Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 335/24

Wyrok WSA w Warszawie z 22 stycznia 2025 r., II SA/Wa 335/24

Wynik

Stwierdzono wydanie uchwały z naruszeniem prawa

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

22 stycznia 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J.K. i S. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy \[...\] z dnia \[...\] listopada 2023 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej Dzielnicy \[...\] do rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B335%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bstycznia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bwydanie%2Buchwa%25C5%2582y%2Bz%2Bnaruszeniem%2Bprawa.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B335%252F24)

## Uzasadnienie

Przedmiotem skargi J. K. i S. K. (dalej: "Skarżący") jest uchwała Zarządu Dzielnicy \[...\] (dalej: "Zarząd Dzielnicy", "organ") z dnia \[...\] listopada 2023 r. nr \[...\] stwierdzająca brak właściwości miejscowej organu do rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej. Z akt sprawy wynika, że S. K. oraz jej małżonek J. K. w dniu \[...\] marca 2023 r. złożyli do Urzędu Dzielnicy \[...\] wniosek o udzielenie pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu \[...\]. W punkcie 1.4 wniosku "Adres zamieszkania wnioskodawcy" wskazali "nie posiadam". W uzasadnieniu wniosku podali natomiast, że związek małżeński zawarli w dniu \[...\] września 2021 r. Obecnie przebywają w zakładach karnych, jednak planują prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego. Swoją przyszłość wiążą z Dzielnicą \[...\] (jak zaznaczyła Skarżąca: "mąż chce się "odciąć" od \[...\]"). Skarżąca posiadała adres zameldowania w \[...\] przy ul. \[...\]. Ostatnie miejsce zameldowania Skarżącego to \[...\]. Skarżący jest uprawniony do otrzymania lokalu socjalnego. Powołaną na wstępie uchwałą Zarząd Dzielnicy stwierdził brak właściwości do rozpatrzenia wniosku Skarżących (§ 1). Wykonanie uchwały organ powierzył Burmistrzowi Dzielnicy \[...\] (§ 2). Określił, że uchwała podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej \[...\] oraz, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3). Podstawę prawną uchwały stanowił § 6 pkt 8 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. nr XLVI/1422/2008 w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r., poz. 6725), dalej: "uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. nr XLVI/1422/2008", oraz § 31 ust. 3 Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r. poz. 14836 ze zm.), dalej: "uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019". W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że S. S. (obecnie \[...\]) do dnia \[...\] października 2015 r. zameldowana była w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\]. Tytułem prawnym do lokalu legitymuje się matka Skarżącej – M. S., która obecnie w lokalu tym mieszka z mężem. Lokal obejmuje 1 pokój i kuchnię o powierzchni użytkowej 27,90 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 17,50 m2\. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że Skarżąca od 2000 r. przychodziła do matki do ww. lokalu sporadycznie, ostatni raz była tam w grudniu 2014 r. Jak podała Skarżąca, po opuszczeniu przedmiotowego lokalu pomieszkiwała grzecznościowo u różnych znajomych np. w \[...\] lub \[...\]. W dniu \[...\] maja 2018 r. została osadzona i aktualnie przebywa w Areszcie Śledczym \[...\]. Zakończenie odbywania kary pozbawienia wolności przypada na \[...\] października 2026r. W dniu \[...\] września 2021 r. w areszcie śledczym Skarżąca zawarła związek małżeński z J. K., który do dnia \[...\] grudnia 2018 r. zameldowany był w lokalu \[...\] przy ul. \[...\]. Zgodnie z wyrokiem sądu z dnia 9 grudnia 2015 r. orzekającym eksmisję z ww. lokalu Skarżący otrzymał uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Skarżący nadal przebywa w zakładzie karnym, a termin jego opuszczenia określono na \[...