Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 139/13

Wyrok WSA w Warszawie z 27 marca 2013 r., II SA/Wa 139/13 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

27 marca 2013

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Anna Mierzejewska, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia \[...\] listopada 2012 r. nr \[...\]\[...\] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B139%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B139%252F13)

## Uzasadnienie

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia \[...\] listopada 2012 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa, utrzymał w mocy swoje poprzedzające postanowienie z dnia \[...\] lipca 2012 r. o odmowie wydania J .K. zaświadczenia potwierdzającego fakt pełnienia przez niego służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu, co uzasadnia podwyższenie podstawy wymiaru emerytury, w okresach od dnia \[...\] listopada 2000 r. do dnia \[...\] stycznia 2004 r., od dnia \[...\] kwietnia 2008 r. do dnia \[...\] października 2008 r. oraz od dnia \[...\] stycznia 2010 r. do dnia \[...\] stycznia 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, co następuje: W dniu 29 marca 2012 r. J .K. zwrócił się do Dyrektora \[...\] z wnioskiem o wydanie, na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2005 r. nr 86, poz. 734 ze zm.), zaświadczenia potwierdzającego fakt pełnienia przez niego służby w latach 1995 - 2012 w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu, uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Staży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. nr 8, poz.67 ze zm.). Dyrektor \[...\] wydał J .K. w dniu \[...\] czerwca 2012 r. zaświadczenie nr \[...\] o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 pkt 2 wyżej wskazanego rozporządzenia, tj. za okres od dnia \[...\] czerwca 1999 r. do dnia \[...\] listopada 2000 r. oraz zaświadczenie nr \[...\] o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia, tj. za okresy: od dnia \[...\] grudnia 1995 r. do dnia \[...\] czerwca 1999 r., od dnia \[...\] stycznia 2004 r. do dnia \[...\] kwietnia 2008 r., od dnia \[...\] listopada 2008 r. do dnia \[...\] grudnia 2009 r. oraz od dnia \[...\] lutego 2011 r. do dnia \[...\] czerwca 2012 r. Postanowieniem z dnia \[...\] lipca 2012 r. organ odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści za okresy: od dnia \[...\] listopada 2000 r. do dnia \[...\] stycznia 2004 r., od dnia \[...\] kwietnia 2008 r. do dnia \[...\] października 2008 r. oraz od dnia \[...\] stycznia 2010 r. do dnia \[...\] stycznia 2011 r. Od powyższego postanowienia strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę organ wskazał, iż okres od dnia \[...\] listopada 2000 r. do dnia \[...\] stycznia 2004 r. dotyczy pełnienia przez zainteresowanego służby w \[...\] ABW. W \[...\] ABW, jak i w Departamencie \[...\] ABW brak jest jakiejkolwiek dokumentacji, rejestrów czy kartotek, które potwierdzałyby pełnienie przez J. K. służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia. W tym miejscu zauważyć należy, że \[...\] ABW był i jest jednostką dydaktyczną, do której zadań należy organizacja i prowadzenie szkoleń. Skoro jednostka, w której skarżący pełnił służbę w okresie od \[...\] listopada 2000 r. do \[...\] stycznia 2004 r., nie posiada i nigdy nie posiadała w swoim regulaminie organizacyjnym wykonywania czynności operacyjno - rozpoznawczych lub też dochodzeniowo - śledczych, zatem nie ma możliwości realizacji takich zadań przez funkcjonariusza pełniącego służbę w jej strukturach, a co za tym idzie niezasadne jest kwestionowanie przez stronę rozstrzygnięcia organu w tym zakresie. Odnośnie rozstrzygnięcia w zakresie odmowy potwierdzenia, iż okresy od dnia \[...\] kwietnia 2008 r. do dnia \[...\] października 2008 r. oraz od dnia \[...\] stycznia 2010 r. do dnia \[...\] stycznia 2011 r. zarówno w aktach osobowych J. K., ale również we wszelkich innych znajdujących się w posiadaniu organu dokumentach, ewidencjach i rejestrach nie znaleziono informacji, które potwierdzałyby, iż wyżej wymieniony we wskazanym okresie podejmował co najmniej sześć razy w roku czynności, z którymi wiązałoby się zagrożenie życia lub zdrowia, w rozumieniu § 4 pkt 1 rozporządzenia. Ustosunkowując się do wniosku dowodowego J. K. w postaci oświadczeń innych funkcjonariuszy o wykonywaniu określonych czynności, organ wskazał, iż oświadczenia te nie wskazywały miejsca, gdzie informacje lub dokumenty o takich czynnościach mogą się znajdować ani nie przytaczały konkretnych przykładów zdarzeń, z którymi wiązałoby się ewentualne zagrożenie życia lub zdrowia ww. a zatem nie mogły stanowić podstawy do dalszych ustaleń dowodowych w powyższej materii. Nadto organ podkreślił, iż prowadząc postępowanie wyjaśniające w sprawie wydania żądanego zaświadczenia, w trybie art. 218 Kpa nie może uwzględniać jako dowodu oświadczeń byłych współpracowników J. K., gdyż niedopuszczalne jest kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego, mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści. Treść zaświadczenia ma opierać się na posiadanych przez organ ewidencjach, rejestrach czy zbiorach danych (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 133/10). W przypadku braku dokumentów potwierdzających określone okoliczności organ winien wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Ustosunkowując