lub w części albo stwierdza, że został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie nieważności. Nieważność uchwały planistycznej - miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uwarunkowana jest kwalifikowanym naruszeniem: 1) zasad sporządzania planu miejscowego, 2) trybu sporządzania planu miejscowego. Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Tak więc nieważność uchwały planistycznej - miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uwarunkowana jest naruszeniem: 1) zasad sporządzania planu miejscowego , 2) trybu sporządzania planu miejscowego, przy czym ustawodawca stawia wymóg kwalifikowanego – istotnego – naruszenia zarówno wobec zasad, jak i trybu. Do uznania trafności złożonej skargi będzie mogło dojść w następstwie tego, gdy Sąd uzna, że w procedurze planistycznej istotnie naruszono zasady sporządzania planu miejscowego lub też istotnie naruszono tryb sporządzania planu. Zasady sporządzania planu dotyczą merytorycznej jego zawartości (przyjętych w nim ustaleń, część tekstowej, graficznej oraz załączników), a także standardów dokumentacji planistycznej. W piśmiennictwie prawniczym dekodującym istotę semantyczną zasady sporządzania planu, w pojęciu zasady akcentuje się kierunkową, ogólną, fundamentalną, ważną, istotną dla sporządzenia planu treść – to w związku z tym każde naruszenie – ale właśnie tej fundamentalnej, tzw. zasadniczej treści, czyli zasady sporządzenia planu – skutkuje stwierdzeniem nieważności planu (Iwona Niżnik-Dobosz (w:) Zofia Duniewska (red.), Małgorzata Stahl (red.) Legislacja administracyjna. Teoria, orzecznictwo. Praktyka, Warszawa 2012, s. 411). Systematyzacja orzecznictwa sądowego prowadzi do wniosku, że przykładowymi postaciami naruszeń zasad sporządzania planu są: przekroczenie przez organ uprawnień planistycznych przez niezgodne z zasadą proporcjonalności i równości ograniczenie prawa własności nieruchomości, sporządzenie planu miejscowego w nieprawidłowej skali, przyjęcie w planie miejscowym ustaleń niezgodnych z treścią studium, postanowienia uchwały dopuszczające intensywną zabudowę mieszkaniową na terenach leśnych (zob. Igor Zachariasz (w:) Hubert Izdebski (red.), Igor Zachariasz (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2023, s. 330). Naruszenie zasad sporządzania planu to przyjęcie rozwiązań niezgodnych z normami konstytucyjnymi lub zawartymi w ustawach materialnoprawnych - które to normy wyznaczają granice wykonywania władztwa planistycznego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt II OSK 215/08, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Natomiast tryb sporządzania planu należy rozumieć jako sekwencję czynności podejmowanych w toku procedury planistycznej przez organ w celu uchwalenia planu. Istotne naruszenie trybu sporządzania planu następuje, gdy ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono procedury sporządzania aktu planistycznego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 października 2011 r., sygn. II OSK 1593/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2021 r. sygn. II SA/Wr 124/21). Egzemplifikacyjne przejawy naruszenia trybu to brak wymaganej zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele inne niż rolnicze (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2009 r. sygn. II OSK 1900/08), czy zaniechanie poinformowania społeczeństwa danej miejscowości o wszczęciu procedury planistycznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 października 2007 r., sygn. II SA/Bk 381/07). Wojewoda zanegował przepis planu z powodu przekroczenia kompetencji przez prawodawcę lokalnego, tzn. regulacji kwestii, która została unormowana w ustawie. Spór prawny opiera się na rozstrzygnięciu, czy Rada - wypowiadając się o warunkach powiązań systemów komunikacji - i nakazując realizować je przez istniejące i projektowane zjazdy - zgodnie z rysunkiem planu, wkroczyła w materię ustawową (u.p.z.p. i ustawa drogowa). Artykuł 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. stanowi: w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Z kolei § 4 pkt 11 rozporządzenia brzmi: ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej zawierają: a) określenie układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami oraz klasyfikacją dróg i innych szlaków komunikacyjnych, b) określenie powiązań układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym. Zgodnie z art. 20 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do zadań zarządcy drogi należy wydawanie zezwoleń na zajęcie pasa drogowego i zjazdy z dróg oraz pobieranie opłat i kar pieniężnych. Natomiast art. 29 ustawy drogowej wskazuje, że: 1) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2, 2) w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. Z przywołanych przepisów u.p.z.p. jednoznacznie wynika, że plan miejscowy musi określać zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji (jest to obligatoryjny element planu), zaś w obrębie tych zasad mieści się określenie układu komunikacyjnego wraz ze stosownymi parametrami i klasyfikacją dróg oraz określenie powiązań układu komunikacyjnego z układem zewnętrznym. Określić układ komunikacyjny i jego powiązania to nic innego jak opisać jego strukturę, wskazać przebieg ciągów komunikacji, w tym połączenia umożliwiające łączność z otoczeniem zewnętrznym, oznaczyć adekwatne parametry i klasy dróg. Z kolei przepisy ustawy drogowej wskazują, że inwestycja obejmująca budowę (przebudowę) zjazdu z drogi determinowana jest zezwoleniem zarządcy drogi, chyba że ma miejsce budowa (przebudowa) drogi - wtedy inwestycja związana ze zjazdem istniejącym należy do zarządcy drogi. Zjazd, zgodnie z art. 4 pkt 8 ustawy drogowej, to część drogi publicznej łączącą jezdnię z nieruchomością gruntową usytuowaną poza pasem drogowym, stanowiącą bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skrzyżowanie to część drogi publicznej będącą połączeniem dróg publicznych albo jezdni jednej drogi publicznej w jednym poziomie (art. 4 pkt 9). Prawodawca lokalny określając powiązania systemów komunikacji z zewnętrznym układem komunikacyjnym sprecyzował: "poprzez istniejące i projektowane skrzyżowania i zjazdy zgodnie z rysunkiem planu". Innymi słowy unormowano w planie miejscowym, że powiązanie systemów komunikacji ma być zrealizowane przez istniejące i projektowane skrzyżowania i zjazdy, zgodnie z rysunkiem planu. Zjazdy i skrzyżowania, jak stanowią powołane definicje legalne, są częściami drogi publicznej. Zdaniem Sądu ustawa nie tylko definiuje zjazd, ale też jasno określa warunki wybudowania (przebudowania) zjazdu, wskazując wymóg uzyskania zezwolenia zarządcy drogi. W konsekwencji, gdy prawodawca lokalny nakazuje realizować powiązania systemów komunikacyjnych przez zjazdy, to w istocie rzeczy wypowiada się o materii, która została zastrzeżona dla ustawodawcy i przez niego uregulowana. Wskazano wyżej ustawową definicję "zjazdu", i to z niej wynika jego funkcja i istota: łącznika jezdni z nieruchomością, umożliwiającego dostęp z tej nieruchomości do drogi publicznej. Idąc dalej, to ustawodawca "drogowy" nadaje zjazdowi funkcję, reguluje budowę zjazdu, wskazując stosowne instrumenty prawne (zezwolenie na lokalizację zjazdu). W konsekwencji, w delegacji do określenia układu komunikacyjnego i wskazania powiązań tego układu z układem zewnętrznym nie mieści się upoważnienie do uregulowania, że systemy komunikacji mają być powiązane przez projektowane i istniejące zjazdy, ponieważ jest to materia ustawowa, wykonawczo przyporządkowana zarządcy drogi. Tym samym wypowiadając się o możliwości lokalizowania zjazdów organ stanowiący gminy narusza swoją właściwość, wkracza w kompetencję ustawową, co jest istotnym naruszeniem prawa (zob. powołany wcześniej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 408/23). Można zilustrować dodatkowo, że zarządca drogi, w określonych sytuacjach, uwarunkowanych technicznie, może odmówić zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę (art. 29 ust. 4 ustawy drogowej), co trzeba podkreślić, ponieważ to zarządca drogi jest wskazany jako podmiot kompetentny. Unormowanie planu odnoszące się do powiązań układów komunikacyjnych przez zjazdy, zgodnie z rysunkiem planu nie może pełnić roli takiego "wymogu technicznego". Reasumując, prawodawca lokalny ma obowiązek tak ukształtować przeznaczenie terenów objętych planem, by w sposób racjonalny zapewnić ich obsługę komunikacyjną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2021 r. sygn. akt II OSK 2362/20), jednak nie obejmuje to wkraczania w kompetencje przyznane ustawowo zarządcom dróg. Kompetencje określające administrowanie drogami są uregulowane ustawowo, nie powinny być powielane ani modyfikowane prawem miejscowym, zatem wypowiadanie się przez organ stanowiący gminy w kwestii możliwości lokalizacji zjazdów nie mieści się we właściwości prawodawcy miejscowego, i istotnie narusza prawo. Przedstawione w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia organu nie mogły przynieść skutku, ponieważ wykroczenie poza właściwość nie jest związane z takim czy innym rysunkiem planu, ale wynika przede wszystkim z brzmienia (umieszczenia w planie) zakwestionowanego przepisu, zaś rysunek planu wskazuje na drogi publiczne i drogi wewnętrzne. Dlatego wyjaśnienia organu stanowią interpretację planu miejscowego, i nie mogą sanować przepisu, który, jak ocenił Sąd, jest zbędny, i wkracza w przestrzeń zarezerwowaną dla ustawodawcy zwykłego. Z przedstawionych powodów na zasadzie art. 147 §1 p.p.s.a. Sąd uwzględnił skargę Wojewody Dolnośląskiego orzekając jak w sentencji, i eliminując z obrotu prawnego kwestionowany przepis planu miejscowego. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p. p. s. a. w związku z art. 205 §2 p. p. s. a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 sierpnia 2024