\] grudnia 2031 r. Organ wskazał, że Skarżący nie osiągają dochodu. Podał nadto, że zgodnie z § 31 ust. 3 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019, wniosek o pomoc mieszkaniową powinien być złożony w dzielnicy właściwej dla miejsca zamieszkania. Uwzględniając powyższe Komisja Mieszkaniowa negatywnie zaopiniowała wniosek Skarżących w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej. Organ zaznaczył, że Skarżąca od 2000 r. nie zamieszkiwała w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] i nie wykazała oraz nie potwierdziła innego miejsca zamieszkania w Dzielnicy \[...\]. Wskazała jedynie miejsca zamieszkania poza \[...\]. W związku z tym organ rozstrzygnął o braku właściwości miejscowej Dzielnicy \[...\] do rozpatrzenia wniosku o uzyskanie pomocy mieszkaniowej. Pismem z dnia 6 lutego 2024 r. S. K. i J. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę wnosząc o jej uchylenie i przekazanie organowi do ponownego rozpatrzenia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej, ewentualnie o zmianę zaskarżonej uchwały i przyznanie prawa do otrzymania pomocy mieszkaniowej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem podstawowych praw człowieka i nosi cechy dyskryminacji osób pozbawionych wolności. Nadto podjęta została w oparciu o wyjęte z kontekstu daty dotyczące niezamieszkiwania przez S. K. w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\]. Podano również, że w złożonym do Dzielnicy \[...\] wniosku Skarżący jasno określili, że po opuszczeniu zakładów karnych swoją przyszłość wiążą z Dzielnicą \[...\], z którą to Skarżąca jest związana od urodzenia. Wskazano, że S. K. w przedmiotowym lokalu była zameldowana od dnia \[...\] maja 1981 r. do dnia \[...\] października 2015 r. Nieprawdą jest jednak, że nie zamieszkiwała w tym lokalu, czy że ostatni raz była w tym lokalu w 2014 r. Dalej wskazano, że w 2015 r. Skarżąca zgodziła się na wymeldowanie z mieszkania, gdyż w tamtym czasie od około trzech lat mieszkała w \[...\] i wszelkie swoje plany wiązała z pobytem w tym kraju. W związku z pobytem za granicą Skarżąca odwiedzała mamę raz na miesiąc lub raz na kilka miesięcy. Skarżąca nie zamieszkiwała w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] od marca 2001 r. do dnia \[...\] grudnia 2001 r., od dnia \[...\] marca 2003 r. do dnia \[...\] czerwca 2003 r. oraz od dnia \[...\] kwietnia 2006 r. do dnia \[...\] września 2010 r. gdyż w powyższych okresach przebywała w aresztach śledczych i zakładach karnych. Jednakże w okresach między pobytami w tych placówkach oraz po wyjściu z zakładu karnego, zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu. Podkreślono, że sytuacje życiowe takie jak pobyt w zakładzie karnym oraz emigracja nie mogą mieć wpływu na decyzję o zakwalifikowaniu do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zaznaczono również, że wydając zaskarżoną uchwałę organ nie wskazał gdzie Skarżący powinni złożyć wniosek o udzielenie pomocy mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Motywując wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm.), dalej: "u.s.g.", na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Z kolei zgodnie z art. 40 ust. 2 pkt 3 u.s.g., na podstawie tej ustawy organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie zasad zarządu mieniem gminy. Uchwały Rady \[...\], zarządzenia Prezydenta \[...\], czy uchwały zarządów dzielnic w zakresie gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Miasta, są działaniami organów podejmowanymi w imieniu osoby prawnej jaką jest Miasto i odnoszą się do sfery właściciela w rozumieniu prawa cywilnego. Stąd zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy \[...\] nie jest uchwałą w sprawach z zakresu administracji publicznej. Motywując wniosek o oddalenie skargi jako merytorycznie nieuzasadnionej organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale. Za pismem z dnia 18 lipca 2024 r. Skarżący złożył do akt sprawy: - "Zaświadczenie" wystawione w dniu \[...\] lipca 2024 r. przez Dyrektora Zakładu Karnego w \[...\], z którego wynika, że J. K. przebywa w jednostce penitencjarnej jako skazany. Jako początek kary wskazano \[...\] października 2013 r., a przewidywany termin zakończenia kary - \[...\] czerwca 1933 r., - "Zaświadczenie" wystawione w dniu \[...\] lutego 2024 r. przez Dyrektora Zakładu Karnego w \[...