Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 906/23

Wyrok WSA w Warszawie z 29 lutego 2024 r., II SA/Wa 906/23

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

29 lutego 2024

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy \[...\] m. st. Warszawy z dnia \[...\] grudnia 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B906%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B29%2Blutego%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B906%252F23)

## Uzasadnienie

Zarząd Dzielnicy \[...\] uchwałą z dnia \[...\] grudnia 2021 r. nr \[...\], podjętą na podstawie § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 35 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020, poz. 5791, z 2021 r. poz. 5586) odmówił zakwalifikowania m. in. M. S. do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 1). Wykonanie uchwały organ powierzył Członkowi Zarządu Dzielnicy \[...\] nadzorującemu Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy \[...\] (§ 2). Określił, że uchwała wchodzi w życie z dniem jej podjęcia (§ 3). W uzasadnieniu uchwały organ zaznaczył, że zgodnie z § 3 ust. 1 uchwały Nr XLIX/1531/2021 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 10 czerwca 2021 r. zmieniającej uchwałę w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy oraz uchwałę w sprawie Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem m.st. Warszawy na lata 2021-2025, w tym Programu Mieszkaniowego m.st. Warszawy, sprawa została rozpoznana w oparciu o stan prawny obowiązujący do 1 lipca 2021 r. W załączniku do ww. uchwały dotyczącym rozpoznania wniosku M. S. organ wyjaśnił, że według bazy ewidencji ludności "\[...\]" wnioskodawczyni od 1991 r. zameldowana jest w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\], którego właścicielem jest jej brat. Według oświadczenia w lokalu tym mieszkają 2 osoby, tj. wnioskodawczyni z bratem. Także do opłat zgłoszone są 2 osoby. Z oświadczenia złożonego przez wnioskodawczynię wynika, że od urodzenia do 1969 r. mieszkała w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\] (1p, pow. użytkowa ok. 40 m2). W lokalu mieszkały wówczas 4 osoby, tj. wnioskodawczyni, jej rodzice i brat. Najemcą tego lokalu była matka wnioskodawczyni. Następnie wnioskodawczyni zamieszkała w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\] (2p+k, 25,12m2/36,70 m2). W lokalu mieszkały 3 osoby, tj. wnioskodawczyni z matką i bratem. Z oświadczenia wynika, że najemcą lokalu była matka ww., a po jej śmierci najemcą tego lokalu została wnioskodawczyni. Z pisma Burmistrza Dzielnicy \[...\] z \[...\] lutego 2021 r. wynika, że w 1990 r. wnioskodawczyni dokonała zamiany ww. lokalu na lokal nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\]. Z informacji udzielonej przez Urząd Dzielnicy \[...\] wynika, że wnioskodawczyni nie posiadała tytułu prawnego do lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\]. Lokal ten nie należał do zasobu Miasta, należał do Wspólnoty Mieszkaniowej i był wyodrębniony z części wspólnych. Brak jest informacji, czy wnioskodawczyni kiedykolwiek w nim zamieszkała. W 2008 r. przekazano ten budynek spadkobiercom dawnych właścicieli nieruchomości. Organ wskazał też, że według oświadczenia wnioskodawczyni od 1991 r. mieszka w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\]. Ustalono również, że wnioskodawczyni wykupiła ten lokal od Miasta w 1998 r. Z analizy księgi wieczystej lokalu wynika, że w 2004 r. wnioskodawczyni sprzedała lokal nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] bratu T. S., a on w 2006 r. darował ten lokal ich bratu J. S. Następnie J. S. w 2018 r. przekazał ten lokal prawdopodobnie swojej rodzinie. Organ podał ponadto, że zgodnie z zaświadczeniem lekarskim wnioskodawczyni jest przewlekle chora onkologicznie, choruje na cukrzycę, ma zwyrodnienie kręgosłupa, zwyrodnienie wielostawowe, nadciśnienie tętnicze. Posiada też orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe. Dochodem wnioskodawczyni w badanym okresie była natomiast emerytura. Wyjaśniając podstawę prawną rozstrzygnięcia organ podał, że zgodnie z § 4 uchwały Nr XXIII/669/2019, pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 (tzw. kryterium dochodowe) oraz w § 7 ust. 1 (tzw. kryterium powierzchniowe). Mający zastosowanie w sprawie przepis § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 stanowi, że przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy uznaje się sytuację, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego powierzchnia mieszkalna wynosi nie więcej niż 7 m2 w przypadku zamieszkiwania w tym lokalu 1 osoby, powiększone o dodatkowe 6 m2 na każdą kolejną zamieszkującą w tym lokalu osobę, (...). Przepis § 32 ust. 1 ww. uchwały określa natomiast jakie