się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – to jest naruszenia art. 7 w związku z art. 218 § 1 i 2 Kpa oraz naruszenia art. 219 w zw. z art. 124 § 2 Kpa organ wskazał, iż swoje rozstrzygniecie wydał w oparciu o posiadany materiał dowodowy, znajdujący się w aktach osobowych skarżącego oraz w oparciu o materiał dowodowy zawarty w dokumentach organu. Natomiast niniejsze postępowanie nie służy uzupełnianiu tak zgromadzonego materiału ale ma ono na celu wydanie zaświadczenia określonej treści w oparciu o dotychczas posiadany materiał dowodowy. Nadto z przepisów wskazanej na wstępie ustawy i rozporządzenia wynika, iż w niniejszej sprawie nie chodzi o służbę, czy czynności wykonywane w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu, ale o taką służbę lub wykonywane czynności, które cechuje szczególny element zagrożenia życia i zdrowia funkcjonariusza (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 202/09, niepublikowany). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J .K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem poprzedzającym. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 144 Kpa poprzez przedwczesne jego zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia odmawiającego potwierdzenia pełnienia służby w szczególnych warunkach w zakresie okresów od dnia \[...\] kwietnia 2008 r. do dnia \[...\] października 2008 r. i od dnia \[...\] stycznia 2010 r. do dnia \[...\] stycznia 2011 r., podczas gdy postępowanie wyjaśniające nie doprowadziło do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy; art. 7 w zw. z art. 218 § 1 i 2 Kpa poprzez niezebranie i niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący w toku postępowania wyjaśniającego wszystkich istotnych okoliczności sprawy i tym samym nie dokonania żadnych konkretnych ustaleń co do przebiegu i charakteru służby skarżącego, a ograniczenie swojej analizy ogólnie jedynie do akt osobowych i bliżej nieokreślonych dokumentów, przy całkowitym pominięciu dowodu z oświadczeń funkcjonariuszy współpracujących ze skarżącym; § 4 pkt. 1 rozporządzenia poprzez nieprzyjęcie przez organ rocznego rozliczenia okresów służby w zakresie ilości podjętych przez skarżącego czynności operacyjno-rozpoznawczych, co spowodowało niezaliczenie całego roku służby tj. od dnia \[...\] stycznia 2008 r. do dnia \[...\] grudnia 2008 r. jako służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w rozumieniu rozporządzenia, w sytuacji kiedy organ potwierdził zaświadczeniem okresy od dnia \[...\] stycznia 2008 r. do dnia \[...\] kwietnia 2008 r. oraz od dnia \[...\] listopada do dnia \[...\] grudnia 2008 r.; art. 219 w zw. z art. 124 § 2 Kpa poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia żądanej treści bez precyzyjnego wskazania przez organ w jego uzasadnieniu jakie konkretnie dokumentów zostały poddane badaniu i ograniczenie się w tym zakresie jedynie do wymienienia akt osobowych; art. 107 § 3 w zw. z art. 126 Kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia niespełniającego wszystkich wymogów formalnych przewidzianych przez wskazany przepis, w tym, w zakresie przedstawienia stanu faktycznego, powołania i omówienia dowodów, które stanowiły podstawę faktyczną wydanego przez organ rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze należy podkreślić, iż zaświadczenie wydawane w trybie przepisów art. 217 i art. 218 Kpa nie jest oświadczeniem woli organu, ale zaświadczeniem potwierdzającym istnienie określonego faktu na podstawie posiadanych przez ten organ danych. Wydawane w trybie przepisów Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego zaświadczenie, aby spełniało wymagania dokumentu urzędowego – zgodnie z art. 76 Kpa - musi być wydane w przepisanej formie i w przedmiocie mieszczącym się w zakresie działania danego organu, a więc musi to być organ właściwy w danej materii rzeczowo i miejscowo. Nadto, co w niniejszej sprawie jest szczególnie istotne, zaświadczenie może dotyczyć jedynie danych znajdujących się w posiadaniu organu, znajdujących się w jego ewidencji, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami. Zgodnie z treścią art. 217 § 2 pkt 1 i 2 Kpa zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 218 § 1 Kpa: w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 Kpa, czyli w przypadkach, w których dana osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego – a tak właśnie jest w niniejszej sprawie - organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Zaświadczenie dotyczy danych organu znajdujących się w jego ewidencji, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami. Zatem nie jest dopuszczalne tworzenie na użytek jedynie tego postępowania materiałów dowodowych czy też kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego, mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści. Treść zaświadczenia ma opierać się na posiadanych przez organ wcześniej (niezależnie od niniejszej sprawy) ewidencjach, rejestrach czy zbiorach danych. A zatem ma opierać się na materiale zastanym istniejącym w posiadaniu organu w chwili złożenia danego wniosku o wydanie zaświadczenia. W przypadku braku dokumentów potwierdzających określone okoliczności, organ winien wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Taki sposób procedowania wynika ze specyfiki uregulowania przepisów Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydane w tym trybie zaświadczenia czy postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści nie mają mocy res iudicata, co znaczy, iż mogą być zmienione w przypadku zmiany stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gdy organ wejdzie w posiadanie dokumentów lub innych danych umożliwiających potwierdzenie danej okoliczności. Organ rozstrzyga konkretny wniosek zainteresowanego o wydanie zaświadczenia w oparciu o posiadany materiał, co wcale nie znaczy, iż organ rozpatrując ten wniosek w innym okresie czasu może załatwić sprawę w inny sposób, chociażby z tej przyczyny, iż zmianie ulegnie materiał umożliwiający wydanie zaświadczenia. Dlatego wcześniejsze wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia w trybie art. 219 Kpa nie stanowi przeszkody do wydania zainteresowanemu danego zaświadczenia na skutek później złożonego wniosku, gdy materiał dowodowy to umożliwia. Zasada ta wynika z istoty zaświadczenia. Po drugie analizując treść art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Staży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r., nr 8, poz.67 ze zm.) oraz treść § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2005 r. nr 86, poz. 734 ze zm.) wskazać należy, iż rzeczone zaświadczenie dotyczy nie pełnienia przez funkcjonariusza służby, czy wykonywania przez niego czynności w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu, ale o taką służbę lub wykonywane czynności, które cechuje szczególny element zagrożenia życia i zdrowia funkcjonariusza. Bacząc na powyższe zasady nie można podzielić zasadności skargi, albowiem abstrahuje ona od specyfiki procedowania w sprawach wydania zaświadczenia. Generalnie zarzuty skargi dotyczą bardziej zasad postępowania cywilnego w zakresie powództwa o ustalenie, niż postępowania administracyjnego o wydanie zaświadczenia. Procedowanie w sprawach z powództwa o ustalenie dotyczy określenia, poprzez analizę przedstawionych przez powoda powodów (i przeciwdowodów pozwanego) danego stanu. W postępowaniu administracyjnym o wydanie zaświadczenia, jak to wskazano wyżej, całe procedowanie sprowadza się jedynie do analizy materiału będącego w posiadaniu organu. Dlatego organ nie może odnosić się do dowodów wskazywanych przez stronę, ale opiera się wyłącznie na posiadanym materiale dowodowym, zatem uwagi i wnioski zainteresowanego mogą odnosić się jedynie do tego materiału dowodowego, a nie do materiału, który miałby powstać w wyniku uwzględnienia wniosków dowodowych zainteresowanego. Z tych względów zarzuty skargi od pkt 1 do 3 są chybione. Zważyć tu należy, iż inicjatywa dowodowa zainteresowanego może doprowadzić do powstania nowego, dotychczas nieznanego dowodu, ale dzieje się to poza postępowaniem o wydanie zaświadczenia, w drodze gromadzenia materiału w aktach osobowych zainteresowanego. Należy wyraźnie rozgraniczyć te postępowania. Zarzut 3 skargi jest nadto chybiony z tej przyczyny, gdyż przepis § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej wyraźnie wskazuje okresy charakterystyczne dla częstotliwości wystąpienia w służbie funkcjonariusza określonych zdarzeń, implikujących uznanie pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższanie emerytury. Chybiony jest także zarzut 4 i 5 skargi. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ wskazał na materiał, na którym oparł swoje twierdzenia i dał temu wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy wydawaniu zaskarżonego oraz poprzedzającego go postanowienia i dlatego na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

17 stycznia 2013

Symbol z opisem

[6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6196-funkcjonariusze-agencji-bezpieczenstwa-wewnetrznego-agencji-wywiadu-i-biura-ochrony-rzadu)

Skarżony organ

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Sędziowie

Adam Lipiński /sprawozdawca/ Anna Mierzejewska Janusz Walawski /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19800090026)  
art. 217, art. 218 · Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1427/13 - Wyrok NSA z 2014-08-08](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1427-13-wyrok-nsa-z-2014-08-08--i-osk-1427-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 132/13 · 22 marca 2013Postanowienie WSA w Warszawie z 22 marca 2013 r., II SA/Wa 132/13 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-132-13-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-03-22--ii-sa-wa-132-13)
* [Sygnatura: II SA/Wa 2128/12 · 22 marca 2013Wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2013 r., II SA/Wa 2128/12 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2128-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-22--ii-sa-wa-2128-12)
* [Sygnatura: II SA/Wa 2045/12 · 19 marca 2013Wyrok WSA w Warszawie z 19 marca 2013 r., II SA/Wa 2045/12 – funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2045-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-19--ii-sa-wa-2045-12)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/95AA4BB450)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-139-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-27--ii-sa-wa-139-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B139%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B27%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B139%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