\], w którym wskazano, że S. K. odbywa w tutejszej jednostce karę pozbawienia wolności. W jednostkach penitencjarnych przebywała w okresach: \[...\] marca 2001 r. - \[...\] grudnia 2001 r., \[...\] marca 2003 r. - \[...\] czerwca 2003r., \[...\] października 2003 r. - \[...\] listopada 2006 r., \[...\] grudnia 2007 r. - \[...\] kwietnia 2008r., \[...\] lipca 2008 r. - \[...\] września 2010 r., \[...\] grudnia 2015 r. - \[...\] grudnia 2015 r., \[...\] września 2017 r. - \[...\] października 2017 r., \[...\] maja 2018 r. - \[...\] października 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Zaskarżona uchwała stanowi akt, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z ww. przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Do zaskarżenia tego typu aktów zastosowanie ma art. 53 § 2a p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Wskazać należy jednocześnie, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (CBOSA) stwierdził, iż uchwała Zarządu Dzielnicy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, jest innym niż prawo miejscowe aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. NSA stwierdził ponadto, że jest to rozstrzygnięcie indywidualne, gdyż rozstrzyga, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Jakkolwiek powyższy pogląd został wyrażony przez NSA na podstawie przepisów uprzednio obowiązującej uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. nr LVIII/1751/2009 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.), to jednak zachowuje aktualność na gruncie niniejszej sprawy. Podkreślenia wymaga, że podjęta w niniejszej sprawie przez Zarząd Dzielnicy uchwała o stwierdzeniu braku właściwości do rozpatrzenia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej również stanowi akt z zakresu administracji publicznej, nie jest to bowiem rozstrzygnięcie sprawy o cywilnym charakterze. Działanie organu wykonawczego jednostki samorządowej w tego rodzaju sprawie nie ma charakteru cywilnoprawnego, ma charakter administracyjnoprawny i podlega kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z prawem (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 2011/22, CBOSA). W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do odrzucenia skargi z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Odnośnie do aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Stosownie natomiast do treści art. 94 ust. 1 u.s.g., nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkom przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem (ust. 2 zd. pierwsze). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną zaskarżonej uchwały indywidualnej w sprawie wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej stanowiła uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019, która zawiera zarówno przepisy materialne jak i procesowe - reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej przyjęcia. Uchwała ta wydana została na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1182 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 4 ustawy, gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy (art. 20 ust. 1 ustawy). Ustawa nie określa materialnoprawnych przesłanek zakwalifikowania do kategorii osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego z zasobów mieszkaniowych gminy, pozostawiając na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy radzie gminy kompetencję do ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Z art. 21 ust. 3 pkt 5 ww. ustawy wynika, że zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy powinny określać́ tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2017 r, wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16 wyraźnie wskazał, że z przepisów uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także z przepisów art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach wniosków o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać́ praworządnie oraz uwzględniać́ interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając, że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art. 7 k.p.a. Stanowisko to należy odnieść do spraw rozstrzyganych przez Zarządy Dzielnic m.st. Warszawy na podstawie aktualnie obowiązującej regulacji prawnej, tj. uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019\. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o braku właściwości do rozpatrzenia wniosku Skarżących organ wskazał § 31 ust. 3 ww. uchwały. Jednocześnie podał, że zgodnie z treścią tego przepisu "wniosek o pomoc mieszkaniową powinien być złożony w dzielnicy właściwej dla miejsca zamieszkania". Oznacza to, że organ podejmując rozstrzygnięcie pominął rzeczywiste brzmienie § 31 ust. 3 ww. uchwały, co legło u podstaw uwzględnienia skargi. Podkreślić należy, że powołaną przez organ zasadę ogólną wyrażoną w § 31 ust. 3 ww. uchwały precyzuje punkt 9 określając, że w przypadku wnioskodawców przebywających w aresztach śledczych lub zakładach karnych (a z taką sytuacją bezspornie mamy do czynienia w niniejszej sprawie) - wniosek powinien być złożony w dzielnicy, w której wnioskodawca posiadał udokumentowane miejsce zamieszkania przed osadzeniem. Nie stosując ww. przepisu w powołanym brzmieniu organ nie ocenił w sposób prawidłowy okoliczności faktycznych sprawy, a zatem co najmniej przedwcześnie rozstrzygnął o braku właściwości miejscowej Dzielnicy \[...\] do rozpatrzenia wniosku. Jako podstawę faktyczną zaskarżonej uchwały organ wskazał okoliczność niezamieszkiwania Skarżącej w lokalu nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\] (Dzielnica \[...\]) od 2000 r. Jednocześnie zaznaczył, że Skarżąca nie potwierdziła innego miejsca zamieszkania wskazując jedynie miejsca pobytu pod \[...\] (\[...\], \[...\]). Stwierdził, że Skarżąca została osadzona w placówce penitencjarnej w dniu \[...\] maja 2018 r., a zatem przed osadzeniem nie posiadała miejsca zamieszkania w ww. Dzielnicy. Powyższe ustalenia zostały dokonane z naruszeniem art. 7 k.p.a. oraz § 32 ust. 1 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019, który to przepis nakazuje wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową poddać szczegółowej analizie. Za akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia \[...\] czerwca 2000 r. sygn. akt \[...\] Sąd Rejonowy \[...\] orzekł eksmisję S. S. (obecnie K.) z lokalu mieszkalnego nr \[...\] przy ul. \[...\] w \[...\]. Natomiast decyzją Prezydenta \[...\] z dnia \[...\] października 2015r. nr \[...\] orzeczono o wymeldowaniu S. S. z pobytu stałego z ww. lokalu. W uzasadnieniu wskazano, że najemcą lokalu jest M. S. (matka Skarżącej), która wyjaśniła, że córka wyprowadziła się z ww. lokalu niedługo po wydaniu ww. wyroku Sądu o eksmisji. Po wyprowadzce przychodziła do mieszkania sporadycznie, ostatni raz była w grudniu 2014 r. Zaznaczono również, że w toku postępowania nie zdołano ustalić aktualnego miejsca pobytu S. S. Skarżąca, wezwana przez organ do uzupełnienia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej poprzez "udokumentowanie gdzie zamieszkiwała (...) po tej dacie", tj. po roku 2000, w piśmie z dnia \[...\] czerwca 2023 r. wskazała, że nie posiada żadnej dodatkowej dokumentacji, podała natomiast adresy, pod którymi przebywała (a nie zamieszkiwała) podkreślając, że "są to (...) krótkoterminowe pobyty u znajomych dalszych lub bliższych, którzy oferowali mi swoją pomoc, abym miała dach nad głową". Adresy te znajdują się w miejscowości \[...\] i \[...\]. Skarżąca zaznaczyła również: "od 2018 r. następny raz przebywam w zakładzie karnym", co oznacza, że nie jest to pierwszy pobyt Skarżącej w takiej placówce. Organ nie zweryfikował jednak tej informacji i nie wezwał Skarżącej o wyjaśnienie tej kwestii błędnie poprzestając na "Zaświadczeniu" z dnia \[...\] października 2022 r. wystawionym przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego w \[...\], który wskazuje jedynie na aktualny pobyt Skarżącej w tej jednostce (początek kary: \[...\] maja 2018 r., orzeczony koniec kary: \[...\] października 2026 r.), nie wymieniając ewentualnych, poprzednich miejsc i terminów osadzenia. Tymczasem z "Zaświadczenia" wystawionego w dniu \[...\] lutego 2024 r. przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w \[...\] (załącznik do skargi) wynika, że S. K. przebywała w jednostkach penitencjarnych w okresach: \[...