okoliczności powinny być poddane analizie przy rozpoznawaniu wniosku. W ocenie organu, zebrane w sprawie dokumenty wskazują, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej w oparciu o § 7 ust. 1 i § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały Nr XXIII/669/2019\. W miejscu zamieszkania wnioskodawczyni przekroczone jest bowiem kryterium powierzchniowe przewidziane uchwałą, które w przypadku zamieszkiwania w lokalu 2 osób wynosi 13 m2\. Powierzchnia mieszkalna lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] wynosi natomiast 36,62 m2\. Ponadto ww. lokal składa się z trzech pokoi oraz kuchni i mieszkają w nim 2 osoby – wnioskodawczyni z bratem. W tej sytuacji każda z osób ma do dyspozycji osobny pokój. Zatem wnioskodawczyni od wielu lat ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe przy pomocy rodziny. Po uzyskaniu informacji o negatywnym rozpoznaniu wniosku M. S. zwróciła się do organu o ponowne rozpoznanie sprawy zarzucając, że przy jej rozpoznaniu pominięto § 7 ust. 4 uchwały Nr XXIII/669/2019\. Do pisma tego załączyła kopię umowy najmu pokoju o pow. 9 m2 w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] zawartą z bratem, kopię orzeczenia o niepełnosprawności, kopię dokumentacji lekarskiej dotyczącej stanu jej zdrowia oraz wyciąg z księgi wieczystej lokalu. W odpowiedzi na powyższe pismo Zastępca Burmistrza Dzielnicy \[...\] w piśmie z dnia \[...\] lutego 2022 r. wyjaśnił, że w przypadku wnioskodawczyni przepisy obowiązującego prawa miejscowego nie dają możliwości odstąpienia od stosowania tzw. kryterium powierzchniowego, ponieważ nie można zaliczyć jej do osób, o których mowa w § 7 ust. 2 uchwały Nr XXIII/669/2019\. W lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\], w którym zamieszkuje wnioskodawczyni ponad dwukrotnie zostało przekroczone tzw. kryterium powierzchniowe uprawniające do udzielenia pomocy mieszkaniowej, a każda z osób zajmujących lokal ma do dyspozycji osobny pokój. Znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja medyczna nie wskazuje natomiast na konieczność zapewnienia specjalnych warunków mieszkaniowych. Tym samym nie można uznać, że w związku z warunkami mieszkaniowymi wnioskodawczyni znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej. Natomiast odnośnie przedłożonej kopii umowy najmu pokoju wyjaśnił, że § 7 ust. 3 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 nie może mieć zastosowania do wnioskodawczyni, ponieważ zamieszkuje w lokalu z osobą spokrewnioną, tj. bratem i zajmuje nieodpłatnie 1 pokój. W tej sytuacji, przy rozstrzyganiu wniosku należało uwzględnić powierzchnię mieszkalną całego lokalu. W skardze na uchwałę Zarządu Dzielnicy \[...\] z dnia 15 grudnia 2021 r. nr \[...\] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skargi skarżąca nie zgodziła się z argumentacją organu dotyczącą przekroczenia kryterium powierzchniowego. Podała, że jest osobą samotną, w podeszłym wieku, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z bratem zameldowanym w tym samym lokalu, zajmują osobne pomieszczenia. Lokal jest współwłasnością wnuków brata, a ona zajmuje na zasadzie użyczenia pomieszczenie o powierzchni 9 m2, co nie zabezpiecza przewidzianych dla 1-osobowego gospodarstwa domowego 10 m2 powierzchni mieszkalnej. Skarżąca zaznaczyła też, że z współwłaścicielami lokalu nie ma dobrych relacji. Jest zagrożona bezdomnością, a z uwagi na jej bardzo zły stan zdrowia, organ podejmując uchwałę powinien mieć na uwadze zwolnienie jej z kryterium metrażowego i zastosować § 7 ust. 4 uchwały Nr XXIII/669/2019, czego nie uczynił. W konkluzji podkreśliła, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, rodzinnej, zdrowotnej i społecznej, czego organ nie zbadał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że do zakwalifikowania sprawy do realizacji i umieszczenia osoby w rejestrze gospodarstw domowych oczekujących na pomoc mieszkaniową z zasobu Miasta \[...\], konieczne jest spełnienie wszystkich kryteriów ustawowych oraz kryteriów prawa miejscowego, w tym m.in. kryterium dochodowego i powierzchniowego. Podnoszony przez skarżącą przepis że § 7 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały Nr XXIII/669/2019 stanowi, że tzw. kryterium powierzchniowe nie dotyczy osób, które zamieszkują w lokalach niedostosowanych do rzeczywistych, udokumentowanych potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności lub udokumentowanego stanu zdrowia, jeżeli dostosowanie nie jest możliwe. Natomiast zgodnie z § 7 ust. 4 ww. uchwały zarząd dzielnicy na podstawie analizy i oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy może postanowić o zwolnieniu z kryterium powierzchniowego, jeżeli wnioskodawca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej, lub społecznej i byłoby to zgodne z zasadami współżycia społecznego. W związku z powyższym organ zaznaczył, że orzeczenie z \[...