Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 2132/12

Wyrok WSA w Warszawie z 14 marca 2013 r., II SA/Wa 2132/12 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

14 marca 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spraw.), Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Stanisław Marek Pietras, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia \[...\] października 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wypłaty równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego - oddala skargę -

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B2132%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B14%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B2132%252F12)

## Uzasadnienie

Komendant Główny Policji decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] października 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej k.p.a.), art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. L. (dalej skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2012 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2012 r. w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że skarżący jest emerytem policyjnym od \[...\] czerwca 1989 r. Decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2002 r. Komendant Powiatowy Policji w J. przyznał skarżącemu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu. Przedmiotowe świadczenie skarżący pobierał do 2005 r., gdyż z dniem 1 stycznia 2006 r. weszły w życie przepisy nowelizujące rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. nr 100, poz. 919), które uchyliły postanowienia § 8, pozbawiając tym samym uprawnień do tego równoważnika osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Komendant Powiatowy Policji w J. na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w dniu \[...\] stycznia 2006 r. wydał decyzję nr \[...\], w której stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2002 r. o przyznaniu skarżącemu przedmiotowego świadczenia. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona nie wniosła odwołania, w związku z czym stało się ono prawomocne. Wnioskiem z dnia \[...\] września 2009 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. o stwierdzenie nieważności decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2006 r. na podstawie art.156 § 1 ust. 2 k.p.a. Komendant Wojewódzki Policji w W. decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] października 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności kwestionowanego rozstrzygnięcia, a Komendant Główny Policji decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2009 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie Komendanta Głównego Policji skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 138/10, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Wojewódzki Policji w W., realizując żądanie strony z dnia \[...\] września 2009 r., wydał decyzję nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2010 r., w której stwierdził nieważność decyzji nr \[...\] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia \[...\] stycznia 2006 r. o wygaśnięciu własnej decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2002 r. przyznającej skarżącemu prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W dniu \[...\] lutego 2012 r. skarżący wystąpił do Komendanta Głównego Policji o stwierdzenie nieważności ww. decyzji na podstawie przepisów art. 156 k.p.a. Komendant Główny Policji postanowieniem nr \[...\] z dnia \[...\] marca 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2010 r. Następnie w wyniku rozpatrzenia okoliczności faktycznych i prawnych w sprawie, decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. Komendant Główny Policji odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. Pomimo prawidłowego pouczenia o przysługującym stronie środku zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z dnia \[...\] maja 2012 r. skarżący zażądał stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. nr \[...\]. W dniu \[...\] czerwca 2012 r. Komendant Główny Policji wydał decyzję nr \[...\], w której działając w oparciu o przepis art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Główny Policji decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r. utrzymał w mocy własną decyzję nr \[...\] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr \[...\]. Decyzję Komendanta Głównego Policji nr \[....\] z dnia \[...\] lipca 2012 r. skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Komendant Powiatowy Policji w J. w odpowiedzi na wnioski skarżącego w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu w dniu \[...\] kwietnia 2011 r. wydał decyzję nr \[...\], w której odmówił naliczenia i wypłaty przedmiotowego świadczenia za lata 2006 - 2011\. Skarżący nie skorzystał z prawa wniesienia odwołania, natomiast złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 r. odrzucił skargę. Rozpoznając wniosek skarżącego z dnia \[...\] stycznia 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w W. decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr \[...\] Komendanta Powiatowego Policji w J. Pismem z dnia 29 maja 2011 r. skarżący wystapił o rozpatrzenie w trybie art. 156 § 1 k.p.a. decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 2012 r. Decyzją z dnia \[...\] lipca 2012 r. nr \[...\] Komendant Główny Policji odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia \[...\] lutego 2012 roku nr \[...\] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. nr \[...\] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata 2006 -20011\. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komendant Główny Policji decyzją nr \[...\] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe orzeczenie organu drugiej instancji skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Realizując wniosek skarżącego z dnia \[...\] stycznia 2012 roku Komendant Powiatowy Policji w J. decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2012 r. orzekł o odmowie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2012 r. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego od ww. orzeczenia, Komendant Wojewódzki Policji w W. decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszoinstancyjnego. Od ww. decyzji skarżący nie złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, lecz wnioskiem z dnia \[...\] maja 2012 r. wystąpił o stwierdzenie jej nieważności. Decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2012 r. Komendant Główny Policji odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. Ponownie analizując sprawę Komendant Główny Policji zbadał istnienie merytorycznych przesłanek stwierdzenia nieważności wydanej decyzji. Ustalił, że w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Jednocześnie organ drugiej instancji zaznaczył, iż skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazał jakimi wadami przedmiotowa decyzja jest obarczona. Do wniosku jako dowód dołączył w sprawie decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. Nr \[...\], której nieważność została stwierdzona decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2010 r. Decyzję Komendanta Głównego Policji nr \[...\] z dnia \[...\] października 2012 r. skarżący uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W bardzo obszernej skardze skarżący w zasadzie nie przedstawił konkretnych zarzutów w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, lecz szczegółowo opisał wszystkie postępowania toczące się z jego udziałem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja odpowiadają prawu. Na wstępie podnieść należy, że stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej stanowi odstępstwo od wyrażonej w przepisie art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. W związku z tym stosowanie instytucji stwierdzenia nieważności winno odbywać się tylko wyjątkowo i może dotyczyć jedynie decyzji obarczonych szczególnie ciężkimi kwalifikowanymi wadami, gdyż pozostawienie ich w obrocie prawnym jest nie do pogodzenia z zasadą praworządności. Przesłanki stwierdzenia nieważności zostały wyczerpująco wymienione w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. Z tego względu nie mogą one podlegać wykładni rozszerzającej, a powinny być interpretowane dosłownie. W sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wszczyna się postępowanie w nowej sprawie, a organ orzeka wyłącznie w kwestii nieważności decyzji lub jej niezgodności z prawem. Zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4) została skierowana do osoby niebędącą stroną w sprawie, 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Skarżący zarówno we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r., jak i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wskazał jakimi wadami jest obarczona ww. decyzja. Organ prawidłowo dokonał analizy, czy przy wydaniu przedmiotowej decyzji doszło do naruszenia wypełniającego którąkowiek z przesłanek opisanych w art 156 k.p.a. Przepis art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. odnosi się do naruszenia wszystkich rodzajów właściwości ustawowej organu administracji publicznej (miejscowej, rzeczowej i instancyjnej) oraz naruszenia właściwości delegacyjnej. W badanej decyzji nie nastąpiło naruszenie przepisów o właściwości. W świetle przepisu pkt 2 § 1 art. 156 oraz przyjętą linią orzeczniczą, decyzja wydana została bez podstawy prawnej, gdy : - dotyczy spraw z zakresu stosunków cywilnoprawnych, - dotyczy spraw nieobjętych w ogóle regulacją administracyjnoprawną, - wydana została w sprawie, w której przepis prawa nie przewiduje dokonania czynności w formie decyzji. Odnosząc wyżej wymienione okoliczności do decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r., nalezy stwierdzić, że organ prawidłowo ustalił, iż żadna z tych okoliczności nie miała miejsca. Nie można więc decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. przypisać wady rażącego naruszenia prawa. Z rażącym naruszeniem prawa nie może być utożsamiane każde, nawet oczywiste, naruszenie prawa. Nie każde bowiem naruszenie prawa dyskwalifikuje decyzję w takim stopniu, że niezbędna jest jej eliminacja z obrotu prawnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 763/11, Lex nr 1132129). Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa przez proste ich zestawienie ze sobą. Chodzi o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny, gdy charakter tego naruszenia powoduje, iż decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Tego rodzaju naruszenia nie sposób doszukać się w decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. Zastosowanie przesłanki stwierdzenia nieważności określonej w pkt 3 § 1 art. 156 wchodzi w grę w przypadku uznania, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Analizując przepis art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie toczyło się z udziałem strony, a decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. została skierowana do strony w rozumieniu przepisów k.p.a. i odebrana przez żonę skarżącego. Nie zachodzi też okoliczność wymieniona w pkt 5 § 1 art.156 k.p.a. czyli mająca chrakter trwały niewykonalność decyzji - tak z przyczyn faktycznych, jak i z przyczyn prawnych. Natomiast przesłanka nieważności określona w art. 156 § 1 pkt 6 k.p.a. to szczególny przypadek niewykonalności decyzji, mający charakter prawny. Już samo podjęcie wykonania decyzji miałoby znamiona czynu zagrożonego sankcją karną. Artykuł 156 § 1 pkt 7 k.p.a. jest przepisem odsyłającym. Przepis ten może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji jedynie wtedy, gdy przepis prawa materialnego wyraźnie stanowi, że określona w nim wadliwość decyzji powoduje jej nieważność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 1988 r., sygn. akt IV SA 941/87, publ. ONSA 1988, nr 1, poz. 30). Zatem chodzi tu o przypadki gdy przepis prawa materialnego wyraźnie przewiduje w danej sytuacji sankcję nieważności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 listopada 2012