\] marca 2001 r. - \[...\] grudnia 2001 r., \[...\] marca 2003 r. - \[...\] czerwca 2003 r., \[...\] października 2003 r. - \[...\] listopada 2006 r., \[...\] grudnia 2007 r. - \[...\] kwietnia 2008 r., \[...\] lipca 2008r. - \[...\] września 2010 r., \[...\] grudnia 2015 r. - \[...\] grudnia 2015 r., \[...\] września 2017 r. - \[...\] października 2017 r. oraz obecnie w okresie: \[...\] maja 2018 r. - \[...\] października 2026 r. W istocie zatem Skarżąca pierwszy raz została osadzona w placówce penitencjarnej w dniu \[...\] marca 2001 r., a więc niedługo po tym jak wyprowadziła się z lokalu mieszkalnego przy nr \[...\] przy ul. \[...\] (co - jak ustalono - miało miejsce po wydaniu wyroku Sądu Rejonowego z dnia \[...\] czerwca 2000 r. sygn. akt \[...\]). Uwzględniając powyższe organ powinien zatem rozważyć, czy ostatnim "udokumentowanym miejscem zamieszkania" Skarżącej przed osadzeniem, o którym mowa w § 31 ust. 3 pkt 9 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019, jest lokal nr \[...\] przy ul. \[...\]. Powinien również wziąć pod uwagę, że Skarżąca po raz pierwszy została osadzona w jednostce penitencjarnej w 2001 r., a po tej dacie - jak sam wskazała - jedynie krótkotrwale przebywała pod adresami poza \[...\] (w \[...\] i \[...\]). Okoliczności pobytu Skarżącej w tych miejscowościach nie zostały przy tym potwierdzone jakakolwiek dokumentacją. Wszystkie powyższe okoliczności organ powinien uwzględnić ponownie rozpatrując wniosek u udzielenie pomocy mieszkaniowej. W razie potrzeby organ powinien dokonać dodatkowych ustaleń. Przede wszystkim jednak na organie spoczywa obowiązek rozpatrzenia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej na podstawie pełnego, prawidłowego brzmienia przepisów uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. nr XXIII/669/2019, w tym § 31 ust. 3 pkt 9, który na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia miał zastosowanie w sprawie. Podkreślić należy, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania stoją na straży praworządności (art. 6 k.p.a.), z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Tych zasad, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie respektowano. Z tych względów, biorąc pod uwagę datę wydania zaskarżonej uchwały, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 i art. 94 ust. 1 i 2 u.s.g., orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

12 marca 2024

Symbol z opisem

[6219 Inne o symbolu podstawowym 621 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6219-inne-o-symbolu-podstawowym-621)

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Arkadiusz Koziarski. Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/ Sławomir Antoniuk

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000040)  
art. 101 ust 1, art. 94 ust. 1 i ust. 2 art. 90 ust. 1, · Dz.U. 2023 poz. 40

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 1041/24 · 22 stycznia 2025Wyrok WSA w Warszawie z 22 stycznia 2025 r., II SA/Wa 1041/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1041-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-1041-24)
* [Sygnatura: II SA/Wa 1937/24 · 22 stycznia 2025Postanowienie WSA w Warszawie z 22 stycznia 2025 r., II SA/Wa 1937/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1937-24-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-1937-24)
* [Sygnatura: II SA/Wa 1936/24 · 22 stycznia 2025Postanowienie WSA w Warszawie z 22 stycznia 2025 r., II SA/Wa 1936/24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1936-24-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-1936-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/AD814F73F2)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-335-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-01-22--ii-sa-wa-335-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B335%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bstycznia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BStwierdzono%2Bwydanie%2Buchwa%25C5%2582y%2Bz%2Bnaruszeniem%2Bprawa.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B335%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