\] marca 2017 r. o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności M. S., w pozycji nr 10, dotyczącej prawa do zamieszkania w oddzielnym pokoju zawiera zapis "nie wymaga". Organ wydający orzeczenie, uwzględniając dokumentację medyczną skarżącej jednoznacznie stwierdził, że z uwagi na stan zdrowia nie wymaga ona szczególnych warunków mieszkaniowych. Natomiast zawarty w zaświadczeniu lekarskim z \[...\] marca 2019 r. zapis "(...) pacjentka wymaga odpowiednich warunków mieszkaniowych to znaczy własnego pokoju, ciszy i spokoju. Obecnie takich warunków nie posiada, co jest zagrożeniem dla jej zdrowia." nie ma odzwierciedlenia w stanie faktycznym, gdyż jak podaje sama skarżącą zajmuje jeden pokój w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\]. Zajmowanie najmniejszego pokoju przez skarżącą wynika z umowy zawartej pomiędzy nią, a jej bratem (dostarczonej już po rozpatrzeniu sprawy przez Zarząd Dzielnicy \[...\]). Organ podkreślił jednocześnie, że Miasto \[...\] udzielało już skarżącej pomocy mieszkaniowej m.in. w formie zamiany lokalu, gdyż zgodnie z decyzją z \[...\].07.1990 r. Urząd Dzielnicy \[...\] przydzielił M. S. lokal nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] na czas nieokreślony. Osobą uprawnioną do wspólnego zamieszkiwania wraz ze skarżącą był jej ojciec. Skarżącą w 1998 r. wykupiła z 80% bonifikatą od Miasta \[...\] zajmowany lokal za kwotę 29 417,60 zł. Następnie sprzedała je bratu, zabezpieczając swoje potrzeby mieszkaniowe w tym mieszkaniu przy pomocy najbliższej rodziny, jednocześnie pozbawiając się własności lokalu. Z oświadczenia skarżącej wynika bowiem, że od 1991 r. nie zmieniała miejsca zamieszania i stale mieszka w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\]. W lokalu tym przekroczone jest kryterium powierzchniowe, które w dniu rozpatrywania wniosku dla 2 osób zamieszkujących w jednym lokalu (pomimo prowadzenia dwóch odrębnych gospodarstw domowych) wynosiło 13 m2 powierzchni mieszkalnej. Natomiast lokal nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] składa się z 3 pokoi z kuchnią o powierzchni mieszkalnej 36,62 m2, a każda z osób zajmujących lokal miała do dyspozycji osobny pokój. Jednocześnie odnosząc się do przedłożonej przez skarżącą kopii umowy najmu pokoju o powierzchni ok. 9 m2 w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] organ wyjaśnił, że § 7 ust. 3 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 ma zastosowanie w przypadku, jeżeli część lokalu zajmowana jest przez osoby niespokrewnione z gospodarstwem domowym wnioskodawcy, które prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, wówczas przy ustalaniu powierzchni liczy się wyłącznie powierzchnię wynajmowaną przez gospodarstwo domowe wnioskodawcy o ile, co najmniej od 2 lat zamieszkuje w tej części lokalu na podstawie odrębnej umowy i przez ten czas rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych w urzędzie skarbowym na terenie Miasta, bez względu na to, czy osiąga dochód. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku skarżącej, ponieważ zamieszkuje w lokalu z osobą spokrewnioną, tj. bratem. W tej sytuacji przy rozstrzygnięciu wniosku o pomoc mieszkaniową należało uwzględnić powierzchnię mieszkalną całego lokalu. Organ podkreślił jednocześnie, że przed podjęciem uchwały o odmowie zakwalifikowania do realizacji wniosku skarżącej dołożył wszelkich starań, aby szczegółowo i wnikliwie przeanalizować sytuację mieszkaniową, materialną i zdrowotną zainteresowanej. Zakwalifikowanie do realizacji wniosku skarżącej z pominięciem tzw. kryterium powierzchniowego (§ 7 ust. 1 uchwały) byłoby natomiast niezgodne z przepisami obowiązującego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl zaś art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oceniając dopuszczalność skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2021 r. wskazać należy, że podstawę prawną jej wydania stanowiły m.in. przepisy uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., która - jako prawo miejscowe - określa zasady, na jakich są wynajmowane mieszkańcom Warszawy lokale znajdujące się w dyspozycji Miasta. Spełnienie przez osobę wnioskującą o pomoc mieszkaniową określonych w tej uchwale wymagań prowadzi do umieszczenia jej kandydatury na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego. W takiej sytuacji przedmiotem uchwały organu wykonawczego jednostki samorządu gminnego (jej jednostki pomocniczej) jest zakwalifikowanie i umieszczenie osoby ubiegającej się o najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy na liście osób oczekujących na najem lokalu. Uchwała ta, nie