Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 1848/12

Wyrok WSA w Warszawie z 25 lutego 2013 r., II SA/Wa 1848/12 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

25 lutego 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia \[...\] lipca 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia wysokości premii oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B1848%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B25%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B1848%252F12)

## Uzasadnienie

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją nr \[...\] Szefa CBA z dnia \[...\] kwietnia 2012 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, iż wnioskiem z dnia \[...\] marca 2012 r. A. W. zwróciła się do Szefa CBA o stwierdzenie nieważności decyzji personalnej nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Powyższej decyzji strona zarzuciła rażące naruszenie przepisu art. 89 ust. 4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. nr 104, poz. 708 ze zm.), poprzez nieodniesienie się do przesłanek wymienionych w tym przepisie oraz naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. Szef CBA odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r., wydanej w sprawie ustalenia premii A. W. na okres od \[...\] stycznia 2012 r. do \[...\] czerwca 2012 r. w wysokości 1% uposażenia zasadniczego. W uzasadnieniu decyzji Szef CBA wskazał, iż w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka wydania decyzji bez podstawy prawnej, bowiem wskazany, jako podstawa prawna rozstrzygnięcia art. 89 ust. 4-4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym stanowił wystarczające umocowanie dla organu do działania, polegające na wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie. W ocenie organu, decyzja w przedmiocie ustalenia A. W. premii w okresie od dnia \[...\] stycznia 2012 r. do dnia \[...\] czerwca 2012 r. została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Motywem wydania decyzji personalnej nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r. było poinformowanie funkcjonariusza o wysokości zmiennego składnika uposażenia, jakim jest premia, z uwagi na długotrwałą nieobecność w służbie trwającą od \[...\] października 2009 r. Decyzję nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. A. W. zaskarżyła, poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego po zapoznaniu się z argumentami strony podniesionymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdził, iż wydanie decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2012 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji personalnej nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r. było w pełni uzasadnione. Organ zgodził się ze stroną, iż przepis art. 102 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym ma charakter gwarancyjny, co oznacza, że w przypadku wystąpienia zawartych w ww. przepisie okresów niewykonywania obowiązków służbowych (m.in. pozostawania w dyspozycji Szefa CBA), funkcjonariusz otrzyma za ten okres uposażenie. Jednakże wskazał, iż przepis art. 102 ustawy nie gwarantuje uposażenia w niezmiennej wysokości, gdyż przy obliczaniu należnego uposażenia nakazuje on uwzględniać również wszelkie wynikłe w tym okresie zmiany mające wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość. Może zatem wystąpić przypadek, w którym funkcjonariusz pozostający w dyspozycji Szefa CBA zostanie zawieszony w wykonywaniu obowiązków, a wtedy od najbliższego terminu płatności zostanie mu zawieszone 50% ostatnio należnego uposażenia, czy też sytuacja, w której funkcjonariusz pozostający w dyspozycji Szefa CBA zostanie ukarany karą dyscyplinarną dodatkową, w postaci okresowego pozbawienia premii. Wskazał także, iż premia jest co prawda stałym składnikiem uposażenia w wysokości od 1% do 30% uposażenia zasadniczego, jednakże zgodnie z treścią obowiązującego w dniu wydania decyzji personalnej nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r., art. 89 ust 4 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym jej wysokość jest zmienna i jest określana na każde półrocze danego roku kalendarzowego. Decyzja podjęta na podstawie art. 89 ust. 4-4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym jest decyzją uznaniową, a granice uznania administracyjnego wyznaczają z jednej strony przesłanki zawarte w powołanym przepisie, a z drugiej zaś reguły postępowania administracyjnego zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego określające obowiązki organu w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Organ odniósł się następnie do zarzutu, że decyzja personalna nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r., jak i wcześniej obowiązująca decyzja personalna nr \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2010 r. wydane zostały bez uzasadnienia, a przez to w sposób niedający możliwości kontroli i oceny, uzasadniający przekonanie o arbitralności decyzji. Tym samym w ocenie strony decyzje nie odpowiadały warunkom określonym przez treść art. 107 § 3 kpa. Organ podkreślił, że naruszenie art. 107 § 3 kpa miało miejsce, jednak nie może stanowić przesłanki do wzruszenia ostatecznej decyzji w trybie stwierdzenia jej nieważności. Takie naruszenie mieści się w kategorii niepełnego uzasadnienia decyzji i może być korygowane w ramach postępowania instancyjnego, nie ma natomiast charakteru rażącego naruszenia prawa lub braku podstawy prawnej, gdyż istotne przesłanki dla oceny zasadności ustalenia premii A. W. były ustalone i ocenione. Uwzględniając powyższe, organ stwierdził, iż decyzja personalna nr \[...\] Szefa CBA z dnia \[...\] grudnia 2011 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że uzasadnienie decyzji nie istniało w formie, która pozwala na jego merytoryczną kontrolę. Przede wszystkim do rażącego naruszenia prawa doszło w aspekcie wskazania w uzasadnieniu decyzji, iż Szef CBA dokonał oceny zaangażowania i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych funkcjonariusza w okresie jego przebywania na zwolnieniu lekarskim. Ponadto w dacie wydania decyzji pozostawała pod ochroną art. 102 ustawy o CBA, zgodnie z którym w przypadku choroby, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Istotą sądowej kontroli administracji publicznej jest ocena legalności zaskarżonego do sądu aktu, według stanu faktycznego i prawnego sprawy z dnia podjęcia tego aktu. W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle powyższych zasad, należy uznać, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Należy wskazać, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest ustalenie, czy decyzja administracyjna dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiące wyjątek od zasady stabilności decyzji, wymaga w związku z tym bezpośredniego ustalenia, że ostateczna decyzja dotknięta jest jedną z wad kwalifikowanych określonych w tym przepisie. W postępowaniu tym organ nie rozpatruje sprawy co do jej istoty, tak jak w postępowaniu odwoławczym, lecz rozstrzyga wyłącznie co do ważności decyzji. Zgodnie natomiast ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, o rażącym naruszeniu prawa, jako przesłance stwierdzenia nieważności decyzji, można mówić tylko wówczas, gdy proste zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu prawa wskazuje na ich oczywistą niezgodność (vide: wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 1996 r., sygn. akt III SA 565/95). Nie chodzi tu zatem o przypadki błędów w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Jeżeli więc przepis prawa dopuszcza możliwość rozbieżnej jego interpretacji, to wybór jednej z nich nie może być oceniany jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, nawet wówczas, gdy zostanie ona później uznana za nieprawidłową albo inna interpretacja zostanie uznana za słuszniejszą (vide: wyrok NSA z dnia 18 czerwca 1997 r., sygn. akt Ill SA 422/96). O rażącym naruszeniu prawa możemy więc mówić wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest legalność decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji personalnej nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2011 r. ustalającej skarżącej w okresie od dnia \[...\] stycznia 2012 r. do dnia \[...\] czerwca 2012 r. premię w wysokości 1% uposażenia funkcjonariusza. Organ nadzoru zbadał, mając na uwadze treść wniosku, czy wymieniona decyzja personalna rażąco narusza prawo i wywiódł, iż taką wadą nie jest ona dotknięta, jak też nie stwierdził zaistnienia innych przesłanek z art. 156 § 1 kpa. Stanowisko organu należy podzielić. Sama skarżąca, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czyni skarżonej decyzji zarzut naruszenia przepisu art. 102 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, wadliwość polegająca na błędnej wykładni prawa nie może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa. We wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji personalnej strona powołała się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 621/10 w przedmiocie ustalenia wysokości premii, dotyczący innego funkcjonariusza CBA. W wyroku Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję z uwagi na naruszenie prawa materialnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania. Z powyższego wynika, że Sąd nie stwierdził, iż naruszenie prawa miało charakter rażący, wówczas bowiem stwierdziłby nieważność decyzji. Z tych względów, zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 października 2012