Symbol z opisem

[6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6212-rownowaznik-za-brak-lokalu-mieszkalnego-i-za-remont-lokalu-mieszkalnego)

Hasła tematyczne

Policja

Skarżony organ

Komendant Policji

Sędziowie

Andrzej Kołodziej /przewodniczący sprawozdawca/ Ewa Pisula-Dąbrowska Stanisław Marek Pietras

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20112871687)  
art. 97 ust. 5 · Dz.U. 2011 nr 287 poz. 1687

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Wr 728/12 · 14 marca 2013Wyrok WSA we Wrocławiu z 14 marca 2013 r., IV SA/Wr 728/12 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-728-12-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2013-03-14--iv-sa-wr-728-12)
* [Sygnatura: IV SA/Wr 729/12 · 14 marca 2013Wyrok WSA we Wrocławiu z 14 marca 2013 r., IV SA/Wr 729/12 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-729-12-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2013-03-14--iv-sa-wr-729-12)
* [Sygnatura: II SA/Go 160/13 · 13 marca 2013Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 13 marca 2013 r., II SA/Go 160/13 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-160-13-postanowienie-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2013-03-13--ii-sa-go-160-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0277918BBA)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2132-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-14--ii-sa-wa-2132-12#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B2132%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B14%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B2132%252F12)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