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Planowanie przestrzenne

Skarżony organ

Rada Gminy

Sędziowie

Adam Habuda /sprawozdawca/ Marta Pawłowska Wojciech Śnieżyński /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000977)  
art. 15 ust. 2 pkt 10, art. 28 ust. 1 · Dz.U. 2023 poz. 977
* [Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000320)  
art. 20 pkt 8 u art. 29 · Dz.U. 2024 poz. 320

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II OSK 420/24 · 26 lutego 2025Wyrok NSA z 26 lutego 2025 r., II OSK 420/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-420-24-wyrok-nsa-z-2025-02-26--ii-osk-420-24)
* [Sygnatura: IV SA/Po 968/24 · 26 lutego 2025Wyrok WSA w Poznaniu z 26 lutego 2025 r., IV SA/Po 968/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-968-24-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2025-02-26--iv-sa-po-968-24)
* [Sygnatura: IV SA/Po 989/24 · 26 lutego 2025Wyrok WSA w Poznaniu z 26 lutego 2025 r., IV SA/Po 989/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-989-24-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2025-02-26--iv-sa-po-989-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/EFBE698B93)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-583-24-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-02-26--ii-sa-wr-583-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWr%2B583%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B26%2Blutego%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AStwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Baktu%2Bprawa%2Bmiejscowego%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWr%2B583%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