Symbol z opisem

[6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6196-funkcjonariusze-agencji-bezpieczenstwa-wewnetrznego-agencji-wywiadu-i-biura-ochrony-rzadu)

Hasła tematyczne

Służba Bezpieczeństwa

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Anna Mierzejewska /sprawozdawca/ Ewa Marcinkowska /przewodniczący/ Sławomir Antoniuk

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000981071)  
art. 156 par 1 · Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1159/13 - Wyrok NSA z 2015-01-15](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1159-13-wyrok-nsa-z-2015-01-15--i-osk-1159-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 28/13 · 20 lutego 2013Wyrok WSA w Warszawie z 20 lutego 2013 r., II SA/Wa 28/13 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-28-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-20--ii-sa-wa-28-13)
* [Sygnatura: II SA/Wa 1794/12 · 20 lutego 2013Postanowienie WSA w Warszawie z 20 lutego 2013 r., II SA/Wa 1794/12 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1794-12-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-02-20--ii-sa-wa-1794-12)
* [Sygnatura: II SA/Wa 2273/12 · 15 lutego 2013Wyrok WSA w Warszawie z 15 lutego 2013 r., II SA/Wa 2273/12 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2273-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-15--ii-sa-wa-2273-12)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/34609670D3)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1848-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-25--ii-sa-wa-1848-12#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B1848%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B25%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B1848%252F12)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