będąca decyzją administracyjną, a aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, jest aktem z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.) i kończy pierwszy etap postępowania, obowiązującego przy udzielaniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Działanie organu wykonawczego jednostki samorządowej (w tym wypadku zarządu dzielnicy), nie stanowi więc oferty zawarcia umowy najmu ani negocjacji i nie ma charakteru cywilnoprawnego, a ma charakter administracyjnoprawny. Uchwała taka rozstrzyga bowiem o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Dopiero po skierowaniu przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy najmu lokalu, następuje drugi etap postępowania, w którym osoba wnioskująca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu. Ten etap, którego zakończeniem jest zawarcie umowy, ma już charakter cywilnoprawny. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała z dnia \[...\] grudnia 2021 r. o odmowie zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu \[...\] rozstrzyga kwestię możliwości udzielenia pomocy w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Uchwała ta podlega zatem kognicji sądu administracyjnego. W postępowaniu zakończonym zaskarżoną uchwałą nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, niemniej jednak w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2021 r. o ochronie praw lokatorów (Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.) ustawodawca określił działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej. Nie można zatem stwierdzić, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do postępowania zakończonego wydaniem aktu z zakresu administracji publicznej. W szczególności zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 K.p.a. pozostaje w korelacji z § 32 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019 m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., który nakazuje organowi poddać wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową szczegółowej analizie uwzględniającej przesłanki określone w punktach 1 - 6\. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej został prawidłowo rozpatrzony w oparciu o przepisy ww. uchwały. Organ ustalił bowiem wszystkie okoliczności faktyczne kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie § 4 w związku z § 7 ust. 1 i § 32 ust. 6 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., w oparciu o stan prawny obowiązujący do 1 lipca 2021 r. W świetle ww. przepisów pomoc mieszkaniowa jest kierowana do osób zamieszkujących na terenie \[...\], które spełniają zarówno kryterium powierzchniowe, jak i dochodowe, o ile nie zachodzą inne przesłanki wynikające z zapisów uchwały, mające wpływ na rozstrzygnięcie wniosku. O rodzaju udzielonej pomocy (najem socjalny, najem lokalu na czas nieoznaczony) decyduje osiągany dochód. Informacje uzyskane w toku analizy mogą stanowić podstawę do odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W niniejszej sprawie organ odmówił zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej z uwagi na niespełnienie kryterium powierzchniowego. Jak ustalił organ, skarżąca od 1991 r. mieszka nieprzerwanie w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\]. Lokal ten został przydzielony skarżącej decyzją z \[...\] lipca 1990 r. przez Urząd Dzielnicy \[...\] na czas nieokreślony. Osobą uprawnioną do wspólnego zamieszkiwania wraz ze skarżącą był jej ojciec. Skarżącą w 1998 r. wykupiła ten lokal z 80% bonifikatą od Miasta \[...\]. Następnie sprzedała lokal bratu T. S., a on z kolei w 2006 r. darował ten lokal ich bratu J. S. Następnie J. S. w 2018 r. przekazał ten lokal członkom swojej rodziny. Lokal nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] składa się z trzech pokoi oraz kuchni, a powierzchnia mieszkalna tego lokalu wynosi 36,62 m2\. W lokalu tym zamieszkują 2 osoby tj. skarżąca oraz jej brat. Przepis § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019, w wersji mającej zastosowanie w niniejszej sprawie, stanowił natomiast, że przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy uznaje się sytuację, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego powierzchnia mieszkalna wynosi nie więcej niż 7 m2 w przypadku zamieszkiwania w tym lokalu 1 osoby, powiększone o dodatkowe 6 m2 na każdą kolejną zamieszkującą w tym lokalu osobę. W lokalu zamieszkiwanym przez skarżącą kryterium powierzchniowe przewidziane uchwałą uprawniające do udzielenia pomocy mieszkaniowej przekroczone jest zatem ponad dwukrotnie, gdyż w przypadku zamieszkiwania w lokalu 2 osób wynosi ono 13 m2\. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie zachodziły uzasadnione przesłanki, o których mowa w § 7 ust. 4 uchwały Nr XXIII/669/2019 do zwolnienia skarżącej z warunku powierzchniowego, o którym mowa w § 7 ust. 1 tej uchwały. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika bowiem, aby skarżąca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajdowała się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Skarżąca wyzbyła się w przeszłości własności lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] na rzecz swojego brata, zabezpieczając jednocześnie swoje potrzeby mieszkaniowe w tym lokalu przy pomocy rodziny. Z przedłożonej przez skarżącą dokumentacji medycznej nie wynika natomiast aby w związku ze stanem zdrowia oraz orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności wymagała ona szczególnych warunków mieszkaniowych. Według zaświadczenia lekarskiego z \[...\] marca 2019 r. stan zdrowia skarżącej wymaga własnego pokoju, ciszy i spokoju. Te warunki są jednak w ocenie Sądu spełnione, gdyż skarżąca ma zapewniony w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] własny pokój, a w lokalu tym zamieszkują tylko 2 dorosłe osoby Zaznaczyć przy tym należy że to skarżąca ubiegając się o przyznanie pomocy mieszkaniowej zobowiązana była przedstawić organowi wszystkie informacje oraz udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu, niezbędne do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, w tym te wskazujące, że w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Spoczywający na organie obowiązek poddania wniosku o przyznanie pomocy mieszkaniowej szczegółowej analizie nie oznacza bowiem, że strona może zachowywać się biernie w toku postępowania zainicjowanego jej wnioskiem, co powoduje, że również na stronie ubiegającej się o przyznanie pomocy mieszkaniowej spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone, korzystne skutki prawne. Odnośnie natomiast przedłożonej przez skarżącą, już po wydaniu zaskarżonej uchwały, kopi umowy najmu pokoju o pow. 9 m2 w lokalu nr \[...\] przy \[...\] w \[...\] zawartej z bratem, słusznie zauważył organ, że w świetle § 7 ust. 3 uchwały Nr XXIII/669/2019, w sytuacji, gdy w lokalu zamieszkują osoby spokrewnione nie ma podstaw do obliczenia warunków powierzchniowych wyłącznie w oparciu o powierzchnię wynajmowanego pokoju tj. 9 m2\. W tej sytuacji, przy rozstrzyganiu wniosku należy uwzględnić powierzchnię mieszkalną całego lokalu. Biorąc powyższe pod uwagę, brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała w części odmawiające zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej została wydana z naruszeniem prawa. Organ prawidłowo odmówił zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej w sytuacji, gdy skarżąca nie spełniła kryterium powierzchniowego określonego w § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019, a jednocześnie nie zaszły przesłanki do odstąpienia od tego kryterium wskazane w ust. 2-4 tego paragrafu. Jednocześnie należy zaznaczyć, że wydanie przez organ zaskarżonej uchwały nie pozbawia skarżącej możliwości ubiegania się o przyznanie pomocy mieszkaniowej w przypadku zmiany okoliczności faktycznych skutkujących spełnieniem kryteriów określonych w uchwale Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

11 maja 2023

Symbol z opisem

[6219 Inne o symbolu podstawowym 621 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6219-inne-o-symbolu-podstawowym-621)

Hasła tematyczne

Samorząd terytorialny

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Dorota Kozub-Marciniak Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/ Karolina Kisielewicz

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001634)  
art. 151 · Dz.U. 2023 poz. 1634

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III OSK 3664/21 · 28 lutego 2024Wyrok NSA z 28 lutego 2024 r., III OSK 3664/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-3664-21-wyrok-nsa-z-2024-02-28--iii-osk-3664-21)
* [Sygnatura: III OSK 3738/21 · 28 lutego 2024Wyrok NSA z 28 lutego 2024 r., III OSK 3738/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-osk-3738-21-wyrok-nsa-z-2024-02-28--iii-osk-3738-21)
* [Sygnatura: II SA/Wa 2141/23 · 28 lutego 2024Postanowienie WSA w Warszawie z 28 lutego 2024 r., II SA/Wa 2141/23](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2141-23-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2024-02-28--ii-sa-wa-2141-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/319E0B2724)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-906-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-02-29--ii-sa-wa-906-23#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B906%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B29%2Blutego%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B906%252F23)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
